Disenchanted

Andalasia

Andalasia

Waar je lang en gelukkig leeft

Denk altijd aan Andalasia

Dan heb je altijd een lach op je gezicht

Bonjour.

Er was eens een magisch koninkrijk dat Andalasia heette.

Daar werd een baby gevonden in het bos.

Ze had geen vader en geen moeder.

Ze werd opgevoed door dieren, die zielsveel van haar hielden.

En haar naam was Giselle.

Ze werd een mooie jonge vrouw met een hart vol liefde en een geheime wens.

Ik droom van een kus van de ware

En ik hoop dat dat een prins is

En op een dag veroverde ze het hart van de dapperste prins van Andalasia.

Maar toen werd ze door een portaal geduwd door een boze koningin.

Ze kwam terecht in een vreemd en verwarrend koninkrijk, genaamd…

New York

Daar kwam ze Robert tegen, een advocaat met dromerige ogen.

Z'n dochter Morgan kon overal de magie van inzien.

Giselle en Robert werden verliefd op elkaar. En ze leefden…

Nog lang

Papa.

Lees het nog eens voor, papa.

En als ik nu eens zou vertellen dat 'nog lang' niet het einde was?

We hoorden dit verhaal al zo vaak. Zo eindigt het altijd.

Je kent maar een gedeelte.

Zo gelukkig was Giselle niet in New York.

Hè? -Wat?

Ik ben niet trots op m'n rol, maar kruip in je bed en ik lees het voor.

Dit verhaal begint waar het vorige verhaal stopte…

…in het koninkrijk New York na 'lang en gelukkig'.

Erna? Dat bestaat niet na 'lang en gelukkig'.

Ja, je trouwt en dan gebeurt er verder helemaal niks.

Niet in deze wereld.

Daar gebeurde er altijd wel iets. Voor Giselle gingen een paar jaar voorbij.

Morgan werd groot en Robert en Giselle kregen uiteindelijk een baby.

Een mooi meisje dat Sofia heette.

Heel even had Giselle alles wat haar hartje begeerde.

Maar toen veranderde alles.

Door alle babyspullen leek hun luchtkasteel plots aan de krappe kant.

Het leven was zo druk geworden…

…dat ze elke avond als door een vloek in slaap vielen.

Maar het grootste probleem was Morgan.

Ze werd wat in die wereld een 'tiener' wordt genoemd.

Giselle had het gevoel dat Morgan voor haar onbereikbaar was geworden.

Met al die veranderingen kreeg ze het gevoel…

…dat het leven in het koninkrijk New York toch niet zo lang en gelukkig was.

En toen zag ze een reclamebord.

Monroeville HIER BEGINT JE SPROOKJE

Hun lang-en-gelukkig lag misschien wel ergens anders.

Giselle en Robert gingen op zoek naar een nieuw lang-en-gelukkig.

Honingbijstraat 18, Monroeville

Nu moeten we naar Monroeville. -Waar ligt dat nu weer?

Geen idee. Het is er vast beter dan hier.

Ik weet dat verandering akelig kan zijn, maar het kan ook opwindend zijn.

Denk aan alle leuke mensen die je zal leren kennen…

…die net zoveel van je zullen houden als ik.

En wat doen we als we een vriend nodig hebben?

Morgan, kun je even helpen?

Ik help al. Ik vertel op internet over m'n ontvoering.

Iedereen vindt het erg.

Veel mensen zijn blij als ze van de stad naar een buitenwijk verhuizen.

Ik was hier blij. Kun je me even steunen, Sofia?

Ik heb niks aan jou. -Wie verheugt zich op ons nieuwe avontuur?

Ik verheug me enorm.

O, dat is sarcasme.

Morgan, ik beloof je dat Monroeville de perfecte plek is.

Voor jou misschien, maar niet voor mij.

Morgan. -Ik wil geen preek.

Het moet, dus vooruit dan maar.

Zo zijn tieners. Ze redt zich wel.

Dat hoop ik.

We hebben hier magische momenten beleefd, hè?

Zeker. Er komen er nog meer.

Als ik iets heb geleerd van een prinses op een reclamebord…

…is het dat je soms de sprong moet wagen.

Op naar ons nieuw leven.

Het was inpakken en wegwezen.

Naar een plek Waar niets je zal verontrusten

Of zal storen

Een nieuw en magisch koninkrijk

Dat we de buitenwijken noemen

WELKOM IN MONROEVILLE Hier begint je Sprookje!

Is dat niet prachtig?

Ik heb nog nooit iets gezien wat zo op Andalasia lijkt.

Ons huis is als een kasteel. Ik krijg m'n eigen kamer.

Dat weet ik al lang, hoor.

Kijk eens.

Je weet maar nooit, Morgan.

Misschien krijg je hier dat vleugje magie dat ik vroeger ook had.

Hier is het.

O, mooi. De muren staan weer. -Lagen die op de grond dan?

Lieve help. -Interessant kasteel.

