Kingmaker: The Change of Destiny (Wind, Clouds and Rain / Baramgwa Gooreumgwa Bi / 바람과 구름과 비)

Tolong hentikan!

Kamu ingat apa yang mak beritahu kamu?

[ Kamu tak boleh dedahkan kemampuan kamu kepada orang lain! ]

Awak yang akan mati!

Jadi awak yang ada anugerah sebenar, bukan mak awak?

Bong-ryun!

Mak!

[ Lima tahun saya tunggu di bukit dengan reben diikat pada pokok. ]

Bong-ryun!

Berani awak sentuh puteri!

Kelip-kelip itu juga datang menyapa awak.

Ini mesti awak, Bong-ryun.

Tuanku!

Awak rasa awak boleh cari pengganti Tuan Muda Ganghwa?

[ Awak mencari seseorang yang berpotensi menjadi raja? ]

[ Itu harta keluarga kita yang dirampas oleh Choi Gyung ]

[ Masa depan keluarga kita bergantung pada misi kamu di Ganghwa. ]

Saya saksikan Choi Gyung dan orang-orangnya di atas kapal.

Bong-ryun!

[ Di mana saja jalan berakhir, saya akan cipta jalan sendiri. ]

[ Saya akan tunggu dengan sabar dan takkan lupa... ]

[ Saya akan balas dendam atas kematian ayah saya. ]

Awak taasub dengan wajah saya?

Muka awak hebat.

Tapi masa depan awak bukanlah mencari sesiapa.

Awak nak ramal masa depan saya atau mengejek saya?

Tiada apa yang nak dimarahkan

kerana saya takkan ramal masa depan awak.

Tuan Chun-jung!

Memang betul awak, Tuan Chun-jung.

Saya tak nak tahu kenapa awak khianati saya.

Mencari kebenaran takkan mengembalikan ayah saya.

Beta bercadang untuk serahkan takhta ini kepada kerabat diraja.

Pergi cari kerabat diraja yang baik dan bijaksana.

Jangan sesekali lupa!

Sekarang, kamu tak perlu risau tentang pewaris.

Ha-jeon ini anak muda yang baik

yang akan memimpin negara sebagai raja baru dengan bangganya.

Apa pendapat awak?

Sudikah awak sertai saya dalam kalangan orang-orang besar

dan meramal lebih ramai bangsawan?

Tolonglah.

[ Tak kira betapa awak ingin untuk jadi hebat, ]

[ ia mustahil kalau seluruh dunia tak menyeru awak. ]

[ jika dunia menyeru awak, awak mesti keluar dan serahkan hidup. ]

Itu dipanggil

takdir.

Apa maksud semua ini?

Saya diarahkan untuk melarang puteri keluar.

Apa? Siapa yang beri arahan begitu?

Tuan Kim Byung-woon. Sila masuk ke dalam semula.

Tuan puteri!

Perlukah saya ingatkan awak siapa saya?

Awak memang biadab!

- Bawakan seekor kuda! - Baik, cik!

Tuan Choi!

Tuan Choi!

Apa yang awak buat?

Raja sudah memerintahkan agar kemusnahan ini dihentikan!

Ini arahan Perdana Menteri Kim Jwa-keun.

- Musnahkan! - Ya, tuan.

Tidak!

Berhenti!

Tuan!

Tuan, bangun.

Tuan!

Tuan, bangunlah!

Tuan nampak saya tak?

Tuan mesti bangun.

Ke tepi.

Awak!

Berani awak!

Saya akan bawa lelaki ini.

Semua orang berundur.

Lelaki ini seorang penjenayah.

Dia akan dibawa ke mahkamah, tuan puteri.

Tidak sebelum awak bunuh saya.

Baiklah, kalau tuan puteri betul-betul nak ambil dia.

Tuan, bangun!

Kita mesti pergi.

Tolonglah bangun.

Leftenan.

Iringi puteri balik.

Ya, tuan.

Bawa dia.

Apa?

Pusat asuhan diruntuhkan?

Menganggap perintah raja sebagai sampah.

Tengoklah nanti.

Suatu hari nanti, saya akan hapuskan Keluarga Kim-moon.

Dan dengan...

Tuan Choi nampaknya tak boleh baca kematiannya sendiri.

Awak dah sedar?

Ayah!

Ayah!

Tidak... Ayah!

Gembira bertemu awak, Chun-jung.

Apa kata awak tanggalkan ini dulu?

