The first 197 lines.
พอนึกย้อนกลับไป มันก็เป็นคืนที่แปลกจริง ๆ นั่นแหละ
ยานพาหนะกำลังออกนอกเส้นทาง กำลังเปลี่ยนเส้นทางค่ะ
กำลังคำนวณเส้นทางใหม่ค่ะ
ทุกอย่างในวันนั้น ผิดเพี้ยนไปอย่างเป็นธรรมชาติที่สุด
และไม่ใช่เรื่องที่เกิดขึ้นทุกวัน
สภาพอากาศเลวร้าย ระบบจีพีเอสเพี้ยน ๆ
และโทรศัพท์มือถือ
และนั่นคือตอนที่มันโผล่มาตรงหน้าฉัน
โอ้ ๆ
โอ๊ย
(ระบบเดินทางข้ามเวลา คู่มือสำหรับผู้ครอบครอง)
ในนั้น มีคู่มืออธิบาย วิธีใช้ไทม์แมชชีนอยู่
ใช่แล้ว
แบบที่อยู่ในนิยายหรือในหนัง ไทม์แมชชีนแบบนั้นแหละ
นี่มันอะไรเนี่ย
ฉันเป็นนักข่าวมาเจ็ดปี
ฉันไล่ล่าแต่ข้อเท็จจริงเท่านั้น
นั่นมันเพ้อฝันเกินไปสำหรับฉัน
บทพระเอกในละครแฟนตาซีไร้สาระอะไรนั่น
ฉันไม่สนใจจะเล่นด้วยหรอก
แต่มีปัจจัยหนึ่งที่ฉันมองข้ามไป
ความอยากรู้อยากเห็นพาซวยของฉันเอง
ปี 3089 อยากรู้เหรอว่าฉันเห็นอะไรในปีนั้น
เรื่องนั้นไม่สำคัญหรอก แต่สิ่งที่ตามมาหลังจากนั้นต่างหาก
ในปี 2037 ฉันเห็นอะไรที่นั่นกันนะ
สิ่งที่ฉันเห็นที่นั่น...
คืออะไรกันแน่นะ
คุณเห็นอะไรที่นั่นเหรอคะ
ไม่รู้สิ
ยังไงก็เถอะ หลังจากเหตุการณ์นั้น
ชีวิตฉันก็เริ่มออกนอกลู่นอกทาง
ดูอย่างที่ฉันมาเล่าเรื่องไร้สาระ ให้พวกหนูฟังอยู่ตอนนี้สิ
หนูว่าลุงเขาบ้าไปแล้วแหละ พี่
(ยินดีกับการเป็นเจ้าภาพ โอลิมปิกกรุงโซลปี 1988)
น่าสงสารออก แค่ฟัง ๆ ลุงเขาไปเถอะ
ของที่ฉันให้ไปเมื่อกี้ยังอยู่ไหม
ครับ
ฉันจะกลับมาจ่ายให้ทีหลัง
อยากกินอะไรก็กินเลย
- อีก 15 นาทีเจอกันนะ - ครับ
เพื่อนบ้านที่เป็นมิตร ทำให้หมู่บ้าน...
เป็นที่ที่น่าอยู่ขึ้นมาก
วัยรุ่นเริ่มติดยาหลอนประสาทมากขึ้น
จากกาวและก๊าซบิวเทน
มาเป็นน้ำยาฟอกขาวและสารเบนซีน
ได้กลายเป็นยาเสพติดชนิดใหม่ ในหมู่วัยรุ่นค่ะ
มาฟังรายงานพิเศษ จากผู้สื่อข่าวอีกันค่ะ
(My Perfect Stranger ตอนที่ 1 ปี 1987 โดยบังเอิญ)
ผมรู้ว่าคุณทุ่มเทมากจริง ๆ
- คุณดูแลผู้สูงอายุเป็นอย่างดี - โธ่เอ๊ย
- แหม - ต้องขอบคุณคุณจริง ๆ ครับ
- แหม ไม่เอาน่า - โธ่เอ๊ย
- มาดื่มกัน - ครับ
เอาล่ะ ทุกท่านครับ
อย่างที่รู้กันอยู่แล้ว
หมู่บ้านอูจองของเราได้รับเลือก...
