Silent Running

blu-ray ned @ 23.976 fps verwerking: ...:::: soundfusion ::::...

Hoe gaat het vandaag?

Voel je je goed?

Je wilt vast wel iets eten.

Kijk, ik heb wat in mijn zak.

Iets lekkers. Ik leg het hier voor je neer. Oké?

Goed zo.

Moet ik soms bordjes neerzetten

om jullie van mijn gras te houden?

Hé, het spijt me.

Hé, uit de weg.

Wat denk je wel dat je doet?

Pas op. Ga uit de weg.

Kijk uit.

Zag je hoe Lowell die hark naar me toe smeet?

Waarom laten jullie Lowell niet met rust?

We dollen alleen maar wat.

Ja. Wat is dit?

Echt een mooie vangst.

Jullie zijn gestoord.

Luister, Wolf, we zitten hier zes maanden.

We hebben er nog zes te gaan.

Betekent dat niets voor je?

Hij vertelde me vanmorgen een heel verhaal.

Over hoe de aarde weer een bladerdak krijgt.

Alweer?

Laten we dit weer neerzetten als eerst.

Hij miste. Het is niet gelukt.

Eerste keer.

Zullen we hier maar niet mee spelen?

Oké.

Dat kan ik wel zeggen van onze tuinier,

hij weet hoe je met dit ding moet spelen.

Genoeg tijd om te oefenen.

Hé, Lowell.

Zin in een spelletje poker?

Ja... Straks.

Op deze eerste dag van een nieuwe eeuw

vragen wij nederig om vergiffenis

en zegenen deze laatste bossen

van ons eens mooie land

met de hoop dat ze ooit zullen terugkeren

om onze besmette aarde te sieren.

Dat tot die dag is aangebroken God deze tuinen mag zegenen

en de dappere mannen die voor ze zorgen.

Drie.

Drie.

Dealer pakt één.

Er kan nog gepakt worden. Jouw beurt, Barker.

Vijftig.

Vijftig.

En 100.

Jij hebt lef.

Vooruit, jongen. Zet in.

Ik pas.

Je zet $50 in en dan pas je?

Ja.

Nou, dit is een drie.

En nog een drie.

En dit zijn drie grote kogels.

Ik pak nu de telepoorten.

- Ik snap het niet. - Vast.

Ik wou dat ze opschoten met die transmissie. Ik wil naar bed.

Ik stel voor dat je diep in jezelf zoekt

en probeert iets te vinden

dat je wat langer wakker houdt,

want die transmissie van straks

zou je wil tot leven weer eens kunnen aanwakkeren.

Zouden we teruggeroepen worden?

Laten we zeggen dat ik denk dat mijn communicaties

eindelijk vrucht dragen.

Misschien wel kanteloepen.

Ik zal die geestige opmerking aan me voorbij laten gaan,

want ik heb het idee dat ze op het punt staan

om de park- en bossystemen te herstellen.

Met jou als directeur zeker?

Kun je iemand bedenken die beter gekwalificeerd is?

- Het is waarschijnlijker... - Nee. Wacht even.

Laat me hem een vraag stellen.

Ik heb me de afgelopen acht jaar aan dit project gewijd.

Kun jij iemand bedenken die meer gekwalificeerd is?

Ze zullen eerder bezuinigingen aankondigen.

Sorry, maar dat doen ze niet,

niet na zo veel tijd.

Hé, Lowell, stap uit je droomwereld.

Vind je niet dat het tijd wordt dat iemand weer een droom heeft?

Vind je niet dat het tijd wordt dat iemand er genoeg om geeft om te dromen?

En de bossen?

Vind je niet dat iemand om de bossen moet geven?

Wat gebeurt er als deze bossen

en al die ongelooflijke schoonheid voor altijd verloren gaat?

Het is te lang geleden. Men heeft andere dingen aan hun hoofd.

Hoi. Dit is voor Valley Forge, Berkshire, Sequoia.

Valley Forge, Berkshire, Sequoia, dit is Con Central.

Kanaal open voor uitvoerend bevel AUC-3423.