Biar saya minta maaf dulu.

Saya minta maaf

kerana membunuh ayah awak.

Awak!

Tak guna!

Tak guna!

Berhenti!

Dengar sini baik-baik! Kami dah sediakan pengakuan awak.

Anak Choi Gyung, penjenayah Choi Chun-jung,

berpakat dengan Ha-jeon, Lee Ha-eung dan Lee Hang-ro

untuk membunuh raja dan menabalkan dirinya.

Kalau saya menolak?

Saya kagumi keberanian awak,

tapi awak pasti akan ikut.

Tiada siapa pernah bertahan di tempat ini.

Bawa Chun-jung ke bilik air dan jangan biarkan dia tidur.

Kita akan teruskan soal siasat selepas menjinakkan dia.

Ya, tuan!

Bangun.

Ingat bilik ini?

Mesti tuan puteri sudah biasa.

Kenapa dengan

bilik ini?

Awak tak tahu?

Bilik ini ialah identiti awak.

Kewujudan awak!

Awak dah lupa nama awak? Puteri.

Saya boleh heret awak ke dalam bilik ini

dan tutup mata serta telinga awak sampai bila-bila.

Mungkin patahkan kedua-dua kaki awak juga.

Okey, buatlah sekarang.

Kalau awak berani bunuh anak raja,

buat sekarang juga!

Raja cumalah orang-orangan

dan dia akan mati tak lama lagi.

Awak hanyalah haiwan yang diikat.

Jangan lupa siapa diri awak.

Awak yang tak patut lupa!

Janji awak.

Awak tak akan apa-apakan Chun-jung, itu janji kita.

Kalau awak tak tunaikan janji dan bunuh Chun-jung...

Daripada berjanji, saya akan berikan awak ramalan.

Apa...

Dengar sini baik-baik.

Anak-anak awak akan terima balasannya.

Sama seperti apa yang awak buat kepada Chun-jung dan ayahnya.

Anak-anak awak akan jadi penjenayah dan akan diburu

dan akhirnya mereka akan bunuh diri.

Dosa ayah mereka akan dibayar oleh anak-anaknya!

Tutup mulut awak!

Jangan lupa.

Awak tak akan bunuh Choi Chun-jung.

Tidak sekali-kali!

Awak dah bersedia untuk buat pengakuan?

Diamlah, tak guna.

Macam mana Choi Chun-jung yang hebat ini boleh menyerah begitu cepat?

Saya mesti berusaha untuk ubah fikiran awak.

Kenapa? Awak dah berubah fikiran?

Ini hanyalah permulaan. Kuatkan semangat.

Makanlah daging, isi perut awak.

Hei! Macam mana awak boleh makan pada waktu begini?

Kami pelanggan yang membayar.

Tambah nasi lagi!

Aduhai, kenapalah saya sibuk-sibuk.

Tapi rasanya sedap.

Abang, macam mana? Apa yang kapten cakap?

Kapten Lim tak dapat dihubungi sekarang.

Dia keluar untuk mengawal pegawai kerajaan.

Kapten yang lain tak berguna. Mereka tak dengar kata pun.

Jadi awak datang dengan tangan kosong? Tak guna!

Tak guna?

Apa yang saya boleh buat di sana?

Menari sambil berbogel?

Ya! Awak patut buat apa saja yang perlu!

Hidup awak tak penting pun.

- Apa yang awak nak cakap? - Apa?

Baiklah, mari kita pergi.

Pergi ke balai polis negeri dan menari berbogel.

Mereka akan hargai badan awak dan lepaskan Chun-jung!

Awak fikir saya tak boleh? Awak rasa begitu?

- Ayuh! - Menari?

- Menari! Pergilah! - Di mana?

Kamu berdua, berhenti!

Kamu berdua tak membantu langsung!

Pergilah.

Kenapa awak selalu suruh saya pergi.

- Kenapa? - Kepala saya...

Kenapa?

Awak okey?

Pergi!

Cik...

Walaupun Kapten Lim ada di sini, apa gunanya?

Tak ada gunanya.

Janganlah gelojoh sangat!

Jangan cakap tentang makanan begitu! Ini makanan kita!

Awak tak boleh seksa Chun-jung sendiri.

Arahkan orang bawahan yang buat.

Tuan, biar saya buat sendiri.

Saya perlu uruskan Chun-jung...

Awak nak pertikaikan arahan saya?

Saya minta maaf, tuan!