The first 200 lines.
บรรยายไทยโดย : AM_1977
หนูรักพ่อค่ะ
ฉันจะฆ่าแก
เหตุผลที่ว่าทำไมคนรุ่นหนึ่ง ๆ ชีวิตดูเหมือนสับสน
นั่นเป็นเพราะมุมมองของคนมอง มีความสับสนและวุ่นวายในตัวเอง
= ช๊อง ก็อตโต้ =
อีลูกชั่ว
กล้าล้อเล่นกับฉันเหรอ
อีลูกเลว
ฉันจะฆ่าแก
แปดเดือนต่อมา
เมื่อคืนเวลาประมาณตี 2
3 ศพถูกพบในซูเปอร์มาร์เก็ต ทางตอนเหนือของจังหวัดไซตามะ
เหยื่อที่ถูกพบศพคือแคชเชียร์... ฮิโตชิ คาวาโมโตะ
พนักงานในร้าน...อายากะ ยาสุดะ
และนักเรียนโรงเรียนช่างถ่ายภาพ… จุนไป โคยามะ
เป็นที่เข้าใจว่าบาดแผลพี่พบ บนตัวศพสาเหตุเกิดจากมีด...
พยานปากแรกเป็น เจ้าหน้าที่ ๆ ได้รับรายงาน
ตอนที่ศพถูกพบ ทั้ง 3 คนได้เสียชีวิตแล้ว
อากิกาซุ ฟูจิชิม่า
ผ่านไป 5 วันแล้วตำรวจยังคงสืบสวน และดำเนินการอย่างต่อเนื่อง
ยังไม่พบเบาะแสสำหรับผู้ต้องสงสัย
กรมตำรวจหน่วยเหนือ โอมิยะ อดีตผู้หมวด
คุณฟูจิชิม่า
เกษียณอายุราชการเมื่อ เดือนมกราคมของปีนี้
คุณไม่ถูกยิงใช่มั้ย
ตำรวจยังคงติดตาม ความเคลื่อนไหวของคดี...
ตอนนี้ทำงานเป็น หน่วยรักษาความปลอดภัย
มีอะไรบ้างมั้ย
ที่คุณจำได้เกี่ยวกับคดีน่ะ
ไม่มีเลยครับ
ผมได้ยินมาว่าเขาสูญเสียทุกอย่าง...
บ้าน...ลูกสาว... แม้แต่อดีตภรรยาของเขา
บางทีเขาอาจจะเป็นคนหนึ่ง ที่ก่อคดีฆาตกรรมครั้งนี้...
โรคจิตเสื่อมหรืออาการซึมเศร้ากันแน่
คุณเป็นไงบ้าง
ยังทานยาอยู่ใช่มั้ย
ขอเบียร์อีกแก้ว
ได้
นายไม่สบายหรือเปล่า
ด้วยอายุขนาดนี้ต้องมา ล้มเหลวเรื่องงานและครอบครัว
นี่เป็นอาวุธที่ใช้ก่อคดี
นี่คุณฟูจิชิม่า
เออ..ผมทำเอง
ผมฆ่าไอ้เลวทั้งสามคนนั้น
พอใจหรือยัง
อ้า...ไอ้แก่ซุ่มซ่าม
หุบปากของเธอไปเลย
เขาเป็นใคร
บอกแล้วไงไม่รู้โว้ย
เธออยู่กับไอ้พวกนั้นใช่มั้ย
เอากระเป๋ามาดูสิ
รุ่นพี่
ลองดูนี่สิ
รุ่นพี่เคยเห็นคนพวกนี้มั้ย
เท่าที่เห็นก็มีแต่ศพ ไอัพวกเวรนั่น
ครอบครัวรุ่นพี่เป็นไงบ้าง
เห็นว่าลูกสาวกำลังเรียน ชั้นมัธยมใช่มั้ย
ไม่ใช่กงการอะไรของนาย
อย่าแตะต้องฉัน
เอามือของนายออกไป
เบา ๆ หน่อยไม่ได้หรือไงวะ
[โอมิยะซูเปอร์มาร์เก็ต.. ผู้ตายทั้ง 3 ถูกแทงด้วยมีด]
[พ่อของเหยื่อฝันร้ายเห็นลูกสาว ได้รับความทุกข์ทรมาน]
[ความโหดร้ายป่าเถื่อนนั้นได้พราก ความฝันของเด็กหนุ่มคนนึง]
หลับสบายดีมั้ยเมื่อคืน
คุณฝันอะไรมั้ย
ขอบคุณพระเจ้า ที่คุณรับสาย
ขอโทษที่รบกวน...คุณหลับหรือยัง
แต่ฉันมีเรื่องด่วนที่อยากจะถามคุณ
เกี่ยวกับคานาโกะ...
