Hana-Kimi (花ざかりの君たちへ)

ทำไมซาโนะถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ

ทำไมยัยนี่...

ถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ

นึกว่าใครซะอีก ซาโนะนี่เอง

ฉันเองก็นอนไม่หลับเหมือนกันน่ะ

ว่าแต่น้ำพุร้อนที่นี่สีขาวจังเลยเนอะ

ผงออนเซ็นมันทำได้ขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย

เจ้าบ้า จะทำได้ยังไงเล่า

นี่เขาเรียกว่าน้ำพุร้อนขุ่น

เป็นแร่ธาตุตามธรรมชาติ...

นี่ฉันคิดอะไรอยู่เนี่ย

รู้สึกเหมือนเขาจ้องฉันไม่หยุดเลย

เอ่อ ซาโนะ

นายโอเคหรือเปล่า

มึนหัวเหรอ หน้าแดงเชียว

เจ้าบ้า ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย

เอ่อ โทษที

ฉันมึนหัวแล้ว

ขึ้นก่อนนะ

ตกใจหมดเลย

จู่ ๆ ซาโนะก็มามองกันด้วยสายตาแบบนั้น

ใจเต้นตึกตักหมดเลย

ที่สำคัญกว่านั้น...

ดีนะเนี่ยที่น้ำพุร้อนเป็นสีขาว

แย่ละสิ

ฉันเกือบจะแตะต้องเธออยู่แล้ว

ถ้าเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีก

ฉันไม่มั่นใจเลยว่าจะยั้งตัวเองไหว

อ๊ะ เจอแล้ว ๆ

ไง

ขอโทษนะ มาช้านิดหน่อยน่ะ

ไม่เป็นไรหรอก

นี่คือเด็กโรงเรียนโอซากะน่ะ

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ

- ฝากตัวด้วยนะ - ฝากตัวด้วยนะ

ผมโนเอะครับ

ผมเซกิเมะครับ

สมเป็นเซนต์บลอสซั่ม เริ่ดเลอเพอเฟกต์กันจริง ๆ

ดีเหลือเกินที่มีชีวิตอยู่

ทำไมถ่อมาถึงนี่แล้ว ฉันยังต้องมาเจอยัยสาวอเมริกันด้วยเนี่ย

ไม่ต้องพูดออกมา

ฉันก็รู้ย่ะว่านายคิดอะไรอยู่ เจ้าลิงโง่

ว่าไงนะ ฉันรู้สึกเหมือนเธอ กำลังพูดจาว่าร้ายฉันอยู่เลย

โอ้ ๆ

สมเป็นลางสังหรณ์ของพวกป่าเถื่อน

อ๊ะ หรือเป็นพลัง ที่ได้มาจากบรรพบุรุษกันล่ะ

ว่าไงนะ ยัยบ้านี่

เลิกพูดจาไร้สาระสักที ยัยบื้อ

จะบอกให้ย่ะ ว่ามิซึกิมีคนที่ชอบอยู่แล้ว

ไม่มีที่ให้นายเข้าไป แทรกหรอกนะ เข้าใจไหม

พูดบ้าอะไรของเธอ เดี๋ยวปั๊ดเชือดซะหรอก

พูดอะไรไม่เห็นเข้าใจเลย เจ้าบ้า

"หยุดเลย หยุด เลิกทะเลาะกันได้แล้ว"

ทั้งคู่นี่อุตส่าห์มาถึงฮอกไกโดทั้งที อย่ามาทะเลาะกันที่นี่สิ

เข้าใจไหม

เข้าใจน่า ช่างเรื่องนั้นก่อนเถอะ

- มิซึกิ - หืม

นั่นมันหมายความว่ายังไง นั่นน่ะ

เอ่อ...

เขามากับเราโดยที่ไม่รู้ตัวน่ะ

จูเลีย

ทำไมนายถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ

เย็นชาจังเลยน้า

ฉันคิดถึงเธออยู่ตลอดเวลาแท้ ๆ

โอ๊ย

ผู้ชายอะไรอวดดีจริง ๆ

รีบกลับไปตรงนั้นได้แล้วไป

มีสาวน้อยรออยู่นั่นน่ะ

รุ่นพี่

อะไรกัน

เธอหึงฉันเหรอเนี่ย

ใครยะ ตอนไหน

ฉันจะหึงนายไปเพื่ออะไร

ไหนบอกมาซิ

มินามิจังนี่ละก็...

อย่าบอกใครว่า ฉันเป็นน้าของมินามิจังนะ

มันน่าอายน่ะ

โอเค ๆ

มินามิจังแล้วเรื่องโรงเรียนล่ะ

เล่นมาถึงฮอกไกโดเนี่ย

ฉันฟ้องพี่แน่

เป็นแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อเช้าแล้วเนี่ย

อ๊ะ ซอฟต์ครีมนี่นา อยากกินจัง

มิซึกิคุง เรามาถ่ายรูปด้วยกันเถอะ

อืม

เดี๋ยวฉันถ่ายให้เอง

แลกกับส่งภาพมาให้ฉันทีหลังด้วยล่ะ

ฉันกลัวอุเมดะ จนไม่กล้าคุยกับเธอเลยเนี่ย

อืม เดี๋ยวบอกให้นะ

งั้นจะถ่ายแล้วนะ

ดีละ ฉันไปถ่ายคู่กับมิซึกิบ้างดีกว่า

มิซึกิ พวกเราก็มาถ่ายรูปกัน...

