The Legend of Zu (蜀山·伏魔篇)

วิชาของท่านพี่ดียิ่งกว่าใครๆเลย

ศิษย์พี่ทั้งสอง

มีคนมาตามจับพวกท่าน

พวกท่านรีบไปจากที่นี่เถอะอย่าให้คนอื่นพบเอาเข้าได้

ขอบใจมากศิษย์น้องยุ่ยเหยา

เสี่ยวเจ๋อะ พวกเราไปกันเถอะ

โอหังยุ่ยเหยา

กล้าบังอาจไปส่งข่าว

ให้กับสองศิษย์สำนักอื่น

และก็กล้าบุกลุกเข้ามาเขตหวงห้ามสำนักบรรพบุรุษ

ศิษย์พี่ทั้งสอง

ท่านก็เห็นแก่หน้าของท่านท่านอาจารย์บรรพบุรุษชางซงของพวกเขา

ปล่อยพวกเขาไปเถอะ

ปล่อยพวกเขา

ศิษย์น้องถือว่ากฎสำนักคุนหลุน

เป็นเรื่องตกอย่างนั้นหรือ

ข้าจะรายงานท่านอาจารย์หมิง

ให้ลงโทษหนักโดยกฎสำนักคุนหลุน

ยังดีที่มีสัญลักษณ์เวทยมนต์นี้

แต่ว่า

การฝึกบำเพ็ญในเขตหวงห้ามของสำนัก

เร็วกว่าฝึกบำเพ็ญอยู่บนยอดเมฆข้างนอกสำนักไม่เพียงแค่สิบเท่าจริงๆ

รอท่านอาจารย์กลับมาเห็นพวกเราสองคนฝึกบำเพ็ญมากขึ้น

จะต้องรับพวกเราเป็นลูกศิษย์ในสำนักอย่างแน่นอน

เสียงอะไร

ศิษย์พี่

หรือว่าเป็นลูกวิญญาณสัตว์เดรัจฉาน

ข้าได้รู้ทุกอย่างภายในสำนักคุนหลุน

ไม่เคยเห็นที่นี่มีถ้ำอยู่เลย

หรือว่ามีลูกวิญญาณสัตว์เดรัจฉานมาแอบอยู่

ไป เข้าไปดูกัน

ไป

อดทนฝึกบำเพ็ญหลายพันปีก็

ยังไม่มีทางซาบซึ้งได้อย่างลึกซึ้ง

ความชั่วร้ายความชอบธรรมถูกผิด

ความชอบธรรมเป็นเหมือนความชั่วร้าย

ความชั่วร้ายเป็นเหมือนความจงรักภักดี

เหตุใดต้องชอบธรรม

เหตุใดต้องชั่วร้าย

ชอบธรรมก็คือชอบธรรม ชั่วร้ายก็คือชั่วร้าย

นี่มีอะไรยากลำบากมากนักหรือ

ศิษย์พี่

ขอรับ

ดึกดำบรรพ์

สัตว์เดรัจฉานดึกดำบรรพ์

สองคนนี้ไม่เกรงกลัวเทพแสงห้าสีจริงๆ

หรือว่าเป็นคนที่ขโมยอย่างนั้นหรือ

ไม่เป็นไรใช่ไหม

ไป๋เจ๋อะ หลิงเฟิง

บุกรุกเข้ามาฝึกบำเพ็ญในเขตหวงห้ามของสำนัก

ยังไม่รีบมารับโทษอีก

รายงานท่านท่านอาจารย์

บำเพ็ญเพียรเหตุใดต้องแบ่งชั้นวรรณะ

ถ้าหากไม่ใช่ท่านอาจารย์และลูกศิษย์เดินทางไป

มอบตราประทับสำนักคุนหลุนไว้ทั่วพิภพ

ข้ากับศิษย์น้องไป๋เจ๋อะได้เข้าไปในภพสรรค์แรก

กลายเป็นศิษย์คนสำคัญตั้งนานแล้ว

กล้าบังอาจ

ภพสวรรค์แรกก็เป็นสิ่งที่โจรชั้นต่ำคิดเพ้อเจ้อ

กฎสำนักคุนหลุนของข้า

