It's My Life (비켜라 운명아)

‫ این زندگی منه

‫ قسمت صد و هشتم

‫کیه؟

‫سونگ جو. منم جین آه

‫جین آه

‫خدارو شکر که خونه ای

‫فکر کردم شاید نذاری بیام ‫بخاطر همین بدون تماس گرفتن اومدم

‫چی شده اومدی اینجا؟

‫فکر کردم شاید به یه نفر نیاز داشته باشی ‫که باهاش حرف بزنی

‫میدونی که غذا خوردن و حرف زدن ‫با یه دوست بهترین درمانه

‫از کِی منتظر بودی؟

‫نمیدونستی سونگ جو رفته خونه؟

‫نه، نمیدونستم

‫یه فنجون چایی میخوری؟

‫نه ممنون

‫خب، به نظرتون باید چیکار کنم؟

‫من از کجا بدونم؟

‫با اومدن پیش من ‫نمیتونی نظر سونگ جو رو تغییر بدی

‫سونگ جو جواب تماسام رو نمیده ‫و حتی نمیخواد منو ببینه

‫بهش گفتم میتونیم با مامانِ اوئپوییم ‫جای دیگه زندگی کنیم،

‫اما همش میگه نه

‫سونگ جو احتمالا چاره دیگه ای نداره

‫به نظر میاد فکر میکنه داره کاری که ‫به نفع توئه انجام میده

‫سونگ جو اینو بهت گفته؟

‫آره

‫هر وقت منو می بینه کنترلشو از دست میده

‫چطور میتونم با همچین مادرشوهری ‫زیر یه سقف زندگی کنم؟

‫میتونین جای دیگه زندگی کنین

‫و رابطه ـتونُ کُلا باهاش قطع کنین

‫نه

‫نمیتونم مجبورش کنم بخاطر من ‫رابطه ـشو کُلا با مادر واقعیش...

‫قطع کنه

‫واقعا باید باهاش بهم بزنی؟

‫مدیر آن دوستت داره

‫اگه تو هم دوسش داری ‫باید با همه چی کنار بیای

‫بهت نمیخوره که بدون تلاش کردن...

‫عقب بکشی

‫اگه الان بهم نزنیم، ‫نام جین بعدا بیشتر زجر میکشه

‫نام جین وقتی بین منو مادرش قرار بگیره ‫نمیتونه هیچ کاری کنه

‫برامون بهتره که ‫اینطوری رابطه ـمونُ تموم کنیم

‫سونگ جو حرف اشتباهی نزده

‫اگه با این وضعیت ازدواج کنین،

‫مثل زندگی کردن با یه بمب ساعتی میشه

‫نمیدونم چرا انقدر پیچیده ـس

‫من هنوزم مثل قبل سونگ جو رو دوست دارم

‫نمیفهمم چرا از وقتی مشخص شد ‫مادر واقعیم کیه...

‫همه چی بهم ریخت و خراب شد

‫وقتی تعمیرگاه لباس رو داشتم می چرخوندم،

‫آرزو داشتم با یه نفر راجب ‫احساسی که دارم حرف بزنم

‫فکر کردم شاید تو هم همون حس رو داری ‫بخاطر همین اومدم اینجا

‫نام جین حالش خوبه؟

‫نام جین خیلی سختی میکشه

‫خودت میدونی که...

‫نام جین هیچوقت نمیذاره ‫کسی از دردش با خبر بشه

‫نمیخواد کسی رو نگران کنه

‫بخاطر همین بیشتر میخنده و شوخی میکنه ‫که احساساتش رو مخفی کنه

‫اما اخیرا ندیدم حرف خنده دار بزنه ‫یا شوخی کنه

‫حتی نمیخنده

‫امروز از دست مادر عصبانی شدم

‫چی؟

‫بهش گفتم دلم میخواد برم جای دیگه زندگی کنم ‫اما بخاطر شی وو جلوی خودمو گرفتم

‫و اگه دوباره بهم بی احترامی کنه ‫یا اذیتم کنه،

‫از خونه میرم

‫حتما خانم چویی خیلی شوکه شده

‫سونگ جو، واقعا میخوای با نام جین بهم بزنی؟

‫آره

‫دیگه نمیخوام باعث بشم زجر بکشه

‫راستش اصلا انتظارشو نداشتم

‫فکر میکردم تو عاقلانه ‫با این قضیه کنار میای

‫فکر میکردم با مادر سرد و گرم رفتار میکنی...

‫باهاش بحث میکنی و بعدش دلداریش میدی

‫و به آرومی تبدیل به خانواده واقعی میشین

‫من و خانم چویی...

‫احتمالا هر وقت همدیگه رو ببینیم ‫با همدیگه بحث میکنیم

‫نام جین چطوری میتونه اینو تحمل کنه؟

‫دارم نگران میشم

‫کجایی؟ میام دنبالت

‫شی ووئه؟ ‫آره

‫بهش نگفتم اومدم اینجا

‫نگرانش نکن و زود باش برو

‫من از فردا کارمو شروع میکنم

‫کار؟

‫کار پیدا کردی؟ ‫آره

‫تصمیم گرفتم از فردا تو شرکت بابام کار کنم

‫مطمئنم اگه خودمو به کار مشغول کنم ‫میتونم فراموشش کنم

‫فکر نکنم هنوز همه چی بین تو و نام جین ‫تموم شده باشه

‫پس از وقتت استفاده کن ‫و با حوصله بهش فکر کن

‫نه. ما تموم کردیم

‫عشق فقط به دو نفر احتیاج داره،

‫اما ازدواج به بیشتر از دو نفر احتیاج داره

‫وضعیت خانم چویی خیلی بده؟

‫بله. دیروز بعد از اینکه مادر جین آه ‫شوکه ـش کرد،

‫وضعیتش خیلی بدتر شد

‫منم بخاطر سونگ جو ‫حرفای تندی بهش زدم

‫اگه خانم چویی مریض نشده بود،

‫نام جین و سونگ جو بدون هیچ مشکلی ‫با هم ازدواج میکردن

‫خانم هو

‫اگه مشروب دست ساز داری،

‫یه بطری بیار

‫حالا که خیلی فکرمون درگیره،

‫بیاین مشروب بخوریم

‫بخوریم؟

‫صبر کنین ‫اول شام خانم چویی رو درست میکنم

‫میگم...

