The first 200 lines.
(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
(มาดริด 77 วัน ก่อนวันดีเดย์)
เขามาแล้ว
เร็วเข้า เร็ว เราสาย 15 นาที
เร็วเข้า
- แป๊บเดียวค่ะ แค่คิ้ว - ขอล่ะ ไม่มีเวลาแล้ว
นี่
ขึ้นบนเวทีได้แล้ว
สองปีครึ่งที่ผ่านมา พวกคุณหลายคนเรียกผมว่าฮีโร่
- ฮีโร่ - กล้าหาญ
ไม่ พวกคุณเข้าใจผิด ผมไม่ใช่ฮีโร่
ผมเป็นแค่คนธรรมดาที่กล้าพอ
ที่จะไม่คุกเข่าให้ผู้ก่อการร้าย
นั่นคือเหตุผล... นั่นคือเหตุผลที่ผมมีวันนี้
ผมยังมีศักดิ์ศรี
ระหว่างที่ ไอ้เศษสวะพวกนั้น...
ยังหลบอยู่ในรูของพวกมัน
(หมู่เกาะกูนายาลา)
บางคนชอบไอ้โจรลักพาตัวพวกนั้น
- ไม่จริง - จริงๆ เชื่อผม พวกเขาคิดว่าพวกมันตลก
แล้วผมสงสัย... พวกอาชญากรตลกเหรอ
- ไม่ - ไม่
เรามองผู้ก่อการร้ายเป็นฮีโร่ได้เหรอ
ไม่ได้
แล้วคนที่เรียกตัวเองว่าศาสตราจารย์โรบินฮูดล่ะ
- ไม่ - ไม่ เฮลซิงกิ...
ไอ้เลวจากบอลข่าน
มัดระเบิดกับอกผม 24 ชั่วโมง
มันเป็นไอดอลของใครได้เหรอ
- ไม่ - ไม่
ผมแค่หวังว่า...
มันจะรู้สึกผิดทุกนาทีในชีวิตที่น่าสมเพชของมัน
(ปัมปัส อาร์เจนตินา)
ผมวิ่งใส่ไอ้คนที่ชื่อเดนเวอร์
พร้อมกับกรรไกรทื่อๆ
เขาถือเอ็ม 16
ฆ่าตัวตายเหรอ
อาจใช่ แต่ผลลัพธ์คือตัวประกันคนแรกหนีไปได้
แต่เขาพรากสิ่งที่ผมรักที่สุดไปแทน
โมนิกา กัซตามบีด์
- ลืมเธอซะ - คนรักของผม
ใช่ ผมเองก็เคยทำพลาด
ผมเคยนอกใจแฟน
ผมเคยเห็นแก่ตัวและน่ารังเกียจ
ผลลัพธ์คือ...
ผมสูญเสียทุกอย่าง
เดี๋ยวนี้ทุกๆ เช้า
ผมตื่นแล้วคิดถึงสิ่งที่เกิดกับลูกชายของผม
(ชวา อินโดนีเซีย)
หลีกไป ไอ้โง่
ไปตายซะ ไอ้เบื๊อก เหมือนกล้วยเน่าๆ ของแก
ขอโทษครับๆ
ผมรักคุณๆ
ชีวิต...
ชีวิตจะสูญเปล่าถ้าเราไม่ตัดสินใจ
แล้วปล่อยตัวเองเคว้งคว้าง
ผมเคยเป็นตัวประกัน แต่เราทุกคนเป็นตัวประกันของบางอย่าง
ใช่
เพื่อเผชิญหน้ามัน
คุณต้องตัดสินใจ
ผมตัดสินใจแล้ว
ผมเผชิญหน้าปัญหาของตัวเอง พูดตามผม
ผมตัดสินใจแล้ว
ผมเผชิญหน้าปัญหาของตัวเอง
ผมตัดสินใจแล้ว ผมเผชิญหน้าปัญหาของตัวเอง
ผมตัดสินใจแล้ว ผมเผชิญหน้าปัญหาของตัวเอง
ผมตัดสินใจแล้ว ผมเผชิญหน้าปัญหาของตัวเอง
(หาดกูนายาลา เกาะเพลิแกน)
(77 วัน ก่อนวันดีเดย์)
ฉันชื่อโตเกียว
คุณจำฉันได้ไหม
นี่คือแคริบเบียน
เป็นเวลากว่าสองปีที่ชีวิตของฉันเหมือนหนังรัก
เราจับปลาเป็นอาหาร
เปลือย คึกคะนอง
แต่ยังสะดวกสบาย
และทุกอย่างกำลังจะจบ
เพราะการตัดสินใจที่แล่นเข้าหัวฉันตอนนี้
เราอยู่ที่นี่มาสองปีกว่าแล้ว
สองปีบนสวรรค์
สวรรค์เป็นเรื่องดีตอนชีวิตของเราน่าเบื่อ
และเจอรถติดทุกวัน
เราเลยไปสวรรค์นานๆ ครั้ง
คุณอยากเปลี่ยนบรรยากาศ ใช่ไหม
และผมไม่มีสิทธิ์ต่อรอง
ใช่ไหม
เรามีความสุขกันพักใหญ่
ริโอ...
