The Uncanny Counter 2: Counter Punch (Kyeongirowoon Somoon 2 Kaunteo Peonchi / 경이로운 소문 시즌2)

เป่ายิ้งฉุบ เป่ายิ้งฉุบ เป่ายิ้งฉุบ

ฉันชนะ

แก…

เด็กๆ นี่ร่าเริงกันเสมอเลยนะ

เพราะเด็กๆ ยังคิดว่าโลกนี้น่ะสวยงาม

ยังไม่รู้ว่าชีวิตมันโหดร้าย

โดนพรากไปได้แค่ชั่วพริบตา

น่าสงสารจริงๆ

ไม่เลวนี่

ต้องการอะไร

ฉันต้องการอะไรน่ะเหรอ

ใช่แล้ว

นั่นละคำถามแรกที่ทุกคนถามฉัน

แต่ที่ทุกคนเสนอมาก็มีแค่

เงิน

หรือชีวิตของพวกมัน

แกล่ะ

ต้องการอะไรถึงมาหลบอยู่ในที่แบบนี้

แต่กลับตามล่าเรา

เราจับและลงโทษปีศาจชั่วอย่างแก

แล้วก็ช่วยวิญญาณคนบริสุทธิ์ ที่โดนขังอยู่ในตัวแกด้วย

นั่นคืองานของเรา

"ลงโทษ" เหรอ

แล้ว

มั่นใจเหรอว่าจะทำได้

แกล่ะ

เหตุผลจริงๆ ที่แกมาที่นี่เป็นเพราะว่ามั่นใจ

หรือเพราะกลัวว่าฉันจะแกร่งได้แค่ไหนกันแน่

โอเค ยอมทำก็ได้

เป่ายิ้งฉุบ

เอาน้ำไหม

น้ำแข็งล่ะ ใครเอาน้ำแข็งบ้าง

มันนี่เอง

ฮานา

เตรียมตัวนะ

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

ต้องปกป้องเด็กๆ ให้ได้

ได้ค่ะ

แกไปเอา…

พลังของแกมาจากไหน

แล้วแกใช้พลังนั่นมาปกป้อง ไอ้มนุษย์ไร้ค่าพวกนี้เนี่ยนะ

เพื่ออะไร

หุบปากซะที

คิดสินะว่าแกไร้เทียมทาน หลังจากที่ขโมยพลังเราไป

แต่พวกแกได้ลงนรกแน่

เป็นอะไรไหม

ไม่เป็นค่ะ

แกคงมีอะไร

ที่ต้องปกป้อง

มากมายเลยสินะ

โซมุน

ไอ้เวรนั่น

ผมจับมันไม่ได้ ทั้งที่มันมาหาเราเอง

ผมน่าจะจัดการมันโทษฐานฆ่าป้ามินจี

เธอไม่มีทางเลือกนี่

เธอต้องปกป้องเด็กๆ

ว่าแต่พวกมัน

หาเราเจอได้ยังไง

แต่เป็นแบบนี้ก็ดีแล้ว

พวกมันมองเห็นพื้นที่ได้

ถ้าพวกมันไม่ลงมือก่อน

เราคงหาพวกมันไม่เจอ

ต้องหาที่กบดานพวกมันให้ได้

เราต้องตามหา

และจับไอ้ปีศาจชั่วนั่น

ลองโทรหาจูซ็อกหรือยัง

- เขาไม่รับสายใช่ไหม - ไม่รับเลย

คงยังทำใจไม่ได้

กลัวว่าเขาจะไม่กลับมาทำงาน

- กลับสิ - เรายังเตรียมของไม่เสร็จนะ

รอแป๊บ

เฮ้ย

เฮ้ย หยุด

ทำบ้าอะไร

อะไรเนี่ย

- มีไฟไหม้ที่ไหนเหรอ - ไม่เห็นได้ข่าวนะ

สองปีก่อน

ฉันเป็นคนช่วยปั้นเจ้าหนุ่มโซมุน

ให้พัฒนาจนเป็น เคาน์เตอร์ คนล่าปีศาจแบบทุกวันนี้

คาโมทักคนนี้นี่แหละ

แปลว่านายก็จะกลายเป็น

เคาน์เตอร์ คนล่าปีศาจ ที่เผลอๆ จะเหนือกว่าเขาได้

ผมเหรอ

คิดว่าผมทำได้ขนาดนั้นเลยเหรอ

ต้องได้สิ

พ่อนายดีใจจะตายที่นายฟื้นขึ้นมา

นายจะไปนอนเป็นผักอีกไม่ได้

- ครับ ผมต้องเป็นลูกที่ดี - รอยสีเขียวของคุณชู

สีแดงของฮานา

เห็นสีเหลืองที่อยู่ข้างบนโน่นไหม

มันสูงกว่า

รอยฝ่ามือของทุกคนมาก

คาโมทักคนนี้

