The Croods: A New Age

Guy?

Guy. Musisz iść!

- Nie martw się. - Nie!

Synu, poziom smoły wzrasta. Musisz iść.

Nie zostawię was!

Nie patrz na nas. Spójrz za siebie.

Widzisz światło? Musisz iść w jego stronę.

Nie zatrzymuj się. Nie chowaj się.

Idź w stronę światła,

a znajdziesz Jutro.

„Idź w stronę światła”.

Dziennik z podróży: Tu Guy.

Od początku misji minęło 14 księżyców.

Idę w stronę światła, ale nie znalazłem jeszcze Jutra.

Dziennik z podróży: Minęło 29 księżyców.

Nadal nie znalazłem Jutra.

Ale znalazłem tego malca. Jest sam, tak jak ja.

To dobry strażnik.

Chyba nazwę go „Stróżem”.

Dziennik z podróży: Minęły 54 księżyce.

Siedemdziesiąt trzy. Sto dziesięć.

Dwieście.

Dziennik z podróży: Minęło...

wiele księżyców.

Wszystkie.

Po Jutrze ani śladu.

Coś nadchodzi. Pasek, tryb kamuflażu.

To człowiek!

Tak, to byłam ja.

Cześć, jestem Eep.

Na moją obronę, od zawsze mieszkałam w jaskini

i nieczęsto spotykałam innych ludzi,

a już na pewno nie chłopca!

Jesteśmy jedynymi nastolatkami na świecie i wpadliśmy na siebie.

Istne zrządzenie losu.

Moja cała rodzina go pokochała...

poza moim tatą.

Ale Guy w końcu i jego przekonał.

- Ogień. - Ogień.

A teraz podróżujemy po świecie

w poszukiwaniu idealnego miejsca na dom.

Miejsca, które Guy nazywa Jutrem.

Jutro.

Czyż Guy nie jest super?

Przez niego czuję się, jakbym miała motylki w brzuchu.

Nie te, które zjadłam na lunch, ale inne.

Nie wiem, co to za uczucie, ale wygląda tak.

I tak, i tak, i tak!

Uwielbiam rysować ten kształt! Nie wiem dlaczego. Wydaje się odpowiedni.

Eep kocha się w Guyu.

Ohyda. Prawda, Douglas?

Mamo! Thunk znowu czyta mój pamiętnik!

Zostaw siostrę w spokoju!

Daj spokój. Podziel się tablicą.

- Jeszcze nie skończyłam. Oddaj! - Nie!

Dość tych kłótni.

Bierz go, Eep! Celuj w krocze.

Bo zawrócę krwiożerczego kocura do domu!

Po drodze napotkaliśmy wiele przeszkód,

ale dla Krudów to pestka.

Gonią nas wściekłe pancerne kangury.

Pasek, tryb pasów bezpieczeństwa.

Mówiłam, żeby nie jechać kanionem!

- Już dobrze! - Wszystko tylko nie kanion!

KRUDOWIE NOWA ERA

Zrzuć ją!

Sandy!

- Hej. - Hej.

Skupcie się!

Zuch dziewczyna.

- Żółwik? - Żółwik.

Tata zawsze mówi, żeby trzymać się razem.

Trzymamy się razem!

Ale z Guyem

czasami czuję się, jakbyśmy byli tylko we dwoje.

Dajcie spokój!

Mam cię.

- Wytrzymaj! Nadchodzę! - Mam cię.

Eep!

Padam z głodu.

I tak bym go zjadł.

Dobra, drużyno.

Przez ostatnie dziesięć minut nic nie chciało nas zabić, więc rozbijmy tu obóz.

Babciu, Thunk, znajdźcie miejsce do spania.

- Tu. - Tu jest dobrze.

Sandy, Chunk, zostańcie na straży.

Ja i Ugga poszukamy jedzenia.

Gdzie Guy i Eep?

Guy i Eep?

Halo! Hej!

Zajmijcie się ogniem.

- Jasne, tato. - Możesz na nas liczyć, tato.

Nie nazywaj mnie tak!

