Chucky

Poprzednio w "Chucky"...

Wiedziałeś, kim on był, a ty i tak umieścił go w moim domu.

- Nie możesz nikomu powiedzieć! - Patrz na mnie.

- Masz jakiś pomysł co zrobiłeś?

Twoja siostra jest na OIOM-ie,

chłopiec nie żyje,

i nasz dom jest częściowo zniszczony.

- Kto ci uwierzy? To tylko my.

Życie jest takie krótkie, kochanie.

Po prostu głupio mi się iść na udawanie

wszystko jest w porządku kiedy tak nie jest.

Um, jak tam Junior?

- Lekarze, których nie może biegać przez co najmniej miesiąc

dzięki uszkodzeniom do jego płuc.

- Nie wiemy jak zaczął się pożar.

- Oliver nie umrzeć w ogniu.

Jego śmierć była orzekł zabójstwo.

Wszystkie drogi prowadzą z powrotem do Ciebie.

A dokładniej, do twojej lalki.

- Możesz się czuć mały kutas.

- -

[krzyczeć

- Charles Lee Ray był seryjnym mordercą

który zmarł w latach osiemdziesiątych.

Podobno, tuż przed śmiercią,

przeniósł swoją duszę w lalkę Good Guy.

- Musisz mi uwierzyć. Chucky żyje.

Próbuje nas zabić.

Och!

Oh.

Oh!

Co do czego--

Hej hej hej.

Co do cholery, Delilah?

- Och, daj spokój, nie bądź taka cipka, co?

Powiedziałem, daj mi to teraz.

Nie tak.

Odpierdol się, Dwayne!

Cześć.

Chcesz zapalić?

Dziękuję.

Dobrze...

To wstyd twój przyjaciel musiał tak uciekać.

Może to mój problem.

Może nie szukam dla przyjaciela.

- Być może nie znalazłeś żadnego.

Być może.

Dzięki za światło.

Hej gdzie idziesz?

- szukam czegoś bardzo specyficzny.

Spróbuj mnie.

Wszyscy jesteście tacy sami.

- Obiecuję ci, Nie jestem jak ktokolwiek inny.

Karolina, Karolina.

Lubię być przytulana.

Gdzie jest Chucky?

- Och, kochanie, Chucky miał kilka bu-buu

i musi odpocząć.

Może mógłbyś go zobaczyć trochę.

Chcę Chucky'ego.

Chcę Chucky'ego.

Chcę Chucky'ego!

- Dobrze, ale Chucky wygląda teraz trochę inaczej, kochanie.

Ach.

Ach, co za pieprzony pośpiech!

To dobre gówno.

Boże, kocham szpitale.

Och, moje dziecko!

Spójrz na siebie!

- Przepraszam. - Mm.

Och, słodki groszek.

- Hej Opieka, hm, gdzie jest Chucky?

myślałem może mógłbym go zabrać

iść po Snickersa lub coś.

Musi głodować po tak dobrze się tobą opiekuję.

- Nienawidzę Chucky'ego. Nienawidzę Chucka! Jest zły.

Jezu, Lexy.

To wszystko stokrotki dopóki nie stłumisz nastroju.

Próbowałem tylko pomóc.

Twoja matka i ja wiemy

tego chcesz co najlepsze dla Caroline.

Tego nie wiem.

Ja nie.

Ale Caroline zdecydowała, że

ona nie lubi Chucky już,

więc zadbaliśmy o to.

Wyrzuciłem go do śmieci.

Chodź za mną.

Tą drogą.

Dalej.

Jakie są szanse spalił się na śmierć?

W porządku.

Ach.

Uhm.

Nie ma mowy, to jest obrzydliwe.

Musimy być pewni.

- nie wiem co jest gorsze, dźgnięty nożem rzeźniczym

lub używaną igłę.

Zrobię to. To mój bałagan.

Jesteśmy w tym razem.

- Razem. - To co powiedziałem.

Może my... wiesz,

możemy na niego poczekać przyjść po nas.

On nie może zostać tam na zawsze.

Nie może?

Jakie dokładnie są zasady

dla nadprzyrodzonego posiadane lalki?

Hej chłopaki, mam pomysł.

Wyciągnę go.

Lexy, kop.

Devon, czuwaj.

Uhm. Nie, absolutnie nie.

Jest jak siedem chorób tam na dole.

- Czy właśnie nie powiedziałeś "razem"?

- Ty to zrób. - Mi pasuje.

Gotowy, by go pokonać jeśli wyskoczy?

Ugh, dobrze.

Po prostu podążaj za moim tropem.

O cholera.

Trzy dwa jeden.

Udać się!

Tam.

Jake, tam.

Zjedz to, Chucky!

Ugh, tak obrzydliwe!

- Kilka dni temu byłeś prawdopodobnie odczuwając szok, zaprzeczenie.

To normalne.

Wszystko to jest tyle do ogarnięcia.

W tym momencie możesz być odczuwanie bólu i poczucia winy.

To wciąż normalne.

Twoje uczucia są ważne i oczekiwane.

Wszyscy się zagoją we własnym tempie,

a jeśli potrzebujesz z kim porozmawiać,

proszę, poznaj moje drzwi jest zawsze otwarty dla was.

Wiem, prawdopodobnie myślę jestem tylko nauczycielem biologii,

ale uczucia zaczynają się na poziomie molekularnym.

Dobra, odbierzmy ponownie gdzie skończyliśmy.

Rozdział trzeci: Czynniki biotyczne i abiotyczne.

Czym są żywe i nieożywione istoty życia?

Dlaczego nie zaczniecie na pytania rozdziału.

Wrócę za chwilę.

- Jak on w ogóle? poruszać się tak szybko?

Jest cholerną lalką.

- Może zostawił Hackensack. - Nie.

On jest psychopatą w swoim rodzinnym mieście na misji.

On nie odchodzi.

Co zrobimy z Juniorem?

Powinniśmy mu powiedzieć.

Nie.

Nie, nie możemy wprowadzić go w to.

On nie ma wyobraźnia.

Jesteśmy tylko we trójkę.

Chłopaki, musimy pomyśleć.

Nikt nie zgłosił żadnego dziwne gówno od czasu szpitala

więc musi go swędzieć zabić do tej pory.

- Może idziemy o to zły kierunek.

Może nie jest gdzie on idzie następny, to...

To kto.

Devon,

znasz seryjnych morderców lepiej niż ktokolwiek.

O czym myślisz?

- Cóż, większość czasu to okazja,

ale czasami fiksują pewnego rodzaju...

- Co wy? rozmawiać o?

Nic.

- Czy widzieliście? "Zachodni Świat?"

To szalony park rozrywki z tymi gorącymi robotami

i możesz, jak, rób im wszystko, co chcesz.

To naprawdę fajne.

- Nie mam. Byłem trochę zajęty.

- Naprawdę nie miałem czasu za to w tym tygodniu.

- Chłopaki, czy możemy dostać? proszę wrócić do pracy?

Mniej rozmów, więcej nauki.

W porządku, kto może dać mi przykład?

jednego z czynników biotycznych?

Lexy?

Czynniki biotyczne? Nie?

Devon, to wszystko moja wina.

Oliver wciąż by żył gdyby to nie było dla mnie.

- Ból jest o wiele łatwiejszy, jeśli niech ktoś to czuje z tobą.

Hej.

Zamknij oczy.

- Co? - Po prostu to zrób.

W porządku.

- Teraz pomyśl o wszystko co czujesz,

głęboko w jelitach.

Bez filtra.