The first 200 lines.
ฉันไปดูเอง
เอาเงินใส่กระเป๋า
ขาฉัน
อย่า
บ้าเอ๊ย
- หยุดนะ ไอ้สารเลว - อย่าขยับ
อย่าขยับ ไอ้สารเลว หมอบลงกับพื้น
ถอดหน้ากากออกซะ ไอ้หน้าเบื๊อก ไอ้ชาติชั่ว
ถอดออกเดี๋ยวนี้
ช้าๆ
คุณเทอร์รี่ ลามอนต์ ซาเวจ
ชาวแอฟริกันอเมริกัน เกิดที่แอตแลนตา
จบมัธยมปลายก็เข้านาวิกโยธินเลย
ไม่นานก็ได้เลื่อนขั้นเป็นจ่า
หน่วยปฏิบัติการพิเศษอิคลิปส์
เยี่ยม เหรียญซิลเวอร์สตาร์ จากอัฟกานิสถาน เหรียญทหารจากอิรัก
เหรียญกล้าหาญจากผลงานที่ไนจีเรีย
คุณคือวีรบุรุษสงครามตัวจริงเลย
คุณเป็นใคร
ผมผู้บัญชาการตำรวจ ฮาร์วีย์ คลาร์ก
วีรบุรุษสงครามอย่างคุณ มาปล้นบ้านพ่อค้ายาในเมืองผมทำไม
ไม่ตอบเหรอ
น่าสนใจ เกิดอะไรขึ้นกับคุณ วีรบุรุษสงคราม
คุณทิ้งอาชีพทหาร ที่ทำมาทั้งชีวิตเพื่อหันมาเป็นโจรเหรอ
ถ้าผมถูกทิ้งล่ะ
ผมรับใช้ชาติ ผมกลับบ้านมา
ผมไม่มีเงินซื้อยา อาหาร ผมต้องไปอยู่โครงการเคหะ
ถ้าผมบอกว่าผมช่วยคุณได้ล่ะ
เราช่วยกันและกันได้ จริงๆ นะ
มีเรือนจำแห่งหนึ่งอยู่ชานเมือง
ทัณฑสถานเดกแนน
เป็นเรือนจำเอกชน มีบริษัทหนุนหลัง
มีพวกรีพับลิกันที่ไม่เปิดเผยตัวคอยสนับสนุน
กลุ่มที่สนับสนุนพวกกุ๊ยวอลสตรีท
แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น
ที่นั่นมีพัศดีที่คิดว่าตัวเองเป็นพระเจ้า
ห้ามใครเข้านอกจากพนักงาน และนักโทษที่เขาไว้ใจ
ลือกันว่าผู้คุมหลายคนเป็นอดีตทหาร
ที่พัศดีจ้างมาเองโดยตรง
ผมอยากให้คุณเข้าไปข้างใน
จับตาดูที่นั่นไว้
หาหลักฐานการละเมิด สิทธิมนุษยชนและการทุจริตมาให้ผม
อะไรก็ตามที่คุณหาได้
ที่ผมจะใช้จัดการไอ้สารเลวนั่นได้
ไปตายซะ
- ไปตายซะ - ผมจะไปทำแบบนั้นก็ได้นะ
นั่งก่อนๆ
ยังไงคุณก็ติดคุกสิบปี ข้อหาปล้นโดยใช้อาวุธ
คุณจะเลือกอยู่เรือนจำรัฐสิบปี
หรือจะเข้าไปในเดกแนน แล้วสืบเรื่องที่ผมต้องการก็ได้
แล้วผมจะปล่อยคุณเป็นอิสระ
ได้ยินไหม เป็นอิสระ ถือว่ารับโทษครบแล้ว
ทำเพื่อลูกสาวคุณเถอะ
เธอเป็นลิ่มเลือดอุดตัน
แล้วหมอก็...
