Villains

Yine güvercin olsam olur mu?

Ne?

Evet. Tabii.

İyi misin?

Evet. Evet. Biraz heyecanlıyım ama iyiyim.

Hey. Hey. Sorun değil.

Sadece Florida'yı hatırla. Tamam mı? Florida'yı düşün.

Zihninde oraya git.

Tamam.

Yüzüne güneş vuruyor.

Tuzlu okyanus kokusu.

Tamam.

Bu sonuncusu, değil mi?

Bu son, söz.

Tamam.

Seni seviyorum.

Ben de seni.

Tamam. Gidelim!

Herkes yere yatsın!

Siktir!

Ne? Onu duymadın mı?

Yere yatsana be!

Bugün gebermek mi istiyorsun moruk?

-Lanet olsun! -Hassiktir. Ne oldu?

Düşüverdi. Gözünü ondan ayırma.

-Evet ama iyi mi? -Devam ediyoruz. Devam edelim.

-Tamam mı? -Peki.

-Bu ne be? -Ne? Ne oldu?

Bilmem. Açılmıyor.

Anahtar şeyi olan mı?

Hayır, kahrolası dijital ekran.

-Boktan şey. -Peki, bakayım.

Sakın kıpırdama!

Tamam. Ya şu düğme?

Ona bastım. Sonraki ekrana gidiyor. Bize bakayım deme!

Belki de bir şey almalıyız.

Tamamdır. Oldu. Evet, evet, işte bu kadar. Şu Choconutter'ı al.

Şu Choconutter'ı al.

-Tamam. -Büyük boy Choconutter!

Al.

Evet! Başardın!

-Kolay para. -Gidelim!

Tamam.

Bir bok görmedin.

Tamam!

İnanılmazdı be!

Sen inanılmazdın!

O cips şeyini nasıl da deviriverdin! Sikeyim!

-Çok havalıydı. -Evet. Evet.

Evet, öyleydi! Bilmiyordum bile, sadece orada, işime bakıyordum!

-Kendi işini yapıyordun! -Ver şunu.

Her şeyi hatırlıyorum. Sanki ağır çekim gibiydi ve ben:

"Lanet parayı ver sürtük!" dedim. Ama o vermedi ama yine de aldım.

Sırada Florida var.

Bebeğim!

Yeni lanet hayatımız bu! İşte bu kadar! Hemen şimdi!

Tanrım!

Bebeğim. Bebeğim.

Tanrım. Bebeğim, kenara çekebilir miyiz?

Çekemeyiz. Neden bahsediyorsun?

Demin benzinciyi soyduk. Uzaklaşmalıyız.

Yola devam etmeliyiz. Devam etmeliyiz, tamam mı?

-Evet, evet. -Peki. Evet, evet, o olur.

Hassiktir.

Ah, siktir, bebeğim.

Hayır, hayır, hayır.

SADECE KURŞUNSUZ BENZİN

Hayır, hayır, hayır.

Siktir, siktir, siktir.

Niye durduk?

Lanet benzinimiz bitti.

Ne? Biz...

-Demin benzinciyi... -Biliyorum!

Biliyorum, biliyorum, biliyorum.

Sorun değil. Sakin ol.

Yapmamız gereken tek şey, biz... Arabadan çıkıp biraz yürüyeceğiz...

-...ve başka bir araba bulacağız. -Başka araba mı?

Anahtar kontakta, yolda bizi mi bekliyor?

Epeydir bir ev geçmedik Jules.

Bilmiyorum! Daha iyi bir planın var mı?

Siktir!

Hey.

Dur.

Lütfen.

Hey!

Geri gel.

Biliyordum, yapmam gereken lanet olasıca bir şey olduğunu...

Hey. Dur. Tamam mı?

-Benimle yere oturmanı istiyorum. -Olmaz, yapamayız.

-Bizim... -Sakin olmamız lazım ki düşünelim.

Yere otur benimle. Tamam mı?

Neye ihtiyacın var biliyor musun?

Arabanı yıkatmaya.

-Hayır, dinle, yapamayız. -Yaparız. Hadi.

Evet.

Seni seviyorum.

Biliyorum.

Hey.

Bak!

Vay be!

Tanrım, gözlerin. Şahin gibisin. Şahin kadın!

-Siktir. Bu harika. -Ya eve gelirlerse?

-O zaman gelirler. Bilmem. Yapalım. -Tamam.

