Verified Stand-Up

)

ขอเสียงปรบมือให้กับอาซิฟ อาลี

ว่าไง นิวยอร์ก ขอเสียงหน่อย

ให้ตายสิ

ตื่นเต้นชะมัดที่ได้มาที่นี่ จะบ้าตายแล้วเนี่ย

ผมแต่งตัวจัดเต็มมาเลยด้วย

ใช่ ไม่รู้สิ ที่นี่สุดยอดไปเลย

พวกคุณโชคดีมากนะ นิวยอร์กเต็มไปด้วยความหลากหลายที่งดงาม

ผมไม่ได้โตมาท่ามกลางความหลากหลาย มีคนอินเดียที่นี่มั้ย

เวรแล้ว

ไม่รู้สิ ผมไม่ได้โตมากับ… ผมโตมาในแอริโซนา

เออ โคตรซวย

พ่อผมเป็นผู้อพยพ เลยต้องไปที่ที่มีงานทำ

ไม่ได้สำรวจประชากรก่อนหรอก

ไม่มีคนอินเดียในแอริโซนาสมัยผมยังเด็ก

มีแต่คนขาว คนเม็กซิกัน แล้วก็เรา

ผมนึกว่าตัวเองเป็นคนเม็กซิกันจนถึงอายุ 15

ไม่ได้โม้เลย

ที่แย่ก็คือผมโคตรเนียนด้วย

ผมเป๊ะมาก ตัดผมทรงกะลาครอบ

เตะบอลก็เก่งขั้นเทพ

ผมโรยพริกเกลือบนมะม่วง ผมเป๊ะสุดๆ

ผมโมโหเลยตอนมีคนบอกว่า ผมเป็นคนเม็กซิกันไม่ได้

พวกเขาต้องมาบอกผมต่อหน้า เพราะผมเนียนขนาดนั้นเลย

พวกเขามาที่งานวันเกิดผม

ลูอิส เพื่อนผมมาบอกว่า "นายเป็นคนเม็กซิกันไม่ได้

มันไม่เหมาะสม"

ผมสะเทือนใจเลยนะ นั่นคือตัวตนทั้งหมดของผมตอนนั้น

ผมถอดหมวกปาร์ตี้ออก

แล้วแบบว่า "ถามจริง จะทำงี้กับฉันเนี่ยนะ

ที่นี่ ในงานเปิดตัววัย 15 ปีของฉันเนี่ยนะ"

โคตรเหยียดผิวกันเลย พวก

ผมโมโห แล้วผมก็ต้องกลายเป็นคนอินเดีย

ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีคนอินเดียอยู่พันล้านคน

ไม่รู้เลย พอรู้เข้าผมอึ้งไปเลย

ตอนนั้นผมอยู่ม.ปลาย

"เราต้องเอาถุงยาง ครอบประเทศนี้ทั้งประเทศนะ"

พันล้านเชียวนะ อะไรที่มีเป็นพันล้านมันเยอะเกินไป

ถ้าคุณบอกว่ามีเต่าอยู่พันล้านตัว ผมคงว่า

"เราต้องลดจำนวนลงครึ่งนึง เนอะ"

เราให้ความดีความชอบ พ่อแม่กับปู่ย่าตายายเราไม่มากพอ

ที่ผลิตคนอินเดียออกมาได้ถึงพันล้านคน

รู้มั้ยว่ายากแค่ไหน

รู้มั้ยว่ายากแค่ไหนให้มีเซ็กซ์หลังกินอาหารอินเดีย

คุณไม่รู้ความเสี่ยง

ขอท้าไอ้พวกใจกากเลยนะ

กลับไปกินแกงกะหรี่สองจานแล้วลองเยกันดู

ไม่ว่ารูไหนคุณก็อั้นไม่อยู่ เราสร้างอนาคต

กรดไหลย้อนทำให้เลือดลมสูบฉีด คุณโชคดีแล้วที่มันเผ็ด

ไม่งั้นคงมีพวกเราอยู่สักสี่พันล้านคนได้

เราต้องการความท้าทาย

มีคนจีนที่นี่มั้ย

พ่อแม่คุณพูดเรื่องเซ็กซ์กันรึเปล่า ไม่

บังเอิญจุงเบย ว่ามั้ย

สองประเทศที่มีคนเป็นพันล้าน ไม่เคยพูดถึงเซ็กซ์

แต่ถ้าลองคิดดูสักนิด คุณจะบอกว่า "โคตรฉลาดเลยว่ะ"