Hej.

Co hej?

Hej, ty.

No hej.

Pierwszy to powiedziałem.

A ja ci odpowiadam.

Spójrz na nich!

Guy miał kiedyś tyle pomysłów.

Czy to nie on pokazał nam ogień?

Jest bezużyteczny! Sami nigdy by nie przetrwali!

Jestem głodny.

Wiem, Thunk, zjemy nasz przydział suchych gałązek i gorzkich korzeni,

jak dwóch członków stada, których imion nie wolno wymawiać,

zrobi, co do nich należy i rozpali ogień!

Daj spokój, stary. Wyluzuj.

To ty daj spokój, stary. Zaraz tak cię wyluzuję, że...

Hej, Grug.

Spokojnie. Tylko spokojnie.

Grug, kiedyś Eep i Guy

będą chcieli założyć własne stado, tak jak my.

To nasza natura.

Nie ma mowy!

Stado jest silniejsze, gdy jesteśmy razem!

Tak, udało ci się!

Eep nigdy by nas nie zostawiła. Nie.

Eep nie mogłaby... Daj spokój.

Nie. Nie!

Trzymamy się razem.

Trzymamy się razem.

Eep. Śpisz?

Nie.

Idę do ciebie.

Cześć, babciu.

Cześć.

Słyszy nas?

Nie. Śpi jak suseł.

- Hej. - Hej.

Nie, nie. Tym razem mam pytanie.

Tak sobie myślałem...

To nie moja ręka.

W każdym razie...

Nie mogłem spać. Myślałem o Jutrze.

Naszym Jutrze.

Naszym Jutrze? Co masz na myśli?

Chodzi o to,

że może nasze Jutro różni się od jutra pozostałych.

Może nasze Jutro jest naszym własnym miejscem?

Domem. Tylko dla naszej dwójki.

Tylko dla nas?

Guy, bardzo tęskniłabym za rodziną.

Ale to brzmi wspaniale!

Nasze własne miejsce?

Nasz dom?

Możemy mieć w nim kwiaty?

Pewnie. I motyle.

I słodki, pluskający strumyk?

I prywatność.

Co to takiego?

To znaczy, że wąchamy tylko swoje stopy.

Odlot.

Więc...

Czy ty, Eep Amber Krud,

zechciałabyś spędzić ze mną swoje Jutro?

Tak.

Będę śnić o naszym wspólnym domu.

- Dobranoc, Guy. - Dobranoc, Eep.

Tylko ich dwoje?

Omotał ją szeptami i pocałunkami.

„Czy Grug nas słyszy?” O tak. Grug słyszy wszystko.

Wiem o waszym prywatnym, dwuosobowym Jutrze.

O waszych szeptach, buziakach i pluskającym strumyku.

Co to ma niby być?

Thunk.

Przestań.

Wyłącz to!

Wyłącz się, brzusiu.

Kolejny piękny dzień.

Co jest? Chcesz się bawić?

Aport!

Nie, Sandy!

Mamo! Sandy znowu aportuje patyk Douglasa!

Co to?

Krąg śmierci!

Odbezpiecz broń, skarbie.

Dzięki.

Dziś jest dobry dzień, by umrzeć.

Słuchajcie! Nie zgadniecie, co...

Wybacz, skarbie.

Myśleliśmy, że coś chce nas pożreć.

Nigdy nie przepraszaj za skuteczny krąg śmierci.

Musicie to zobaczyć. Za mną! Tędy.

Spodoba się wam!

Co to?

Nigdy nie widziałam czegoś takiego.

Co to, mamo? Niech sobie pójdzie.

Gdzieś to już widziałem.

To chyba koniec świata.

Widziałam już wszystko.

Ja wysiadam. Czyń honory, Chunky.

To nie koniec.

To dopiero początek.

Witajcie w naszym Jutrze!

Spójrzcie ile jedzenia!

Guy, widzisz to?

Jesteś najlepszym tatą na świecie! Jedzmy!

Chwilę, Thunk.

Zanim zjemy, chciałbym coś powiedzieć.