It's My Life (비켜라 운명아)

‫ این زندگی منه

‫خدای من

‫آیگو، خیلی نگرانِ رئیسم

‫حالا میخوای چیکار کنی؟

‫چی رو؟ چی رو چیکار کنم؟ ‫ قسمت چهاردهم

‫واقعا نمیدونی؟

‫اگه اتفاق بدی واسه رئیس بیفته،

‫کوتاه نمیام و کاری میکنم تاوانشو بدی

‫ببین

درسته بی فکری کردم و جلوی رئیس که مریضه

‫قشقرق راه انداختم

‫اما دلایل خودمو داشتم

‫راستی تو کی هستی که با من اینطوری حرف میزنی؟

‫من مادر یانگ نام جینم. همون پسری که ‫بهش سیلی زدی و یقه ـش رو گرفتی

‫حتی اگه دستات رو قطع کنم ‫عصبانیتم از بین نمیره

‫الان خیلی دارم سعی میکنم جلوی خودم رو بگیرم

‫چطور جرات میکنی پسرمو بزنی؟

‫آه، اون پرستار پسرته؟

‫خوشحالم که دیدمت

‫باید پسرت رو درست تربیت کنی

‫چطور یه آدم بی سروپا مثل اون جرات میکنه ‫دخترم رو اغوا کنه؟

‫چی گفتی؟

‫"آدم بی سروپا"؟

‫حرف دهنتُ بفهم

‫به پسرِ عزیزم گفتی بی سروپا؟

‫سونگ جو رو گول زده که باهاش فرار کنه ‫چطور میتونم عصبانی نباشم؟

‫قبل از اینکه بیام اینجا ‫فیلم دوربین مداربسته رو چک کردم

‫چطور جرات میکنی انکارش کنی؟

‫دخترت رو گول زده؟ اصلا معلومه چی داری میگی؟

‫مگه بدون اطلاع دخترت ‫با یه زن جوون ازدواج نکردی؟

‫بخاطر این قضیه خیلی عصبانی بوده ‫و میخواسته تو متل بخوابه

‫اما پسر من آرومش کرده و بردتش یه جای امن

‫فکر نمیکنی به جای سیلی زدن ‫حقشه که جایزه بگیره؟

‫واقعا اینطوریه؟

‫خدای من. دخترت...

‫خیلی مهربون و باملاحظه ـس

‫باورم نمیشه شما دوتا انقدر با هم فرق میکنین

‫درسته، تعجبی نداره که همچین دختر خوبی ‫از خونه فرار میکنه

‫عه، تو سونگ جو رو میشناسی؟

‫میشناسم

‫به سونگ جو مدیونم،

‫واسه همین این دفعه گذشت میکنم ‫پس دیگه برو

‫دیگه نمیخوام باهات حرف بزنم

‫یه لحظه صبر کن ‫سونگ جو الان کجاس؟

‫آیگو. حتی اگه میدونستمم بهت نمیگفتم

‫با این اخلاق گندی که تو داری ‫احتمالا میری اونجا و موهاشو میکَنی

‫لطفا بهم بگو کجاس

‫تو میدونی سونگ جو کجاس، نه؟

‫باید ببینمش و از نزدیک باهاش حرف بزنم

‫بهم بگو، باشه؟ ازت خواهش میکنم

‫باشه

‫پس بهم این قول رو بده

‫اگه دوباره بخاطر دخترت پسرم رو اذیت کنی،

‫اصلا کوتاه نمیام

‫باشه، باشه ‫سر قولم می مونم

‫پدربزرگ

‫پدربزرگ... ‫رئیس

‫نمیتونین برین داخل ‫رئیس

‫نام جین

‫نام جین

‫باید چیکار کنم، وکیل هو؟

‫اگه پدربزرگ فوت کنه چی؟

‫من براش هیچ کاری نکردم

‫حتی فرصت نکردم که بهش بگم دوسش دارم

‫مطمئنم به هوش میاد

‫اون بالاخره نوه ای که ‫خیلی دلتنگش بود رو پیدا کرده

‫به این راحتی فوت نمیکنه

‫دکتر

‫از نظر روحی خودتون رو ‫برای بدترین اتفاق آماده کنید

‫خب... من به شی وو...

