Kotaro Lives Alone (コタローは1人暮らし)

‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)

‪(สนพ.โชงากุชะ)

‪ฮะ

‪ซีรีส์สั้นๆ เหรอครับ

‪จำมังงะเรื่องยาวในฉบับล่าสุดได้ไหม

‪รู้สึกว่ากระแสตอบรับจะดีนะ

‪จริงเหรอครับ

‪ไม่น่าเชื่อนะ

‪ถ้าคุณขยี้เนื้อเรื่องเพิ่มเข้าไปอีกหน่อย

‪เราอาจจะทำเป็นซีรีส์สามตอน ‪หรือถ้าดังก็ทำเป็นซีรีส์ยาวเลยก็ได้

‪โอ้โฮ

‪นี่เป็นช่วงสร้างชื่อเสียงนะ

‪ครับ

‪ขอโทษครับ ผมต้องรีบไปแล้ว

‪ผมพยายามจะไม่นัดคุณวันธรรมดาเวลานี้แล้วนะ

‪โทษทีๆ

‪ไม่เป็นไรครับ ผมจะไปให้ทัน

‪จากนี้ไปตารางชีวิตคุณจะยุ่งขึ้นอีกนะ

‪คุณจะไปรับไปส่งโคทาโร่คุงไหวเหรอ

‪ไหวครับ สบายมาก

‪ผมจะไม่ให้ขาดตกบกพร่องทั้งคู่

‪งั้นก็โอเค

‪โคทาโร่คุง กลับบ้านกัน

‪วันนี้ฉันมารับ

‪ขอโทษนะคะ คุณเป็นใครเหรอคะ

‪อ๋อ ไม่ต้องห่วงค่ะ

‪ฉันรู้จักกับคาริโนะ ชิน ‪เขาเลยขอให้มารับโคทาโร่คุงน่ะค่ะ

‪ฉันมีบัตรประชาชนนะคะ ตรวจสอบได้เลย

‪เอาละโคทาโร่คุง กลับบ้านกันเถอะ

‪เพื่อพิสูจน์ว่าแม่นางรู้จักท่านคาริโนะจริงๆ

‪ให้บอกนิสัยเขามาหนึ่งอย่าง

‪แหม ไม่เบาแฮะ

‪เขาเป็นคนเหลาะแหละแบบแค่เห็นก็รู้เลยน่ะ

‪ครับ ถูกต้อง

‪ฮะ แบบนี้ก็ได้เหรอ

‪รู้สึกว่าวันนี้ชินจังก็ยุ่งมากอีกแล้ว

‪เหรอครับ

‪งั้นเดี๋ยวกระผมไปหยิบหมวกกับรองเท้านะครับ

‪รบกวนฝากนี่ให้คาริโนะซังด้วยนะคะ

‪ฉันเคยบอกเขาไปแล้ว

‪นี่เป็นใบปลิวแจ้งเตือนค่ะ

‪โชว์การแสดงเหรอ

‪นี่มันตรงกับวัน…

‪แม่นางเป็นแฟนเก่าของท่านคาริโนะเหรอครับ

‪ใช่ พอดีมีปัญหานิดหน่อย ‪ฉันเลยอยู่กับชินจังมาสามวันแล้ว

‪อย่างงี้นี่เอง กระผมขอแนะนำตัวอีกครั้งนะครับ

‪กระผมซาโตะ โคทาโร่

‪อ๋อๆ ฉันนิตตะ อากาเนะจ้ะ

‪อ้าว อากาเนะ ไหนบอกว่าจะออกไปซื้อของไง

‪โกหกน่ะ ฉันไปรับโคทาโร่คุงต่างหาก

‪เห็นชินจังยุ่ง…

‪แต่ที่สำคัญคือนายยอมให้คนแปลกหน้า

‪ไปรับกลับบ้านได้ยังไง

‪เขาบอกว่าเขารู้จักท่านคาริโนะครับ

‪ก็ยังไว้ใจไม่ได้หรอกนะ

‪เออนี่ อากาเนะ

‪คุณครูฝากโน้ตอะไรมารึเปล่า

‪ไม่มีนะ

‪(สามวันก่อน)