ฉันคิดว่าบางทีเธออาจจะอยู่กับคุณ
ได้โปรด อย่าซ่อนเธอไว้เลย
คานาโกะจะมาที่นี่ทำไม
เธอหายตัวไปและไม่ได้กลับบ้าน มาสองสามวันแล้ว
และฉันก็ติดต่อเธอไม่ได้เลย
ถ้างั้น...
ได้โปรดบอกความจริง...คุณ...
เธอคิดว่าฉันลักพาตัว คานาโกะงั้นเหรอ
ไม่..ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น
พูดพล่อย ๆ
คานาโกะเป็น...
เธอมันเศษสวะ
คุณไม่ได้ฝันเลยใช่มั้ย
ฝันเหรอ
ชีวิตเปี่ยมด้วยรัก ครอบครัวที่มีรัก
สนับสนุนโดย โครงการบ้านนาริตะ
สิ่งแบบนั้น...
นำแสดงโดยโคจิ ยากุโช
และนานะ โคมัตสึ, ฮิโรยะ ชิมิซุ
ซาโตชิ ซึมาบูกิ, เจโออิ โอดากิริ อาซึกะ คุโรซาว่า
K A W A K I
กำกับการแสดงโดย : เทสซึยะ นากาชิมะ
เข้ามา
ฉันเข้าไปได้เหรอ
เธอโทรแจ้งตำรวจหรือเปล่า
ยัง
ไปที่ห้องคานาโกะสิ
ไปสิ แล้วคุณจะรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น
มันอาจจะเป็นความผิดของฉันเอง
กระเป๋านักเรียน
หือ...
กระเป๋ามีอะไร
ไม่เห็นมีอะไรเลย
นั่นคือ...
นี่
เธอหายตัวไปนานแค่ไหนแล้ว
ห้าหรือหกวัน
รู้จักเบอร์ติดต่อเพื่อนเธอมั้ย
ไม่
นี่มันอะไร
ประวัติการรักษาโรคประสาทงั้นเหรอ
อะไรกัน ไหนเธอบอกว่า จะไปหาหมอฟัน
เธอไปทำงานพิเศษเหรอ
ในตู้เสื้อผ้ามีแต่เสื้อผ้าราคาแพง ๆ
ไม่...ฉันคิดว่าไม่
แล้วนี่ใคร แฟนของเธอหรือไง
ฉันไม่รู้
นี่เธอไม่รู้เรื่องอะไรเลยเหรอ
พูดซะอย่างกับตัวเองรู้อย่างนั้นแหละ
แม้แต่ตอนนี้รูปร่างหน้าตา ลูกเป็นยังไงคุณยังไม่รู้เลย
เธอผอมใช่มั้ย
อะไรนะ
เธอเห็นลูกกินอะไรบ้าง และมองตาลูกบ้างมั้ย
คนติดยาเสพติดมักจะผอม
คุณกล้าดียังไงคิดว่าลูกจะทำอย่างนั้น
เธอเป็นลูกสาวของเรานะ
ของเรางั้นเหรอ
นี่...
แล้วฉันควรทำยังไง
ฉันตามหาเธอเอง
ฉันจะแจ้งตำรวจ
อะไรจะเกิดขึ้นถ้า คานาโกะพบตำรวจเข้า
คนไม่เอาไหนอย่างคุณไม่มีทาง...
