Amy

Ziezo.

Wilt u iets eten?

Nee, dank u.

U weet waar m'n kantoor is.

Als u iets wilt, komt u het maar zeggen.

Dank u wel.

U heeft om te beginnen zes leerlingen.

Ik besef heus wel hoe lastig uw werk zal zijn.

Er zijn mensen die denken dat doven nooit zullen leren spreken.

Ik vrees dat u soms weerstand zult ondervinden

Maar ik geloof dat we het moeten proberen.

We hebben 20 blinde kinderen en 40 dove.

Zoals u zult zien, gaan ze niet met elkaar om.

Het leven hier is hard, Miss Medford.

De meeste kinderen zijn arm bergvolk.

Sommigen komen uit de mijnstreek.

Zonder deze school zaten ze misschien permanent in een donkere kamer opgesloten.

Dan is een hard leven nog beter.

Alleen-George. Alleen-George.

Alleen-George. Hierheen.

Sorry, ik begrijp geen gebarentaal.

Ik vertelde Henry Watkins wie u bent.

Hij wil dat ik u vertel dat z'n naamgebaar H-op-de-ogen is.

Wat betekent dat? -De H staat voor Henry.

Owen Corner, leraar timmerwerk, geeft alle dove kinderen en de leraren 'n naamgebaar.

Het mijne is F voor Ferguson op-het-voorhoofd.

Misschien omdat je als hoofd niet hoger kan.

Hoezo H-op-de-ogen? -Geen idee.

Misschien omdat hij het enige dove kind is dat met blinde kinderen speelt.

En hij komt voor ze op, zoals u zag.

Hij wil dat u meegaat naar de werkplaats zodat Owen u een naamgebaar kan geven.

Oké.

Owen, dit is Amy Medford. De nieuwe lerares spraak.

Owen zegt 'aangenaam kennis te maken'.

Henry zegt dat hij wil dat Owen een naamgebaar voor u verzint.

Hij zegt A-op-de-lippen omdat u spraakles geeft.

Henry zegt dat hij A-op-de-lippen prima vindt...

...maar dat hij u altijd als A-mooi zal zien.

Heer, zegen deze spijzen.

En zegen ons, uw dienaren.

In de naam van Jezus Christus. Amen.

Werk je al lang met dove kinderen? -Al een tijdje.

Interessant dat je doven leert spreken. Ik dacht altijd dat ze dat niet konden.

Waar heb je je opleiding gevolgd?

In Boston, op de Horace Mann School.

Heb jij daar lesgegeven?

Dat niet. Ik was meer een assistente.

Dit is m'n eerste echte baan.

Dan ben je geknipt om te onderwijzen wat de experts onmogelijk achten.

Malvina, niet doen. Ik weet dat je geen oralist bent.

Amy, we verwachten geen wonderen van je.

Natuurlijk niet.

Ik heet Amy.

Ik ben hier om jullie te leren praten.

Ik begrijp geen gebarentaal.

In het begin zal Miss Dodd aan jullie uitleggen wat ik zeg.

Jullie moeten op m'n lippen letten.

Ik spreek alleen als jullie naar me kijken.

Ik ga jullie leren begrijpen wat ik zeg...

...door m'n lippen te lezen.

Ik ga jullie leren spreken zoals ik dat doe.

Als ik spreek, voel je de trillingen op m'n wang.

Je voelt de trillingen.

Voel de trillingen op m'n wang.

Voel de... Ik doe je niets.

Alsjeblieft. Nee. Help me alsjeblieft.

Kun je me helpen?

Wees niet bang.

Toe. Ik doe je niets.

Stop. Ze doet niets.

Ga zitten. Vooruit. Zitten.

Wat heeft Malvina Dodd tegen mij?

Ze is heus geen kwaaie.

Ze is hier al heel lang. En ze is weg van de kinderen.

Toen de dove kinderen kwamen, kenden ze geen gebarentaal. Ze bracht het hun bij.

Ze gelooft gewoon niet dat ze ooit zullen leren praten.

Ik weet niet of het me zal lukken. -Hou de moed erin.

Toen ik hier net was, moest ik de kinderen braille leren.

De meesten konden nog geen braillepuntje van een wrat op een zwijn onderscheiden.

Dit is Wesley Moody. Hij is de jongste leerling op Parker.

Hallo, Wesley. -Volgens Mr Moon kan ik als ik 5 word...

...voortaan net zo goed zien als iedereen.

Jij en Mr Moon moeten nodig naar de les.

Opschieten. -Hier, Wesley.

Wesley gelooft dat alle kinderen worden geboren met hun ogen dicht.

Na verloop van tijd gaan ze open, net als bij dieren.

Hij zal de waarheid moeten accepteren.

Dat hij altijd blind zal zijn.

Hij gelooft er zo heilig in.

We hebben de moed niet om hem de waarheid te vertellen.

Wat voor vrouw is het? -Ze is heel gevoelig.

Zoals de meeste vrouwen was ze vaak bedlegerig.

Ze loste de dingen niet zelf op. Dat moest ik voor haar doen.

Dat zal wel een last zijn geweest.

Helemaal niet.

U heeft niets van haar gehoord? Geen brief, niets?

Alleen het briefje dat ik heb laten zien.

Was ze gelukkig? -Natuurlijk. Ik heb haar alles gegeven.

Dit is een boek.

