Shipwrecked (Håkon Håkonsen)

Engeland 1859

Luitenant Howell.

Merrick? -Ja, ik ben het.

Dat kan niet. Merrick is dood.

De Britse marine heeft z'n best gedaan, maar ik leef nog steeds.

Je ontloopt je straf toch niet, Merrick.

Geef me je zeemansboekje. -Waarom?

Van jou kan er maar één zijn, en dat ben ik.

Trek je uniform uit. -Het zal je beslist goed staan.

Niemand zal geloven dat jij een marineofficier bent.

Als m'n vader thuiskomt, zullen jullie ervan lusten.

Je vader komt niet thuis. Hij is vergaan.

Niet. Hij komt binnenkort thuis.

Hij is m'n vader zoveel geld schuldig dat hij dood beter af is.

Noorwegen

Pa.

Pa.

Ik dacht dat je nooit meer zou thuiskomen.

M'n been raakte verstrikt in een touw.

Ik sloeg overboord. Jens kon me nog net lossnijden voor ik verdronk.

Wil je koffie voor je doorreist?

Moet je Håkon niet laten zien wat je voor hem hebt meegenomen?

Iets voor mij?

Iets waar ik als jongen van jouw leeftijd van droomde.

En weet je wat dat is? Een aanstelling op m'n schip.

Op m'n schip.

Jij wordt de nieuwe scheepsjongen.

Daar ben je toch klaar voor, jongen?

Pa, ik...

Hij is nog te jong, en met dat been van jou is hij hier hard nodig.

Waarom heb ik daar niet aan gedacht? Ik heb je hier nodig.

Dan moet je maar thuisblijven.

Goedemorgen. Is Wernes er ook?

Mr Håkonsen.

Ik heb over uw ongeluk gehoord. Wat jammer.

Ik ben blij dat ik nog leef.

Maar iemand die in z'n kooi ligt, krijgt niet betaald.

Daarom wil ik u vragen om uitstel voor de lening.

Hoe erg is uw been eraan toe? -Ik kan niet meer terug naar zee.

Dan zie ik niet in hoe ik u uitstel zou kunnen geven.

Blijf hier.

Hallo, Mr Håkonsen. -Sheriff, Wernes.

De boerderij is nu van ons. Jullie moeten hier weg.

Morgen.

M'n kinderen zijn hier geboren. M'n moeder is hier gestorven.

Ik betaal de schuld.

Ik ga naar zee. Ik word scheepsjongen op de Flora.

Zo te zien ga je echt naar zee. -Wordt Håkon zeeman?

Akkoord.

Ze moeten gaan.

Håkon, kijk. Dit heb ik van m'n eerste kapitein gekregen.

Hij zei dat dit me altijd behouden thuis zou brengen. Nu is hij van jou.

Pas goed op hem, Jens. -Alsof hij m'n eigen zoon is.

Je moet naar de kapitein.

Ja?

Håkon Håkonsen, de nieuwe scheepsjongen.

Hoe zit dat? Je vader is een reus van een kerel.

Waarom ben je zo klein?

Ik weet het niet.

Laat ik je dit zeggen: Voor kinderen is op deze schuit geen plaats.

Je moet hard werken, want anders zet ik je in Londen van boord.

Dat kunt u niet doen. Ik moet minstens twee jaar varen.

Aan boord van dit schip kan ik doen waar ik zin in heb.

En spreek je kapitein nooit tegen. Nooit.

Begrepen?

Mooi. Ga naar de bootsman. Hij zal je aan het werk zetten.

Ja, kapitein. Dank u.

Schoot vast.

Een fluitje van een cent, als je het eenmaal kunt.

Dat leer ik nooit. -Ik leer het je meteen.

Ik moet naar de bootsman. -Dat ben ik.

En wie mag jij zijn?

Håkon Håkonsen, de scheepsjongen.

Kom je voor werk?

Zag je hoe Jens het tuig aan de fokkenmast vastknoopte?

Maak hem los. -Losmaken?

Schiet op, of wil je ons allemaal de dood injagen?

Wij hijsen je wel omhoog. -Hij moet wel een blinddoek voor.

Herinner je je die arme Karl nog? Die hadden we ook niet geblinddoekt.

Hij keek naar beneden. -Jens was ook niet geblinddoekt.

Hij had z'n ogen dicht. Hij doet dit werk al zo lang dat hij zonder doek kan.

M'n god, hij knapt. -Snel, hijs hem omhoog.

Hijs hem omhoog. -Doe hem een blinddoek voor.

Eén hand voor het schip en één hand voor jezelf.

En kijk niet naar beneden.

Help. Help me.

Zo is het genoeg.

Uit met de pret. -Wat ben je toch altijd een spelbreker.

