Thor: The Dark World

นานแสนนานก่อนจะมีแสงสว่าง นั่นยังคงมีความมืด

และจากความมืดเหล่านั้น ก่อกำเนิดดาร์คเอลฟ์

หนึ่งพันปีก่อน

ดาร์คเอลฟ์ที่โหดเหี้ยมที่สุด มาเลคิธ

พยายามจะเปลี่ยนแปลงจักรวาลของพวกเรา

ให้อยู่ในความมืดมิดชั่วนิรันดร์

เรื่องชั่วช้านี้จะเกิดขึ้นได้

ด้วยพลังของอีเธอร์

ขุมพลังโบราณซึ่งมีอำนาจทำลายล้างไร้ขีดจำกัด

มาเลคิธ

ทัพแอสการ์ดบุกมาถึงแล้ว

กองทัพแอสการ์ดอันสูงส่ง

นำโดยบิดาของข้า ราชาบอร์

เข้าโรมรันศึกใหญ่ ต่อสู้กับเหล่าศัตรูเหล่านั้น

ส่งเคิร์สไป

เมื่อพิภพทั้งเก้ากำเนิดขึ้น

มาเลคิธกำลังจะปลดปล่อยอีเธอร์

แต่แอสการ์ดชิงอาวุธนี้มา

เมื่อปราศจากสิ่งนี้ เหล่าดาร์คเอลฟ์ก็แพ้พ่าย

เมื่อสิ้นหนทางชนะศึก

มาเลคิธที่สิ้นหลังก็ใช้ชีวิตของไพร่พลสังเวย

ด้วยหมายจะทำลายทัพของแอสการ์ด

ความตายของพวกเขาคือทางรอดของพวกเรา

สงครามยังไม่สิ้นสุด

มาเลคิธถูกพิชิต หาได้มีอีเธอร์ต่อไปไม่

หรืออย่างน้อย เราก็เชื่อมาเช่นนั้น

ท่านขอรับ เราควรทำลายมันไหม

หากทำได้ก็ควร

แต่อำนาจของมันยิ่งใหญ่นัก

จงนำไปฝังไว้ให้ลึก

ลึกเสียจนไม่มีใครได้พบเห็นอีก

โลกิ

สวัสดีท่านแม่

ข้าทำให้ท่านภูมิใจรึเปล่า

ได้โปรด อย่าทำให้มันเลวร้ายไปกว่านี้เลย

อธิบาย "เลวร้าย" หน่อยสิ

พอแล้ว

ข้าจะคุยกับนักโทษเพียงลำพัง

ข้าไม่เห็นเลยว่ามันจะยุ่งยากตรงไหน

เจ้าไม่ได้สำนึกถึงความผิดที่เจ้าก่อเลยหรือ

เมื่อเจ้าไปที่ไหน ที่แห่งนั้นจะต้องมีสงคราม การสูญเสีย

และความตาย

ข้าลงไปที่มิดการ์ดเพื่อปกครองประชาชนบนโลก เหมือนเป็นพระเจ้าของพวกเขา

เหมือนกับท่าน

เราไม่ใช่พระเจ้า เราเกิด เราอยู่ และเราก็ตาย

เหมือนมนุษย์ทั่วไป

ทั้งๆที่อายุขัยเรา 5,000 ปีน่ะนะ

ทั้งหมดนี่เพราะโลกิกระหายในบัลลังก์

มันเป็นสิทธิของข้า

สิทธิของเจ้าคือความตาย

ตั้งแต่เยาว์วัย

ถูกทิ้งอยู่ท่ามกลางความหนาวเหน็บ

หากข้าไม่พาเจ้ากลับมา

เจ้าคงไม่มายืนตรงนี้เพื่อเกลียดข้าหรอก

ถ้าข้ามีขวานซักเล่ม เช่นนั้นท่านจงแสดงความเมตตา

โดยการเหวี่ยงใส่ข้าสิ

จริงๆแล้วข้าก็ไม่ได้ไม่ชอบที่จะคุยกับท่านเสียเท่าไหร่

เพียงแค่...

ข้าไม่ได้พิศวาสขนาดนั้น

ฟริกก้าคือเหตุผลเดียวที่ทำให้เจ้ายังมีชีวิตอยู่

และเจ้าก็จะไม่ได้เจอหล่อนอีกต่อไป

ชีวิตของเจ้านับแต่นี้ต่อไป จะอยู่ในคุกใต้ดิน

แล้วธอร์ล่ะ

ท่านพ่อจะให้กษัตริย์บ้าพลังนั่นปกครองหรอ ในขณะที่ข้าเน่าตายอยู่ในคุก

ธอร์ต้องไปแก้สิ่งร้ายต่างๆที่เจ้าทำให้มันเกิดขึ้น

เขาจะรวบรวมอณาจักรทั้งเก้า

และจากนั้น ใช่...