คุณเข้าใจไหม
ตกลงจะว่ายังไง
หนูแค่ต้องการพ่อ
ถ้าพ่อกลับมา หนูรู้ว่าหนูจะหาย
พ่อไม่ไปไหนหรอก พ่อไปไม่นานหรอก
โอเคนะ
หนูฝันว่าเล่นบาสเกตบอลกับพ่อ
ที่สนามบาสเกตบอลข้างบ้านเก่าเรา
ลูกไม่ต้องฝันหรอก เรากลับไปเล่นกันอีกได้
พอพ่อได้ยาแล้ว
เราจะเล่นกันได้ทั้งวัน
โดยไม่ต้องเลิกเลย
หมดเวลา
พ่อคะ เดี๋ยวก่อน
พอเข้าไปข้างในแล้ว
ในห้องขังจะมีของจากผมอยู่ในนั้น
นั่นเป็นทางเดียว
ที่คุณจะรายงานต่อผมโดยตรงได้จากรังหนูนั่น
นอกจากนั้นแล้ว คุณต้องพึ่งตัวเอง
ระวังตัวให้ดี จะได้กลับไปหาลูกสาวได้
ระบบ
ไปซะ
ไป
เดินไป
เข้าไปเลย
หยุด
ฉันชื่อร้อยโทคิลเลียน
ฉันเป็นเจ้าของพวกแกแล้ว
ฉันจะบอกว่าต้องอาบน้ำตอนไหน
ฉันจะบอกว่าต้องใส่ชุดอะไร
ฉันจะบอกว่าต้องกิน นอน และอึตอนไหน
ไปได้แล้ว
หกสองเอ
เข้าไป
เขาจะค้นตัวแก อย่าขยับเด็ดขาด
ถ่างขาออก
ฝังชิปมัน
ฉันไม่เล่นกับเข็ม
ฝังชิปมันเดี๋ยวนี้
ส่งมันไปแดนเจ็ด
(พระเจ้าทรงร่วมมือกับคนทั้งหลาย ที่รักพระองค์ โรม 8:28)
(พระองค์ผู้ทรงทำให้ข้าพระองค์ ประสบทุกข์ยากอย่างมาก)
(จะทรงชุบชีวิต ข้าพระองค์ขึ้นมาอีก สดุดี 71:20)
เปิดประตูแดนเจ็ด
ลุกขึ้น ไอ้พวกสวะ ออกมาซะ
เฮ้ย ไอ้เวร ฉันบอกให้ออกมา
ไสหัวออกมานี่
เดี๋ยวนี้
ไม่ได้มีเวลาทั้งวันนะ น้องสาว ไปตรงนั้นเลย ไปเร็ว
ทุกคนอยู่ครบ ได้เวลาหม่ำ
ไอ้ลิงซุ่มซ่าม
นั่นแหละ คุกเข่าแล้วก้มหัวลง
สงสัยต้องสอนมารยาทหน่อยแล้ว เจ้าลิงจ๋อ
แล้วเจอกันนะ ไอ้หนู
เดี๋ยวได้เจอกันแน่
โย่ๆ
นายมาใหม่ใช่ไหม
ให้ตายสิ
หวังว่านายจะชกต่อยเป็นนะ ไอ้เบื๊อก
ชอบที่นี่ไหมล่ะ
โย่ ไอ้หมอนี่ยังไม่รู้ตัวว่าตัวเองอยู่ที่ไหน
ไอ้เบื๊อกเอ๊ย
แกมาที่นี่ได้ยังไง ไอ้ดำ
เป็นมิตรหรือศัตรู
ฉันเป็นตัวฉันเอง
ใช่
งั้นฉันจะแนะนำอะไรให้นะ
อยู่ในนี้ แกต้องมีพันธมิตร
แกมาเป็นครอบครัวฉันก็ได้
แก๊งมาเฟียของฉัน เราปกป้องพวกเดียวกัน
ฉันบินเดี่ยว
เดี๋ยวแกจะตายเดี่ยวด้วย
มันอาจอยากตายก็ได้ บอกมาเดี๋ยวจัดให้
ทุกคนจะได้รับมอบหมายงาน
พวกแกต้องทำงานวันละสองครั้ง
เว้นแต่จะมีคำสั่งจากพัศดีเท่านั้น
ซักนี่ซะ
ซักให้ด้วย
มีบางคนไม่ชอบที่แกคุมเรือนจำให้พัศดี
ที่นี่ไม่ใช่ประชาธิปไตยนะเว้ย
"ขอทรงระลึกถึงพระวจนะของพระองค์