Ik weet nog dat ze deze grap bij jou uithaalden, boots.

Je broek was zo nat dat hij aan je benen bleef plakken.

Stel niet te veel vragen.

Doe gewoon je werk en geef je ogen de kost.

Dan leer je vanzelf alles wat je moet weten.

Idioot.

Zo'n knoop kan iemand z'n leven kosten.

Dit is een knoop.

Let goed op.

Kijk uit.

Wie staat er aan het roer?

Wat is hier aan de hand?

Land in zicht.

Goed gedaan, Håkon.

Je moet naar de kapitein.

Het is een lange reis...

en een zware tocht.

Iedereen moet fit zijn, anders is niemand veilig.

Zet me niet van boord. M'n ouders rekenen op me.

Heb je zoiets wel eens gezien?

Dit is een foto. Kijk even.

Dat zijn je vader en ik. Je krijgt hem van me.

Dat is alles.

Dan heb je iets dat je aan thuis herinnert tijdens deze lange reis.

Dank u, meneer. Kapitein, bedoel ik.

Ik voelde me precies zo toen ik zo oud was als jij.

Kunt u wat missen?

Blijf van me af, jij stinkende ondersteek.

Als je iets van waarde hebt, houd het dan goed in de gaten.

Dank u vriendelijk.

Dag, zeeman. Wij houden erg van zeemannen.

Vandaag niet, dames. M'n kleine broertje is erbij.

Zo te zien kan je kleine broertje wel een lesje gebruiken.

Zei ik het je niet? Houd je waardevolle spullen in de gaten.

We zijn er.

Kom mee.

de boekanier

Kijk eens, jongens.

Ad fundum.

Melk.

Ad fundum.

Ik geef het volgende rondje.

Melk?

Kom op. Ad fundum.

Nog een rondje?

Dit is mijn rondje.

Een echte zeeman houd je niet voor de gek.

Dank je. -Graag gedaan.

Onze reis brengt ons eerst naar Sydney en dan naar Calcutta.

Zoals jullie weten, is dat een piratengebied.

De rederij heeft een stuurman in dienst genomen die de zee daar kent.

Luitenant Howell...

een van de meest vooraanstaande officieren van de Britse marine.

Ik ben blij dat ik u en uw bootsman aan boord mag begroeten.

Welkom aan boord.

Jullie zijn een goede bemanning.

Dankzij jullie zal ons schip zo snel mogelijk z'n bestemming bereiken.

Sommigen zitten misschien in over die piraten.

Dat hoeft niet.

De Britse marine heeft hardhandig met deze schurken afgerekend.

Dat was het. -Klaar staan, langsscheeps.

Voorwaarts.

Laat zakken. -Laat het grootzeil zakken.

Trossen los.

Hijs de ra.

Scheepsjongen, sta niet te slapen. Breng dit naar beneden.

Trekken aan die grootval.

Tempo.

Glas.

Howell.

Wel voorzichtig zijn met het eigendom van de Britse marine.

Maar we vertellen dit aan niemand verder, omdat we maten zijn.

Elk schip heeft z'n eigen geheimen.

En elke echte zeeman weet wanneer hij z'n mond moet houden...

omwille van het schip en van de bemanning.

Ik ken geen geheimen.

Goed zo, knul. Je leert het snel.

cognac

Strijk de marssteng.

Iets meer. Kom op.

Ben je er nog?

Zijn er ook regels... Ik bedoel...

Voor de draad ermee. Wat wil je vragen?

Als een matroos iets weet over een andere matroos, of een officier...

een soort geheim...

Ik bedoel...

als hij weet dat iemand iets stiekem aan boord heeft gebracht...

moet hij dat dan melden of niet?

Heeft iemand soms rum gesmokkeld?

Maak je niet zo druk.

Ik wil gewoon een echte zeeman zijn.

Jij bent een echte zeeman.

En wat dat geheim van jou betreft: slaap er een nachtje over.

Als je morgenochtend vindt dat je me iets moet vertellen, doe dat dan.

Ja, kapitein.

Welterusten, kapitein. -Jij ook, Håkon.

Hij heeft z'n slaap nodig.

Ik moet met hem praten.

Hoe is het vandaag met de kapitein?

Hij heeft verhoging.

Scheepskoorts dus. -Hij is wel de enige patiënt.

Dat heb ik niet eerder meegemaakt met scheepskoorts. U wel?

Hij is een oude man.

Daarom geven wij z'n lichaam aan de zee...

in de zekere verwachting dat hij zal herrijzen in het hiernamaals...

door onze Heer, Jezus Christus.

Amen.

de Heer is mijn herder het ontbreekt mij aan niets

Hij laat mij rusten

in grazige weiden Hij voert mij

naar vredig water

Er kunnen zoveel verklaringen voor zijn.