เป็นคนทำสถิติโดดสูงสุดนั่นไว้

โดดขึ้นไปสูงขนาดนั้นได้ไง

แต่มีรอยมือหายไปคนนึงนี่ครับ

บนนั้นมีแค่ของสามคน

ก็ใช่ไง

แล้วรอยฝ่ามือโซมุนอยู่ไหน

นายหารอยมือของเขาเจอเมื่อไหร่

ฉันจะยอมรับว่านายเป็นเคาน์เตอร์ตัวจริง

- จ็อกบง - ครับ

มาเหินฟ้ากันเถอะ

ครับ

หน้าตาได้ใจ

รอบแรกได้ไม่สูงก็ไม่เป็นไรนะ ค่อยๆ ฝึกไป

ดี พร้อมไหม จ็อกบง

ทีนี้ก็กระโดดเลย

มุ่งสู่อนาคต

นายทำได้

คีรัน

ฉันเองนะ โมทัก

ไอ้เด็กนาจ็อกบงนี่น่ะ…

แน่ใจเหรอว่ามีพลังเชื่อมโยงกับยุง

ช่วยตรวจสอบอีกทีได้ไหม

ไม่ไหวจะเคลียร์

โอเคนะ แค่นี้

- ฮัลโหล - รุ่นพี่

เกิดเหตุขโมยรถดับเพลิงครับ

ไอ้บ้าที่ไหนวะขโมยรถดับเพลิง คนร้ายเป็นใคร

คือว่า…

คนร้ายเป็นนักดับเพลิงครับ

นักดับเพลิงเหรอ

(รถรับส่งนักโทษฉุกเฉิน กระทรวงยุติธรรม)

นั่นอะไร

ทำไมรถดับเพลิงจอดแบบนั้น

รถเสียเหรอ

เดี๋ยวลงไปดู

ขอโทษนะครับ

รถมีปัญหาเหรอ

คุณครับ

อะไรเนี่ย

อะไรกันวะ

ทำบ้าอะไร

เวรเอ๊ย

ตายซะ

บัดซบ

แกเป็นใคร ทำแบบนี้ทำไม

ทำแบบนี้กับฉันทำไม ทำไม

ไว้ชีวิตผมเถอะ ทำแบบนี้กับผมทำไม

ทำไมน่ะเหรอ

"ทำไม" งั้นเหรอ

แกฆ่าเธอทำไม

เธอพยายามลืมทุกอย่างที่แกทำ

และกำลังเริ่มต้นชีวิตใหม่แท้ๆ

แกฆ่าเธอทำไม

เธอกำลังท้องอยู่นะโว้ย

ผมก็แทบบ้าตายแล้วเหมือนกัน

นี่พูดจริงนะ

ผมจำอะไรไม่ได้เลย

- แกจำไม่ได้เรอะ - ไม่ได้เลย

แกก็พูดแบบนี้หลังจากหลอกเอาเงินเรา

"เราจำไม่ได้"

ไอ้ระยำอย่างแกไม่ควรได้รับการให้อภัย

- คุณจูซ็อก - ฉันน่าจะ…

คุณจูซ็อก

คุณจูซ็อก

แกมันปีศาจชัดๆ

คนเรา…

คนเรา

จะฆ่าคนด้วยกันได้ยังไง

คนพวกนี้

ฆ่าคนไปได้ยังไงกันครับ

ทำไมทำได้ลงคอ

ไงจ๊ะ โปมุลของแม่

นี่แม่เองนะจ๊ะ

นี่พ่อเองจ้ะ ดีใจที่ได้เจอลูกนะ

คุณจูซ็อก

คุณจูซ็อก

โชคดีที่ผู้ต้องสงสัย พัคซองอุคและเจ้าหน้าที่

ไม่ได้รับบาดเจ็บมากนัก

เขาขอทนายไหม

เขาไม่ต้องการทนาย

เขาว่าเขาจะยอมรับโทษครับ

แม่ของลุงเป็นห่วงนะครับ

เพราะลุงไม่ยอมให้ใครมาเยี่ยมเลย

แต่แม่ของลุงสบายดีนะ

ท่านฝากมาบอกให้ลุงเข้มแข็งไว้

แล้วก็กินข้าวให้ตรงเวลา

ส่วนเรื่องป้ามินจี…

เราจัดการ

พิธีศพให้เธออย่างดี

ขอบใจนะโซมุน

ลุง

ไม่ต้องห่วงนะครับ

- ไม่มีใครบาดเจ็บสาหัสอะไร - ดีแล้ว

ผมเองก็เจอคนคนหนึ่งเมื่อสองปีก่อน

คนที่ฆ่าพ่อแม่ผม

ตอนนั้น

ผมก็อยากฆ่ามันเหมือนกัน

ผมถึงรู้ดีเลยละ

ผมเข้าใจดีว่า

ที่ลุงตัดสินใจแบบนั้นมันยากขนาดไหน

ลุงโมโหและเจ็บปวด

แต่ลุงยั้งตัวเองไว้ได้

คนอื่นคงไม่รู้ แต่ผมเข้าใจความรู้สึกลุงดีครับ

ฉันมันขี้ขลาด

เอ๊ะ

ฉันกลัว

ใช่แล้ว