"รู้มั้ยว่าทำไมเราไม่พูดถึงเซ็กซ์ เรามัวแต่มีเซ็กซ์กันอยู่ไง"

ถอดกางเกงออกซะ พวกคนขาว คุณตามไม่ทันหรอก

รู้มั้ยว่าทำไมมีคนเอเชียมาแค่สี่คน

เพราะพวกเราที่เหลือเย่อกันอยู่ที่บ้านไง

ผมเพิ่งไปอินเดียมาเร็วๆ นี้ ชอบมาก สนุกมากเลย

ผมไปเยี่ยมลูกพี่ลูกน้อง เขากำลังจะแต่งงาน

เป็นประสบการณ์ที่งดงามมาก

สิ่งที่ทำผมอึ้งตอนอยู่ที่นั่นคือตอนผมดูข่าวทีวี

ที่บอกว่าพวกเขายังตัดสินใจว่า จะทำให้การแต่งงานของคู่เกย์

ถูกกฎหมายในอินเดียหรือไม่ ผมอึ้งไปเลย

เพราะทั้งชีวิตผมคิดว่า การแต่งงานของคู่เกย์ถูกกฎหมายในอินเดีย

เพราะไม่รู้ว่าคุณเคยไป ร่วมงานแต่งแบบอินเดียมาก่อนมั้ยนะ

แต่มันน่าจะเป็นงานที่เกย์แตกที่สุด เท่าที่มีใครเคยจัดมาเลย

"งานเต้นรำแบบแบ่งเพศนานสามวัน มันไม่เกย์ตรงไหน

คุณขี่ม้าสวมสร้อยคอเข้ามาในงาน

ไม่มีอะไรไม่เกย์ในงานนี้เลยนะ"

คุณไล่เกย์ออกจากงานแต่ง แบบอินเดียหน้าตาเฉยได้ไงก่อนเหอะ

แบบว่า "ไล่พวกเกย์ออกไปเดี๋ยวนี้ ล็อกประตูซะ

โอเค ทีนี้ถ้าคุณไม่ว่าอะไร

ผมจะป้อนอาหารด้วยมือ ให้เพื่อนหนุ่มสุดซี้ของผม อ้าปากซิ

ไล่พวกสาวๆ ออกไปเดี๋ยวนี้

ล็อกประตูนั้นด้วยนะ

ทีนี้ที่ผมต้องการ… ทีนี้เราก็เอาจริงกันได้ซะที

โอเค ทีนี้ที่ผมต้องการ ผมต้องการเพื่อนผู้ชายที่ไม่เกย์ที่สุด 14 คน

สิ่งที่เราจะทำ…

ดีเจ เปิดเพลงเจ๋งๆ อย่างเจสัน เดรูโลซิ

จากนั้นเราจะจับมือกัน

แล้วเต้นบดๆ ยั่วๆ ใส่กันสัก 22 นาที

เอาแบบบดแนบเนื้อเลยนะ เข้าใจมั้ย

ผมอยากให้ลูกๆ ได้เห็นอัลบั้มรูป

แล้วพูดว่า 'ไม่ต้องสงสัยว่าพ่อฉันไม่เกย์แค่ไหน'

ผมรู้น่ะว่าเราแต่งตัวเหมือนพ่อมดไบเซ็กชวล"

ผมชอบงานแต่ง สนุกมากเลย หวังว่าผมจะได้แต่งงานสักวันนึงนะ

ผมแค่อยากมีชีวิตคู่เหมือนพ่อแม่ผม พ่อแม่ผมแต่งงานกันมา 45 ปีแล้ว

นึกออกมั้ย 45 ปี

พ่อแม่เป็นคนอินเดียแบบดั้งเดิม โดนจับคลุมถุงชน

ไม่ต้องมาทำรังเกียจกันเลย นิวยอร์ก

ไอ้พวกเวรตะไล คุณมันเอาแต่ได้

ผมเห็นพวกคุณเล่นโยคะ แต่ไม่ยอมรับวัฒนธรรม ผมเห็นคุณนะ

คุณดื่มไชลาเต้แต่ไม่ยอมแต่งงานกับคนแปลกหน้า พวกคุณมันน่ารังเกียจ

ไม่หรอก ไม่ๆ

มันเป็นเรื่องยอดนิยมในอินเดียสมัยนั้นน่ะ

เหมือนทินเดอร์ของยุคนั้น ปัดได้ทีเดียว ห้ามเปลี่ยนใจ

พ่อแม่อยากให้ผมแต่งงานแบบคลุมถุงชน

แม่อ้อนวอนผมอยู่ตลอด

แต่ผมโตมาในอเมริกา ก็เลยมีแนวคิดแบบอเมริกัน

ผมชอบย้อนแม่เสมอว่า "แล้วความรักล่ะ

แล้วเรื่อง เดอะโน้ตบุ๊ก ล่ะแม่จ๋า"

