Bleach: Memories in the Rain

Yavaşsın, çocuk.

Böyle koşmaya devam edersen...

...bana çizik bile atamazsın!

Bu güç seviyesiyle bir de "Arkadaşlarıma dokunma!" mı diyorsun ha, çocuk?

Şu anda bunu yapmak zorundayım.

Onu...

...yeneceğim!

Yağmur Anıları

Sonsuzluğa asla karışmayacak...

...dünyayı ve gökyüzünü birbirine bağlayan yağmur olsaydım...

...birinin yüreğine bağlanabilir miydim?

6 Yıl Önce, 17 Haziran

O gün yağmur yağıyordu.

Hatta ondan önceki ve ondan önceki gün de yağmur yağıyordu.

Irmağın su seviyesi yağmur nedeniyle büyük ölçüde yükselmişti.

Yine de o kız şemsiyesi olmadan orada sallanıp duruyordu, sanki her an atlamaya hazırmış gibi.

Vay! Muhteşem!

İleride Kadınlar Vale Tudo şampiyonu olacağım!

Peki sen, Orihime?

Resim ödevini yaptın mı?

''İleride ben'' ödevini yani.

İyi ki sordun!

Aslında gizliden gizliye bununla gurur duyuyorum.

Nasıl bir şey?

İleride Ben

Maksimum hızı saatte 380 kilometre!

Ağzından 20.000 Selsius ateş atıyor ve gözlerinden özel yıkıcı ışın atıyor.

Öyle değil, Orihime!

Yine mi ceza almak istiyorsun?

Günaydın, Kurosaki!

Günaydın, İnoe!

Kurosaki'nin nesi var?

Bugün keyfi yerinde değil mi?

Neden bu kadar gergin acaba?

Gülümsüyor ama.

Anlıyorum.

Orihime, onunla bir işin varsa bugün halletmelisin.

Tatsuki.

Yarın gelmeyecek de ondan.

Tepeye çıkmak her zamanki gibi zor.

Öyle mi?

Benim için düz yürümek gibi.

Hem böyle diyorsan...

Elinden geleni yap Yuzu!

Kaybetme, Yuzu!

Baban arkanda!

Of.

Bunu görmezden gel, Yuzu.

Yanında yürürsen kendini bir şey sanır.

Ne saf ama.

Yanımda yürümeseniz de yine de kendimi bir şey sanırım!

Koş!

Mutlak Öldürme Tekniği: Babanın Kayışı!

Benekli demek...

Dünyanın öbür ucuna git moruk!

Zamanımız varken gidelim hadi.

İçi Ağabey, sen de...

Tamam.

O kim?

Ağabey, tanıdığın mı?

Tanımıyorum! Tanımıyorum! Hiç Tanımıyorum! Hem de hiç!

Sanki onu daha önce bir yerlerde gördüm gibi.

Şimdi hatırladım!

Ortaokuldan sınıf arkadaşım!

Çok iyi hatırlıyorum!

Anılarım depreşti bak, onunla baş başa konuşmak istiyorum.

Gidip onunla konuşacağım!

Annemin mezarına önden gidin!

Ağabey!

Haha...

"Haha'' derken?

Abimizi yalnız bırakmamızın vakti geldi gibi.

Hayır!

İlk kez dört yaşındayken katıldığım dövüş sanatları merkezinde karşılaşmıştık.

İnanılmaz turuncu saçlarıyla...

...inanılmaz güzellikteki annesiyle el eleyken...

...inanılmaz büyük gülümsemesiyle, o geldi.

Boş boş gülümsemesiyle çok zayıf görünüyordu.

Tam yüzüne yumruk atmam...

...on saniye bile sürmemişti!

Yine de sürekli ağlıyordu.

Annesi onu almaya geldiğini gördüğünde hemen gülümseyivermişti.

Bundan nefret ederdim.

"Bir erkek yenildikten sonra böyle gülmemeli!" demiştim.

Ama çok mutlu görünüyordu.

Öyle mutlu gülüyordu ki...

Neden beni takip ediyorsun?

Ne yani?

Ben yokken Hollow çıkarsa ne yapmayı düşünüyorsun?