เป็นลูกศิษย์สำนักอื่นที่มาทำโดยพลการ

รายงานท่านท่านอาจารย์

ผู้ที่ทำผิดแล้วไม่รู้ว่าตัวเองผิด

เอาสิ่งที่เขาสองคนได้เรียนบำเพ็ญเพียรมาทั้งหมดออกมา

จากนั้นก็ขับไล่ออกจากสำนักคุนหลุนไปซะ

บำเพ็ญเพียร

ได้โปรดท่านท่านอาจารย์เห็นแก่ครั้งนี้เป็นความผิดครั้งแรก

เริ่มตั้งแต่โทษเบา

แม้จะเป็นความผิดครั้งแรก

แต่สถานที่หวงห้าม

ไม่ให้ศิษย์นอกสำนักเข้า

นี่เป็นกฎของบรรพบุรุษสำนักคุณหลุนได้ตั้งเอาไว้

แค่ฐานะเท่านั้นเอง

นี่มีอะไรยากอีก

ศิษย์พี่

ตอนนี้คนทั้งสองก็เป็นลูกศิษย์ในสำนัก

เรื่องนี้จะปล่อยเลยตามเลยได้อย่างไร

รายงานท่านท่านอาจารย์

วันนี้ไม่ทำลายตบะที่เขาสองคนได้เรียนบำเพ็ญมาทั้งหมด

ก็จะต้องฝ่าฝืนกฎสำนักคุนหลุนที่มีมาเป็นพันๆปี

บรรพบุรุษลองพิจารณาดู

ให้ศิษย์รุ่นน้องพูดแทรกหน่อยเถอะ

ศิษย์พี่

ช่างเถอะ ช่างเถอะ ช่างเถอะ

ข้ากลับมาครั้งนี้

ไม่ใช่ว่าจะมาตั้งแง่อะไรกับศิษย์รุ่นน้องอย่างเจ้า

ศิษย์น้อง

ข้ามีเรื่องที่อยากปรึกษากับเจ้า

พวกเจ้าออกไปได้แล้ว

คำบัญชาจากหัวหน้าสำนัก

ศิษย์น้อง

ภัยอันตรายนี้ของสำนักคุนหลุน

ตามข่าวที่เชื่อถือได้

ช่วงนี้สายมารได้มารวมกัน

ผู้นำสายมารยุ่ยคู

ได้ชุมนุมสาวกแสนกว่าคน

รอถึงวันฤกษ์ที่กำหนด

ก็เป็นเวลาสงครามของความชอบธรรมกับมาร

พวกเราสำนักคุนหลุน

จะต้องช่วยประชาราษฎรพ้นจากความหายนะนี้

เสี่ยวเจ๋อะ

เจ้าว่านี่คืออะไร

แม้แต่ท่านพี่ยังไม่รู้

แล้วข้าจะรู้ได้ยังไง

แต่ว่า

ของสิ่งนี้แปลกจริงๆ

สามารถรู้จักเจ้าของตัวเอง

เรื่องรู้จักเจ้าของตัวเองนี่แปลกจริงๆ

ข้าคิดว่านี่น่าจะเป็นหยกของอาคมบางอย่าง

เป็นอาคม

งั้นก็น่าจะดีกว่า

ไม่รู้ว่าเป็นยอดฝีมือคนไหนทิ้งไว้

กระจกที่ใช้แต่งตัวดีขอข้าใช่ไหม

พูดเรื่องกระจกแต่งตัวอะไรหรือ

ท่านท่านอาจารย์

แปลกพิกลไม่รู้ว่าบำเพ็ญเพียรบำเพ็ญเพียรจนกลายเป็นเศษมนุษย์แล้วหรือไง

ท่านท่านอาจารย์

อย่าเรียกข้าว่าท่านอาจารย์

ข้าเดินทางจาริกข้างนอกต้องหลายปี

ท่านท่านอาจารย์

แม้แต่เรื่องของลูกศิษย์ธรรมดาทั่วไปในสำนักยังไม่รู้เลย

ยังต้องให้ข้าลงมือเองอีก

