The first 200 lines.
- รถพยาบาลนั่นมาทำอะไร ? - ไม่ทราบสิคะ จะตรวจสอบให้ค่ะ
- สวัสดีครับ ท่าน - เป็นยังไงบ้าง
ไม่มีอะไรจะบ่นครับ
นั่นเขาใช่มั้ย
ครับท่าน ไม่รู้ว่าเป็นคนบ้าหรือป่าว แต่ผมก็เห็นสมควรว่าต้องเรียนให้ท่านทราบ
เขาถามหาชื่อผมเหรอ
ไม่ครับ เขาถามหาคนที่รับผิดชอบ
คดีของ "หัตถ์พระเจ้า" เขาบอกว่า ข้อมูลสำคัญ
- แล้วเขาบอกมาหรือยัง - ยังครับ เขาจะคุยกับท่านเท่านั้น
คุณคือคนที่ทำคดี "หัตถ์พระเจ้า" ใช่มั้ย
ใช่ เวสลี่ย์ ดอยล์
นั่นรูปคุณกับแม่ใช่มั้ย
จะดีมาก ถ้าคุณไม่มารื้อโต๊ะผม
โทษที
ผมมานั่งรอได้พักนึงแล้ว
เห็นบอร์ดกับงานของคุณ
Didn't really care to have a look at those.
จะให้ผมช่วยอะไร คุณ...
มีก
ผมชื่อ เฟนตัน มีก
ฟังนะ อาจจะฟังดูเพี้ยนหน่อยแต่
ผมรู้ว่าใครคือฆาตกร "หัตถ์พระเจ้า"
เอาล่ะ ก็เพี้ยนดี
ใครกันล่ะ ?
คุณยังไม่ได้ฟังผมเล่าเลย คุณก็ไม่เชื่อผมซะแล้ว
ทำไมล่ะ
คงเพราะไม่เคยมีกรณีที่จู่ๆ ก็มีคนเดินเข้ามาในนี้
แล้วบอกว่ารู้ตัวฆาตกร
- บางครั้งความเป็นจริงก็เหนือกว่าเหตุผลนะ - ก็ใช่
งั้นใครกัน
น้องชายผม
ทำไมคิดอย่างงั้นล่ะ
เขาโทรหาผม
เมื่อคืน
ฮัลโหล
- ฮัลโหล - ปีศาจยึดครองโลกแล้ว
อดัมเหรอ ?
ฉันทำลายมันหมดไม่ไหว
- ฉันทำต่อไปไม่ได้แล้ว - เดี๋ยว คุยกันก่อนสิอดัม
ไม่มีอะไรจะต้องคุยแล้ว
มันจบแล้ว...
นายจะต้องพาฉันไปที่สวนดอกกุหลาบ ตามสัญญา จำได้มั้ย ?
- ฟังฉันก่... - จำได้มั้ย ?
นายสัญญาแล้ว
มีทเหรอ ?
นั่นเป็นที่ที่เกิดเรื่องทั้งหมด
ประมาณ 200 ไมล์จากที่นี่ ทางเหนือของอบีลีน
คุณไปที่เทอแมนทำไม ?
ไปฝังอดัม ในสวนดอกกุหลาบ
ทำไมต้องทำอย่างนั้น
ผมรับปากเขาไว้ เมื่อนานมาแล้ว
เป็นเรื่องที่เหลือเชื่อมาก คุณมีก
ผมไม่เห็นว่ามันจะเกี่ยวข้อง กับคดีที่ผมทำตรงไหน
อดัมเป็นฆาตกร "หัตถ์พระเจ้า" นะ
เขาเป็นคนที่คุณตามหา
เขาบอกคุณก่อนที่คุณ จะนำเขาไปที่เทอแมนงั้นเหรอ ?
ผมว่าคุณไม่ได้พูดถึงจุดนี้เลยนะ
ก็ผมยังเล่าไม่จบ
- โอ้ ยังมีอีกเหรอ ? - อีกยาวเลย
ขอตัวเดี๋ยวนะ
สำนักงานนายอำเภอมีทค่ะ
ขอผมพูดกับนายอำเภอหน่อย นี่สายสืบดอยล์จาก FBI
เขาไม่อยู่ค่ะ มีอะไรให้ช่วยมั้ยค่ะ
คือ มีคนอยู่ที่ออฟฟิซผม ชื่อเฟนตัน มีก
เฟนตัน มีกเหรอ? เขาไปทำอะไรที่นั่น
- รู้จักเขางั้นเหรอ - เขาเพิ่งก่อเรื่องไว้ที่นี่
ขโมยรถพยาบาลกับ ศพน้องชายเขาไป
เช็คเรื่องของผมหรือยัง ?
