When I Was the Most Beautiful (When I Was the Prettiest / Naega Gajang Yebbeotseulddae / 내가 가장 예뻤을때)

Subtitle bY VIU Resynced == ANANG KASWANDI ==

Oh Tuhan.

Boleh awak jangan ganggu saya?

Oh Tuhan.

Oh Tuhan.

Saya menang.

Jangan berpindah ke Seoul.

Awak patut tinggal di sini sahaja sekarang.

Awak tidak mahu pergi ke litar dengan saya?

- Saya akan benarkan awak memandu. - Berhenti buat perkara berbahaya.

Tapi awak bukannya akan dengar cakap saya.

Awak akan kembali ke Seoul...

dan masuk kereta lumba lagi.

Tolonglah!

Saya akan bunuh awak.

Tidak guna.

Adakah awak...

sukakan guru pelatih itu?

Apa yang awak sedang katakan?

Jika tidak, boleh saya bersama dengan dia?

Jadi, perkara tidak akan berlaku seperti yang dirancang.

Saya sudah tahu yang awak seorang kaki perempuan.

Jangan cuba pandang guru saya.

Saya tidak boleh bawa awak bersama.

Saya...

tidak akan kembali semula.

Jangan cari saya.

Saya perlu mati...

jika awak cari saya.

Ia sebuah bilik kecil,

dan tiada apa-apa di dalamnya.

Saya sukakannya.

Saya suka bilik ini, tapi saya tidak tahu jika saya boleh lakukannya.

Lagipun awak memang akan bayar.

- Sudah tentu saya akan bayar. - Oh Tuhan, budak tidak guna.

Ini bukannya bilik betul.

Saya cuma letakkan selimut di sebuah bilik seperti stor...

tempat saya keringkan zukini dan lada. Awak tidak perlu bayar.

Saya sudah rasa cukup bersalah kerana biliknya nampak usang.

- Apa yang awak merepek? - Jangan cakap begitu.

Saya perlu bayar sekurang-kurangnya...

400 ke 500 dolar untuk sebuah bilik yang sangat kecil.

Tapi ini adalah kawasan luar bandar.

Jika awak rasa bersalah,

tolong bantu Da Woon belajar...

semasa awak berada di sini, Cik Oh.

Saya tidak perlukan tutor.

Hei, dengan gred yang awak dapat, awak pasti tidak boleh...

masuk ke universiti yang awak mahu.

Saya tidak seteruk itu, ya?

- Sila masuk ke dalam. - Baiklah.

- Ini. - Terima kasih.

Ia sangat luas.

Apa?

Ada banyak ruang untuk berjalan.

Sebelum ini, saya telah beredar dalam keadaan tergesa-gesa...

sehingga saya tidak dapat lihat sendiri bilik itu.

Tingkapnya sangat besar.

Saya boleh keluar melalui tingkap ini.

Cik Oh, awak masih patut gunakan pintu.

Oh, Helo.

Sudah lama kita tidak bertemu.

Awak masih bujang?

Itu adalah satu rahsia.

Saya boleh lihat yang awak masih bekerja keras.

Saya boleh lihat yang awak masih tidak berminat untuk bekerja.

Betul?

Silakan masuk.

Budak tidak guna.

Apa yang awak telah lakukan?

Awak sepatutnya datang jumpa saya selepas keluar.

Berani awak ambil kereta dari ruang bawah tanah dan terus beredar?

Boleh awak ambil minuman untuk saya?

Saya tahu awak anak saya,

tapi bagaimana awak boleh minta duit yang banyak tanpa buat pembentangan?

Walaupun jika saya berjaga sepanjang malam untuk hasilkannya,

awak tidak akan rasa berminat.

Saya sedang berikan tawaran yang hebat.

Jika awak taja pasukan perlumbaan kami,

saya akan bekerja di sini.

Suami saya ada kecacatan fizikal.

Awak rasa saya seseorang yang akan keluarkan duit...

untuk tampung perbuatan berbahaya anak lelaki saya?

Saya bukan dia.

Walau apa pun, saya tidak akan berakhir seperti dia.

Awak fikir dia tahu yang dia akan jadi begitu...

semasa dia pergi mendaki hari itu??

Dia cuma berusaha untuk selamatkan anaknya.

Kita tidak boleh mengawal kemalangan.

Seseorang boleh dilanggar semasa melintas sewaktu lampu masih hijau.