ให้เป็นหมู่บ้านปลอดอาชญากรรม ห้าปีซ้อนครับ
เฮ้อ มีแหล่งน้ำสะอาด มีความสงบสุข
เป็นที่ที่น่าอยู่ใช่ไหมล่ะครับ เห็นด้วยไหมครับ ทุกคน
- เห็นด้วย - แน่นอนสิ
มาดื่มกันนะครับ
เขาเป็นคนได้รางวัลหรือไง
จริง ๆ เลย ชอบทำตัวเป็นจุดสนใจ
น่ารำคาญจริง ๆ
คุณพี่ก็
- เห็นเขามีความสุขก็ดีแล้วนี่คะ - ดีกับผีน่ะสิ
ในการทำให้หมู่บ้านเรา เป็นที่ที่น่าอยู่ขนาดนี้
ผู้มีบทบาทสำคัญที่สุด
และเป็นที่นับถือ ของทุกคนในหมู่บ้านเรา
- แสงสว่างของชาวเรา - โธ่เอ๊ย
ขอเชิญพบกับครูใหญ่ยุนบยองกู...
และประธานคณะกรรมการของเราครับ
- โธ่เอ๊ย - ไปเลย ๆ
- เจ้านี่ ก็บอกว่าไม่ต้องไง - ไม่ได้สิครับ
- พูดอะไรหน่อยสิ - ไม่เอาน่า
- ครูใหญ่ต้องพูดอะไรหน่อยสิคะ - นั่นสิ
โธ่เอ๊ย ขอบคุณครับ
- เยี่ยมเลย - ดีจัง
แต่ผมไม่ได้ทำอะไรเลยนะครับ
ก่อนอื่น ผมต้องขอบคุณชาวบ้าน หมู่บ้านอูจอง
ผู้เป็นคนดีมาก ๆ กันเป็นทุน
อย่างที่สอง
ผมต้องขอบคุณลูก ๆ ของเรา ที่โตมาเป็นคนดีแบบนี้
ไม่จริงสักหน่อย
ไม่แปลกใจเลย ที่ต้องลงเอยด้วยโศกนาฏกรรม
เพราะทั้งที่รู้จักกันและกันน้อยนิด
แต่พวกคุณก็ยังหลับหูหลับตาเชื่อกัน
พูดเรื่องอะไรของเขาน่ะ
- เขาพูดว่าอะไรนะ - นี่มันเรื่องอะไรกัน
ประมาณ 30 วินาทีหลังจากนี้
คุณจะได้ยินเสียงกรีดร้อง ดังมาจากเนินเขาด้านหลัง
วัยรุ่นเกเรหกคน...
จะเริ่มแยกกันวิ่งไปหกทิศทาง
ทุกคนเมากาวกันสุด ๆ
และสามคนจากหกคนนั้น จะเป็นเด็กสาวจากหมู่บ้านนี้
เขาพูดเรื่องอะไรน่ะ
มีเด็กในหมู่บ้านเราเมากาวเหรอ
ไม่หรอกมั้ง
นักข่าวทีวีได้เบาะแสก่อนเกิดเหตุแล้ว
กำลังมากันจากโซล
- นักข่าวทีวีเหรอ - นักข่าวทีวีเหรอ
ในอีกห้านาที นักข่าวจะมาถึง
คุณมีเวลาประมาณ 4 นาที 30 วินาที
คุณต้องแก้ไขเรื่องนี้ ก่อนนักข่าวจะมาถึง
คุณเป็นใคร ดูไม่เหมือนคนแถวนี้เลย
กล้าดียังไงมาขัดจังหวะ การปิกนิกของเราแล้วกล่าวหาอะไรแบบนี้
โรงเรียนมัธยมปลายอูจอง ม.หกห้องหนึ่ง คิมแฮกยอง
ลูกสาวคนรองของผมอยู่ห้องนั้นนะ
- เพื่อนชั้นเดียวกัน อีอึนฮา - อึนฮาของฉันเหรอ
ลูกสาวคนเล็กที่น่ารักของเราน่ะเหรอ
เพื่อนร่วมชั้นอีกคน พัคยูริ
เดี๋ยวนะ นั่นหลานสาวฉันเองค่ะ
แน่ใจเหรอครับว่าอยากเสี่ยง
ตามกฎหมายควบคุมสารพิษ...
- อะไรน่ะ - นั่นเสียงอะไรน่ะ
- เสียงคนกรี๊ดใช่ไหม - ครับ จากด้านโน้น
ผ่านไป 30 วินาทีแล้วเหรอ
เรื่องนี้เกี่ยวกับลูกหลานของเรา
เชื่อเขากันเถอะ
ไม่ ไม่จริงสักหน่อย
ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย
โธ่เอ๊ย
ดื่มสิ น้ำที่นี่ยังสะอาดอยู่
ว่าแต่คุณเป็นใครเหรอคะ
ก้าวพลาดบนหน้าผาตรงนั้น...
และจบชีวิตตัวเองตอนอายุ 19 คือชะตาชีวิตของเธอ
ซึ่งฉันเพิ่งเปลี่ยนมันไป
คุณนี่...
