The first 200 lines.
Момчештво
Бубичко. Спремен? -Да.
Погоди што, мамо? -Што? -Открив од каде доаѓаат осите.
Да? Од каде? -Па, мислам дека мора да е,
ако точно распрнеш вода во воздухот, ќе се претвори во оса.
Супер.
И, како си помина во школо? -Добро.
Убаво си поразговаравме со г-ѓа Батлер. Добра е.
Што ти кажа?
Кажа дека не ги даваш домашните.
И реков, "Знам дека ги прави, зашто му ги проверувам."
Ми кажа дека нашла купче домашни под книгите во твојот ранец.
Не ми ги бараше.
Злато, не мора. Самиот треба да ги дадеш.
И ми кажа дека сеуште по цел ден гледаш низ прозорецот. -Не цел ден.
И рече дека си и' ја уништил острилката за моливи. -Не беше намерно!
Рече дека си набутал камења во неа.
Мислев дека ако може моливи, може да се острат и камења.
А што би правил со наострени камења?
Сакав да ги направам заострени за мојата колекција од камења.
Јас сум на ред. -Чекај.
Мејсон! -Саманта!
Томи! Мејсон таму е?
Да. -Кажи му дека треба да дојде дома за јадење.
Добро.
Здраво, душо. Зошто не си спремна?
Здраво, Мејсон. -Здраво, Тед.
Ајде, побрзај. -Колку е? -21:00. Ајде!
Сакав да ти се јавам зашто Џенис откажа. Немам дадилка.
Зошто не побара некој друг? -Сега е веќе касно.
Ама може да останеш тука. -Не. Имаме планови.
Момцитее ме чекаат. -Оди слободно. -Добро.
Ќе се вратам за неколку часа. Може?
Да. Може. Во ред е.
Врати се, врати се. Не сакам да зборам со Плачката Мартл.
Кој? рече Хари, додека се свртеа за назад. -Таа има опседнато една веце шолја
во женскиот тоалет, рече Хермиона -Опседнала шолја?
Да, цела година не работи,
зашто цело време има напади на бес и местото се поплавува!
Ако не морам, не одам таму.
Страшно е да пробуваш да мочкаш додека она вика накај тебе.
Зошто не го кажеш тоа? -Извини.
Не сакам да одам со тебе.
Сакам да останам тука со моите деца. Тоа сакам.
Прекини веќе да ги користиш децата како изговор!
Знам дека треба да останеш со децата!
Незрел си. Без одговорности. -Јас сум незрел?
Јас имам одговорности.
Не знаеш како е да си родител. -Не знам.
А зошто јас сум одговорен за твоите грешки во животот?
Не ми ги нарекувај децата грешки! -Не реков така!
Рече, “грешките...“.
Знам што реков, и пак се вадиш на децата.
Тоа е реалноста. Родител сум!
Тоа повлекува одговорност.
Мислиш не сакам да имам време за мене!
Да отидам на некој ебен филм! Мислиш не го сакам тоа?
На некоја вечера! Во бар! Сум заборавила како изгледа тоа!
Бев нечија ќерка, и одеднаш сум на некој мајка!
Доста! Прекини!
Прекини!
Мамо!
Што сте се разгаламиле?
Знаете ли колку е саат? -Ме гаѓа со работи.
Мејсон! Не фрлај по сестра ти! -Глуми, она прва ме удри!
Слушајте, двајцата! Ќе се вратам во кревет.
Да не сте пуштиле глас наредниот саат. Ајде на спиење.
Глумица! -Деца!
Јако! -Види што си најдов на улица.
Брат!
Кажи, а? Види ги овие.
Види ги овие!
Закон!
Слушајте, сакам да поразговарам со вас.
Може од прва нема да ви се свиѓа, ама се селиме во Хјустон.
Кога? -Наскоро.
До први треба да заминеме, за да не платиме две ќирии наредниот месец.
Не, мајко, не се селиме. Не, не. Жал ми е мамо. Не.
Саманта, морам да се вратам на колеџ за да може подобро да живееме.
Со оваа работа, не можам да се грижам за вас како што сакам.
Не можам веќе вака. И баба рече дека ќе ни помогне,
и убаво ќе е да сте близу неа. -Во ред, мајко.
Ти прави што сакаш, ние не се селиме.
А нашите другари? -Можеме да им праќаме мејл или писма.
Може да се вратиме на посета. И погодете што?
Местото баба што ни го најде, ќе имате посебни соби. Може?
Има и базен.
Мамо, го сакаш ли уште тато?
Да,
ама тоа не значи дека беше здраво да останеме заедно.
Што ако не може да не‘ најде кога ќе се преселиме?
Тоа нема да е проблем.
Може да и се јави на баба, или може да се јави во Информации.
Лесно ќе не најде. -Уште е во Алјаска?
Така барем вика вујко ти.
Веројатно дресира поларни мечки.
Него нека го издресираат.
Сакаш да ми помогнеш? -Сакам.
Земи ја внимателно бојава,
и премачкај секаде каде што е замачкано и прецртано таму,
позади вратата и секаде околу.
Вика дека ќе доаѓаме во посета, и ќе ти пишувам и ќе те барам на телефон.
Почекај малку. Некој друг ѕвони.
Ало? Жал ми е, Томи.
Мејсон не може да дојде денес. Се селиме. И зборам на другата линија.