We lopen achter op schema. Gebruik je fantasie.

Een nieuwe baby. We zouden geschenken hebben meegenomen.

We kunnen heel goed luiers verversen. -Dat zal ik onthouden.

Zullen we ons nieuwe huis eens bekijken?

Het hoort allemaal bij het avontuur.

Dat moet in de living.

Dat is geen avontuur, maar een hoop vuiligheid.

De hoop op avontuur.

Ik neem m'n prinsesje over en laat de rest van het huis zien.

Het is al goed. Daar gaan we.

Ik check even of een van die verhuizers me wil terugverhuizen naar New York.

Ik weet dat het lastig is om opnieuw te beginnen.

Ik heb dat ook gedaan. Maar niet echt doelbewust.

Maar je moet de dingen op de juiste manier bekijken.

Nee, hè?

Ik zal het even tonen. -Begin alsjeblieft niet…

Hier zijn we -…te zingen.

Een gezin dat opnieuw begint

Het leven zal hier leuker en nieuwer zijn

Pas op.

Onder de sprankelende zon In een frisse schone hemel

Onze dromen komen uit Nu nog veel echter

In een tuin vol klavertjes vier

We bloeien op in onze nieuwe omgeving

Het leven zal bruisen met zelfs nog meer

Vreugde in het verschiet Dan eerder

Het zal nog betoverender zijn

Wat zijn we gezegend met ons kasteeltje

We zingen Als we blij onze koffers uitpakken

We worden dikke maatjes

Met de hertjes, de pluizige wasbeertjes En de knuffelige stinkdieren

Lieve help.

Ver weg van de drukte van de stad

Komen al onze wensen uit

Zelfs de smerigste vogels zullen kwetteren Extra mooi

Ik herhaal

We hebben de stadslichten Achter ons gelaten

Hier kunnen we fietsen en vliegeren

Nu zijn we tenslotte

Wijkbewoners

En zelfs nog meer

Betoverd

Alles is oké.

Denk ik.

Let op waar je loopt. -Ogen dicht.

Niet opendoen. -Ogen dicht.

Dat is zo akelig. M'n ogen zijn dicht.

Niet bang zijn. Hier blijven staan. Klaar?

Nu mag je kijken.

Dit is gewoonweg…

Ik heb me laten gaan. Je kunt alles veranderen.

Ik wou ervoor zorgen dat je een echte kamer had.

Boom van Herinneringen van Morgan

Ze liet ze beloven dat het af zou zijn.

Het is prachtig, mama.

Vind je?

Je zult je snel genoeg thuis voelen. Echt waar.

Goed gedaan, schat.

Uitzetten.

Dat zijn mijn spullen. -Doof de vlammen.

Wat… -Pak een deken.

Doof het vuur. -Voorzichtig.

Het lukt niet. -Dat waren al m'n kleren.

Hallo, hallo?

Kennen we iemand?

Nee, maar dat kan nog komen.

Ben je kleurenblind? Dat is geen groen, maar aqua.

Zijn het vissen misschien?

Vind je het niet erg? De deur stond open. Giselle en Robert, hè? En Morgan.

En de kleine Sofia.

Ja, hoe weet je dat? -Malvina Monroe.

Ik had je dit huis kunnen verkopen, maar ik verkoop de betere huizen.

Rosaleen en Ruby.

Wat ruikt dat lekker.

Dat is niet niks.

Ze heeft alles zelf gemaakt. -Zelfs de manden.

Echt waar?

Ik vlecht. -Dat is enorm vriendelijk van je.

En een beetje vreemd.

Zullen wij dit even naar de keuken brengen?

Bedankt. Aangename kennismaking.

Tot ziens. Ik heb ook zo'n tiener. Zo chagrijnig.

Maar hij blijft m'n oogappel. -Van iedereen.

De appel van iedereens hele gezicht.

Als jullie iets nodig hebben, moet je bij mij zijn. Goed?

Ik ken het hier als geen ander.

Ze is zo bescheiden. Zij heeft deze stad grootgemaakt.

Ze is zo ongeveer de koningin hier.

Dan ben ik dubbel vereerd.

Elke stad moet een koningin hebben.

Welterusten.

Dat was niet de gedroomde eerste dag, maar…

We hadden een maand moeten wachten.

We hebben drie keer uitgesteld. We raken het wel gewend.

Luister. Dat is veel beter dan 5th Avenue.

Op een of andere manier is het luider.

Die krekels hebben dat voor ons gecomponeerd als welkomstlied.

We moeten ze bedanken met 'n eigen huisje. Dat hebben ze vast niet.

We zijn hier gekomen voor meer ruimte, maar nu slapen we in dezelfde kamer.

Ik weet het. -We hebben erover gepraat.

Jouw kamer moet eerst rookvrij zijn.

Hier zijn we dan Een gezin begint opnieuw

Mama.

Waarom gaat je wekker af? Het is buiten nog gisteren.

Ik ben nu een pendelaar.

Waar is het vuur?