North & South

ตอนเหนือและตอนใต้ ตอนที่ 2

บรรยายไทยโดย Darken

มาช่วยงานตรงนี้หน่อย!

ดูสิ ฝ่าพระบาทเสด็จ พระนางได้กลิ่นแน่ หากหล่อนอู้ไม่ทำงาน

- หล่อนน่ะ! เครื่องจักรซ่อมแล้วใช่ไหม - ค่ะ

งั้นก็ใช้เสียสิ มีคนรอทำงานแทนอยู่นะ

- เด็กป่วยนี่ ส่งแกกลับบ้านไป - ไม่ได้หรอกค่ะ

แกทำงานไม่ได้

ที่บ้านมีอีกหรือ

ถ้าไปส่งลูกแล้วกลับมาภายใน 1 ชั่วยามได้ ฉันจะไม่ไล่แกออก

ขอบคุณค่ะ

แค่ 1 ชั่วโมงนะ หากเกิน จงไปหางานใหม่

ตามแต่คุณแม่เห็นควรครับ

แม่จัดการโรงงานนี้ เกือบจะดีกว่าลูกด้วยซ้ำ

เธอถามว่าคิดถึงอะไร ในชนบทมากที่สุด

อีดิธจ๊ะ ที่มิลตันนี่ เราไม่รู้สึกถึง ฤดูกาลที่เปลี่ยนไปรอบตัวเลย

แต่ฉันคิดว่า ในที่สุด ฤดูหนาว ก็ผ่านพ้นไปแล้ว

ฉันจะได้ออกไปเดินเล่นเสียที

- ไม่รู้ทำไมนายถึงมาโทษฉัน - ก็เล่นเกมของนายไปสิ ถ้าคิดผิด พวกเราก็แย่กันหมด

- พวกมันอยากเพิ่ม 5% เป็นนายจะยอมหรือ - ไม่ แต่เป็นฉันจะบอกไปตามตรง

ฉันจะไม่บอกปัดขอคิดดูก่อน แล้วพอวันจ่ายเงิน มาปฏิเสธไม่ไว้หน้า ยั่วโมโหพวกเขา

- นี่นายกล่าวหาฉันว่าปลุกปั่นการประท้วงหรือ - ก็เหมาะดีไหมเล่า

มันทั้งชีวิตพวกเขาและเรา อย่าลืม

- แล้วนายมีวิธีที่ดีกว่านี้หรือ - ฉันไม่จงใจหลอกพวกเขาเด็ดขาด สวัสดี

ที่อยู่ของหมอเรา

ความจริงส่งคนรับใช้มาก็ได้ ไม่จำเป็นต้องมาเอง

มาอยู่ในเขตอากาศที่ไม่คุ้นเคยเสียนาน ประหลาดใจที่เพิ่งมาถามหาหมอตอนนี้

ไม่มีอะไรร้ายแรงค่ะ ที่มาเองก็เพราะ ไม่อยากให้คุณพ่อตกใจ

แค่ป้องกันไว้ก่อน เผื่อมีอะไร

คุณแม่สุขภาพไม่ค่อยแข็งแรง

จริงหรือ คนที่นี่ส่วนมากแข็งแรง

แต่คุณหมอโดนัลสัน จะพยายามเท่าที่ทำได้

ขออภัยที่มารบกวน

ไม่ได้รบกวนดอก

แต่แม้แต่คุณที่ไม่สนใจอะไรกับอุตสาหกรรม ก็คงได้ยินเรื่องจะมีการประท้วงบ้าง

ไม่ใช่แค่ที่นี่ แต่เป็นการประท้วง ที่จะส่งผลต่อทั้งเมืองมิลตัน

แล้วพวกเขาจะได้อะไร จากการประท้วงคะ

อยากได้ค่าจ้างมากขึ้นหรือ

ก็จะอ้างกันแบบนั้น

แต่ความจริงก็คือ

คนบางคนพยายามถีบตัวเองให้เป็นนายจ้าง

ในขณะที่คนอื่นพยายามฉุดเขาลงมา

โลกมันก็เป็นเช่นนี้แล คุณเฮล

และไม่มีอะไรที่เราจะแก้ไขมันได้

ขอสามคนมาช่วยหน่อย!