‫و خانم چویی میگم که بیان اینجا

‫اعضای خانواده ـش باید...

‫تو آخرین لحظه های زندگیش کنارش باشن

‫اینطوری احساس تنهایی نمیکنه

‫حال رئیس خوب میشه، نه؟

‫تا حدودی تقصیر خودش بود

‫لازم نبود بخاطر اینکه به پرستارش سیلی زدم ‫اونقدر عصبانی بشه

‫"نام جینِ من"؟

‫"پدربزرگ"؟

‫جریان چی بود؟

‫و چرا اون زن مثل خانمِ خونه رفتار میکرد؟

‫وای، چرا هنوز نیومده؟ ‫از گشنگی دارم میمیرم

‫آه، گشنمه

‫تویی نام جین؟

‫چرا انقدر دیر اومدی؟ ‫باید رژ لب بزنم

‫یه لحظه صبر کن

‫با... بابا

‫از کجا فهمیدی من اینجام؟

‫زود باش وسایلت رو جمع کن که بریم خونه

‫نمیخوام. نمیام ‫سونگ جو

‫باید یه چیزی بهت بگم ‫بشین

‫هر چی باشه میتونیم تو خونه راجبش حرف بزنیم

‫بابا، خواهش میکنم

‫بشین

‫ته دلت بابات رو درک میکنی

‫پس باید صادقانه راجب حسی که داری ‫باهاش حرف بزنی

‫از این قضیه خوشم نمیاد،

‫اما با ازدواجت موافقت میکنم

‫چی؟ جدی میگی؟

‫آره

‫ممنون

‫میدونستم درکم میکنی

‫هی، زودباش بیا بریم خونه

‫یون شیل اگه اینو بشنوه خیلی خوشحال میشه

‫نه، نمیخوام بیام خونه ‫نه، نمیتونم بیام خونه

‫منظورت از این حرف چیه؟

‫گفتی با ازدواجم موافقت کردی

‫معنیش اینه که تصمیم گرفتم اون زنُ ‫به عنوان همسرت قبول کنم

‫نه به عنوان خانواده

‫چرا انقدر پیچیده ـش میکنی؟

‫اگه اون زن منه، خودبخود خانواده تو هم میشه

‫خب میخوای چیکار کنی؟

‫میخوام از خونه برم

‫از خونه بری؟ ‫امکان نداره

‫انقدر مزخرف نگو ‫زودباش وسایلت رو جمع کن

‫بابا تو خیلی بی انصافی

‫مگه مشکل چیه؟

‫تمام خونه ـمون پُر از خاطرات مامانه ‫و من فقط همینو یادم میاد

‫نمیتونم تحمل کنم و ببینم ‫یه زن دیگه ای اونجا زندگی میکنه

‫درسته، میدونم چه حسی داری

‫اما بازم نمیتونم اجازه بدم

‫اگه میخوای از خونه بری، ازدواج کن

‫به هر حال وقتی با شی وو ازدواج کنی ‫از خونه میری

‫چرا میخوای خودتُ تو دردسر بندازی؟

‫نمیخوام با چویی شی وو ازدواج کنم

‫هی، سونگ جو ‫چرا داری اینطوری ميکنی؟

‫چرا انقدر دلت میخواد ‫من با اون خانواده وصلت کنم؟

‫بابا، حتی از من که تنها دخترتم،

‫باید برای منافع کاریت استفاده کنی؟

‫دلیلش فقط این نیس

‫اون پسر باهوش و زرنگیه

‫اتفاقا ازدواج کردن با اون ‫که وارث یه شرکت بزرگه هیچ ایرادی نداره

‫همش بخاطر خودته

‫چرا با هر چی که من میگم مخالفت میکنی؟

‫بابا، تو بخاطر عشق ‫با اون زن، کو یون شیل ازدواج کردی

‫حتی با اینکه تنها دخترت مخالف بود ‫باهاش ازدواج کردی

‫اما چرا من باید با مردی که ‫دوسش ندارم ازدواج کنم؟

‫نکنه الان داری با کسی قرار میذاری؟

‫پس باید بهم معرفیش میکردی

‫هی، سونگ جو. سونگ جو!

