The King Dae Joyoung (대조영)

‫ت...ت

‫- تجویونگ! ‫- منم هستم

‫منم هوک سودول!

‫تو دوباره اینجا چیکار میکنی؟

‫ژنرال!

‫ژنرال، سربازان ترگول ما رو پیدا کردن.

‫- برو بیرون ‫- چشم

‫شما باید سربازانِ تانگ باشید.

‫چشمات رو یکذره باز کن و دوباره ببین ‫منو یادت نمیاد؟

‫منم هوک سودول!

‫تویی!

‫همون عوضی های نامرد هستین!

‫- برادر کجاست؟ ‫- با گه پیل داخله

‫ساکت و آروم باشید تا اونا حرفاشونو بزنن.

‫چی؟

‫عوضیا...

‫منم جزوِ فرماندهانِ این لشکرکشی هستم ‫پس کار من دستگیر کردن یا کشتن توئه.

‫ببین من برای کمک به تو، نصف ارتشم رو از دست دادم

‫چرا تو اینکارو با من میکنی؟ چه هیزمِ تری به تو فروختم؟

‫فقط یه لحظه بهش فکر کن! این بی سابقه است.

‫حتی سگ ها هم محبت و کمک رو میفهمن!

‫- میدونی چه کسی در اردوگاهِ پایین کوهه؟ ‫- کی؟

‫ایی مون

‫ایی مون؟

‫همون مردی که خانواده ات رو کشت ‫و قبیله ات رو نابود کرد.

‫ایی مون؟

‫ژنرال!

‫- ژنرال! ‫- چی فهمیدی؟

‫ما همه جا رو گشتیم ولی خبری ازشون نیست.

‫لعنتی...

‫اونا حتماً چیزی توی آستین شون دارن...

‫- ایی مون؟ ‫- درسته

‫اون اومده اینجا که تو رو بگیره.

‫فهمیدم

‫تو سگِ دولت تانگ شدی ‫اونا اول تو رو مثل

‫یه سگ شکاری فرستادن که دنبالم بیای.

‫اما من شکار ایی مون نخواهم شد ‫پس همین حالا منو بکش!

‫بیا منو بکش! منو بکش ‫گفتم منو بکش!

‫چیه؟ نکنه جرئتشو نداری؟ ‫پس خودم تو رو میکشم!

‫من به اینجا نیومدم که تو رو بکشم.

‫تو مگه نمیخوای ایی مون بمیره؟

‫تو نمیخوای اونو بکشی و انتقام مردمت رو بگیری؟

‫تو داری به من میگی که ایی مون رو بکشم؟

‫بله

‫چرا داری اینکارو میکنی؟

‫من برای اینکه زنده بمونم، لباس تانگ رو پوشیدم ‫اما تو دشمنِ من نیستی. تانگ دشمن منه.

‫اگه میخواستم میتونستم بکشمت. ‫من به اینجا نیومدم که به تانگ خدمت کنم.

‫به اینجا اومدم که دِین ام رو به تو ادا کنم. ‫حالا حرفم رو باور میکنی؟

‫بهم بگو

‫تو میخوای من چیکار کنم؟

‫ژنرال!

‫ژنرال! تجویونگ داره میاد پایین.

‫تجویونگ مخفیگاه گه پیل سامون رو پیدا کرده؟

‫نه تنها مخفیگاهش رو پیدا کرده بلکه ‫همه شونو هم دستگیر کرده!

‫چی داری میگی؟

‫منظورت اینه که تجویونگ تمام دزدانِ ‫کوهستان مادو رو گرفته؟

‫بله این مأموریت و لشکرکشی به پایان رسید!

‫غیرممکنه!

‫- اون ممکن نیست بتونه با 100تا مرد اینکارو بکنه ‫- شاید یه کم دور بود

‫اما خودم دیدم که تجویونگ داره گه پیل سامون ‫رو از کوه پایین میاره.

‫سربازان رو آماده کن

‫میخوام وقتیکه به اینجا برسن، همه شونو بکشم.

‫چشم ژنرال!

‫اون گه پیل سامون رو گرفته ‫تجویونگ اونو گرفته...

‫خوبه. حالا که شکار تموم شده ‫موقعِ کشتن سگ رسیده.

‫- خوش آمدید ژنرال ‫- کارِتون عالی بود

‫- همه چیز بخاطر نقشه ی بی اشکالِ تو خوب پیش رفت ‫- افرادِ ایی مون دیدن که تو داری گه پیل سامون رو میاری

‫- گه پیل سامون و سربازان ترگول کجان؟ ‫- اونا آماده ان

‫اونا گفتن گرسنه هستن ‫ما هم بهشون غذا دادیم.

‫گه پیل سامون برای ما خیلی مهمه. ‫کلیدِ موفقیت ما در دستانِ اونه.