โอ้ รถลากนี่นา

ว้าว จริงด้วย

ว่าไง คุณหนูทั้งสอง

ยัยบ้านี่

ว้าว สวยจัง น่ารักจังเลย

มันเป็นโถใส่เครื่องหอมน่ะ

กระดิ่งแก้วน่ารักจัง

เอาไปแขวนคู่กับรุ่นพี่ดีไหมนะ

รู้หรือเปล่าว่าถ้าแขวนไว้ ตรงริมหน้าต่างจะมีผีมาน่ะ

อย่าพูดอะไรแปลก ๆ ให้มันเสียมู้ดหมดสิ

อ๋อ โทษที

ส่งไปให้พวกคุณพ่อดีไหมนะ

มิซึกิ

เราใกล้ไปกันต่อแล้วนะ

อ๋อ อื้ม

มีของที่อยากได้เหรอ

อือ แต่ว่าราคามันแพงน่ะ

ช่วยไม่ได้นะ ฉันซื้อให้เอาไหม

เอ๊ะ จริงเหรอ รักนาคัตสึที่สุดเลย

อันไหนล่ะ

นี่น่ะ

หืม

เนอะ แพงใช่ไหมล่ะ

นะ นั่นสินะ

ฉันนี่มันไร้น้ำยาสิ้นดีเลย

โอ๊ะ

เอาอันนี้แล้วกัน

นี่ มิซึกิ ดูนั่นสิ

ต่อไปถ่ายกับพวกเรานะ

ทำไมผมต้องมาทำด้วยเนี่ย

ก็เซอร์วิสไงล่ะ

ทำอะไรกันอยู่เนี่ย

กลายเป็นถ่ายโฟโต้ชู้ตไปซะแล้วนะ

สามคนนั้นออกจะเท่กัน ก็เลยโดดเด่นละนะ

นั่นสินะ ถ้าเขาไม่พูดอะไร...

- ก็ดูไม่เลวเลยเหมือนกัน - นี่ เราต้องทำไปถึงเมื่อไหร่เนี่ย

พูดถึงใครอยู่น่ะ

เชอะ

ฉันเองก็อยากถ่ายรูปกับซาโนะบ้างเหมือนกัน

นี่ อาชิยะ

จะไปไหนคนเดียวน่ะ

ฉันว่าจะไปดูทะเลหน่อยน่ะ

จู่ ๆ นายก็เดินไปไหนไม่รู้ เลยนึกว่าเกิดอะไรขึ้นซะอีก

โทษทีนะ

มิซึกิคุง

ได้รูปแล้ว

คงต้องแยกกันตรงนี้ละนะ

พรุ่งนี้พวกเราจะไปฮาโกดาเตะน่ะ

งั้นเหรอ

ไว้เจอกันที่โตเกียวนะ

โอ๊ะ มาอยู่ตรงนี้เองเหรอ

คราวนี้ถ่ายแค่กับพวกเราบ้างสิ

อ๊ะ ขอโทษน้า

นี่

มิซึกิ รีบถอดมันออกมาดีกว่า

เดี๋ยวจะเป็นหวัดเอานะ

แต่ว่า...

ใส่ไว้นั่นแหละ

ทำไมล่ะ อิซึมิ

ไม่ทำไมหรอก

หา

ซาโนะนี่หรือว่า...

ซาโนะ

หรือว่าเขาจะรู้แล้ว เรื่องที่มิซึกิเป็นผู้หญิง

จูเลีย

จูเลีย

เอ๊ะ

เป็นอะไรไป ใจลอยเชียว

เปล่าหรอก โทษทีนะ

รู้แล้ว พอแยกกับมิซึกิคุง ก็เลยเหงาใช่ไหมล่ะ

ฉันไม่ได้เป็นเด็กสักหน่อย

แต่ว่าถ้าเป็นแบบนั้นจริง

ทำไมเขาถึงปิดเงียบไว้ล่ะ

โธ่ มองไม่เห็นรถบัสซะแล้ว

ชิ เดี๋ยวกลับไปโตเกียวก็ได้เจอแล้วน่า

มันก็ใช่อยู่หรอก

แต่มันแอบเหงานี่นา

ฮึ่ย ยัยสาวอเมริกันนั่น ดีขนาดนั้นเลยหรือไง

เอ้า ไปกันได้แล้ว

กลับที่พักไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะ

อืม

ใส่ไว้นั่นแหละ

ต้องขอบคุณซาโนะเลยที่ช่วยฉันไว้

ใช่แล้ว ๆ ฉันหิวแล้วเนี่ย

รีบกลับกันเถอะ มิซึกิ

โอเค วันนี้กินบุฟเฟต์นะ

เยี่ยม ไปกินกันเถอะ

- ได้เลย - ได้เลย

ช่างเป็นคนที่ทำตัว สบายใจเฉิบซะเหลือเกิน

เขาคงจะสังเกตเห็นแล้วละมั้งนะ

แต่แล้วจะทำไมล่ะ