เห็นได้ว่าเจ้าสองคนปกติไม่มีความก้าวหน้าเลย

ท่านท่านอาจารย์

ถ้าไม่ใช่เป็นเพราะเยี๋ยนปินนั่น

ข้ากับศิษย์น้องพวกเราสองคนก็

เจ้าเลิกพูดไร้สาระได้แล้ว

เดือนหน้าการประลองสำนักบรรพบุรุษ

ถึงเวลานั้นเจ้าค่อยโอ้อวดบารมี

การประลองของสำนักบรรพบุรุษ

ใช่แล้ว

ตอนนี้สายมารกำลังจะเคลื่อนไหวก่อเรื่องร้าย

สำนักบรรพบุรุษได้ตัดสินใจ

เลือกลูกศิษย์ที่ยอดเยี่ยมลงเขา

ไปกำจัดกวาดล้างอาณาจักรมารแล้ว

เพราะฉะนั้น

ภายในช่วงนี้

พวกเจ้าต้องขยันบำเพ็ญฌาณเพิ่มขึ้นอีก

อย่าทำลายชื่อเสียงของข้า

ขอรับ

รู้แล้วขอรับ

ส่งท่านอาจารย์

ตกลงนี่มันคือสิ่งใดกัน

ไม่รู้สิ

ท่านพี่

มีอะไรหรือ

ไป๋เจ๋อะมีชัย

ศิษย์พี่หลิงเฟิง

ท่านบรรพบุรุษชางซงท่านว่าอย่างนี้ไหม

สิ่งนี้

มันเป็นยาโลหิตดำที่สร้างขึ้นจากหญ้าเลือดผลไม้ปีศาจ

ดึกดำบรรพ์

ช่วยให้เจ้าสามารถ

ทะลุภพที่มีอยู่เดิม

ถึง

ภพสวรรค์แรก

แต่

เกรงว่าชั่วชีวิต

จะอยู่ได้แค่ในภพนี้

ไม่มาทางก้าวหน้า

พลังในการครอบครองอาณาจักร

ที่นี่เป็นภพสวรรค์แรกเองหรือ

เด็กน้อยหลิงเฟิงรับความตาย

เฮ้ย

การต่อสู้สำนักบรรพบุรุษ

เกิดตายแพ้ชนะขึ้นอยู่กับลิขิตฟ้า

เจ้ากับข้าออกแรง

ฝ่าฝืนกฎสำนัก

ศิษย์พี่เยี๋ยนปิน ท่านปล่อยหลิงเฟิงไปเถอะ

หึ

ศิษย์น้อง

เจ้าเห็นแล้วใช่ไหม

วันนี้ข้าก้าวเข้ามาในภพสวรรค์แรก

ได้มีสิทธิ์ในการขึ้นเป็นผู้อาวุโสแล้ว

ตาบอดจริงๆ

ถึงได้ชอบเจ้าเหลือเดนนี่

แต่ในเมื่อมีเจ้าเป็นผู้ร้องขอ

ข้าก็ไม่อาจไม่เห็นแก่หน้าเจ้า

ถ้าเจ้ารับปากว่าจะเป็นคู่ของข้า

ข้าก็จะปล่อยเจ้าหนุ่มน้อยนี้ไป

ไว้ชีวิตเขา

ไม่มีทาง

ศิษย์พี่เยี๋ยนปิน

การประลองของสำนักบรรพบุรุษ ทำเท่าทีกำหนดพอ

เจ้าอย่ารังแกคนอื่นจนเกินไป

รังแกคนอื่นจนเกินไปแล้วยังไง

ความตายมาถึงตัวยังปากแข็งอยู่อีก

ไม่

ข้ารับปากเจ้า

ดี

งั้นข้าก็จะไว้ชีวิตเจ้าหนุ่มนี่

แต่โทษประหารละเว้นได้

โทษไว้ชีวิตยากที่จะหนี

เอาร่างกายฝึกบำเพ็ญเพียร

คืนให้สำนักคุนหลุน

เป็นไปได้ยังไง

ไม่ได้

นี่เป็นอาคมชั่วร้ายของอาณาจักรมาร

ที่แท้ก็เป็นอาคมของอาณาจักรมารนี่เอง

ดาบทำลายมาร