ช่างหล่อมากเลยค่ะ
- อะไรน่ะ นี่ ยัยลูกตัวดี... - อึนฮา โธ่เอ๊ย
- เหลือเชื่อเลย ยัยเด็กบ้า - อึนฮา
- ยัยเด็กนี่ - โธ่เอ๊ย
- ตั้งสติหน่อยสิ - ยัยลูกบ้านี่
- ตั้งสติหน่อย - โธ่เอ๊ย ดูนั่นสิ
- นี่ เหลือเชื่อเลย - ไปกันเถอะ
ตรงไปเลย เร็วอีก
- เร็วเข้า ไปเลย - นี่
ทำอะไรกันอยู่เนี่ย
- ตั้งสติหน่อย - คุณย่า คุณปู่
- แก... แกทำอะไรลงไป - อะไรเหรอคะ
- โธ่เอ๊ย เกิดอะไรขึ้นเนี่ย - อะไรกัน
มานี่เร็ว
- มานี่ โธ่เอ๊ย - ไปกันเถอะ
- มานี่ - หยุดนะ
- เขา... - อะไรน่ะ
ฉันผลักให้ไหม
คนที่หลอกให้เด็กคนอื่นดมกาว คือเธอนี่นา
เธออาจทำให้ตัวเองดูเหมือนเสี่ยง
แต่คนอื่นกลับต้องตายไปจริง ๆ
ฉันไม่นึกอยากช่วยเด็กเกเร ที่ฆ่าเพื่อนตัวเองไปสองคนหรอกนะ
ถ้าต้องการอย่างนั้นจริงก็ว่ามาเลย
ฉันจะผลักลงไปให้เอง
อะไรของไอ้เวรนี่นะ
ไสหัวไปสักทีได้ไหม
เดี๋ยวนะ
ไปดูกันเถอะ
โอ๊ย ตกใจหมดเลย
- โธ่เอ๊ย - ให้ตายสิ พวกเขารอดแล้ว
เขาช่วยเธอไว้ได้
เพราะแม่เธอแตกต่างจากคนอื่น เลยคิดว่าชีวิตตัวเองลำบากสินะ
อะไรนะ
จะไปรู้อะไร
ถึงเธอจะแตกต่างไปบ้าง แต่แม่เธอ...
ก็อยู่เพื่อเธอ
เพราะงั้น อย่าทำอะไรแบบนี้ กับเพื่อนอีกนะ
เข้าใจไหม
ฉันเองก็ไม่ได้อยากทำเหมือนกัน
ถึงจะไม่มีเธอ
หมู่บ้านนี้ก็ยังมีคนให้ช่วย อีกตั้งเยอะแยะ
โอ้โฮ
- สวัสดีครับ - วีรบุรุษแห่งหมู่บ้านอูจอง
สุดยอดไปเลย
เยี่ยมที่สุดเลย
เบื้องบนรู้ว่าต้องส่งใครมาให้เรา
("หมู่บ้านอูจองได้รับเลือกให้เป็น หมู่บ้านปลอดอาชญากรรมห้าปีซ้อน")
โธ่เอ๊ย พ่อ
ยัยลูกบ้านี่ เพิ่งจำได้เหรอ
ข่าวต่อไปเป็นเรื่องของวัยรุ่นเกเร
ซึ่งกลายเป็นปัญหาร้ายแรงในสังคม
ที่นี่มีเด็กนักเรียนม.ปลายเมากาวครับ
โธ่เอ๊ย หายไปไหนกันหมดเนี่ย
โธ่เอ๊ย ตั้งสติหน่อยสิ
โอ๊ย
เราต้องขอบคุณยังไงถึงจะพอนะ
เป็นความหลงผิดแค่ครั้งเดียวครับ
พวกเขายังเป็นแค่เด็กมัธยม
ผู้ปกครองควรปลอบประโลม และชี้แนะนำทางพวกเขาให้ดี
เพราะนั่นคือ สิ่งที่ผู้ใหญ่พึงกระทำครับ
คุณพูดออกมาเหมือนใจผมคิดเลยครับ
แล้วคุณรู้เรื่องพวกนั้น ได้ยังไงเหรอครับ
รู้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น ในเวลาไหน
ทุกอย่างเกิดขึ้นตรงตามนั้นเป๊ะเลย
ก็นั่นน่ะสิ
- คุณลุงครับ - โอ๊ะ
ยองโฮ ยองซุน
เมื่อกี้คุณทำตกไว้ครับ คุณครู
ฉันเหรอ
No comments yet. Be the first to leave one.