เขาจะเป็นกษัตริย์

ข้าควบคุมทุกอย่างไว้ได้หมดแล้ว

แล้วทำไมทุกอย่างมันโดนเผาอย่างนั้นล่ะ

ยินดีเสมอ

ของเจ้านะ

สวัสดี

ข้ายอมรับการพ่ายแพ้ของเจ้า

มีผู้ใดอีกไหม

บางทีครั้งหน้า เราควรจะเริ่มด้วยตัวใหญ่ๆก่อนนะ

เดินหน้าไป เร็วๆ

จงเดินต่อไป นำหน้าข้าไปเลย แล้วเจ้าอย่าได้หันกลับมาอีก

พวกเราจะไปอาณาจักรใดต่อ

โฮกุน ความสงบสุขใกล้จะถึงจุดหมายของทั้งเก้าพิภพแล้ว

เจ้าควรอยู่ที่นี่ ที่ที่คนของเจ้า หัวใจของเจ้าอยู่

แอสการ์ดสามารถรอท่านได้

ข้าขอขอบพระคุณท่านมาก

ข้าก็เช่นกัน

เฮล์มดัล เมื่อไหร่ที่ท่านพร้อม...

วานาไฮลม์ควบคุมได้แล้วหรือ

เช่นเดียวกับนอร์นไฮล์มและไรอา

ข้าคิดว่าพวกเราจะทำสำเร็จรวดเร็วกว่านี้ หากมีท่านนำทัพ

ท่านคงคิดว่าข้าคือขนมปังซักชิ้น

ที่รอการละเลงจากเนยหนักๆงั้นหรือ

นั่นไม่ใช่เรื่องที่ข้าหมายถึง

นับจากครั้งที่ไบฟรอสท์โดนทำลาย

พิภพทั้งเก้ากลับมาสู่ความสงบสุขอีกครั้ง

พวกเหล่านั้นจักได้ประจักรถึงความแข็งแกร่งของพวกเรา

และท่านก็ได้รับการยอมรับจากพวกเขา

และจากข้า

ขอบพระทัย

ไม่มีอะไรเสียหายอะไร

นอกเสียจากจิตใจที่ว้าวุ่นและไขว้เขวของเจ้า

นี่ไม่ใช่เรื่องที่เกี่ยวกับเจน ฟอสเตอร์นะท่านพ่อ

ชีวิตของมนุษย์นั้นสั้นนัก ช่างไม่มีความหมายอะไร

เจ้าควรจะห่วงสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเจ้ามากกว่า

สิ่งที่ข้ากำลังบอกอยู่ หาใช่ในฐานะบิดาแห่งสรรพสิ่งไม่

แต่ในฐานะพ่อของเจ้า

เจ้าพร้อมแล้ว

ถึงเวลาที่เจ้าจะต้องสืบทอดราชบัลลังก์

ยินดีปรีดากับสิ่งที่เจ้าชนะมา

ร่วมสนุกกับเหล่านักบ

กินดิ่มในงานฉลอง

อย่างน้อยก็ทำเป็นว่าตนสนุกเสียหน่อย

เอามาอีก

เคยมีครั้งหนึ่งที่เจ้าฉลองชัยเกือบอาทิตย์

ข้าจำได้ ชัยชนะจากศึกฮาโรคิน

เจ้าฉลองมากเสียจนจะก่อศึกรอบสองเองเสีย

ก็นะ รอบแรกมันสนุกมากนี่

ไปดื่มกับข้าหน่อยสิ

บิดาแห่งสรรพสิ่งไม่มีธุระกับเจ้าในคืนนี้เป็นแน่

ไม่ล่ะ ครั้งนี้ข้ามีธุระของข้าเอง

อดสังเกตุไม่ได้ว่า เจ้าหายไปไหนทุกคืน

มีถึงเก้าพิภพ

ว่าที่ราชาแห่งแอสการ์ดควรจะดูแลทุกพิภพ มิใช่แค่พิภพเดียว

ข้าขอขอบใจในฝีมือดาบของเจ้า

และคำปรึกษาของเจ้า ราตรีสวัสดิ์ เลดี้ซิฟ

สวัสดี

สวัสดี

แล้ว เรื่องราวของคุณเป็นยังไงล่ะ

ทำไมมันต้องมีเรื่องราวด้วย ในเมื่อมันไม่มีซักหน่อย

คุณใช้เวลาสิบนาทีแรกของเดทเรา

หลบอยู่หลังเมนู ซึ่งมีอยู่แค่สามอย่างในนั้น

ถ้าไม่ใช่ไก่ มังสวิรัต หรือปลานะ เจน...