ซึ่งข้าพระองค์หวังอยู่นั้น
นี่คือการปลอบโยนในความทุกข์ยาก
คือพระสัญญาของพระองค์
ให้ชีวิตแก่ข้าพระองค์"
ยินดีต้อนรับสู่นรก ไอ้หนู
แกมาใหม่สินะ
บอกแล้วใช่ไหมว่าเดี๋ยวเจอกัน
- หมอบลงกับพื้น - เฮ้ยๆ
เอาไอ้พวกนี้ไปขังเดี่ยว
พ่อมาเพราะลูกหลับไป โดยไม่ได้เอาพลังพิเศษไปด้วย
เป็นลูกผู้ชายหน่อย
เป็นลูกผู้ชายหน่อย
โดนซะๆ โดนซะไอ้เวร
คราวหน้าที่แกเล่นงาน นักโทษคนอื่นโดยที่ฉันไม่อนุญาต
ฉันจะปรับไฟให้แรงกว่านี้
- เข้าใจไหม - ครับผม
เอาล่ะ ทีนี้ เพราะแกทำผิดกฎ
แกต้องเลือกพวกพ้องสองคน
ให้มาสู้กันเอง
ท่านพัศดี ไม่เอาน่า อย่าให้ผมต้อง...
โอเคๆ เข้าใจแล้ว
เอาล่ะ ออกไปได้แล้ว
เดี๋ยวก่อน
เรื่องสุดท้าย อย่างที่คุยกัน
- ผมขอโทษที่... - ไม่ เรื่องนั้นช่างมัน
มองตาเขา มองให้ลึกถึงจิตวิญญาณ เร็ว
ฉันขอโทษกับการกระทำของฉันด้วย
ผมอยากขอโทษเป็นการส่วนตัว กับการกระทำของเขา
บางครั้งนักโทษในเรือนจำมันก็คุมไม่อยู่
ผมขอโทษด้วย
เทอร์รี่ ซาเวจ ยินดีต้อนรับครับ เชิญนั่ง
นั่งตรงนั้นเลย ผมมีเรื่องจะบอก
ผมตื่นเต้นจัง ยินดีต้อนรับ
ใช่ นั่นภรรยาผม
นางงามมาเอง
แต่เธอทำอาหารไม่ได้เรื่อง ผมบอกได้เลย
ตอนอยู่กับเธอ เราต้องสวดภาวนาหลังกินข้าว
เราจะได้ไม่อึราด
มุกน่ะ คุณทหาร ขำได้นะ
ผมจะบอกอะไรให้อย่าง
ผมฆ่าคนได้เพื่อครอบครัว
คุณมีครอบครัวไหม
ผมมีลูกสาว
อะไรนะ ไม่ได้ยินเลย
- ผมมีลูกสาว - คุณมีลูกสาว
ดูนั่นสิ ดีเลย งั้นคุณก็มีเป้าหมายเดียว
มุ่งมั่นที่เป้าหมายเดียวเลย กลับไปหาลูกให้เร็วที่สุด
คืองี้นะ
เรือนจำนี้เป็นของบริษัท ถูกไหม
เป็นหนึ่งในเรือนจำเอกชนในเครือหลายแห่ง
มันเป็นแฟรนไชส์ เหมือนเบอร์เกอร์คิงหรือแมคโดนัลด์
ผมคงเป็นเหมือนซีอีโอของสาขานี้
แต่บอกตามตรงนะ เทอร์รี่ มันน่าเบื่อเป็นบ้า
ต้องมาคอยเฝ้าสินค้า
เรามีแมคนักเก็ต มีอะไรอีก มีแมคริบ
มีแมคสถานดัดสันดาน
ผมไม่สนหรอก
มันไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นเลย
ผมก็เลยต้องทำให้มันน่าสนใจ
สิ่งที่ผมทำก็คือผมสร้างดันเจี้ยนขึ้นมา
- ดันเจี้ยนเหรอ - ใช่ ดันเจี้ยน
จากที่ผมได้ข่าวคุณมา
คุณก็เก่งนะ คุณเอาตัวรอดในนั้นได้
คุณได้สนุกแน่
No comments yet. Be the first to leave one.