ใจเย็น ๆ
งี่เง่าเอ้ย
คุณกำลังจะมาปั่นหัวฉันใช่มั้ย
คุณคิดว่ามันไม่ใช่กงการอะไร ของคุณอีกต่อไป
อย่าแตะต้องตัวฉันนะ
= 3ปีที่แล้ว =
ทำไมคนเราใช้ชีวิตอยู่ในน้ำไม่ได้นะ
มันดูเงียบสงบ...
แต่กลับกันกับที่นี่มันเป็นยิ่งกว่านรก
ทำไมฉันต้องเป็นมนุษย์ด้วย
อวัยวะพวกนี้ แขน ขา
ตา...ปาก...และหู
รวมถึงผมของฉัน
และจมูกของฉันที่โด่งกว่าคนอื่น ๆ
ฉันไม่ต้องการพวกมันอีกแล้ว
จูบของฮิโรมิคุงเข้ามาเปลี่ยนโลกของฉัน...
อ่า...น่ารักมาก ๆ
ถ้าร่างกายของฉันต้องเจ็บปวด ขอเพียงแต่อย่าให้หัวใจฉันเจ็บปวด
แน่นอนว่าฉัน...
มันไม่เหมาะกับการเป็นมนุษย์
และเค้าคนนั้นก็เหมือนกัน...
แม่งเอ้ย...
แม่งเอ้ย
นายร้องให้เหรอ
ฟูจิชิม่า...
เปล่า...
เห็น ๆ กันอยู่น่า
คานาโกะ ฟูจิชิม่า
เป็นสิ่งมีชีวิตเพียงหนึ่งเดียว ที่ยังคงสวยงามอยู่บนโลกใบนี้
หน้านายไปโดนอะไรมา
อะไร
เฮ้ ดูนี่น่ะ
เอ้าไป
ดวงตา ปาก หู และจมูกของฉัน
ทั้งหมดที่มีอยู่มันสื่อ ความรู้สึกไปถึงเธอ
- มือของฉัน... - ไม่
- ที่มีอยู่ในมันสื่อความรู้สึกถึงเธอ - ไม่
และเท้าของฉัน...
คานาโกะ
ไว้เจอกันนะ
มันอยู่เพื่อไล่ตามเธอ
เหตุผลที่ว่าทำไมผมยังคง เต็มใจที่จะเป็นมนุษย์
อาจเป็นเพราะเธอยังอยู่ในโลกใบนี้
เป็นอย่างนั้นใช่มั้ย
ฟูจิชิม่า
ฉันบอกทุกอย่างเท่าที่รู้กับแม่เธอไปแล้ว
บอกทั้งหมดให้ฉันฟังอีกรอบ
ฉันบอกว่า เรากำลังสนใจ ที่จะเข้ามหาลัยเอกชันกัน
คานาโกะต้องการจะเข้า มหาวิทยาลัยแห่งชาติ
ดังนั้นมีเพียงช่วงเช้า ที่เราเข้าเรียนร่วมกัน
หลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้น
ช่วงตอนเย็นฉันโทรหาเธอ แต่เธอก็ไม่รับสาย
พอจะรู้มั้ยว่าเธอมีที่ไหนจะไปบ้าง
ไปกับผู้ชายมั้ง
ผู้ชายคนนี้ใช่มั้ย
เขาเป็นใคร เธอรู้จักเค้ามั้ย
เธอติดต่อไม่ได้หลายวันแล้ว
ในฐานะเพื่อนเธอไม่เป็นห่วง คานาโกะ บ้างเหรอ
เพื่อนงั้นเหรอ
เราเป็นเพื่อนงั้นเหรอ
มันเป็นเรื่องปกติ ของเด็กสมัยนี้ไม่ใช่เหรอ
เราก็ไม่ได้ติดต่อพ่อแม่ของเราเหมือนกัน
คานาโกะไม่เหมือนพวกเธอ
ใครเหรอ
อืม..คุณรู้จักคานาโกะดีจริง ๆ เหรอ
คานาโกะทำงานอะไรบ้างมั้ย
No comments yet. Be the first to leave one.