Bora! Deborah (보라! 데보라)

TRUE TO LOVE

TRUE TO LOVE

LAHAT NG MGA KARAKTER, PANGYAYARI, AT LUGAR AY KATHANG-ISIP LAMANG.

Ano iyon? May problema ba?

'Wag kang pumunta.

Hindi, di ka puwedeng pumunta.

Ano'ng sinasabi mo?

Bo-ra!

Sabihin mo kung ano iyon.

Nangako kang sasama ka sa akin ngayon.

Sabi mo magiging catfish ka.

Sabi mo, gamitin kita.

Panindigan mo iyon.

Alam ko kung saan iyon. Mauna ka na. Okey?

Akin na iyong susi.

Nagpadala siya ng mga imbitasyon.

Pero nasa ex niya pa rin siya. Di mo ba naiintindihan?

Ginugulo ka lang niya para matalo ka.

Para bang binaril ka uli para masigurong patay ka na talaga.

Sobra na iyang pangingialam mo,

di ka pa ba tapos diyan?

Sa akin ito. Ako ang bahala rito.

Iniisip mo pa ring naghiwalay kayo dahil sa akin?

Kung ibibigay mo ang singsing na di mo maitapon,

tingin mo mapapabalik mo siya?

Kaya ka ba pupunta?

Sino bang tinutukoy mo? Hindi ba ikaw iyan?

"Tulog ka na?"

Sabi mo alam mong wala iyon.

Makikita mo siya, at ang awkward n'on.

Pero pupunta ka pa rin. Para saan?

Para malamang nagsisisi siya?

Iyon ba ang inaasahan mo?

Mula sa taong nagsikap

na mapabalik ang ex niya, di kapani-paniwala iyon.

O kaya ba masyado kang tiwala?

Sige. Masyado akong tiwala.

Isang ex na nagsasabing maghihiganti o matagal na pag-ibig.

Gusto lang niyang makita na magsisi at umiyak ang ex niya.

Para ayusin ang sarili niyang bumagsak,

kahit pa alam niya kung gaano iyon kaawa-awa at kababa.

Bahala na. Heto.

Sige. Alis na.

Sino bang may paki kung masaktan ka?

Wala na sa akin iyon.

Di ka na makakabalik pag umalis ka.

EP 11 'DI NA MAHINTAY ANG TAGLAMIG

Ikaw lang ang uminom niyan?

SANG-JUN

Pumupunta ka pa rin

pag sinabi kong nami-miss kita.

Mabuti naman.

'Wag ka nang uminom.

Ano'ng problema?

Nagsukat ako ng mga wedding dress.

Napakarami iyong isinukat ko ngayon.

Pero wala akong nagustuhan.

Noong sinubukan ko iyong huli,

bigla na lang akong nahilo at nasusuka.

Tumakbo ako palabas.

Tapos bigla na lang akong umiyak.

- Su-hyeok, sa tingin ko… - Sagutin mo.

Hindi.

Tumatawag siya. Nag-aalala.

Baka sabihin kong di ko siya pakakasalan.

Sasagutin ko pa ba?

Gusto mo?

Sobra akong nagsisisi

kung paano tayo naghiwalay noon.

Balang-araw,

baka pagsisihan ko ito, na mababawi ko pa ngayon.

Natatakot ako.

Nagsisi rin ako.

Nagsisisi rin ako ngayon.

Buksan mo iyong kotse.

Ba't pagod na pagod ka?

Ang aga mong natulog kagabi.

Alam ko.

May pinuntahan ka ba noong hatinggabi?

Wala ka sa kama.

Saan naman ako pupunta?

Banyo lang naman pupuntahan ko.

May tawag ka.

- Si Bo-ra. - Alam ko.

Uy.

Paalis na kami.

Yeon Bo-ra.

Sakay.

Sige.

Ano'ng nangyayari?

Hi, Jin-woo.

Uy, kumusta?

Ba't ang lungkot mo?

Nasaan na si Su-hyeok?

Di ko alam.

Tumakas siya.

Minahal din kita nang sobra.

Baka mas higit pa sa iyo.