สวัสดีค่ะ คุณมาร์กาเร็ต! ไปร้านมังกรมาบ้างหรือเปล่า

- สวัสดี เจนนี่ คุณแม่เป็นไงบ้าง - ดีขึ้นนิดหน่อยค่ะ คุณ

- เธอชอบทำงานที่นี่ไหม - ชอบทำงานเนี่ยหรือ

ก็เหมือนกันทุกที่ ที่นี่ดีกว่าแฮมเปอร์ ที่นั่นจ่ายแค่ 4 ชิลลิ่ง

ที่นี่ ดิฉันได้ 5 ชิลลิ่ง 10 เพนซ์ แต่พ่อ บอกให้ยกเงินส่วนมากให้เขา

ถ้าเลือกได้ เธอจะเอาเงินไปซื้ออะไร

อาหาร แล้วก็หาอาหาร จะซื้อมากินให้พุงกาง

งั้น พวกเธอจะร่วมประท้วงไหม

ฉันไม่ได้บอกว่าจะมีนะ แค่ลองถามดูเฉยๆน่ะ

คุณแม่คุณกรุณาให้ชื่อคุณหมอมา

- คุณป่วยหรือ - เปล่าค่ะ แค่กันไว้เฉยๆ

แม่คุณชอบกล่าวหาดิฉันว่า ไม่รู้อะไรเรื่องมิลตันเลย

ไม่คิดว่าท่านจะอยากให้คุณมา ซุบซิบนินทากับพวกเขาหรอกนะ

พวกเขาไม่ได้เล่าความลับค่ะ

เมื่อ 2-3 สัปดาห์ก่อน มีคนมาทำสำรวจ ก็แปลกใหม่ดี

คนงานเลยเริ่มชิน เล่าเรื่องสภาพการทำงาน

- คุณไม่พอใจหรือคะ หากพวกเขาเล่าตามจริง - แน่นอนว่าไม่

ฉันไม่ขอโทษใครทั้งนั้นเรื่องค่าจ้าง หรือวิถีที่ฉันจัดการมาร์ลโบโร

มันไม่ใช่ความลับอะไร ใครๆก็เห็น

แล้วการใช้จ่ายของพวกเขาล่ะคะ

ก็ไม่ใช่ธุระกงการอะไรของฉัน

หน้าที่ฉันคือการดูแลโรงงาน ซึ่งหากฉันละเลย พวกคนงานก็จะไม่ได้เงินเดือน

แล้วหน้าที่ด้านศีลธรรมล่ะคะ

หากพวกหล่อนทำงานตามชั่วโมงและ ไม่ได้ทำอะไรที่ขัดขวางการทำงาน

พวกหล่อนจะทำอะไรยามว่าง ก็ไม่ใช่เรื่องที่ฉันต้องเข้าไปยุ่ง

ตอนเหนือ เราให้ความสำคัญ เรื่องเสรีภาพ

แต่คุณก็ต้องสงสัยบ้างสิคะ

ฉันเป็นนายจ้าง ไม่ใช่พ่อหรือพี่ชาย ที่จะสั่งให้พวกหล่อนกระทำตามต้องการ

ขออภัยที่ทำให้ผิดหวัง คุณเฮล

ก็อยากจะเล่นบทนายจ้างหยิ่งยโส

แต่ฉันจะตอบคำถามคุณด้วย ความจริงใจเฉกเช่นเดียวกับที่คุณถาม

ทีนี้ ฉันขอตัว มีธุระเร่งด่วน

หล่อนยืนอยู่ตลอดเวลา

เพ่งมองเรา ราวกับเป็นอีกาดำ ตัวโตขี้โมโหที่เฝ้ารังอยู่

ราวกับฉันจะพิจารณา ลูกชายหล่อนงั้นแหละ!