‪ไม่ได้เจอกันนานนะ

‪อากาเนะ ทำไมอยู่ๆ ก็โผล่มา…

‪ฉันทะเลาะกับแฟนน่ะ ‪เลยอยากจะปลีกวิเวกสักพัก

‪บ้านชินจังอยู่ใกล้ๆ

‪พอดีเลย ขอมาอยู่สักพักนะ

‪ฮะ "พอดี" คืออะไร

‪โอ้โฮ มังงะ กลับมาทำงานนี้แล้วเหรอ

‪เห็นแล้วใจฟูเลยแฮะ

‪ตอนนั้นนายบอกว่าเบื่อ เลยเลิกวาดไป

‪เลิกไปแป๊บนึง ผลงานไม่ค่อยดี ‪เนื้อเรื่องก็สะเปะสะปะน่ะ

‪นายยุ่งเหรอ

‪โดยเฉพาะช่วงนี้เลย

‪งานนี้อาจจะกลายเป็นซีรีส์เรื่องยาวน่ะ

‪โอ้โฮ งานเข้ารัวๆ เยี่ยมไปเลย

‪เนอะ

‪เดี๋ยวฉันมานะ เธอตามสบายเลย

‪ไปซูเปอร์ฯ เหรอ ฉันไปให้ก็ได้นะ

‪ช่วงนี้ชินจังไม่ค่อยมีเวลานี่

‪ไม่ได้ ฉันต้องไปรับเขา

‪ไปรับใคร

‪(ผักสดๆ ส่งตรงจากสวน)