Чао. Алтеа?
Ќе ти праќам инструкции за Бестрашните Морнарки.
Пишувај ми како се другите Морнанрки.
Затоа што сега ти си лидерката.
Одиме, сакам да стигнеме пред да се стемни.
Збогум, двору. Збогум, дрво. Збогум, поштенско сандаче.
Збогум, кутии со работи што мама не ни дава да ги земеме,
ама не сакаме да ги фрлиме. Збогум, куќичке.
Веќе нема толку да ја сакам мама зашто не' тера да се селиме!
Кажи му збогум и на тоа твое покакано однесување, добро?
Тоа не го внесуваме во колата.
Збогум, стара тетко што слуша рок и вози мотор.
Што правите позади? Доста, вратете ја преградата.
Стави ја перницата измеѓу. Направете преграда.
Сега ќе играме игра по име Тишина.
Тој што ќе ќути најдолго е победник.
Ќе можете? Добро, почнуваме.
Автобусот ќе стигне за 10 минути.
Стави ја домашната во ранец.
Оди јади!
Злато, оди јади. -Одам!
Збори на Англиски! Ќути! Мамо!
Пак збори на тој глупавиот јазик! -Саманта!
Зборував чист Англиски, мајко. Он е малку е спор во главата.
Повторуваше прво одделение. -Ајде седи!
Да, г-дине, мајко, г-дине!
Слушајте, баба ќе ве земе од школо.
Татко ви е денес во градот. Попладнето со него ќе го поминете.
Ќе остане? -Не знам.
Не сме го виделе 80 години. -Година ипол.
Може ли да јадеме веќе? Ќе стигне автобусот.
Во ред, убав фонт.
Мејсон, кога ќе ги проверувам изработките, ќе ја најдам твојата? -Не.
А зошто не? -Зашто не ја завршив.
Време е да ја завршиш. -Само секунда.
Не, ќе направиме... Епл, Прекин.
Време е да си ја завршиш работата, Мејсон. "Епл, Прекин."
Ова ми е тестот по Историја.
"5+", многу добро. -Ова е друг тест по историја.
Уште една "5-ка". -Да. Не е со плус, ама добро.
Ова ми е пишувањето за гуштери. -Дај да ги видам сликите.
Да. Еве ги сликите. -Што е тоа?
Тоа се вика подбрадок. -Подбрадок, добро.
Ова е тест од математика. -Пак 5-ка.
Мејс, тоа ти е последно чоколатце, добро? -Добро.
Треба да ги закачиме овие. Еве го.
Тато!
Леле! Види колку сте пораснале! Еј, МЈ.
Што има ново мајсторе? Спремни сте за забава?
Здраво Кетрин, како си? -Добра.
Кога да ги вратам никаквециве мали? -Околу 19:30.
Треба да ги вратам дома до 20:00.
Можам и јас да ги однесам кај мајка им.
Не. во ред е. Мене ме очекува. -Нема проблем. Знаете каде е, така?
Јас ќе ги однесам.
Мислам дека тоа не е добра идеја. -Не е проблем. Добро?
Спремни сте? Ајде! -Чекајте. Треба да си ги земете работите.
Ранците, домашните... отидете до тоалет.
Не ми се верува колку пораснале. -Да. Си тече времето.
Сигурно ти е убаво, што се тука во Хјустон.
Среќна сум, да. Волонтирам во нивното школо. -Што правиш?
Во библиотеката сум. Читам на малите. -Супер.
Значи, Алјаска, а? -Да.
Ќе останеш тука? -Ќе видиме.
Како е Лив? -Зафатена е.
Се врати во школо. Ама работи, и е самохрана мајка.
Многу обврски. -Зедовте се? -Да.
Добро. Кажете чао на баба. -Чао, бабо.
Добро, одиме. Не, чекајте малку.
Вие не сте од тие деца што сакаат подароци, така? -Сме. -Не сте.
Нормално дека сакаме. -Подароци? Стварно? Тогаш ајде.
Јас седам напред! -Јас сакав да седам напред.
Мејсон ќе седи напред на идење, Саманта на враќање. Ајде.
Појаси!
Појаси. Не заборавајте да се врзете.
Само што колава нема појаси.
Дојди ваму, дојди! Тоа беше одлично!
Ајде, Мејсон! Оди таму! Супер беше! Ајде.
Кажи им кој си. Кажи им кој си.
Добро. Не е страшно. -Сакам да е заградено од страните.
Тоа е за деца! Колку имаш, две години?
Не ти треба ограда. Животот не ти дава огради.
Ете го! Ете го! Сега ќе биде нешто!
Сега ќе биде!
Последниот пат куглавме со ограда и беше многу позабавно!
Не ти треба ограда. Ќе ги бутнеш сите кегли со оградата
и тоа не значи ништо. Верувај ми.
Само положи ја на патеката.
Овации за таткото!
Четворица оператвици на Блеквотер(САД) биле грозоморно нападнати во Фалуџа.
Телата и возилата биле запалени...
Гледајте. Катастрофа. Да ви кажам што се случува во Ирак
Точно она што секој човек што размислува знаеше дека ќе се случи пред да почнат.
Ама Буш, и неговите магариња фанатици што се околу него,
баш ги заболе газот. -Тоа е четврт долар.
No comments yet. Be the first to leave one.