อย่าบอกเชียวว่าคุณไม่คิด

อย่าถือสาเลยนะ แต่คุณต้องหา เสื้อผ้าใหม่ที่ดูดีกว่านี้จริงๆ

ขอบคุณ ขอบอกให้รู้ เมื่อปีกลาย นี่เป็นความนิยมล่าสุด!

คุณไม่มีทางหรอกค่ะ ผู้หญิงตั้งหลายคนไล่ตามเขา

เชิญตามสบายเลยจ้ะ ฉันขออวยพรให้

ถ้าสมมุติว่าฉันมีลูกชายล่ะก็ ฉันจะไม่ตามติดเขาอย่างหล่อนแน่นอน

โถ ฉันก็ไม่มีทางมีลูกกับเขาหรอก ฉะนั้นก็ไม่เป็นปัญหาเช่นกัน

เบสซี่ มันแย่ถึงปานนั้นเชียวหรือ

ปุยฝ้ายติดอยู่ในปอดฉัน ทำอย่างไรก็ไม่ออก ไม่ว่าจะไอมากเพียงใด

อย่างน้อย ฉันก็ไม่ต้องรอจนหนังเหี่ยวแห้ง! ก็มีข้อดีเหมือนกัน

- แล้วเป็นเพราะทำงานที่มาร์ลโบโรหรือ - เปล่าหรอก

คงต้องเกิดขึ้นตอนเด็กน่ะ ตอนนั้น เรายังไม่รู้ว่ามีอะไรแบบนี้ ทุกคนต้องทำงาน

ตอนที่พ่อทราบเรื่อง เขาจัดแจงย้ายให้ฉันมาทำงานกับธอร์นตัน

- เขารักเธอมากๆเลยใช่ไหมเล่า - ใช่

พ่อกับลูกสาว แม่กับลูกชาย

ฉะนั้น บางทีเราไม่ควรว่าร้าย คุณนายธอร์นตันจอมโหดมากนัก!

บางทีแม่คุณอาจเป็นเหมือนกัน หากท่านมีลูกชาย

ท่านก็...มีลูกชายนะ

ฉันมีพี่ชาย

- ทำไมไม่เห็นคุณเอ่ยถึงบ้าง - เพราะเราไม่พูดถึงเขา

เล่าเถอะ ฉันอยากฟัง

ฉันร้องไห้ตอนเฟรดจากบ้าน คุณแม่เองก็ไม่ต่างกัน

แต่ว่าเขาน่ะรบเร้า อยากออกทะเล

คุณพ่อเองก็คิดว่า การงานเขาต่อไปคงก้าวไกล

เขาจากไปพร้อม ความหวังล้นปรี่...

แต่ก็ก่อนได้ ล่องเรือกับกัปตัน

กัปตันเป็นอสุรกาย

ครั้นออกเรือ ก็ทำทุกอย่างตามอำเภอใจ ทุบตีเด็กๆจนเกือบไม่รอดชีวิต

- ทำอะไรไม่ได้เลยหรือ - พยายามแล้ว

เฟอเดอริกกับคนอื่นๆประจันหน้าเขา บ้างก็อยากฆ่าเขา

สุดท้าย พวกเขาจับตัวกัปตันกับพวก ใส่เรือบดปล่อยให้ร่อนเร่ในทะเลเปิด

ทหารเรือบอกว่า นี่คือการก่อกบฏ

แต่สำหรับเฟรเดอริก มันไม่มีทางเลือกอื่น

ทางการประกาศว่าเขาคือแกนนำ เรียกขานว่าเขาทรยศ

สุดท้าย ทหารเรือจัดพิมพ์ รายชื่อผู้ก่อกบฎทั้งหลาย

ที่ก็รวมชื่อเฟรดไว้ด้วย

คุณพ่อคุณแม่แทบขาดใจ

เขาพำนักอยู่ที่ อเมริกาใต้ 2-3 ปี

ตอนนี้ย้ายมาสเปน ที่เมืองคาดิซ

สเปนหรือ โรแมนติกจริง!