Luister hiernaar.

Dit is Anderson.

Jongens, ik heb een aankondiging.

We hebben net opdracht gekregen om alle bossen te verlaten

en te vernietigen

en onze schepen weer voor commerciële diensten te gebruiken.

Ik heb hier geen uitleg voor gekregen

en we moeten morgen om 9.00 uur beginnen.

Dat God ons allen genadig mag zijn.

Dit is het. We gaan naar huis.

Niet te geloven.

Ik zei het toch. Wat had ik gezegd?

We kunnen die koepels inpakken en naar huis.

...vernietiging van alle bos eenheden.

Kus ze maar vaarwel, jongens.

Hé, Lowell, het spijt me.

Maar het is logisch, toch?

Het is krankzinnig.

Kom, we gaan.

Velden vol kinderen

Die vrij rondrennen

In de zon

Als een bos

Is je kind

Dat vrij groeit

In de zon

Verdoemd

In zijn onschuld

In de zon

Verzamel je kinderen

Aan je zijde

In de zon

Vertel hen

Dat alles wat ze liefhebben, zal sterven

Vertel hen waarom

In de zon

Vertel hen

Dat het niet te laat is

Cultiveer

Een voor een

Vertel hen om te oogsten

En zich te verheugen

In de zon

Hoever weg gaan ze voor ze ontploffen?

Ongeveer 10 kilometer. We zullen een heftige schok voelen.

Ik wil vooraan zitten als ze eraan gaan.

Vast.

Lowell, moet je dat hier eten?

Het stinkt.

Je gaat maar door, hè?

Nou...

Nu heb je hem gekwetst.

Wat weten jullie van echt eten?

Wat bedoel je met "echt eten"?

Uit de grond. Is dat echt eten?

Inderdaad. Dit is het grootste cadeau van de natuur.

Voor een vrijgezel misschien.

Hou op, jullie twee.

Misschien weet hij iets wat wij niet weten.

Geef me een plak van de kanteloep.

Vraag Lowell niet om een plak.

Ik geef je graag een plak.

Ga zitten en hou je mond. Ga zitten.

Hou je mond en laat me met rust, jullie allemaal. Laat me nu eten.

Waar gaat het om?

Ik zie het verschil niet eens tussen dat en dit.

Zie je het verschil niet?

Het verschil is dat ik hem heb gekweekt.

Dat is het verschil.

Dat ik hem heb geoogst en bereid.

En dat dit smaak en kleur heeft.

En ruikt.

En hij herinnert aan een tijd toen er bloemen op aarde groeiden.

En er valleien waren.

En vlakten met hoog, groen gras

waarin je kon gaan liggen,

waarin je kon slapen.

En de lucht was blauw en er was frisse lucht.

Er groeide overal van alles,

niet alleen in overkoepelde ruimtes

ergens miljoenen kilometers ver weg in de ruimte.

Kijk naar dat spul. Hoe kunnen jullie daar zitten

en hier iets over zeggen?

Kijk naar die troep. Kijk dan.

Gedroogde, synthetische troep.

En jullie zijn er zo afhankelijk van

dat jullie vast niet zonder kunnen leven.

Waarom zouden we dat willen?

Besef je niet hoe zielig dat is, wat je me net vroeg?

Op aarde is het overal 25 graden.

Alles is hetzelfde. Alle mensen zijn exact hetzelfde.

Wat voor leven is dat?

Als het zo verrot is, waarom wil je dan terug?

Omdat het nog veranderd kan worden.

Wat wil je?

Er zijn bijna geen ziektes meer. Er is geen armoede.

Iedereen heeft werkt.

Inderdaad. Elke keer dat we deze discussie voeren, zeg je hetzelfde tegen me,

geef je me dezelfde drie antwoorden, het is altijd hetzelfde.

"Iedereen heeft werk." Dat is altijd het laatste.

Maar weet je wat er niet meer is?

Geen schoonheid en geen verbeelding.

En geen grenzen om te overwinnen.

En weet je waarom? Er is maar één reden.

Eén reden.