The Time Machine

WEHIKUŁ CZASU

Przepraszam, Filby!

- To chamstwo! - Spóźnia się.

To strata czasu!

Mam inne rzeczy do roboty.

O co chodzi?

Jesteśmy zaproszeni na kolację, czy nie?

Chyba tak.

- lle go nie ma? - Kilka dni. Nie wiem dokładnie.

Rzadko go widuję.

Z laboratorium wychodzi tylko, gdy jest głodny.

Ale powiedział mi o kolacji i zostawił instrukcje.

Dziękuję pani.

- Co tam jest napisane? - Właściwie nic.

Mamy zaczynać, jeśli go nie będzie do 20.00.

Walter, która godzina?

Kolacja podana.

Wreszcie coś sensownego.

Zwykle jest bardzo dokładny i punktualny.

Robi sobie z nas kpiny. To bardzo niegrzeczne.

- Co za strata czasu. - Właśnie.

Ale trzeba przyznać, że ma niezłą piwniczkę.

A pani Watchett świetnie gotuje.

Wypiję za to.

- Co się stało? - Nic mi nie jest.

Jeść.

Pić.

- Nie poznałam pana. - Pani Watchett.

Mów. Co ci się stało?

- Daj spokój. - Nie.

- Opowiem to, póki pamiętam. - Spokojnie.

Masz czas.

Racja.

To właśnie mam.

Czas.

Od naszego spotkania...

w ostatnim dniu 1899.

Tu są wyniki mojej dwuletniej pracy.

Chciałem skończyć w tym stuleciu.

Ledwo mi się udało.

- Na zdrowie. - Na zdrowie.

Co to?

Jest związane z czasem.

Zawsze mówiłem, że w tym kraju...

potrzeba chronometru.

W marynarce.

Armia potrzebuje go w artylerii.

To świetny pomysł. Dlatego tak się kryłeś?

Bardzo sprytne.

Myślę, że nie chodzi mu o nowy chronometr.

Masz rację.

Chodzi mi raczej o czwarty wymiar.

Mów.

Czwartego wymiaru nie można zobaczyć.

Wybacz, ale jakie są pierwsze trzy wymiary?

Niczego cię nie nauczyli w szkole?

Wytłumacz to.

Oczywiście.

Kiedy ruszę się do przodu i do tyłu...

to jeden wymiar.

W lewo i w prawo, drugi.

Góra, dół...

trzeci wymiar.

Weźmy to pudełko.

Ma 3 wymiary: długość, szerokość i wysokość.

A czwarty wymiar?

To przypuszczenia. Nikt nie wie, czy istnieje.

Przeciwnie.

Jest tak prawdziwy, jak trzy pozostałe.

Nie mogą istnieć bez niego.

Jak to?

Weźmy to pudełko.

Ma trzy wymiary.

- A w środku? - Za chwilę.

Pomyślmy nad tym.

Czemu ignorujemy 4. wymiar? Bo nie możemy się w nim ruszać.

Ani do przodu, ani do tyłu, ani w bok.

Ale jesteśmy więźniami czasu.

Nadążasz, Bridey?

Nie.

Piękne wytłumaczenie, ale nie rozumiem.

Wielu rzeczy nie rozumiesz, prawda?

Bardzo wielu.

Ale w nie wierzysz?

- Jeśli zobaczę. - Dobrze, Walterze.

Panowie, będziecie...

świadkami pokazu ruchu...

w czwartym wymiarze.

- Pomoże mi pan? - Oczywiście.

To piękne!

- Niesamowite. - Ładne.

Fascynujące.

Co to?

To model eksperymentalny.

- Za mały, by przenieść człowieka. - Dokąd?

W czasie.

To wehikuł czasu.

Bardzo śmieszne. A teraz powiedz prawdę.

Już powiedziałem.

Większy przeniesie w czasie człowieka.

Nie w przestrzeni, w czasie.

Nie namieszaj, jeśli będziesz w przyszłości.

Przyszłość już jest. Nie zmienia się.