บางครา ฉันก็คิดว่า เราจะไม่มีวันได้เจอกันอีก

หากเล่าว่าต้องทนอยู่กับสภาพเช่นไร ว่าลุกขึ้นต่อต้านชายวิกลจริต

กฎหมายก็ย่อมล่ะเว้นโทษให้เขาซี

กะลาสีบางคนถูกจับได้ พวกเขายื่นอุทธรณ์ กัปตันรี้ดเสียสติกันเห็นๆ

แต่อย่างไรพวกเขา ก็ต้องโทษแขวนคอ

เฟรเดอริกปลอดภัย ดีแล้วที่สเปน

แต่หากเขากลับบ้าน โทษประหารรออยู่เป็นแน่

ฉันว่าคุณคงเบาใจลงหน่อย

ที่เขากล้าหาญและลงมือเพื่อ ปกป้องกะลาสีที่อ่อนแอกว่าเขา

ใช่จ้ะ

แต่บางครา ฉันก็หวังให้เขาขี้ขลาดมากกว่านี้หน่อย

หากทำแล้ว คุณแม่จะได้มีโอกาส พบหน้าเขาอีกครั้ง

เตรียมตัวแล้วหรือครับ

หากเราจะจัดงานเลี้ยง ก็ต้องทำให้เหมาะสม

ลูกไม่ได้เสียใจ ที่ส่งบัตรเชิญไปใช่ไหม

เปล่าครับ ใช้จ่ายได้ตามสมควรเลย

ถึงแม้อาจเป็นงานเลี้ยงอาหารค่ำ ครั้งสุดท้ายก่อนต้องทิ้งช่วงยาว

แล้วคุณแม่เชิญใครบ้างครับ

สลิกสันกับฟอสเตอร์ บราวน์จะปฏิเสธ แต่ก็ต้องส่งบัตรเชิญตามธรรมเนียม

แม่คิดว่าพวกเฮลจะมากันใช่ไหม

พวกเขาน่าจะทราบดีนะคะ ว่าเป็นประโยชน์เพียงใด หากเราแนะนำคุณเฮล

พวกเขาไม่ใส่ใจเรื่องแบบนี้ดอก เฟนนี่

พี่ดูเข้าอกเข้าใจ พวกเฮลดีเหลือเกินนะ จอห์น!

พวกเขาแตกต่างจาก คนอื่นๆที่เรารู้จักมากเพียงนั้นเชียว

คุณเฮลก็ดูเป็นคนที่น่านับถือ

แม้จะดูเถรตรงเกินควร สำหรับค้าขาย

คนแม่ก็ดูมารยาทดี แม้สุขภาพจะไม่ค่อยแข็งแรง

ส่วนตัวลูกสาว ออกจะมีมาดมากเกินงาม

ถึงจะไม่ได้ร่ำรวย หรือเคยร่ำรวยมาก่อนก็ตาม

คุณสมบัติหล่อนไม่ดีเท่าใด เล่นเปียโนไม่เป็น

มีอะไรอีกล่ะ แฟนนี่ ที่หล่อนขาด ไปจากมาตรฐานที่เธอตั้ง

แม่ได้ยินหล่อนพูดเองนะจอห์น ว่าเล่นเปียโนไม่เป็น

หากลูกปล่อยเราไว้เฉยๆ เราอาจเห็นความดีและชอบเจ้าหล่อนก็เป็นได้

ฉันว่าฉันไม่มีวันเห็น

ลูกหวังให้แม่พยายามชอบคุณเฮล

ทำไมหรือ

ลูกไม่ได้คิดสนใจหล่อนใช่ไหม

อย่าถือสาแม่นะ แต่หล่อนไม่สนใจลูกหรอก

ครั้งหนึ่ง หล่อนหัวเราะ ใส่หน้าแม่ด้วยซ้ำที่พูดเรื่องนี้!