‫شما باید خوردن شون رو ببینید

‫برای ما دیگه هیچ غذایی نمیمونه!

‫ایی مون منتظره که ما بریم پایین.

‫اما مجبوریم اونو به طرف خودمون بِکشیم.

‫یه کاغذ و قلم برام بیار.

‫میخوای برای ایی مون نامه بفرستی؟

‫بخورید بخورید

‫ما قصد داریم ایی مون رو بکشیم ‫و بالاخره انتقام مون رو بگیریم.

‫اما ژنرال

‫ما با چندین برابرِ ارتش خودمون درگیریم.

‫خب؟

‫تازه ایی مون رو هم نباید دستِ کم گرفت.

‫اینجا خونه ی ماست

‫حتی سگ ها هم توی خانه هاشون ‫جور دیگه ای پارس میکنن.

‫آره ولی

‫حالا می بینی

‫حتی اگه کشته بشم هم ایی مون رو میکشم.

‫چی؟ تجویونگ اومدن به پایین رو متوقف کرده؟

‫بله ژنرال

‫اون وسط راه یه اردوگاه زده ‫شاید اون نقشه ی شما رو فهمیده

‫یه دستور مکتوب براش بفرست ‫که فوراً به اردوگاه برگرده.

‫ژنرال!

‫تجویونگ یک پیغام فرستاده

‫اون چی گفته؟

‫اون تقاضای یک ملاقاتِ تنهایی رو کرده.

‫ملاقات تنهایی؟

‫در دهانه ی دَره فقط با 10 نگهبان

‫- شما میخواید برید دیدنش؟ ‫- ممکنه یه تله باشه

‫من درخواستشو قبول میکنم. باید بدونم اون ‫دنبال چیه که دوباره مثل گی پو غافلگیر نشیم.

‫- بیاید بریم ‫- چشم ژنرال

‫من بهت دستور دادم به اردوگاه برگردی ‫معنی اینکارت چیه؟

‫من ذهنت رو خوندم

‫چی؟

‫میدونم داری به چی فکر میکنی ‫و چه نقشه ی شرارت باری کشیدی

‫اینجوری بهتره. تو مثل روز های اولت شدی

‫من و تو هرگز نمیتونیم در یک طرف باشیم

‫- وقتی که ما به اردوگاه برگردیم، همه مونو میکشی ‫- خب پس میخوای تا ابد اینجا بمونی؟

‫من خودم دزدان کوهستان مادو رو به چانگ آن ‫برمیگردونم. پس برگرد برو و منتظر باش.

‫به نظرمیرسه تو ازم میخوای که بکشمت.

‫نصفه و نیمه درست گفتی

‫منظورم این بود اگه سد راهم بشی، میکشمت.

‫عوضی آشغال

‫این سرکشیه!

‫تو شکستِ ترحم انگیزت رو در ‫کوهستان گی پو فراموش کردی؟

‫زندگی تو در دستانِ من بود

‫اینجا کوهستان مادو ــه ‫اوضاع اینجا فرق میکنه

‫تو ایی مون هستی و من هم تجویونگ ‫چی تغییر کرده؟

‫خیلی خب. زیاد معطل ات نمیکنم

‫من با ارتشم برمیگردم و همه ی شما رو میکشم! بریم!

‫هی، دستام بی حس شدن ‫یالا بازم کن

‫زودباش

‫به اردوگاه تون برگردید و سربازان تون رو بیارید

‫حله

‫تو باید دقیقاً همون کاری که بهت گفتم رو انجام بدی.

‫یک اشتباه میتونه همه ی ما رو با هم به کشتن بده.

‫من که احمق نیستم

‫- بریم ‫- چشم فرمانده...بریم

‫- امیدوارم بخاطر ما هم که شده موفق بشه ‫- اگه از من بپرسی، اون احمق تر از من به نظر میرسه

‫اون در بینِ مردم خودش یه قهرمانه

‫اون خشم زیادی نسبت به ایی مون داره ‫ایی مون داره. حتماً سخت خواهد جنگید

‫(ارتش تانگ در کوهستان مادو)

‫تجویونگ در نیمه ی راهِ کوهستان مادو ئه.

‫جاه طلبی کورش کرده و اون از دستور سرپیچی کرده ‫و به اردوگاه برنگشته. پس درواقع با شورش یکیه.

‫ما با تمام قوا حمله میکنیم و تجویونگ و ‫زندانی های ترگولی رو نابود میکنیم.

‫- فهمیدید؟ ‫- بله ژنرال

‫ژنرال. کوهستان گی پو رو یادتونه؟ ‫من دوست ندارم به سمت اونا برم.

‫- شاید بهتر باشه اول دلیل اینکارشون رو بفهمیم ‫- بله ژنرال

‫اینا همون افرادی هستن که ‫ما رو در گی پو نابود کردن.

‫اگه دوباره مثل اونجا برامون تله گذاشته باشن...