‫من برای خانم چویی شام درست میکنم

‫واقعا که. بعد از اون کاری که کردی ‫میخوای دلداریش بدی؟

‫بخاطر شوکی که تو به خانم چویی وارد کردی

‫نزدیک بود پروژه بزرگِ هیون گانگ نابود بشه

‫اینو میدونی یا نه؟

‫اون با جین آه بدرفتاری میکرد ‫بخاطر همین از روی عصبانیتم اون حرفو زدم

‫فرنی لوبیا قرمز که آورده بودم کجاس؟

‫فرنی لوبیا قرمز؟ ‫میخواین بدینش به خانم چویی؟

‫آره ‫یه لحظه صبر کنین

‫مادر ‫بله؟

‫میرم دنبال جین آه

‫باشه. زود باش برو

‫قراره من برای مادرت غذا درست کنم

‫ممنون

‫بعدا می بینمتون ‫باشه

‫باید یه چیزی بخوری

‫اشتها ندارم

‫حتی اگه اشتها نداری باید یه کم بخوری

‫برای خوردن داروهات باید غذا بخوری

‫این چیه؟

‫فرنی لوبیا قرمز

‫گفتی برای بارداری بده

‫خیلی از این آوردم

‫بیا همشو بخر

‫آه، راستی

‫نظرت چیه اتاقتُ با شی وو عوض کنی؟

‫اتاقمونُ عوض کنیم؟

‫راستش شی وو باید ‫از اتاق خواب اصلی استفاده کنه

‫و شکم جین آه بزودی بزرگ میشه

‫تو اون وضعیت براش سخت میشه که ‫بخواد بره طبقه بالا و بیاد پایین

‫جین آه این پیشنهاد رو داده؟

‫جین آه هیچی نگفته

‫فقط دارم میگم فکر میکنم تو این وضعیت ‫اینطوری مناسب تره

‫کدوم وضعیت؟

‫بهش فکر کن. شی وو نوه مشروعه

‫راستش تو اصلا باهاش نسبتی نداره

‫حالا که مشخص شده اینطوریه ‫اگه آدم منطقی هستی...

‫باید اتاقت رو بدی بهشون...

‫یا بی سر و صدا از این خونه بری

‫تو کی هستی که بهم میگی از اینجا برم؟

‫من؟ من مادر زن شی وو ام

‫و مادر جین آهم که وارث این خانواده رو حامله ـس

‫وقتی تو و شی وو با هم نسبت خونی ندارین...

‫نباید به من و جین آه ‫با دید تحقیر نگاه کنی

‫آیگو. بخاطر فقیر بودنمون ‫با دید تحقیر بهمون نگاه میکردی

‫حالا داری تقاص میدی

‫برو بیرون

‫همین الان از این اتاق برو بیرون

‫خدای من. حالا چیکار کنم؟

‫گفتم برو بیرون

‫برو بیرون! همین الان از جلوی چشمام دور شو

‫این... این زن کُلا عقلشو از دست داده

‫کُلا دیوونه ـس

‫آیگو. حالا چیکار کنم؟

‫بس کنین خانم چویی

‫خوب شد اومدی نام جین

‫اون زن بهم گفت از این خونه برم

‫فکر میکنی همچین حرفی رو تحمل میکنم؟

‫لطفا آروم باشین

‫سونگ جو این زنُ فرستاده، نه؟

‫سونگ جو فرستادتش اینجا ‫که منو از این خونه بندازه بیرون، مگه نه؟

‫خواهش میکنم بس کن خانم چویی

‫سونگ جو بخاطر تو از این خونه رفت

‫چی؟

‫چرا همه رو زجر میدی؟

‫چرا کاری میکنی همه ازت متنفر بشن؟

‫خواهش میکنم بس کن و به خودت بیا مادر

‫باشه

‫باشه پسرم

‫هیچی نمیگم

‫پس عصبانی نشو

@Mehdi_Rain : کانال تلگرام

‫اوضاع چطوره؟

‫آه، خوبه ‫داری میری خونه؟

‫بله

‫چی شده؟

‫چیزی نیس. خوبم

‫شام خوردی؟

‫رنگ صورتت انقدر پریده که انگار...

‫تموم روز هیچی نخوردی

‫آره

‫خوردم

‫عجب آدم بیچاره ای!

‫از صبح تا شب تو دفترتی

‫و آخر هفته ها هم سر کاری

‫چرا همچین زندگی خسته کننده ای رو ‫پیش گرفتی؟

‫انگار زندگیم...

‫به نظر تو خسته کننده میاد

‫من و تو هر دو مون ‫زندگی خسته کننده ای داریم

‫حتی روزای قشنگ...

‫"وای، چه روز قشنگی"

‫کسی رو نداریم که اینو بگه

‫چه زندگی خسته کننده و یکنواختی داریم

‫روز خوبی داشته باشی

‫همچنین. مواظب خودت باش

‫آیگو، مرد بیچاره