The first 200 lines.
Απόδοση-Επιμέλεια: Sparta
ΘΑΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΕΙΑ
- Άφησε το όπλο κάτω! - Νόμιζες πως τα είχες όλα στο χέρι.
Νόμιζες πως θα με ανάγκαζες να μη ζητήσω διαζύγιο.
Έρικα, το όπλο είναι δικό μου. Το θέλω πίσω.
Όχι, αν πρώτα δεν μου δώσεις μια καλή εξήγηση.
Γαμώτο! Γαμώτο!
- Τι γίνεται εδώ; - Οδήγηση μεθυσμένος στην Ατλάντα, θυμάσαι;
- Σε είδε; - Δε νομίζω.
Σήκω.
- Ποιανού είναι αυτό; - Δικό μου.
- Δεν ξέρω, έτρεχες με 130 σε όριο 90. - Δε θα τη βγάλεις καθαρή.
Ω, ολιγόπιστοι!
- Διόρθωσες τον πομπό; - Έτοιμος.
Τι συμβαίνει;
Άναψέ με.
- Είμαι ένα παιδί της επαρχίας! - Θα το καλύψω αυτό.
Συχνότητα 6, δείτε τα τοπικά σας προγράμματα.
- Ψυχική ανάγνωση, 10 δολάρια είσοδος, ποιος μπαίνει; - Είμαι με το αφεντικό μου.
Λέω πως δεν μπορεί να το κάνει.
Πού είναι η πίστη σου;
- Παιδί μου, μοιάζει επικίνδυνος! - Αυτό θα είναι πολύ καλό.
Σιγά! Άκου.
Δεν είναι όμορφη η χώρα μας; Με πόση ταχύτητα πήγαινα;
- 130 σε 90. - Αλήθεια; Τόσο;
Άδεια και άδεια κυκλοφορίας.
Μάλιστα, κύριε.
Για να δούμε τι έχουμε εδώ, Λόουελ. Για να δούμε.
Μια τραπουλόχαρτα. Το μοναδικό μου φλος ρουαγιάλ, υπογεγραμμένο από τον Σόρτι Κέισγουελ.
Για να δούμε. Έχουμε...
Άδεια και χαρτιά κυκλοφορίας, κύριε.
Χαλάρωσε, πού τρέχεις;
Θα σε ρωτήσω άλλη μία φορά. Έχεις τα έγγραφα;
Φυσικά και έχω. Είμαι νομοταγής πολίτης, όπως κι εσύ.
Η διαφορά είναι ότι για μένα υπάρχει κι άλλη ζωή πέρα απ’ τη δουλειά μου.
Αν το ήξερες αυτό, θα είχες ακόμα γυναίκα και κόρη να γυρίσεις σπίτι.
Κύριε, τα χέρια στο λεωφορείο, τα πόδια ανοιχτά.
Ώπα! Λίγο οξύθυμος, έτσι;
- Τι κάνει αυτός; - Το παράκανε, όπως πάντα.
Μπορούσες πρώτα να με πας για ένα δείπνο!
Θα πάμε μια βόλτα ως το περιπολικό, κύριε. Από δω.
- Πάει για φυλακή. - Όχι.
Σταμάτησε να γράφει, δεν σταμάτησε;
Ρε φίλε...
Άφησέ με τώρα, Λόουελ. Δεν είσαι θυμωμένος μαζί μου στ’ αλήθεια.
Είσαι θυμωμένος με τον εαυτό σου γιατί έχασες εκείνη που σε αγαπούσε.
- Έχεις το δικαίωμα να μη μιλήσεις. - «Συχνότητα ονομάτων...»
- Ό,τι πεις μπορεί να... - «Κατά δεκαετία, κατά θρήσκευμα...»
Δε μιλάω για την πρώην γυναίκα σου. Ξέρεις ποια εννοώ...
Την Κάθι.
Την Κάθι.
Αληταράς...
Ο τύπος έχει αρχίδια σαν πεπόνια!
Λες να μη ξέρω πώς είναι; Να ρισκάρεις τη ζωή σου για ψίχουλα.
Ποτέ αρκετά για ένα ωραίο φόρεμα,
για την κατασκήνωση που πήγαιναν όλες οι φίλες της.
Κι έπειτα, κάποιος πλούσιος μαλάκας να σου πάρει όχι μόνο τη γυναίκα,
αλλά και το ίδιο σου το παιδί.
Την έχεις δει;
Δεν μπορώ να πω πως την είδα, αλλά ξέρω κόσμο.
Και ξέρω πως της λείπει το πώς την προστάτευες. Σαν πριγκίπισσα.
Το χαμόγελό σου εκείνο το βράδυ του χορού αποφοίτησης.
Όμορφες στιγμές, να της μαθαίνεις βιολί.
Το τι;
Το βιολί...
Clair de Lune.
Το παίζατε μαζί.
Κανένας πλούσιος πατριός δε θα της το δώσει αυτό.
Έχει πάνω από χρόνο να πάρει τηλέφωνο.
Την έβαλες να διαλέξει ανάμεσα σε σένα και τη μάνα της. Την έδιωξες.