Kijk naar het boek.

Hou op met gebaren, anders leren ze het nooit.

Ik hou een boek vast.

Dit is een boek.

We lezen in dit boek.

Volgende woord.

'Gelegenheid.' Dwayne.

G-E-L-E-G-E-H-E-I-D.

Helaas, nee. Walter Ray.

Ik voel me niet lekker, Miss Gibbs. Volgens mij ben ik ziek.

Zal ik je naar de verpleegster brengen?

Ik breng hem wel, Helen. Ga jij maar door met je les.

Neem Alleen-George ook mee. Die twee zijn onafscheidelijk.

Wesley.

G-E-L-I-G...

Walter Ray, waar doet het pijn?

Hier beneden.

Haal de dokter, Hazel.

Er is hier geen dokter.

We hebben geen geld voor een dokter. Alleen in noodgevallen.

We hebben geen geld voor verwarming of voor reparaties.

Onze kapel is afgebrand. We hebben geen geld om een nieuwe te bouwen.

Het eten voor de kinderen heeft nauwelijks voedingswaarde.

Geen dokter is een van de vele problemen.

Als het een zaak van leven en dood is...

Mr Pruett, waar vind ik de dichtstbijzijnde dokter?

Dat is dokter Corcoran. Richting Elkins in Randolph County.

Mr Pruett, we hebben een kind dat zwaar ziek is.

Kunt u me helpen? -Natuurlijk.

Prins Jan had helemaal geen vrienden.

De mensen bogen wel voor hem en maakten zich druk om hem.

Veel mensen respecteerden hem omdat hij zo slim was.

Maar niemand mocht hem echt.

Weet je zeker dat je kunt rijden? -Dat mag ik hopen.

Want ik ben te dronken om te lopen.

De hoftovenaar betoverde hem zodat hij nog maar met één oog kon zien.

Hij droeg een ooglapje dat alleen af mocht als hij zich echt om iemand bekommerde.

En als hij goede daden deed.

Dat viel niet mee voor Prins Jan. Hij was niet gewend om aardig te zijn.

Maar na 'n tijdje begon hij te veranderen. Hij was beleefd tegen z'n ouders.

Algauw begon hij aardige dingen voor anderen te doen.

En zo werd hij bekend om z'n goede daden.

En weet je wat er gebeurde?

De mensen in het koninkrijk waren tevreden over hem. Ze droegen allemaal ooglapjes...

...tot ieder van hen een goede daad had gedaan.

Maar van alle mensen die een ooglapje droegen...

...was er een die een lapje voor z'n mond droeg.

En daar hoorde het ook thuis.

Wie dat was? Niemand minder...

...dan de zeer geachte maar praatgrage betovergrootvader Sean Shamus Corcoran.

En ik ben niemand minder dan de al even praatgrage...

...maar veel knappere, charmantere en intelligentere...

...dokter Benjamin James Corcoran.

Bent u de dokter? -Tot uw dienst.

Wat hebben we hier? Een zieke jongen, heb ik gehoord.

Hoe heet je, knul? -Walter Ray.

We gaan uitzoeken wat eraan scheelt.

U moet eerst wat koffie drinken.

Beste mevrouw, ik stel voor dat u het uitoefenen van de geneeskunde...

...waar ik zeer bedreven in ben, aan mij overlaat en u met uw eigen zaken bemoeit.

Ik wil erbij blijven als u het niet erg vind.

Ik vind het wel erg.

Goed.

AMY-OP-DE-LIPPEN

Dank je wel.

Groene appels. -Pardon?

Onze blinde vrind is vannacht de keuken in geglipt om appels uit het vat te stelen.

Hij wilde het niet vertellen uit angst voor straf.

Weet u het zeker?

Met een buik vol groene appels voel je je alsof je appendix op springen staat.

Vanavond is hij weer beter. -Juist ja.

Sorry dat ik u heb lastiggevallen. Ik zal u betalen voor de moeite.

Ik stuur wel een rekening.

Daar gaan we. Iedereen instappen.

Vooruit.

Kom op, lieverd. Daar gaan we.

Deze is voor jou. Hou 'm op.

Dokter Corcoran.

Lieve Miss Dodd. Hoe gaat het met u vandaag?

Heel goed. En met u?

Een stuk beter nu u me dat vraagt.

Dokter, de kinderen mogen niet van het terrein zonder officiële toestemming.

Een plezierrit zal de kinderen goed doen.

Als we de regels voor iedereen...

U heeft zoals altijd gelijk, Miss Dodd. U heeft helemaal gelijk.

Luister altijd naar Miss Dodd, dan leer je de regels.

Aangezien ik niet weet wat de regels inhouden...

...kan ik ze niet overtreden.

Goedendag, dames.

Wacht even, Miss Medford.

We moeten even het een en ander op een rijtje zetten.

U bent een buitenstaander.

U weet niet hoe onze mensen zijn.

Deze kinderen schieten niets met uw experimenten op.

Ze hebben uw woorden niet nodig.

Ze moeten voor zichzelf kunnen zorgen en eenvoudige vaardigheden leren.

Maar leren praten is een groot voordeel voor ze.

Je weet dat de maatschappij ze nooit zal accepteren.

Ze moeten bij hun eigen soort blijven. Dat is de realiteit.

Woorden geven ze niets dan frustratie en pijn.

Het geeft ze valse hoop.