Peşimden geleceksen bari bunu gizlice yap diyorum.

Kusura bakma, unutmuşum.

Neden sinirlisin?

Yok bir şey. Sinirli falan değilim.

Geçen akşam o öldürüldü demiştin...

Annen hakkında.

Söylemedim.

Kim öldürdü?

Demedim öyle bir şey! Unut gitsin!

Kendini bildin bileli ruhları görebildiğini söylemiştin.

Bu durumda bari şunu yanıtla.

Anneni öldüren şey, Hollow muydu?

Muhtemelen şöyle oldu.

Ruhsal yoğunluğun fazla olduğundan uzun zamandır ruhları görebiliyordun.

Hollow aslında seni hedef almıştı fakat yanlışlıkla anneni...

Yeter.

Yeter artık!

Seninle tanıştığımdan beri her şey hollowların suçu oluverdi.

Canavarları yok etmek basit bir iş olmadığından...

...böyle bir nedeni de körü körüne kabul etmem!

Hollow değildi, ne yazık ki.

Annesi dokuz yaşındayken ölmüştü.

Mutlu mutlu gülümseyen çocuk da o anda ölmüş oldu.

Okula gelmemişti.

Onu aramaya çıktığımda ne yapıyordu biliyor musun?

Annesinin öldüğü ırmağın kenarında duruyordu.

Avare gibi sırtında okul çantasıyla.

Yorulduğunda çömeldi ama bir süre sonra tekrar ayağa kalktı ve yine öyle bekledi.

Günbegün annesini bulacakmış gibi arıyordu.

O zamanlarda İçigo'ya bakamaz olmuştum.

Onu...

...ben öldürdüm

Aynen böyle oldu.

Anne!

Uzun zaman oldu, anne.

İyi misin?

Gerçi öldüğün için iyi olduğunu sanmıyorum.

Ama ben, Yuzu ve İçi Ağabey iyiyiz.

Sadece...

Hadi, hadi, hadi!

Bu yılki geleneksel...

"Zıpla! Sadece Kurosaki Ailesi Üyeleri Mezar Taşı Domino Yarışması" vakti geldi!

— İlk tur, İçigo'yla benim aramda! — Sakallı sıradan adamın da durumu iyi.

Basit sakallı adamın da durumu iyi.

"İki buçuk saat sonra yuvarlanıp mezar taşlarının parçalanması" oyunu başlıyor!

Kaybeden bir hafta boyunca kazananın hizmetçisi olur!

Kapat çeneni!

Of.

Her yıl her yıl ağlamasan mı?

Bu yıl, on bir yaşına basıyoruz.

Neredeyse yetişkiniz.

Evet, biliyorum.

Biliyorum ama...

Aptalın tekiyim.

Yakında.

Nerede?

Kahretsin!

Hey! O da ne?

Birisi mi var?

Karin.

Yuzu, çekil!

Karin!

Gelme.

Karin! Karin! Neyin var?

Bu da ne?

Yapma!

Büyük Balıkçı!

Adımı bildiğine göre...

...seni ölüm tanrısı olarak varsayabilirim.

Ne yapıyorsun, İçigo?

Eğer arkadaşını kast ediyorsan o gelemez.

Annemi çok severdim.

Annemi ağlarken ya da kızgın halde bir kez bile görmedim.

Bu yüzden ne kadar kötü şey olsa da...

...onun yanındayken her şeyi unuturdum.

Sadece ben değil.

Yuzu ve Karin de.

Babam bile annemi çok severdi.

Nedenini bilmiyorum.

Beni kurtarmaya çalışırken öldüğü açıktı.

Başka bir deyişle annemi ailemden ayıran, aslında bendim!

Bunu hiç sevmiyorum. Of.

Kendini ne sanıyorsun bilmiyorum.

İnsanların hislerini bilmeden...

...annemle oyuncakmış gibi oynama!

Sen...

Biraz daha.

Ne?

Çok zayıfsın.

Bir de ölüm tanrısı mısın yani?

Lezzetli görünüyorsun!

Kadınları yemek daha mı eğlenceli?

İçigo!

Bekle!

Rukiya!

İçigo!

Beni kandırdın demek.