Di kita maalok na maging nobya ko…

kasi naniwala akong nobya na kita.

Kung ikakasal ako, gusto kitang pakasalan.

Sa unang pagkakataon, bumili ako ng singsing.

Pero…

Pero… noong araw na iyon?

Sinabi kong makikipaghiwalay ako.

Ano'ng nagawa ko?

Sinira ko.

Di dapat ako nakinig sa kaniya.

Iyong naghiwalay tayo dahil sa iba,

seryoso…

Siya nga pala,

ayos ka lang ba?

Balita ko katrabaho mo si Deborah.

Ayaw mo sa mga ganoong tao

na walang pinipiling sabihin.

Alam kong di mo kayang makitungo sa taong ayaw mo.

Di naman sa ganoon.

Humingi siya ng tawad.

Ibig kong sabihin…

Wala naman siyang kasalanan.

E di, noong araw na iyon,

dahil ba iyon sa kaniya?

Noong binigyan kita ng imbitasyon,

ang sungit mo sa akin.

Dahil nga siguro doon.

Sinabi niya ba?

Na nag-two time ako at nagkaroon agad ako ng bago?

Kung totoo iyon, paano ako makikipagkita nang ganito?

Kalokohan iyon.

Yu-ri.

Patapusin mo ako.

Ang rason kung kaya di ko inilabas ang singsing…

kasi ayoko.

Gaano mo man ako sisihin at insultuhin,

ilalabas ko iyon kung gusto ko.

Hanggang doon lang ang kaya ko.

Kung sinabi ko ito agad,

mas magiging madali kang makalimot.

Doon ako nagsisisi.

Kaya ako pumunta.

At…

Gusto talaga kitang batiin sa kasal mo.

Gustung-gusto kong marinig na minahal mo ako.

Pero, ganito pala ang maririnig ko.

Di mo iyon nasabi sa apat na taon.

Kaya mo na siguro ngayon, tama?

Oo.

Plano kong subukan.

Nandito ka pala. Kung saan-saan kita hinanap.

Ba't di mo sinasagot…

Hello.

Ako si Lee Su-hyeok, senior ako sa school niya.

Ah, hello.

Magkikita-kita sana ngayon para sa imbitasyon niya.

Pero di sila pumunta kasi may nangyari.

Dismayado siya roon.

Di mo kailangang umiyak.

Kasi lasing ka, tama?

Matapos ang lahat, di ka pa rin nagbabago.

Totoo ba iyon?

Di mo kailangang umiyak. Umiyak ka kanina, pinag-aalala mo ako.

Dahil ba ito sa mga damit?

Ang ganda mo sa mga iyon.

Wala akong mapili kasi ang ganda mo sa lahat.

Kaya 'wag ka nang magalit, pakiusap?

Di naman sa galit ako…

Tingin dito!

Ang ganda n'yong tingnan!

Magtitigan kayong dalawa.

Maganda!

Iyon sila.

Eun-ju!

Eun-ju!

Bo-ra!

Jin-woo!

Diyos ko.

- Ang ganda mo. - Sobrang ganda!

Ayos lang ba ako? Salamat sa pagpunta.

- Binabati kita. - Congrats.

Masaya akong nakarating ka.

'Nga pala, ayos ka lang?

Parang ang lungkot mo.

Sino'ng mag-aakalang maghihiwalay kayo?

Kahit ako, naiinis doon.

Ikuwento mo sa akin.

Kaya nga sabi nila, 'pag kinasal mo lang malalaman talaga.

Oo nga pala, magpa-makeup ka uli.

Sira na agad iyong makeup mo.

Ang mamantika ba nitong dewy make up…

Palabiro ka talaga!

Ju-mi!

Akala ko may isasama ka.

Ikaw lang ba mag-isa.

Oo, ganoon nga ang nangyari.

Ganoon ba.

Sana maramdaman mo ang saya na nararamdaman ng mga ikinasal na babae.

Tumatanda ka na.

Di ko pa naiisip iyon.

Sino bang may gustong magpakasal ngayon?

Uso ang magpaka-single.