‪ไม่น่าเชื่อแฮะ

‪เพราะฉะนั้น

‪ช่วงนี้ฉันจะไปรับไปส่งแทนเขาเอง

‪หือ

‪ที่จริงช่วงนี้ชินจังยุ่งและทำงานหนักมากเลย

‪ใกล้กำหนดส่งงานน่ะ

‪พอเขานอนไม่พอมาหลายวันร่างกายก็เลยล้า

‪ถ้าเขาต้องไปรับไปส่ง ไปซูเปอร์ฯ ‪แล้วก็ไปโรงอาบน้ำกับเธอ

‪ก็คงยิ่งยุ่งมากกว่าเดิม

‪ตามนั้นแหละ ขอบใจนะ

‪กลับมาแล้ว

‪หายไปไหนมา

‪ฉันเป็นภาระของท่านคาริโนะ

‪มาเข้มแข็งขึ้นด้วยกันเถอะ

‪ครับ

‪ไหนว่าเราจะเข้มแข็งขึ้นด้วยกันไง

‪ทำไมฉันถึงกลายเป็นภาระของท่านคาริโนะล่ะ

‪กระผมจะไม่ไปกับท่านแล้วครับ

‪อ้าว ยังไงนะ

‪โรงอาบน้ำ ซูเปอร์ฯ ไปรับไปส่งที่โรงเรียน

‪กระผมไม่อยากไปกับท่านแล้ว

‪อะไรของนายเนี่ย

‪- โคทาโร่คุง ไปกันเถอะ ‪- หือ

‪ชินจังต้องทำงานให้ได้เยอะๆ นะ ถึงจะพักได้

‪เดี๋ยวฉันดูแลโคทาโร่คุงเอง

‪จะตามมาทำไมเนี่ย

‪ชินจังไม่มีเวลาไม่ใช่เหรอ

‪ไม่มีที่ไหน

‪นายทำงานโต้รุ่งเพื่อโปรเจกต์

‪ที่จะช่วยสร้างชื่อในวงการมังงะตั้งหลายคืน

‪โคทาโร่คุงอาจจะเป็นห่วงนายก็ได้

‪อากาเนะ

‪เธอไปพูดอะไรกับเขารึเปล่า

‪เปล่านะ

‪ฉันไม่เปลี่ยนกิจวัตรประจำวันหรอกนะ

‪- แม่นางอากาเนะ ‪- ว่าๆ

‪ท่านคาริโนะยุ่งอีกแล้วใช่ไหมครับ

‪เมื่อคืนก็ไม่ได้นอนอีกแล้ว

‪- มิน่า สภาพราวกับซอมบี้เชียว ‪- ชินจัง

‪เฮ้อ จะมาทำไมเนี่ย

‪เพราะฉันเลือกแล้วไง

‪กำหนดส่งคืนนี้ไม่ใช่เหรอ จะบ้ารึเปล่า

‪เรื่องของฉันน่า

‪อย่าบอกนะว่าวันนี้เขาก็จะไปดูโชว์การแสดง

‪ชินจัง จำได้ไหมว่าวันนี้วันอะไร

‪วันนี้

‪วันกำหนดส่งงานใช่ไหม

‪มีอะไรอีกไหม

‪ไม่มีแล้ว

‪อ้าว

‪งานโชว์การแสดงจะเริ่มแล้ว

‪เดี๋ยวฉันไปร้านขายของชำแป๊บนึงนะ

‪เจอกัน

‪เอาละ ช่วงแรกของโชว์การแสดง

‪มาร้องเพลงที่เราตั้งใจฝึกให้ผู้ชมฟังกันดีกว่า

‪- ครับ ‪- ค่ะ

‪ปะป๊า หมะม้า เพื่อนๆ คุณครู

‪โคทาโร่คุงดูเนือยๆ แฮะ

‪ชินจัง

‪อยู่ด้วยกัน

‪ตลอดเวลา

‪เก่งมาก

‪มาทำไมเนี่ย ฉันนึกว่านายลืมไปแล้ว

‪ฉันไม่ลืมเรื่องแบบนี้หรอก

‪โกหก

‪เธอก็โกหก

‪คุณวิหค คุณสายลม

‪ขอบคุณๆ

‪โคทาโร่คุงแผ่วอีกแล้ว

‪แล้วต้นฉบับล่ะ

‪เดี๋ยวจบงานแล้วฉันจะรีบกลับบ้านไปปั่นต่อ

‪ฉันโต้รุ่งมาหลายคืนเพื่อให้เสร็จตามกำหนด

‪นายเป็นแค่เพื่อนบ้านนะ

‪ไม่ได้มีหน้าที่ดูแลโคทาโร่คุงซะหน่อย

‪มันไม่ใช่หน้าที่

‪ถ้างั้นฉันว่านายไม่ควรเข้าไปยุ่งกับเด็กคนนั้นนะ

‪เพราะถึงยังไงนายก็รับผิดชอบเขาไม่ได้

‪อย่างน้อยฉันก็อยากจดจำช่วงเวลานี้ไว้ให้เขา

‪ปกติเด็กคนอื่นจะมีพ่อแม่คอยดู ‪และจดจำพัฒนาการของลูกใช่ไหมล่ะ

‪ใช่

‪ฉันว่าความทรงจำพวกนั้น

‪เป็นหลักฐานการมีชีวิตน่ะ

‪เธอพูดถูกว่าฉันอาจจะรับผิดชอบเขาไม่ได้

‪พรุ่งนี้เราอาจจะไม่ได้อยู่ข้างบ้านกันแล้วก็ได้

‪คุณบุปผา คุณวิหค

‪ฉันเลยคิดว่าถึงจะแค่ตอนนี้

‪ฉันก็น่าจะจดจำชีวิตประจำวันของเขาเอาไว้

‪แต่นายเสียสละตัวเองมาก…

‪เพราะฉะนั้น

‪ฉันถึงอยากทำให้งานวาดมังงะรุ่งให้ได้

‪ถ้าฉันร่วง เขาจะคิดว่า ‪"เพราะฉันต้องมาดูแลเขา"

‪แล้วก็ต้องเสียใจแน่ๆ

‪อ๋อ โอเคๆ ตรงกันข้ามกันนี่เอง

‪ขอโทษนะโคทาโร่คุง ฉันเข้าใจผิดน่ะ

‪โคทาโร่คุงเป็นกำลังใจ ‪ให้ชินจังผู้เหลาะแหละต่างหาก

‪ชินจังบอกว่าเธอทำให้เขามีกำลังใจวาดมังงะ

‪ดูเหมือนว่าชินจังจะขาดโคทาโร่คุงไม่ได้นะ

‪เพราะงั้นก็ดีกันซะ

‪ดีกันๆ

‪เธอนั่นแหละตัวต้นเหตุ

‪(อะพาร์ตเมนต์ชิมิซึ)

‪เฮ่ย อะไรน่ะ ไมเคิล แจ็คสันเหรอ

‪งั้นก็ช่วยไม่ได้ครับ กระผมต้องค้ำชูเขา

‪- เขาเหลาะแหละสุดๆ ฝากดูแลชินจังด้วยนะ ‪- ครับผม

‪สองคนนี้เป็นอะไรกันเนี่ย

‪มันยอดมากเลยทามาโมริ

‪ให้บริษัทเราจัดจำหน่ายเสื้อคุณเถอะ

‪ที่จริงมีอีกแบรนด์ติดต่อมาแล้วอะครับ

‪ครับ ใครมาครับ

‪หือ

‪มีอะไรรึเปล่า

‪ดาวเต็มตัวเลยนะครับ

‪อ๋อ เสื้อตัวนี้เหรอ เท่เนอะ

‪แต่เสื้อผ้าที่ฉันออกแบบเท่กว่าเยอะเลยนะ

‪นี่ ใส่เสื้อผ้าให้ทะนุถนอมหน่อยสิ

‪รีบกลับบ้านไปให้แม่ซักซะ

‪หรือไม่ก็เอาไปซักแห้งไป

‪เห็นแล้วอดไม่ได้

‪ไม่ไหวแล้ว คันไม้คันมือ เอาละ ไชโย

‪ฉันจะซักเสื้อตัวนี้ให้นายเป็นพิเศษนะ