The first 200 lines.
ผมน่าจะบอกแม่ให้หมด
แม่ชอบเรื่องแบบนี้
MY LIFE AS A DOG 1985
คิดไปแล้วมันก็ไม่เลว มันยังแย่กว่านี้ได้อีก
ดูอย่างเรื่องที่คนจนคนนั้นได้ไตใหม่ที่บอสตั้น
ชื่อเค้าได้ลงหนังสือพิมพ์ แต่เค้าก็ต้องตายเหมือนเดิม
แล้วไลอาก้า หมาอวกาศล่ะ
พวกเค้าเอามันขึ้นสปุตนิคแล้วส่งไปอวกาศ
พวกเค้าต่อสายไฟกับหัวใจและสมอง ของมันเพื่อดูว่ามันรู้สึกยังไง
ผมไม่คิดว่ามันรู้สึกดีนักหรอก
มันอยู่ในอวกาศนาน 5 เดือนจนอาหารหมด
มันเลยอดตาย
การมีเรื่องพวกนี้ให้เปรียบเทียบเป็นเรื่องสำคัญ
อิงมาร์ เปิดประตู
เร็วเข้า
อิงมาร์ นี่มันไม่ตลกนะ
อิงมาร์ เปิดประตู
เค้าคงไม่อยู่ในนั้น
เธอรู้ใช่มั้ย
ชั้นเสียใจแต่ชั้นพูดไม่ออกจริงๆ
ผมนึกถึงผู้หญิงที่ไปเอธิโอเปีย
เพื่อเป็นมิชชันนารี
พวกเค้าตีเธอตายขณะที่เธอเทศน์อยู่
คุณต้องเปรียบเทียบตลอดเวลา
กบน้อย
ชั้นทำแล้ว
ไหนดูซิ
- ใช้ลิ้นดูดสิ - ไม่เอาหรอก
- เธอต้องทำ - ไม่ ชั้นเปลี่ยนใจแล้ว
เอาลิ้นออกมา
กลืนเข้าไป
ดี เราแต่งงานกันแล้ว
เธอต้องแต่งงานกับผู้ชายจากทางใต้
สนุกรึเปล่า
สนุก 600 หน้า แม่อ่าน 3 วันจบเลย
แม่เป็นนักอ่าน แม่ถ่ายรูปทุกหน้า ด้วยการชำเลืองทีเดียว "แชะ"
และแค่นั้น
ชั้นอ่านทั้งอาทิตย์ได้แค่ 30 หน้าเอง
ตลกนะ คนประเทศเดียวกัน กลับทำสงครามกันเอง
เร็ว ชั้นจะทำให้ดู
มันง่ายจะตาย
ผู้หญิงมีสิ่งที่รูปร่างเหมือนขวดอยู่ในตัว
รูปร่างมันเหมือนกลับหัวกลับหาง
เหมือนแบบนี้
ตรงหว่างขาผู้หญิง ด้านในมันเป็นแบบนี้
นายต้องเสียบมันเข้าไป
และหลั่งเข้าไปในรูเล็กๆตรงนี้
จากนั้นก็จะมีลูก
เร็วชั้นจะทำให้ดู
ไม่ล่ะ
อิงมาร์ มานี่แป๊บนึง
ทุกคนเข้าใจแล้วนะ
เค้าทำกันแบบนี้
โอ๊ย
พอเถอะน่า
มันติด
โอ๊ย เจ็บนะ
ระวังนะ
ถ้าเด็กทำแบบนี้กันมันจะติดจนเอาไม่ออก
ให้ผมช่วยมั๊ย
ไม่ต้อง ขอบใจ
ทำไมลูกทำเรื่องพวกนี้
- อะไร - อย่างในห้องเก็บของเมื่อกี้
ผมเปล่า
ทำไมลูกทำแบบนั้น
ผมไม่รู้ คงเป็นวัยทองมั๊ง
แม่ฮะ
ไปให้พ้น
ผมนึกถึงคนที่เห็นในหนังเรื่องทาร์ซาน
เค้าโหนเถาวัลย์แล้วตกลงมาตาย
คุณไม่ควรคิดว่าคุณเป็นทาร์ซาน
ตื่นได้แล้ว
นายตื่นสายให้ตายสิ
นายทำบ้าอะไรเนี่ย
หุบปากนะ
- ลูกต้องทำอาหารเช้านะ - ผมทำอยู่ครับ
อย่าพูดถึงเรื่องนี้นะ
สัญญาสิ
แล้วชั้นจะให้ยืมไรเฟิล
สวัดดีฮะ
สวัดดีจ้ะ
สนุกมั้ยฮะ
มีอะไรอีกล่ะ
ดื่มเข้าไปดีๆอิงมาร์
ดื่มสิ
เร็ว
ระวังเดี๋ยวหกหมดหรอก
ดื่มสิ
ระวัง
เร็วสิ
แม่ฮะเค้าทำแบบเดิมอีกแล้ว
นี่มันอะไรกัน
มีใครรู้มั้ย
อะไร
ผมน่าจะบอกแม่ให้หมดทุกอย่าง
ตอนที่แม่ยังมีแรงอยู่
เรื่องจากชีวิตจริง แม่ชอบมาก
แม่สะสมมัน
คุณต้องมีบางอย่างไปบอกแม่
ผมชอบตอนแม่หัวเราะ เพราะแม่จะวางหนังสือ
