The Red Sleeve (The Red Sleeve Cuff / Otsomae Beulgeun Kkeuddong / 옷소매 붉은 끝동)

(Program ini sebuah karya imaginasi berdasarkan tokoh sejarah.)

(Ia mungkin termasuk butiran rekaan dan penjelasan psikologi.)

Majistret.

Siapa itu?

Majistret.

Adakah awak hantu pendendam...

yang sentiasa membunuh majistret yang dilantik...

dan ditugaskan di sini?

Tunjukkan diri awak sekarang.

Majistret.

Majistret.

Majistret.

Majistret.

- Bok Yeon. - Bok Yeon.

- Bok Yeon. - Awak tak kisah tak?

Awak semua.

Ini sahaja untuk hari ini.

- Apa ini? - Apa?

- Baca lagi. - Saya mahu dengar lagi.

- Cepat. - Baca selebihnya.

- Baca cepat. - Saya mahu dengar.

- Tolonglah. - Baca untuk kami.

Saya sukakan cerita itu.

Saya sukakan cerita itu.

Ini.

Saya sulam ini sendiri.

Ini sangat banyak untuk penceritaan saya.

Terima kasih atas kemurahan hati awak, Pembantu Bae.

Awak rasa orang juga akan beli sesuatu seperti ini?

Ini sangat teruk bukan?

Disebabkan saya jual semuanya sekaligus,

mereka juga akan bayar untuk ini.

Mari keluar cepat, Mi Geum.

Saya cakap saya mahu dengar yang selebihnya.

Lain kali. Kita semua harus sambung tugas kita.

Saya tak bertugas.

Awak boleh beritahu saya dahulu.

Kenapa awak mahu dengar tanpa kami?

Kita dah setuju untuk dengar cerita Duk Im pada waktu yang ditetapkan.

Saya akan bayar.

Lain kali bila mereka juga boleh dengar bersama.

Saya cakap saya akan bayar awak banyak.

- Kenapa dengan dia? - Awak dah melampau.

Kita semua rakan sekerja. Awak buat apa sebenarnya?

Awak tak apa-apa, Duk Im?

Saya minta maaf. Saya tak berniat untuk baling itu kepada awak.

Lain kali saya akan baca tiga buah buku untuk awak.

Saya akan ambil ini sebagai deposit.

Apa? Baiklah.

Awak memang tiada maruah.

Awak masih mahu ambil duit dia?

Siapa kisah? Saya tiada masalah asalkan saya boleh dapat duit.

Saya hanya perlukan 95 yang lagi untuk cukupkan 100 yang.

Kenapa awak perlukan 100 yang?

Kenapa awak perlukan duit sebanyak itu?

Saya ada cerita.

Cerita besar apa sebenarnya?

Itu satu rahsia.

Saya mahu tahu. Beritahu kami mengenainya.

Jadi bagaimana jika begini?

Bila saya dah ada cukup 100 yang, saya akan beritahu rahsia saya...

kepada orang terakhir yang bayar saya satu yang.

Jika awak mahu tahu cepat, bayar duit yang banyak untuk cerita saya.

Tak mengapa. Saya tak mahu tahu.

Mari pergi.

Wanita istana dah sampai! Mari cepat!

Wanita istana dah sampai!

Mari cepat.

Oh tak. Mari cepat.

Sebentar.

Bagaimana awak mendisiplinkan anak-anak?

Saya minta maaf.

Saya rasa kita boleh keluar sekarang.

- Tak. - Diam.

Mereka pasti dah pergi sekarang.

Seorang daripada Jabatan Jahitan Puteri Mahkota.

Seorang daripada Jabatan Pembersihan dan Mandian Raja.

Seorang daripada Jabatan Cucian Putera Mahkota.

Dan seorang yang melayan Putera Mahkota dengan teliti.

Adakah hari ini kali pertama awak kutip bayaran untuk baca buku?

- Ya, puan. - Ya, puan.

Siapa yang mulakan semua ini?

- Bawakan ke sini. - Baik, puan.

Ini adalah barang nadir yang diimport oleh jurubahasa dari Barat.

Ada seekor binatang...

yang akan gigit tangan pembohong di dalamnya.

Jika awak tak berbohong,

masukkan tangan awak untuk sentuh haiwan itu.

Buka tangan awak.

Saya berbohong tentang haiwan di dalam.

Ada dakwat di dalam.