‫آه، بله؟

‫خب، بعدا

‫بعدا بهت معرفیش میکنم

‫میخوام ببینمش،

‫اما اگه هم سطحِ شی وو نباشه، قبولش نمیکنم

‫اون 100 برابر مهربون تر ‫و خونگرم تر از چویی شی ووئه

‫عجبا! نگاش کن

‫واقعا داری با یه نفر قرار میذاری؟

‫خب، دیگه باید بری ‫باید یه کم استراحت کنم. زودباش برو

‫برو دیگه ‫باشه، خیلی خب

‫دوباره میشینم راجب همه چی فکر میکنم،

‫پس تو هم باید دوباره فکر کنی، باشه؟

‫برمیگردم

‫خدافظ

‫باورم نمیشه

‫نام جین منو آورد اینجا ‫که قانع بشم و برگردم خونه؟

‫الکی هیجان زده شدم

‫بهت چی گفتم؟ ‫گفتم سونگ جو اخلاق گندی داره

‫اگه مان سوک بیارتش خونه چی؟

‫بهم که نمیگه...

‫مواظبش باشم و براش آشپزی کنم؟

‫اگه قرار بود با حرف باباش برگرده خونه،

‫تو عروسیت قِشقرق راه نمینداخت

‫اگه برگرده خونه چی؟

‫اگه برگرده خونه و اذیتم کنه چی؟

‫اینطوری فایده نداره ‫باید هر چه زودتر شوهرش بدم

‫بعدش میتونم راحت بخوابم، نه؟

‫از این حرفا نزن

‫گفتم که اگه مینهان بیفته دست هیون گانگ ‫ما آس و پاس میشیم

‫پس باید چیکار کنیم؟

‫باید یه کم زمان بخریم

‫فعلا بیا هر کاری از دستمون برمیاد بکنیم ‫تا با مدیر چویی ازدواج نکنه

‫باشه

‫به هر حال، اگه عروسی ـشون کنسل بشه،

‫مینهان بزرگترین همکارش رو از دست میده

‫اگه شرکت ورشکسته بشه چی؟

‫متوجه منظورم نشدی

‫فکر میکنی چرا وارث همچین شرکت بزرگی...

‫میخواد با دخترِ رئیسِ یه شرکت تامین کننده ازدواج کنه؟

‫نمیدونم

‫اگه حدسم درست باشه حتما یه خبرایی هست

‫اوه. بفرما تو

‫سونگ جو هنوز نیومده خونه؟

‫اول بشین ‫باشه

‫آیگو. انقدر شرمنده ـم که ‫نمیتونم تو صورتت نگاه کنم

‫حال خانم چویی چطوره؟

‫خیلی عصبانیه، نه؟

‫چیزی نگفت، اما به نظر میومد خیلی نااُمید شده

‫آره بایدم باشه

‫اما میدونم سونگ جو الان کجاس

‫اگه مجبور بشم، یه نفر رو میفرستم ‫که بیارتش خونه. پس یه کم صبر کن

‫راستش،

‫دارم فکر میکنم که ‫مراسم نامزدی رو چند ماه عقب بندازیم

‫چرا باید نامزدی رو عقب بندازیم؟

‫خب... سونگ جو گفت...

‫نمیخواد باهات ازدواج کنه ‫چی؟

‫سونگ جو معمولا خوش قلبه،

‫اما وقتی لج کنه، ‫هیچکس نمیتونه نظرشو تغییر بده

‫من یه کم وقت میخوام که باهاش حرف بزنم ‫و متقاعدش کنم

‫سونگ جو الان کجاس؟