‫ما نمیتونیم بخاطر شکست قبلی مون بترسیم همین روحیه ی ‫شکسته ی شما باعث شده تجویونگ خودشو بالا ببینه.

‫ژنرال...

‫یه گروه دیده بان اول کاملاً منطقه رو بررسی میکنن

‫تا اینکار انجام نشه، نیرو های اصلی حرکتی نمیکنن ‫اینطوری دوباره ازشون شکست نمیخوریم.

‫- فهمیدید؟ ‫- بله ژنرال

‫ژنرال

‫ژنرال، ارتش ایی مون هنوز حرکتی نکرده.

‫اون با اتفاقی که در گی پو افتاد، عجولانه عمل ‫نمیکنه. اون اول دیده بان هاشو میفرسته.

‫گه پیل سامون کجاست؟

‫اون با سربازانش در دهانه ی دَره مخفی شده

‫باید کاری کنیم که به نظر برسه ما در اینجا آماده ی نبرد هستیم.

‫- مشعل ها رو روشن کنید و بذارید اونا ما رو ببینن ‫- چشم برادر

‫زمانی که نبرد شروع بشه، ما از طریق کوه های ‫غربی از کوهستان مادو میریم بیرون.

‫من هنوز نگران پدرم هستم که در ‫چانگ آن گروگان نگه داشته شده.

‫تو نقشه ای داری؟

‫باید قبل از اینکه از اینجا بریم ‫به مخفیگاه ترگول ها بریم.

‫چرا؟

‫- باید پول هایی که گه پیل سامون جمع کرده رو ببریم ‫- وقتی برای اینکار داریم؟

‫همین پول ها زندگی پدرتون رو نجات میده.

‫ژنرال!

‫- دیده بان ها برگشتن ‫- چی پیدا کردن؟

‫هیچ تله ای در این کوهستان پیدا نشده به جاش ‫تجویونگ در اردوگاهش منتظره که بهش حمله کنیم.

‫بله

‫تجویونگ هرگز یک حیله رو دوبار استفاده نمیکنه.

‫ما قبل از سپیده دم کارِشون رو میسازیم. بیاید بریم

‫سریع باشید. دشمن در مقابل ماست

‫- فرمانده. ایی مون داره میاد ‫- چند نفرن؟

‫کل ارتش اش رو آورده

‫یا میکشیم یا کشته میشیم

‫امشب شب سرنوشت سازیه

‫- سرجات وایسا و منتظر دستور من باش ‫- بله فرمانده

‫حالا وقت تسویه حسابه! حمله کنید!

‫حمله کنید! اون دشمن قسم خورده ی ماست! ‫بکشیدش!

‫این دیگه چیه؟ این عوضیا از کجا پیداشون شد؟

‫اونا سربازان ترگول ان! گه پیل سامونه!

‫چی گه پیل سامون؟

‫- اما تجویونگ اون عوضی رو گرفته بود ‫- ما رو گول زدن

‫- باید از اینجا بریم ‫- گول زدن؟

‫تجویونگ دوباره ما رو گول زد؟

‫ایی مون اونجاست! اون مال خودمه! ‫کسی جلوی من نایسته! ایی مون حرومی!

‫همشونو بکشید!

‫زمان زیادی گذشته ایی مون. منو یادت میاد؟

‫من هیچ عوضی ـه وحشی ای که ‫باعث دردسر میشه رو یادم نمیمونه.

‫ای متکبر! سَرت رو گوش تا گوش می برم.

‫نبرد سختی در گرفته

‫بدبختا، اونا دارن برای ما میجنگن

‫برادر. من از این پسره گه پیل سامون خوشم میاد!

‫ژنرال باید از اینجا بریم

‫کی به مخفیگاه میره؟

‫من میرم

‫ما دَم خروجی ـه کوهستان مادو منتظرت ‫خواهیم بود. فقط پول ها رو بردار و سریع بیا.

‫چشم برادر. ماپا بریم.

‫(چانگ آن-تانگ)

‫نخست وزیر شما شخصاً ‫وصیت نامه امپراطور رو نوشتین؟

‫بله. و اعلاحضرت مُهر سلطنتی شون رو پاش زدن.

‫- حالا ما باید چیکار کنیم؟ ‫- منظورت چیه؟

‫- نباید به ملکه در این باره خبر بدیم؟ ‫- از دستور امپراطور سرپیچی کنیم؟

‫اگه اینو مخفی کنیم و بعداً آشکار بشیم...

‫من وظیفه ام رو به عنوان نخست وزیر این کشور انجام دادم.

‫اما به این خوب فکر کنید. امپراطور بزودی ‫میمیرن و ملکه امور رو به دست میگیرن

‫طبق وصیت نامه، ملکه از لحظه ای که شاهزاده یی چون ‫به تخت نشستن، نباید در امور کشور دخالت کنن.