เวลาคุณพูดแบบนั้นกับคนที่ถูกจับคลุมถุงชน

เขาจะสวนคุณมาแบบเดิมทุกครั้ง

เธอจะมองหน้าคุณแล้วพูดว่า "อยู่ๆ ไปก็รักกันไปเอง"

พวกเขาพูดแบบนั้นแหละ ซึ่งถ้าคุณคุยกับคนอินเดียแก่ๆ

แล้วเขาทำมือแบบนี้ คุณกำลังโดนหลอกนะ

แม่บอกว่า "อยู่ๆ ไปก็รักกันไปเอง"

ผมจำได้ว่าพ่อนั่งอยู่ข้างหลัง แล้วผมก็มองพ่อ

จากนั้นก็มองแม่แล้วถามว่า "แม่รักพ่อมั้ย"

แม่สูดหายใจเข้าลึกที่สุดที่ผมเคยได้ยินมาในชีวิต

ผมถาม "แม่รักพ่อมั้ย" แล้วแม่ก็…

"แม่พยายามอยู่"

ผมว่า "ยังพยายามอยู่เรอะ ให้ตาย"

แต่ไม่รู้สิ ผมเป็นเด็กประหลาดด้วย

ผมอยากออกมาจากแอริโซนาสุดๆ

และสมัยนั้นไม่มีคนผิวน้ำตาลในทีวี

ผมแค่อยากย้ายออกมา อยู่ไปก็ไม่รุ่ง

เข้าใจมั้ย คนผิวน้ำตาลในทีวีมีแต่คนขับแท็กซี่

กับหมองูสารพัดชนิด

แต่ผมมองโลกในแง่ดี ผมบอกว่า "ฉันอยากออกไปจากแอริโซนา

เป็นหมองูก็ได้ จัดไปเลยพวก"

แบบว่า "วันแนะแนวอาชีพ เอางี้แหละ" ผมไปที่ห้องสมุด

ผมค้นกูเกิลมาเลย มันมีอยู่จริงๆ

รู้มั้ยว่าคนเราเป่าปี่สะกดงูเห่าให้เชื่องได้

ทำได้จริงนะ แบบว่า… ไม่รู้สิ

เพลงแจ๊ซทำให้งูงงละมั้ง แบบว่า "ไหนเนื้อเพลงล่ะ

ไม่ใช่เพลงดูอา ลิปานี่หว่า อะไรวะเนี่ย"

ผมว่า "เจ๋งเลยที่คุณหาวิธีได้"

แต่ใครหน้าไหนเสนอวิธีนั้น เป็นทางเลือกในการรับมือกับงูเห่าแต่แรกน่ะ

ใครคือไอ้เพี้ยนนั่น ในการชุมนุมเมื่อพันปีก่อนที่คนพูดกันว่า

"เราต้องใช้ก้อนหินหรือกิ่งไม้ฆ่ามันซะ"

แล้วก็มีไอ้หนุ่มพิลึกๆ ตรงมุมห้องพูดขึ้นมา "ผมมีไอเดีย

ถ้าเราล่อลวงมันล่ะ" แล้วคนก็ถามว่า "นี่ญาติใคร"

นึกออกมั้ยว่ามันต้องประหลาดแค่ไหน

ครั้งแรกที่มีคนสะกดงูได้น่ะ

นึกออกมั้ยว่ามันบ้าแค่ไหนเมื่อพันปีก่อน

ที่หมู่บ้านสักแห่งในอินเดีย

งูเห่าเลื้อยมาไล่กินเด็กหรืออะไรสักอย่าง

เข้าใจที่พูดมั้ย

ชาวบ้านแตกตื่น "ตายแล้ว งูเห่ามา" ทุกคนพากันหนีกระเจิง

ท่าทางเด็กนี่ไม่รอดแน่ แต่แล้ว…

แบบว่า แล้วควันก็จางลง

แล้วอยู่ดีๆ ไอ้หนุ่มอินเดียโคตรพิลึกนี่

ที่หน้าเหมือนเลนนี่ คราวิตซ์ ก็โผล่ออกมาจากในป่า

เสื้อเปิดอ้า ตัวมันวับเพราะอะไรไม่รู้

เด็กคนอื่นๆ อยู่บนต้นไม้

แบบว่า "เฮ้ย หมอนั่นเคยเอากับแม่ฉัน และพ่อฉันด้วย"