ผมคิดว่ามันคงมีเรื่องราวอะไรแน่ๆ

และผมกำลังคิดว่าอาจจะเป็นเรื่องของผู้ชาย

มันค่อนข้างซับซ้อนน่ะค่ะ

เขายังอยู่รึเปล่า

ไม่ค่ะ เขา...

ไปแล้ว...

ผมก็เคย

การจากลา มันยากใช่ไหม

ผมเคยคบกับผู้หญิงคนหนึ่ง

เธอได้งานที่นิวยอร์ค

ยังไงก็ตาม ระยะทางก็ทำให้เราเลิกกัน

และความจริงแล้ว เธอยังไปนอนกับผู้ชายอีกมาก...

ไม่ โอ้ มากจริงๆ

ไง เราขอไวน์ซักหน่อยได้ไหม

ได้เลย ฉันเห็นด้วย

ริชาร์ด นี่ดาร์ซี่

เธอมาทำอะไรที่นี่

โอ้สวัสดี

ก็ ฉันไปโผล่ที่แลบของเธอ บ้านแม่ของเธอ

ด้วยความหวังที่ว่าจะเจอเธออยู่ในชุดนอนเต็มที่

พร้อมกับกินไอสครีม และกำลังหมกมุ่นอยู่กับ...

คนคนนั้น

แต่เธอไม่ เธอใส่ชุดด้วย

ขนาดอาบน้ำด้วย ใช่ไหม กลิ่นหอมด้วย

ทั้งหมดนี่ เกี่ยวกับอะไรไหม

เพราะเธอคงจะมีเหตุที่มาถึงนี่นะ

อ้อช่าย

เธอรู้ไหมเครื่องที่เธอทิ้งไปแล้ว

ฉันคิดว่าเธอควรจะดูมันอีกสักรอบนะ

นี่เป็นเหตุผลที่ฉันดั้นด้นมาถึงนี่เชียวนะ

มันเสียแล้วนี่

ฉันเคยพูดแบบนั้น

ฉันก็เคยทำแบบนั้น

ฉันคิดว่าเธออาจจะ ทำบางสิ่งบางอย่างแบบวิทยาศาสตร์หน่อย

ฉันคิดว่ามันไม่มีอะไร ใช่ มัน...

มันดูเหมือนจะไม่มีอะไร

มันเหมือนกับสิ่งที่เอริคกำลังหมกมุ่นอยู่

เพื่อนของเรา เอริค

ประมาณว่าไม่เต็มเล็กๆน่ะ

เขาไม่น่าสนใจหรอก

- ฉันไม่สนใจ - ฉันสนใจนะ

ถึงเวลาที่เธอจะไปแล้วนะ

โอเค้

มาเร็วเคลมเร็วจริงๆ

ต้องช่วยเธอแล้วล่ะ

ผมคิดว่าผมจะรับปลากระพงขาว

ปลากระพงขาวหรอ ปลากระพงขาวก็ดีนะ

ปลากระพงขาว ปลากระพงขาว ปลากระพงขาว ปลากระพงขาว ปลากระพงขาว ปลากระพงขาว

ปลากระพงขาว...

ปลากระพงขาว...

เจน

บางทีคุณอาจจะหยุดพูด 'ปลากระพงขาว' ไปเรื่อยๆ

แล้วตามเพื่อนของคุณไป

นี่สนุกมากจริงๆนะ

ผมจะอยู่ที่นี่นั่งพูด 'ปลากระพงขาว' ไปคนเดียวละกัน

และฉันเกลียดเธอ

อะไร ฉันบอกว่าเขาน่ารักดี

เหอะน่า เงียบและขับไปได้แล้ว

เธอต้องเลี้ยวซ้ายตรงนี้

- เขาคือใครน่ะ - เขาคือเด็กฝึกงานของฉันเอง

- เธอมีเด็กฝึกงานด้วยหอ - อ้อ ช่าย

สวัสดีครับดร.ฟอสเตอร์

ช่างเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้ทำงานร่วมกับคุณ

เออใช่ ฉันต้องโทรหาเอริค

โอ้ เลี้ยวขวา

และก็ซ้าย

ตอนนี้ฉันเป็นเจ้าแห่งการขับรถในลอนดอนไปแล้วนะ

ไง เอริค นี่ฉันอีกแล้วนะ คุณอยู่ไหนเนี่ย

ฉันมาที่นี่เพราะคุณบอกว่าเรื่องบางอย่างเกิดขึ้น แล้วนี่คุณก็หายไป

ผมอยู่ที่สโตนเฮนจ์