Ίσως την πάρω εγώ απόψε τηλέφωνο.
Απόψε...
Αφού έχω τηλέφωνο εκεί, στο λεωφορείο;
Δε θα σε πείραζε;
Αδερφέ μου Λόουελ, για ποιο λόγο υπάρχουν οι φίλοι;
Έτσι είναι!
Έτσι είναι!
Μίλησα μαζί της και θα τη δω το Σαββατοκύριακο.
- Σ’ ευχαριστώ, Αδερφέ Λόουελ. - Δεν ξέρω πώς να σ’ ευχαριστήσω.
Δόξα τω Θεώ!
- Κέρδισε; - Κι έκανε και δωρεά. Απίστευτο!
Έχω το αυτοκόλλητο του Γουέλσλι και τη βέρα, αλλά το βιολί;
Κόκκινο σημάδι στο σαγόνι απ’ το στήριγμα. Ξέρεις εμένα, ξέρω ανθρώπους!
Θα επιστρέψω όταν δεν το περιμένεις.
Εγώ πάντα το περιμένω. Γι’ αυτό πάντα κερδίζω.
Αν δεν ήσουν εσύ, τώρα θα έπαιζα τον γιατρό με καμιά κλεφταρού.
- Τι να πω, φίλε μου; - Πες απλώς, «Ευχαριστώ, Ιησού!»
- Όλα καλά εκεί πίσω; - Κάτι έσκασε.
Γαμώτο!
Τι έγινε;
Το φορτηγό βγάζει καπνούς.
- Στην επόμενη έξοδο, βγαίνουμε. - Έγινε.
Ναι, ναι. Εδώ είναι.
- Ξέρεις πού βρισκόμαστε; - Στο πουθενά.
Ε, τι λέει;
Ανταλλακτικό δε βρίσκουμε πριν την Τρίτη. Ναι, τέσσερις μέρες!
- Διάολε! Στην Τοπίκα θα είχαμε κάνει θραύση. - Ναι.
Είμαι πτώμα. Μια ανάσα τη χρειαζόμαστε.
Θα την πάρουμε. Δεν έχουμε επιλογή.
Εγώ πάντα έχω επιλογή. Στήστε το, θα δουλέψουμε εδώ.
Εδώ;
Εδώ.
Εδώ έρχονται οι φορτηγατζήδες.
Ωραίο φαίνεται.
Μυρίζω μπελάδες όπως μυρίζεις το σκατό σε τηγάνι.
Κοίτα τι μπήκε μόλις μέσα.
Ντολόρες, είσαι σκύλα για άντρες.
Όλοι πρέπει να έχουν ένα χόμπι.
Ακόμα κι εσύ.
- Κάτσε εδώ, μωρό μου. - Όπως έλεγα, αυτός ο τύπος είναι σιχαμένος!
Το πιστεύουν, ναι!
- Δε θα πειράξει ούτε εμένα ούτε εσένα. - Το ξέρω.
Μάρβα; Από το «Μάραβελους»;
- Από τη γιαγιά μου. - Ούτε για αστείο.
- Είμαι ο Τζόνας. - Χαίρω πολύ.
Σου έπεσε ξαφνικά η διάθεση;
Δεν υπάρχει πρόβλημα που να μην τον έλυσε ο Τσακ Μπέρι.
Χάλασε.
Ίσως μπορώ να το φτιάξω. Η ζωή είναι μικρή για να μένεις χωρίς μουσική.
Δοκίμασε να το θεραπεύσεις με τα χέρια.
Μακάρι να μπορούσα, κυρία μου. Ξέρω πόσο αγαπάει ο Κύριος τη ροκ!
Πού είναι οι τρόποι σου; Είναι ιεροκήρυκας. Να είσαι ευγενική.
Τουρσί καλαμπόκι! Το σιχαίνομαι.
- Πρώτη γυναίκα κατά συρροή δολοφόνος; - Αϊλίν Γουόρνος.
- Πόσα θύματα; - Οχτώ.
Το πιάτο ημέρας είναι μπριζόλα. Ούτε συκώτι, ούτε ψάρι, ούτε σπανάκι.
- Πολλά «όχι» έχεις, Μάρβα. - Και καθόλου θράσος.
Θα πάρω το διαίτης.
- Με θέλει. - Ναι!
Μείνε με τις θρησκευόμενες, εσύ.
Η γυναίκα είναι σαν τη σφεντόνα.
Όσο πιο μεγάλη η αντίσταση, τόσο πιο μακριά φτάνεις.
Κι αυτή ζεσταίνεται σιγά-σιγά.
Τι τον έφερε στην υπηρεσία του Κυρίου;
Ξέρεις, Ζωρζέτ, τίποτα δε με εξιτάρει περισσότερο από το κήρυγμα.
Στην αρχή αναρωτιέσαι: «Θα τους αγγίξω;»
«Θα νιώσουν ό,τι νιώθω;»
Καμιά φορά δεν νιώθουν απ’ την αρχή, αυτή την ανάγκη για τον Κύριο.