เช็คแล้ว
ผมจะถูกจับมั้ย ?
คุณสมควรจะถูกจับนะ
นายอำเภอบอกจะลืนมันซะ ถ้าคุณเอารถไปคืน
ไม่มีใครอยากเอาเรื่อง
- นี่ล่ะหนอเมืองเล็กๆ - คุณหาเหาทั้งหมดนี่ใส่หัวทำไม
เดินเข้ามาหาผมแล้วเล่าเรื่องนี่
ผมมานี่เพราะผมคงอยู่ต่อไปไม่ได้ ถ้าไม่ได้เล่าให้ใครฟัง
จริงๆ แล้วเรื่องมันเป็นยังไง
นั่นแม่คุณใช่มั้ย
- ใช่ - ว่าแล้วเชียว
ตาคุณเหมือนกัน
ทำไมคุณไม่เล่าเรื่องต่อล่ะ ?
อะไรทำให้คุณคิดว่า
น้องชายคุณคือฆาตกร "หัตถ์พระเจ้า"
ผมรู้ว่าเป็นเขา
รู้ได้ยังไง
เรื่องมันเกิดที่เทอแมน
ประมาณฤดูร้อนปี 1979
ฉันมีความสุข ๆๆๆ ในหัวใจ
นายต้องพูดว่า "ที่ไหน ?" สิ
ฉันไม่อยากร้องเพลงปัญญาอ่อน
ไม่ได้บอกให้ร้อง ให้พูดว่า "ที่ไหน ?"
ก็ได้ "ที่ไหน ?"
อย่าเพิ่งสิ ให้ฉันชี้แล้วนายค่อยพูด
ฉันมีความสุข ๆๆๆ ในหัวใจ
- ที่ไหน ? - ในหัวใจ
- ที่ไหน ? - ในหัวใจ
ฉันมีความสุข ๆๆๆ ในหัวใจ
แล้วถ้าปีศาจไม่ชอบมัน เขาสามารถนั่งบนตะปูได้
นั่งบนตะปู
ไม่ได้ข่าวจากคุณ
แล้วถ้าปีศาจไม่ชอบมัน เขานั่งได้วันนี้
- คนที่ส่งจูบให้นั่นใคร ? - เคธี่ แฮเกน น่ารักดีนะ
- หัวยุ่งดีด้วย - นั่นสิ
ทั่วทุกมุม แล้วเมื่อไหร่หนี้จะหมด
ฉันได้รับสุข สุข สุข สุข
เราอาศัยอยู่ที่ หลังสวนดอกกุหลาบของเทอแมน
อยู่ในบ้านที่เคยเป็นของคนสวน ในสมัยยุค 50
พ่อผมซื้อมาตอนที่แต่งงานกับแม่
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ได้ไปสร้างช่วงเวลาที่เลวร้ายนั้น
เชือกได้ถูกปลดออกแล้ว
อดัมอ่อนกว่าผม 3 ปี
แม่ตายตอนที่คลอดเขา
ผมเลยต้องดูแลเขาตั้งแต่ผมจำความได้
พ่อทำงานเป็นช่างเครื่องในจูปิเตอร์
พ่อจะกลับบ้านประมาณ 5 โมงครึ่ง แล้วเราจะกินข้าวด้วยกัน
- ไง ลูกๆ - พ่อ
หอมจังเลย
- วันนี้เป็นไงบ้าง - ดีครับ
กินข้าวกันเถอะ
- ไอ้เสือ เหลือให้คนอื่นบ้าง - ผมชอบกินถั่ว
แหงล่ะ กินถั่วมากระวังกลายเป็นถั่วล่ะ
- สอบเลขเลขเป็นไงบ้าง ? - เกือบตกฮะ
ไม่เป็นไร พ่อก็ไม่เก่งเลขเหมือนกัน
เดี๋ยวนี้คิดอะไรไม่ออกถ้าไม่มีเครื่องคิดเลข
ครับ อาทิตย์หน้าก็มีสอบอีก
- ยากกว่าเดิมอีก - เฮ้ อย่าทำเสียงอย่างนั้นสิ
พ่อจะบอกอะไรให้นะ วันหยุดนี้
พ่อจะนั่งอ่านหนังสือกับลูก ตกลงมั้ย?