ฉันต้องไป
ฉันคิดถึงความจ้อกแจ้กจอแจ
ฉันคิดถึงผู้คน
ฉันไม่อยากรู้ว่าพรุ่งนี้ฉันจะอยู่ที่ไหน
ผมเข้าใจที่คุณพูดนะ
ผมจะไปเหมือนกัน
การผจญภัยจะดีกับเราทั้งคู่
มันอาจจะแค่ไม่นาน แต่ฉันไม่แน่ใจ
คิดซะว่าถาวรจะดีกว่า
โตเกียว
โตเกียว
เผื่อเราอยากคุยกัน
นี่โทรศัพท์ดาวเทียม ผมซื้อมันจากตลาดมืดกับเฮลซิงกิ
- ริโอ... - มันไม่ได้ลงทะเบียน
เปิดมันทุกสามวันตอนหกโมงเย็น
ถ้าเราต้องโทร เปิดมันห้านาที
แล้วปิดมันถ้าไม่มีใครโทรเข้า
ตกลงไหม
เบอร์ของผมอยู่ข้างหลัง
(ผมรักคุณ)
ไปเถอะ
ไป ใกล้ค่ำแล้ว
ก่อกวน
ก่อกวน
ฉันทำตัวเป็นคนดีมานาน
แต่พอได้เหล้า ฉันก็กลับมาร้าย
และในที่สุด มันก็ระเบิดออกมา
และตอนฉันกลายเป็นสปุตนิก
มันก็ผ่านไปสามวันแล้ว
(ปานามา 74 วัน ก่อนวันดีเดย์)
เวลาผ่านไปไวมาก จนเราลืมสิ่งสำคัญสิ่งเดียวที่เราต้องทำ
(กำลังค้นหาดาวเทียม)
(ยูโรโพล กรุงเฮก)
(ค้นหาด้วยดาวเทียม)
(พบเป้าหมาย)
(ปานามา)
(กูนายาลา)
(เกาะเพลิแกน)
เบอร์ที่คุณพยายามติดต่ออยู่นอกเขตดาวเทียม
โตเกียว เปิดโทรศัพท์...
ให้ตายสิ โตเกียว เปิดสิ
โธ่เว้ย
เบอร์นิรนามเชื่อมต่อกับอนิบาล คอร์เตส
ในวินาทีเดียว ยูโรโพลก็รู้ว่าริโอ อยู่บนหมู่เกาะกูนายาลาในแคริบเบียน
จากยูโรโพล ถึงศูนย์ข่าวกรองแห่งชาติใน 50 วินาที
ฮัลโหล
ไม่ถึงหนึ่งนาที
ปริเอโตถูกปลุก
- ปริเอโตพูด - ผู้พัน
ยูโรโพลพบอนิบาล คอร์เตสบนเกาะในปานามา
ติดต่อตำรวจปานามาเดี๋ยวนี้
พวกเขารู้ตำแหน่งของฉันเร็วยิ่งกว่านั้น
โทรศัพท์ถูกดักฟัง
โทรศัพท์ปลอดภัย
แต่คนขายชาวลิเบียไม่ปลอดภัย
อีเกิลถึงฟ็อกซ์วัน เรากำลังไป
ไง ริโอ
นั่นเธอ
ไง โตเกียว
ยืนยัน นั่นโตเกียว
ตำรวจกำลังไป
ขอโทษที่ช้า
เป็นไงบ้าง
ผมยังอยู่ที่นี่ ปล่อยเวลาผ่านไป บนเกาะนี้มาสามวันแล้ว
ตำรวจอยู่ที่ซินตาคอสเตร่า
เร็วสิๆ
ผมทนไม่ไหวแล้ว ผมเบื่ออาหารกูนา
ทั้งชีวิตของผมกินแต่พิซซ่า เบอร์เกอร์ เฟรนช์ฟรายส์ ไส้กรอก
ผมอยากกินอาหารพวกนั้น ผมไม่อยากอยู่กับคนพวกนี้
พวกเขาหัวเราะไม่เป็น ชีวิตพวกเขาต้องหัวเราะบ้างสิ
ตำรวจเข้าย่านชอร์ริโยแล้ว
เร็วเข้าๆ
ผมอยากปาร์ตี้กับคุณ
เต้นกับคุณแล้วดื่มเหล้า จนรูม่านตาเราเหมือนแร็คคูน
ผมอยากมีชีวิตแบบนั้น โตเกียว
แม้จะแค่เดตเดียว
นายอยากออกเดตเหรอ
อยากสิ
งั้นก็เลือกเมืองมา
ฉันจะไปหานายที่นั่น
รีโอเดจาเนโร
- ซวยแล้ว - มีอะไร
- เรือลาดตระเวน - อะไรนะ
เรือลาดตระเวน
หนี โตเกียว พวกมันเจอเราแล้ว
เกือบถึงพลาซ่าแล้ว
ทีมอัลฟ่า เข้าไปในตรอก
กลับมา ล้อมตึกไว้
(ตำรวจไม่ใช่เพื่อน)
ทีมอัลฟ่า เข้าไปในซอย
อย่าหยุด เร็วเข้า
อีเกิลถึงฟ็อกซ์วัน เรามองไม่เห็นเป้าหมาย
เคลียร์ เดินหน้า
กูเบตา เข้าซอยโบเดกอน มันเป็นทางลัด
เร็วเข้าๆ
กูเบตา เธออยู่ในสนาม
เราล้อมเธอไว้แล้ว ผู้พัน
แกเสร็จฉัน นางบ้า
บราโว่ทู ประจำตำแหน่ง
บราโว่วัน ประจำตำแหน่ง
วางอาวุธลง คุณถูกล้อมไว้แล้ว
- พร้อม - ไปๆ
- ลดปืน - ลดปืน
ใจเย็นๆ ลดปืน
ขอปฏิเสธ ไม่ใช่เธอ
- โธ่เว้ย - นังตัวแสบ
ไปทางนั้น
ไปๆๆ
เร็วเข้า ไป
รู้สึกผิด
รู้สึกผิด
ฉันรู้สึกผิด
No comments yet. Be the first to leave one.