Ξέρεις πώς είναι να χρειάζεσαι κάτι πραγματικά, έτσι δεν είναι, Ζωρζέτ;
- Η παραγγελία σας; - Δύο τσίλι, χωρίς κρεμμύδι.
Καμιά φορά κάποιος δεν ξέρει τι χρειάζεται.
Ξυπνάει με φαγούρα, πεινασμένος για ουίσκι, λεφτά ή φαΐ.
Αυτό που χρειάζεται είναι αγάπη.
Γλυκά, τρυφερά χάδια του Κυρίου.
- Αμήν! Μπράβο, πάστορα! - Αμήν.
- Να πάρω την παραγγελία σας; - Βεβαίως.
Θα πάρω την ομελέτα ΚΚΚ.
Μόνο ασπράδια.
Άντε από δω!
Αστειεύομαι. Ντεκαφεϊνέ και φρυγανιά.
Και τους δίνω αυτή την αγάπη, Ζωρζέτ, αυτή... και σωτηρία!
Η σωτηρία είναι το μόνο που έχει σημασία σε αυτόν τον κόσμο.
Πιο παρηγορητική κι από εραστή, πιο πολύτιμη από διαμάντια.
Πάμε, πάτερ! Πάμε!
Το βλέπεις αυτό;
Δώρο από τη μακαρίτισσα τη μάνα μου όταν αποφοίτησα απ’ τη θεολογία.
- Ο Θεός να την αναπαύει. - Πολύ όμορφο.
Το έχω.
Το βλέπεις, Μάρβα;
Τίποτα δεν έχει αξία χωρίς σωτηρία.
- Το έριξε στο νερό! - Σαν να το βάφτισε!
Αγαπάει τον Κύριο!
Τι ημερομηνία έχουμε;
Σε μια μικρή πόλη το προσέχουν αυτό.
Εκνευρίζει τον νόμο. Νομίζουν πως έχω μισθό ενός χρόνου στον καρπό.
Ο σερίφης είναι ο Μπράιβερμαν. Είναι καθαρός.
Καθαρός;
Κύριε Νάιτινγκέιλ, το αυθαίρετο δεν είναι το θέμα.
Έχουμε 27% ανεργία.
- Θέλω 20 άντρες για τέσσερις μέρες. - Ωραία, τότε 26%!
Δες, δε βγαίνουν νέες άδειες αν δε ξανανοίξουν τα εργοστάσια
ή αν δε βρέξει να σωθούν οι αγρότες.
Ως τότε, η πόλη δεν αντέχει αναβίωση.
- Συγγνώμη. - Όχι. Το καταλαβαίνω, σερίφη.
- Απλώς κάνεις τη δουλειά σου. - Όχι. Προσπαθεί να περιορίσει το εμπόριο.
Άκου, Μπράιβερμαν.
Έχω δωμάτιο γεμάτο δικηγόρους της Νέας Υόρκης που διψούν να πλακώσουν έναν μπάτσο
που παρεμβαίνει στη θρησκευτική ελευθερία!
Έχω το αντίτιμο, θα κάνω τα χαρτιά. Μου δίνεις την άδεια ή καλώ Νέα Υόρκη.
- Κάνε ό,τι θες. - Θα το κάνω.
Μην το παίρνεις προσωπικά, αφεντικό. Αυτό είναι για Εκείνον τον μεγάλο, εκεί πάνω.
Λοιπόν, είναι όλα αυτά απολύτως αναγκαία, Ουίλλ;
Τοπικός νόμος. Η Επίθεση των Μικρών Μυαλών.
Του γλείψαμε τα αυτιά, πήραμε την άδεια.
Και για αλλαγή, αυτός είναι και συμπαθητικός. Συγκεντρώσου τώρα.
Πληθυσμός: 22 κάτι. Μέσο οικογενειακό εισόδημα: 21.000...
Συμπαθητικός; Μπορεί να μας κλείσει.
Δε χρειάζεται να σου θυμίζω τα έξοδα: 3.500 τη μέρα.
Κάθε πόλη και άλλο μικρό μυαλό.
Δώσε σε έναν μικρό άνθρωπο εξουσία και νομίζει ότι είναι δυνατός.
Ναι, το ‘χω ξαναδεί. Λοιπόν, κύρια προϊόντα: Σιτάρι και καλαμπόκι.
Παράπλευρες βιομηχανίες, μαζικές απολύσεις. Οι τράπεζες αναφέρουν 22% κατασχέσεις.
Αν δε βρέξει ως το Σαββατοκύριακο, χάνουν τη σοδειά.
Άρα το εκμεταλλευόμαστε. Σταμάτα το τύμπανο, Τζόνας! Σταμάτα!
Τι χάλι!
Δική σου επιλογή ήταν. Ζήσε το.
Μέση εκπαίδευση: 2α Λυκείου. Πλουσιότερη οικογένεια: οι Ρέιλοβ.
12 πόλεις στην ίδια περιοχή, ίδια κατάσταση...
Πρέπει να σου βρω άντρα. Είσαι πολύ καιρό στο δρόμο.
Θα προσλάβουμε νέο άγγελο. Διάλεξέ τον!
No comments yet. Be the first to leave one.