ครับ
นี่ เฟนตัน พรุ่งนี้เลิกเรียนแล้ว ไปดู "มีทบอล" กันนะ
- เราเคยดูแล้วนี่ - ก็ฉันอยากดูอีก
ไม่ล่ะ เราจะไปดู "วอริเออร์" กัน
- ไม่ได้เรื่องนั้นเรตอาร์นะ - ก็แอบเข้าไปสิ
แปรงฟันหรือยัง ?
แน่ใจนะอดัม
ทดสอบกลิ่นสิ
พ่ออ่ะ ผมแปรงแล้ว
พ่อล้อเล่นน่ะ เจ้าหัวกลม
อย่าน้อยใจนะ เฟนตัน พ่อรู้ว่า ลูกโตเกินกว่าจะต้องให้หอมแก้ม
ฝันดีนะ
อย่าให้ยุงกัดล่ะ
พ่อรักลูกนะ
- ผมก็รักพ่อ - ราตรีสวัสดิ์ครับ พ่อ
ราตรีสวัสดิ์ เคอติส
ฉันอยากไปดู "มีทบอล" อีก
ก็ได้ นายก็ไปดูเรื่องนั้น
ส่วนฉันไปดู "วอริเออร์"
แต่ฉันไม่อยากดูคนเดียวนี่
แย่หน่อยนะ
เถอะนะ
ก็ได้ นอนซะ
นั่นแหละครอบครัวเรา มีแค่ 3 พ่อลูก
ญาติของพ่อแม่ก็ตายหมดแล้ว ก็เหลือแค่เราเท่านั้น
เราก็ไม่ได้สนใจ
ไม่ต้องการใครอีก
เรามีความสุขอยู่แล้ว
จนกระทั่ง......
- เฟนตัน ตื่น ! - พ่อ ?
- พ่อมีอะไรจะบอกลูก - เป็นอะไรรึป่าวครับ
ไม่เป็นไรลูก
อดัม ลุกขึ้นและฟังนะ
พ่ออยากให้ลูกทั้งคู่ฟังพ่อให้ดี
มีบางอย่างเกิดขึ้น
พ่อบอกว่าพ่อเกิดนิมิตรในคืนนั้น
นิมิตรจากพระเจ้า
เทวฑูตลงมาหาพ่อ
บอกพ่อ ถึงความเป็นไปในโลก
และแสดงพระประสงค์ สำหรับครอบครัวเรา
จุดจบของโลกกำลังมาถึงแล้ว
เทวฑูตแสดงให้พ่อเห็น
มีปีศาจอยู่รอบตัวเรา
มัจจุราชปลดปล่อยพวกนั้น สำหรับสงครามครั้งสุดท้าย
มันกำลังจะมีสงคราม
แต่ไม่มีคนรู้ นอกจากเรา กับคนที่เป็นเช่นเรา
- ผมกลัวครับพ่อ - ไม่มีอะไรต้องกลัว
เราถูกเลือกแล้ว พระองค์จะปกป้องเรา
พระองค์มีงานให้เราทำ
เราต้องไม่กลัวเหล่าปีศาจ เราต้องทำลายมัน
เราจะจับมันทีละตัว แล้วส่งมันออกไปจากโลกนี้
นั่นคือพระประสงค์ของพระเป็นเจ้า
เทวฑูตเรียกเราว่า "หัตถ์พระเจ้า"
เราจะได้เป็นซูเปอร์ฮีโร่หรือฮะ
ใช่แล้วลูก
เราเป็นครอบครัวของซูเปอร์ฮีโร่ ที่จะปกป้องโลก
แต่ พ่อครับ มันฟังดูไม่มีเหตุผลเลย
พ่อรู้ว่ามันดูเป็นอย่างนั้น แต่นี่คือเรื่องจริง
แล้วพลังของเราคืออะไร
เอ่อ....
เรามองเห็นปีศาจได้ แต่คนอื่นไม่
เทวฑูตบอกพ่อว่าพระเจ้าจะส่ง อาวุธ 3 อย่างมาให้เรา
อาวุธวิเศษ ?
พ่อก็ว่างั้น
แล้วเราจะได้มาเมื่อไหร่ ?
ไม่รู้สิ เทวฑูตบอกว่าเร็วๆ นี้
นี่แหละที่พ่อจะบอก แล้วเราต้องไม่บอกคนอื่นนะ
ห้ามบอกใครเด็ดขาด
ถ้าบอกใคร จะทำให้เขาและเราอยู่ในอันตราย
เฟนตัน ?
อย่ากังวล ไม่เป็นไร มีเรื่องต้องเข้าใจอีกเยอะ
พ่อตั้งใจจะบอกลูกเมื่อพ่อเข้าใจมันหมดแล้ว
No comments yet. Be the first to leave one.