Itu tidak bermaksud awak perlu cari aktiviti berbahaya.

Berhenti berlumba...

dan mula bekerja.

Bila awak akan mula bekerja?

Dahulu awak yang membantah.

Mari makan malam.

Awak boleh tidur di sini mulai hari ini.

Awak sudah buang haiwan peliharaan awak?

Budak tidak guna...

Awak patut buat kerja rumah di bilik awak.

Tapi, saya tidak rasa yang awak sedang belajar.

Biasanya saya memang ulangkaji pelajaran di sini.

Saya lebih fokus di sini berbanding di bilik saya.

Awak pasti awak bukannya sedang perhatikan saya.

Sebenarnya...

itu memang betul.

Oh Tuhan.

Awak sedang buat apa?

- Awak mahu apa? - Hai.

Helo.

Ibu saya suruh saya bawakan ini.

Saya beritahu dia orang Seoul tidak sukakannya.

Itu nampak sedap.

Saya sukakan kentang dan keledek.

Baiklah, jika begitu. Nikmatinya.

Mari kita makan bersama.

Saya sudah muak dengan kentang.

Pintu depan sentiasa terbuka, jadi datanglah bila-bila awak mahu.

Terima kasih.

- Makan semasa ia masih panas. - Apa?

Ini.

- Ia sangat sedap. - Betul?

Kimchi ini...

juga sangat sedap.

Ia adalah gabungan yang luar biasa. Ini.

- Saya akan makan sendiri. - Cubalah.

- Saya okey. - Tolonglah.

Tangan saya bersih. Makanlah.

Hei.

Awak tidak boleh makan dengan tertib?

- Awak yang patut buat begitu. - Baiklah.

Ini dia.

Rasanya sangat sedap.

- Betul? - Ya.

Ia sangat sedap.

Awak buat apa hujung minggu ini?

Hujung minggu ini?

Saya harus pergi ke Seoul.

Saya perlu cuci pakaian...

dan bawa pakaian bersih.

Awak menuju ke Seoul, betul?

Ya, untuk hujung minggu.

Masuklah. Saya akan bawa awak ke sana.

Tidak mengapa.

Saya benar-benar okey.

Saya boleh naik bas.

Saya pasti ia berada di arah yang bertentangan.

Masuklah.

Di mana Cik Oh?

Dia telah pergi ke Seoul.

Apa?

Saya sudah cakap. Dia sudah pergi.

Bila? Pukul berapa?

Saya pasti dia sudah menaiki bas.

Kenapa dia bertindak berlebihan?

Ia sama seperti yang saya bayangkan.

Saya rasa sangat tidak selesa.

Tapi awak selesa secara fizikal.

Saya lebih suka selesa daripada segi psikologi berbanding fizikal.

Awak tidur sahaja.

Bayangkan seperti awak sedang naik teksi...

dan saya seorang pemandu teksi yang tidak banyak cakap.

Saya rasa sukar untuk tidur di dalam kenderaan.

Jika begitu tutup sahaja mata awak.

Memejam mata...

membantu melegakan kepenatan.

Tidak guna.

Puan, kita sudah tiba di destinasi awak.

Semuanya 50 dolar.

Apa?

Awak buat saya terkejut.

Sebenarnya, saya patut kenakan awak...

dengan bayaran penginapan.

Namun begitu,

saya rasa ini adalah alamat yang salah.

Hei.

Adakah awak tidak pulang kerana awak sibuk bertemu dengan lelaki?

Anak dan ibu, sama sahaja.

Saya sudah beritahu awak yang saya ada projek demonstrasi.

Adakah awak tahu dia gadis jenis apa?

Atau adakah awak...

jenis lelaki yang tidak kisah mengenainya...

asalkan mereka cantik?

Awak agak biadab, puan.

Awak patut pergi.

Langsung tidak masuk akal awak masuk sekolah seni yang mahal itu.

Tapi sekarang awak seorang guru?

Ye Ji, siapa dia?

- Berani dia cakap begitu? - Dan siapa awak?

Saya mak cik dia.

Saya penjaga yang kutip dia semasa dia tiada ibu bapa, beri dia makan,

dan berikan dia pakaian.

Tolong pergi.

Awak sedang buat apa?

Hei.

Keluar.

Awak tidak dengar apa yang saya cakap?

Apa yang sedang berlaku?

Oh Ye Ji!

Keluar!