Pembohong takkan berani menyentuhnya.

Jadi tangan mereka pasti bersih.

Orang yang jujur tak perlu risau.

Jadi tangan mereka pasti akan kotor kerana dakwat.

Kecuali gadis itu, rotan yang lain 20 kali.

Baiklah, puan.

Puan.

Yang mulakan sesi bercerita itu...

ialah saya.

Sayalah pencerita yang membaca buku untuk semua orang.

Jadi awak tipu saya?

- Ya. - Kenapa awak sentuh dakwat itu?

Awak tak takut haiwan itu?

Maafkan saya kerana melampau,

tapi...

saya rasa awak cuma tipu kami.

Kenapa?

Jika haiwan yang gigit tangan pembohong benar-benar wujud,

mustahil tangan saya masih tak apa-apa.

Saya sukakan jawapan awak.

Saya pilih awak.

Siapa nama awak?

Nama saya Sung Duk Im.

Sung Duk Im.

Lulus.

Lulus.

Dalam masa yang singkat,

awak telah menguasai kedua-dua "Eojesanghun" dan "Eojejohun".

Saya benar-benar rasa kagum.

Ini semua atas jasa awak, tuan.

Tuanku.

Saya tak boleh luluskan jawapan terakhir awak.

Apa?

Saya...

telah lakukan kesilapan.

Awak lakukan kesilapan?

Saya tak percayakannya.

Namun begitu, itu memang sangat menakjubkan.

Tak, tuan.

Saya lakukan kesilapan kerana saya tak tumpukan perhatian.

Saya minta awak marah saya.

Saya tak akan tinggalkan tempat ini malam ini...

dan membaca sepanjang malam.

Permaisuri Diraja Yeong telah meninggal dunia.

Permaisuri Diraja Yeong telah meninggal dunia.

Permaisuri Diraja Yeong telah meninggal dunia.

Tuanku.

Permaisuri Diraja Yeong telah meninggal dunia.

Nenek...

Nenek.

Awak pasti awak boleh lakukannya?

Itu lebih baik daripada kita semua disebat.

Hei. Bagaimana awak mahu pergi sana bersendirian pada waktu begini?

Bagaimana Ketua Dayang Cho boleh berikan awak tugas begitu?

Lawat upacara pengebumian mendiang Permaisuri Yeong?

Itu langsung tak masuk akal!

Awak semua jangan risau. Saya boleh lakukannya.

- Selamat tinggal. - Awak takkan boleh lakukannya.

Awak tahu bagaimana untuk pergi ke taman rahsia?

Saya dah hafal jalan untuk ke sana.

Saya sesat.

Tolong saya.

Ada sesiapa di sini?

Saya sesat.

Ada sesiapa di sana?

Young Hee.

Young Hee.

Bok Yeon.

Puan Seo.

Adakah dia masih sedang membaca?

Raja telah melarang semua orang daripada berkabung.

Apa lagi yang dia boleh lakukan?

Saya tak boleh percaya dengan keputusan Raja.

Permaisuri Yeong masih nenek kandung Putera Mahkota.

Awak mahu bertemu Permaisuri Yeong?

Saya dengar dia sakit teruk.

San.

Saya sukakannya...

bila awak bersikap baik hati.

Tapi...

awak tak boleh bertemu dengan dia atas sebab peribadi.

Saya merayu, datuk.

Walau apapun, dia adalah nenek saya...

Hentikannya!

Jika dia nenek awak,

adakah putera yang meninggal dunia pada tahun 1762 ayah awak?

Putera Mahkota Sado yang meninggal dunia sebagai penjenayah.

Jika dia ayah awak,

awak harus jalani seluruh hidup awak sebagai anak penjenayah.

Tak. Jangan, datuk.

Saya tak akan merayu kepada awak lagi...

untuk benarkan saya bertemu dengan Permaisuri Yeong.

Tolong maafkan saya kali ini.

Siapa itu?

Saya beritahu awak.

Saya tak takut dengan hantu.

Saya maksudkannya.

Saya tak takut...

Saya tak takut...

Saya tak takut.

Hei.

Hei. Awak tahu bagaimana untuk ke rumah Permaisuri Yeong?

Tak?

Hei!

Awak buat saya ketakutan.

- Hati-hati. - Baiklah.

- Suluh jalan. - Apa?

Baiklah.

Hati-hati. Kita dah sampai.