หล่อนไม่สนใจลูก

หล่อนมองตัวเองสูงส่ง เกินกว่าจะยอมรับลูก

แม่ล่ะอยากรู้นัก ว่าหล่อนจะหาใครได้ดีกว่านี้อีก

งั้นก็น่าจะเชื่อคำกันสิ เวลาบอกว่า ไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรทั้งสิ้นกับคุณเฮล

คนพ่อเป็นเพื่อนลูก ส่วนหล่อนคือลูกสาวคนเดียว ลูกอยากให้ทั้งแม่กับเธอเป็นมิตรกับหล่อน

อยากรู้เสียจริงทำไมพี่ พูดถึงหล่อนบ่อยนัก ฉันนี่ฟังจนเบื่อ

แล้วเธออยากให้เราพูดกันเรื่องอะไร เปลี่ยนมาพูดเรื่องการประท้วงดีไหม

เอาล่ะ ทุกคนฟัง!

คนที่โรงงานแฮมเปอร์ บอกว่าเขาจะไม่ขึ้นค่าแรงให้

- แล้วที่โรงงานของสลิกสันล่ะ - ธอร์นตันจะให้คำตอบเราวันศุกร์!

- งั้นทุกคนว่าไง - ประท้วงเลย!

ฉันก็ว่างั้น

ถึงเวลาแล้ว เราจะหยุดเครื่องจักรกัน วันศุกร์ 10 นาทีก่อนถึงเวลาเลิกงาน!

และจะไม่มีใคร ไม่มีใครเปิดเครื่องทำงาน!

ถ้าสลิกสันเสนอยอมทำทุกอย่าง เพื่อให้โรงงานเปิดโดยไม่สนที่อื่นล่ะ

เราก็ยังหยุดงานกันอยู่ดี

จำไว้นะ ถ้าพวกเราทุกคนไม่ทำงาน

พวกเขาต้องฟังเรา!

- พวกนายจ้างจะรอดสักกี่น้ำกันเชียว - อย่างมากที่สุดก็ไม่ 2 อาทิตย์

แล้วถ้าเขาหันไปใช้แรงงานจากไอร์แลนด์ล่ะ

- ธอร์นตันทำแน่ เขายอมตายดีกว่าทำตามคำสั่ง - ข้าจะจัดการมันเอง!

กับอ้ายพวกไอริชที่จะ มาแย่งค่าแรงเราด้วย!

ฟังก่อน! ไม่เอา!

อย่าใช้ความรุนแรง!

พวกนายจ้างหวังให้เราประพฤติเยี่ยงสัตว์

เราจะแสดงให้เห็นว่าพวกเราก็คิดเป็น

เราจะไม่ยอมตกหลุมพราง

ศัตรูเพียงอย่างเดียวของการประท้วง คือตัวเราเอง!

หากเราจัดการให้ครั้งนี้ดำเนินไปด้วยดี!

ไม่ใช่เหมือน 5 ปีก่อน ที่พวกเราครึ่งหนึ่ง กลับไปทำงานก่อน

ถูกต้อง

- ทุกคนเข้าใจตรงกันนะ - อือ

งั้นก็ตามนี้ พวกเราช่วยกัน คืนวันศุกร์นะ อย่าลืม!

วันศุกร์!

พวกลูกมือจะหยุดงานกันหรือ

พวกเขารอให้ลูกปฏิเสธ ข้อเรียกร้อง

แล้วยังเหลือคำสั่งซื้อมากไหม

แน่นอน เรารู้เรื่องนั้นดี

พวกอเมริกันเข้ามาแย่งตลาด

โอกาสเดียวของเราคือ ผลิตให้เร็วกว่าด้วยต้นทุนที่ต่ำกว่า

แต่ยิ่งเราทำตามคำสั่งได้เร็ว ก็ต้องยิ่งนานขึ้นกว่าจะได้เงิน