เขาไปยืนตรงหน้างูตัวนั้นแล้วบอกว่า "เดี๋ยวก่อน

ผมจะเล่นซิงเกิลฮิตเพลงนึงของผม ให้ไอ้งูวายร้ายนี่ฟัง"

จากนั้นก็เป่าปี่ปล่อยของสุดเหวี่ยง ประมาณเพลง "โพนี่" ของจินูไวน์ในยุคนั้น

ลีลาโคตรพลิ้ว ยังกับนักแสดงเลียนแบบอัชเชอร์ที่เวกัส

นึกออกมั้ย

ทำเอางูกระเส่าเร่าร้อนสุดฤทธิ์ นึกออกใช่ปะ

เนอะ แล้วแม่งก็ได้ผล

ชาวบ้านคงแบบว่า "เกิดอะไรขึ้นวะ"

"แกเป้าตุงทำไมเนี่ย"

เขาก็แบบว่า "ไปละ" แล้วเดินกลับไปเฉยๆ

ผมเคยคิดว่านั่นเป็นส่วนที่บ้าบอที่สุด

แต่ผมเคยเมายาครั้งนึง และขอบอกตรงๆ เลยนะ

ผมคิดได้ว่า "ใช่ซะที่ไหนล่ะ"

รู้มั้ยว่าอะไรคือส่วนที่บ้าบอที่สุดในเรื่องนั้น

งูตัวนั้นจะรู้สึกยังไง

ลองคิดดูนะ สมมติคุณเป็นงู

คุณคือเจ้าป่า ไม่มีใครหยุดยั้งคุณได้

คุณแค่เลื้อยไปหาคนสักครอบครัว ไล่เขมือบเด็ก แล้วไปต่อ ไม่มีใคร…

คุณไม่รู้ว่าจะได้เจอ นักดนตรีอาร์แอนด์บีตัวพ่อในบ่ายวันนี้

คุณไม่รู้ว่ากำลังจะโดนเพลงแจ๊ซกล่อมจนสิ้นฤทธิ์

คุณแค่เลื้อยเข้าไปในหมู่บ้านอีกแห่ง มั่นใจสุดขีด

แบบว่า "ฉันจะกินพวกแกทุกคน…

แม่งเอ๊ย

อย่างเคลิ้มเลยป๋า

แม่เจ้า คุณมีสปอติฟายมั้ย ให้ตายสิ

ฉิบหาย ลิ้นฉันตวัดรัวๆ หยุดไม่ได้เลย

เดี๋ยวก่อนๆ ขอเวลานอก

ขอเวลานอก

ได้ไงเนี่ย

ตะเองเป็นใครน่ะ

จับเค้าใส่ตะกร้าหวายเลยสิจ๊ะ"

ผมรักคุณ ผมอาซิฟ อาลี ขอบคุณมากครับ ขอบคุณ

ขอเสียงปรบมือให้ซาบริน่า วู

โอ๊ยตาย แค่นั้นเหรอ

ฉันชอบแสดงเดี่ยวไมค์

แต่เพราะฉันเป็นคนเอเชีย ทุกคนก็เอาแต่ถามฉันว่า

"พ่อแม่ชาวเอเชียของคุณ คิดยังไงกับโชว์ตลกของคุณน่ะ"

โอเค แม่ฉันตอบว่างี้

"แม่ไม่ชอบตลก แม่ไม่เข้าใจคุณค่าของเสียงหัวเราะ"

ก็ฮาอยู่นะ

ฉันพูดตามที่แม่พูดในวิดีโอครั้งนึง แล้วทุกคนก็ตกใจมาก

ฉันเลยแตกตื่นแล้วบอกว่า "แต่แม่อพยพมาจากจีนนะ"

นั่นคือตอนที่ช่องคอมเมนท์แทบระเบิดเลย

คนขาวทั้งหมดมาตอบว่า "ตายแล้ว น่าเศร้านะนั่น

ประเทศที่มีแต่คนที่หัวเราะไม่เป็น"

แล้วคนจีนก็มาตอบ "ฉันเป็นคนจีน ฉันหัวเราะเป็นนะ"

แล้วฉันก็โดนทัวร์ลงข้อหาเหยียดเชื้อชาติ

ฉันเลยบอกว่า "ให้ตายสิ คนจีน พวกคุณชนะ"

"แม่ฉันแค่เฮงซวยเท่านั้นแหละ"

นั่นแหละแม่ฉัน ส่วนพ่อฉันเป็นคนสนุกนะ