ปัญหาคือแม่อ่านหนังสือเยอะมาก
มันจะดีถ้าคุณทำให้แม่คิดเรื่องอื่นได้
เป็นเด็กดีนะ ซิกเค่น
ผมว่าผมรักซิกเค่นมากพอๆกับแม่
แม่เคยเป็นช่างภาพก่อนที่จะป่วย
แต่พอมีเราแม่ก็ต้องลาออก
แม่ฮะ
ปิดประตู
มันอาจแย่กว่านี้
มันจำเป็นที่ต้องจำแบบนั้น
แค่คิดเรื่องที่รถไฟชนกันที่ผมเคยอ่านเจอ
รถไฟชนกับรถรางที่กริ๊กส์โก
เสียชีวิต 6 คน บาดเจ็บ 14 คน
เป็นการเปรียบเทียบ
อิงมาร์
คุณต้องระวังรถรางพวกนั้น
มันอาจเป็นผมก็ได้
เธออ่านไอ้นี่รึยัง
แม่เธอเขียนมันแปลกๆ
มันไม่น่าใช่
- รู้มั้ยช่างภาพคืออะไร - ไม่รู้
ผู้เชี่ยวชาญลายมือพวกเค้าบอก อะไรหลายอย่างจากลายมือ
- รู้มั๊ยหมายความว่าไง - ไม่รู้
หมายความว่าแม่ฉลาดและมีอารมณ์ขัน
งั้นเหรอ
ชั้นอ่านมันได้ไม่เหมือนเดิม
- อะไรต่อ - น้ำตาล 1 ช้อนโต๊ะ
ซิกเค่น ลาก่อน
อย่าทำงั้นนะ
ทำอะไรน่ะเอาปืนมานี่
เค้าเล็งที่ซิกเค่น
แม่บอกให้เอาปืนมา
หลีกไป
แม่บอกให้หลีก
ระวังพรมด้วยสิ
หยุดนะ
แกทำชั้นจะบ้าตาย ไอ้เด็กบ้า
ทำไมไม่ทำตามที่ชั้นบอก
เปิดประตู ไอ้เด็กบ้า
แม่ใจเย็นๆ
ใจเย็นหน่อยสิฮะ
- ไม่ได้ยินเหรอ เปิดประตู - แม่กลับไปที่เตียงเถอะ
ถ้าชั้นไม่ปิดหน้าต่าง พวกบริการสังคมต้องมาแน่เลย
ใช่พวกเค้ามาแน่
เสียงมันดังมากเลย
- เร็วใครจะถึงบ้านก่อน - โอเค
รอด้วย
ชั้นชนะ
พวกเค้าขุดอีริคที่ 14 ขึ้นมา
มานอนด้วยกันสิ
เค้าตายเพราะพิษสารหนูมีหลักฐานด้วย
มาเร็วสิ
ชั้นใส่เสื้อผ้าแล้ว
นึกถึงการถูกวางยาพิษด้วยสารหนูสิ
มานี่เร็วเข้า
อยู่กันที่นี่เอง
คิดบ้าอะไรกันอยู่
อยู่นั่นแหละชั้นอยากคุยด้วย
ให้ตายสิ
นี่มันเรื่องบ้าอะไรเนี่ย
หยุดเดี๋ยวนี้นะ
ชั้นบอกให้หยุด
รอให้แม่แกรู้เรื่องนี้ก่อนเถอะ
หุบปาก ซิกเค่น เราจะอยู่ตรงนี้ก่อน
ต้องให้แม่อยู่เงียบๆซักพัก ไม่งั้นเราทำแม่ขาดใจตายแน่
แกไม่อยากให้เป็นแบบนั้นใช่มั้ย
หนาวเหรอ
ใช่ แกหนาว
ดีใช่ม้า
ไม่
ไม่นะ
เงียบ ซิกเค่น
โธ่ เงียบสิ
ช่วยด้วย
แม่ฮะ
ทานมื้อเย็นมั้ยฮะ
ผมทำแพนเค้กได้นะ
แม่ของเธออ่อนแอมาก เธอต้องพยามเข้าใจนะ
เธอต้องอยู่เงียบๆ ไม่งั้นอาการจะไม่ดีขึ้น
ถ้าเธออยู่คนเดียว ตอนช่วงหน้าร้อนได้ก็จะดี
แค่อย่าให้ไปโซบัคเค่นอีกละกัน ผมไม่ไปแน่
เราจะดูกัน เรื่องนี้แม่เธอต้องตัดสินใจ
เป็นเพราะนายคนเดียว
ต้องไปอีกแล้ว
ทำได้ดีมาก
อย่างน้อยหนนี้เธอก็ไม่ต้อง ไปสถานรับเลี้ยงเด็ก
พ่อเธออยู่ไหน
ชั้นไม่รู้
อยู่แถวอิเควเตอร์มั้ง
เค้าไปทำอะไรที่นั่น
ขนกล้วย
ชั้นว่าเค้าน่าจะอยู่ดูแลเธอที่นี่นะ
ใช่ พ่อก็ต้องรับผิดชอบเหมือนกัน
แล้วกล้วยจะทำยังไงล่ะ
ต้องมีคนขนมันนะ
ให้คนอื่นทำก็ได้
ใครล่ะ
ใครจะดูแลกล้วยพวกนั้น
แล้วชั้นจะคิดถึงเธอ
มันดีมากเลย
No comments yet. Be the first to leave one.