Ciekawe.

To pytanie, na które mam nadzieję znaleźć odpowiedź.

Czy człowiek może kształtować swoją przyszłość?

Jeśli oszalałeś, wybaczam ci.

- Ale jeśli marnujesz nasz czas... - Nie. Jesteście tu jako świadkowie.

- By zobaczyć, nie usłyszeć. - Zobaczyć? Co?

Eksperyment, który wykonam.

Wyjaśnię wam. Podróżujący w czasie siedzi na siedzeniu.

Tu są kontrolki.

Zróbmy to jak trzeba. Może pan poświęcić cygaro?

Wyobraźmy sobie, że...

to podróżnik w czasie.

Ta dźwignia kontroluje przenoszenie.

Do przodu, wysyła w przyszłość.

Do tyłu, w przeszłość.

Mocniej naciśniesz, szybciej się przenosisz.

Można to zrobić tylko raz.

Jeśli się powiedzie, stracę model. Po to mi świadkowie.

Zrób to.

Gotowi?

Proszę dać rękę.

A niech mnie!

To działa.

Dokąd to poszło?

Nigdzie. Właściwie ciągle tu jest.

Ale nie w teraźniejszości.

Podróżuje w czasie, w przyszłości.

Mamy w to uwierzyć?

Oczywiście.

- Podobno się nie ruszyło. - Właśnie.

Czemu nic nie widzimy?

Bo jesteśmy tu 31 grudnia 1899...

a nasz model pewnie 100 lat później.

Tego domu może nie będzie za 100 lat.

Ale wehikuł jest w tym samym miejscu...

co przed podróżą.

Czemu więc go nie wyczuwam?

Bo to przestrzeń teraźniejsza.

Nie możesz włożyć ręki w przyszłą.

Nie zmienia się!

Ta przestrzeń powinna być tu zawsze.

Czas zmienia przestrzeń!

W tym miejscu mogło kiedyś być dno morskie.

Za milion lat, to może być wnętrze góry.

Jeśli to prawda, to co zrobisz z tą machiną?

Machiną?

Chcę przenieść się w przyszłość.

A może doktor się zgłosi?

Przypuśćmy...

że przeniesiesz się w 50. wiek...

- Jak wrócisz? - Muszę zaryzykować.

Posłuchaj, George.

Nie jesteśmy idiotami!

Tylko biznesmenami.

Mam pytanie.

Nawet jeśli to wehikuł czasu, co z tego?

Kto to kupi? lle to będzie kosztowało?

Myślałeś o interesach?

Nie.

W Południowej Afryce trwa wojna.

Kraj potrzebuje wynalazców takich jak ty.

Mogę cię skontaktować z Departamentem Wojny.

Co o tym myślisz?

Dr Hillyer ma rację.

To rozsądniejsze.

Zajmę się tym.

Czas na mnie.

Wszyscy mamy plany na wieczór.

- W porządku? - Tak.

Idziesz?

Dziękuję.

Szczęśliwego nowego roku.

- Szczęśliwego nowego wieku. - Dobranoc.

Szczęśliwego nowego roku!

ARMIA BOERA WYGRAŁA NASTĘPNĄ BITWĘ

Pomyślałem, że zostanę.

Nic mi nie jest.

Nieprawda.

Zachowujesz się tak od miesiąca.

Wyjdę, jak powiesz, co ci jest.

Doceniam to, ale chcę zostać sam.

Bardzo się zmieniłeś, George.

Przykro mi.

Odpowiesz mi szczerze?

Spróbuję.

Skąd to zainteresowanie czasem?

A czemu nie?

Nie zbywaj mnie.

Nie podobają mi się czasy, w których żyję.

Ludzie szybko umierają.

Chcą, aby naukowcy...

wymyślali nową broń do wyludniania Ziemi.

Zgadzam się.

Ale jesteśmy tu, i musimy sobie radzić.

Ty musisz, ja nie.

Dobrze. Wyrusz swoim wehikułem.

Kim zostaniesz?