Hayır. Kilitli. Ön kapı.

Ön kapı. Ön.

Bunu kullanır mısın?

Jules, lütfen. Barbar değiliz.

Tamam.

Orospu çocuğu.

Jules, dil piercing'inle yaptığını yapma.

-Minene zarar vereceksin. -Pardon.

Evet! Yaptım be!

Evet bebeğim!

-Başardın. -Tamam, peki.

-Bu ne be? -Ne?

Bu sürgülü be.

Kim kapısına sürgü takar? Bu harika bir mahalle.

Tamam. Peki, şu lanet şeyi bana ver.

Başardın.

Sanırım.

Tamam. Sen oraya bak.

Bir şey var mı?

Meyve sahteymiş.

Tamam. Yukarıya bakayım.

Anahtar. Anahtar. Anahtar.

Nerede bu lanet anahtar?

Yok mu?

Lanet evin yedek anahtarı nasıl olmaz?

Ya acil bir durum olsaydı?

Sahi mi?

Ne? Ben acıktım.

Bayat.

Tamam. Düşünelim. Bize bir B planı lazım.

Evet. Kesinlikle.

Hayır.

Bizi canlandıracak bir şey lazım. Bilirsin, yaratıcı bir şey.

Evet. İşi ciddiye alalım.

Tamam.

Benzin. Benzini hortumla çekelim.

Evet. Evet, harika fikir tatlım.

Evet, benzini içine koymak için çöp veya benzin tenekesi lazım...

...sonra da arabaya yürür ve güm. Yolumuza devam ederiz.

Tanrım, evet! Çok olmasa da olur.

Sonraki benzinliğe gitmeye yetsin yeter. Tanrım, ne zekisin be.

Hayır, hayır. Bekle, bekle.

Ne, istemiyor musun?

İstediğimi biliyorsun. Burada sevişmek istiyorum ama yapamayız.

Araba çekilmeden geri dönmeliyiz.

-Tamam, pardon tatlım. -Hey, asla bunun için özür dileme.

Bu aşk.

Hortum.

Hortum lazım.

-Buraya baktın mı? -Hayır.

-Ben aşağıya inmem. -Jules, korkacak bir şey yok.

-O zaman niye sen inmiyorsun? -Çünkü...

Çünkü seni tek başına bu korkunç üst katta bırakmam.

Toplayıcılar.

Burada çok küf vardır.

Dikkat et.

Tamam. Hadi ayrılalım.

Bir şey buldun mu tatlım?

Jules?

Bize araba buldum.

Tanrım, Jules.

Oyuncakları bırakır mısın? Şu kutulara baktın mı?

Evet. Hepsi çöp. Hadi tatlım, burada bir şey yok.

-Tanrım... -Bu ne be?

Ne oluyor be?

-Tanrım. -Ne... Bu ne be?

Aman Tanrım.

İyi misin?

Bunu sana kim yaptı?

Sorun yok. Sorun yok. Sana zarar vermeyeceğiz.

Güvendesin.

Hadi. Buradan çıkmalıyız.

Ne? Dalga mı geçiyorsun? Ona yardım etmeliyiz.

-Burada mı yaşıyorsun? -Jules.

Burası senin evin mi?

Jules. Burada oyalanamam, tamam mı?

Bu iş inanılmaz garip ama bizim sorunumuz değil. Gitmeliyiz.

Ne?

Ya bunu yapanlar eve gelirse?

O zaman eve gelirler. Umurumda değil.

Bu kızı burada zincirlenmiş halde bırakmam.

Tamam. Tamam.

Haklısın.

Haklısın.

Hadi yapalım. Onu kurtaralım.

Onu kurtaralım. İyi Karma'dan zarar gelmez.

Buradan çıkacağız. Tamam mı? Seni güvenli bir yere götüreceğiz.

Evet, sen sadece... Sıkı dur.

Kilidi açabilir misin?

O şeyi mi? Hayır.

O çok zordur. Olmaz...

Düşün, düşün, düşün.

Biraz zaman alabilir ama muhtemelen yukarıdaki ince bölümü kesebiliriz.

Kızı zincirden çıkarmamız gerekmez, sadece o direkten ayırsak yeter.

Anladın mı?

Aferin sana.

Kahvaltı bıçakları. Sadece kahvaltı bıçağı. Bunlar et yemiyor mu?