Though I Am an Inept Villainess

"อาณาจักรหย่ง รัชสมัยจักรพรรดิ์เสียนเย่า"

"ตำหนักหวงฉี ในวังหลัง"

งานปักของพระชายา ช่างงดงามเหลือเกินเจ้าค่ะ

ท่านหลิงหลิน

"ฉูหนวี่ตระกูลหวง หวง หลิงหลิน"

คืนนี้

ทุกคนต้องตกตะลึง ในความงามของมันเป็นแน่เจ้าค่ะ

แหม นั่นก็ชมกันเกินไปแล้วล่ะ

แต่ก็เพราะ หักโหมจนเกินไป ไข้จึงกลับขึ้นมาอีกแล้วนะเจ้าคะ

"หัวหน้านางกำนัลติดตามหลิงหลิน ตงเสวี่ย"

ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ ตงเสวี่ย

ข้าต้มยาไว้ กินเองเรียบร้อยแล้ว

ได้ยินว่าในคืนเทศกาลฉี่เฉียวปีนี้

ดาวหางกับฝนดาวตกจะพาดผ่านกันสินะ

หากคำอธิษฐานเป็นจริงขึ้นมา ก็คงวิเศษมากเลยล่ะ

"หออธิษฐานฉูกงในวังหลัง"

"ฮ่องเต้ หย่ง เสียนเย่า"

"ฮองเฮา หวงจ้วนซิ่ว"

"องค์ชายรัชทายาท หย่ง เสี่ยวหมิง"

"ฉูหนวี่ตระกูลจิน จินชิงเจีย" "ฉูหนวี่ตระกูลหลัน หลันฟางชุน"

ฉูหนวี่ตระกูลสวน สวนเกอชุย

"ฉูหนวี่ตระกูลจู จูฮุ่ยเยว่"

เจ้าดูสิ องค์รัชทายาทกับท่านหลิงหลิน

ช่างเป็นชายงามหญิงงาม ราวกับภาพวาดจริง ๆ

สมแล้วกับที่ได้ฉายา ผีเสื้อขององค์ชาย

ไร้ข้อกังขาเลยว่าท่านหลิงหลิน เป็นที่โปรดปรานขององค์ชาย

ฉูกงก็มีไว้เพื่ออบรมว่าที่พระชายา ขององค์รัชทายาทอยู่แล้ว

ในเมื่อผลลัพธ์ก็เห็นกันชัด ๆ จะยุบไปเสียเลยก็ยังได้

ถ้าท่านหัวหน้าจิ้วกวาน ได้ยินเข้าล่ะก็...

"หัวหน้าจิ้วกวาน เฉินอวี่"

แต่จะว่าไป 'หนูท่อแห่งฉูกง'

ยังกล้าจ้ององค์ชายอย่างไม่เจียมตัวอีก น่าอับอายจริง ๆ

หมายถึงท่านฮุ่ยเยว่ล่ะสิ

สายตาดูต่ำต้อยเหลือเกิน

ทั้งเครื่องสำอาง

ทั้งเสื้อผ้า ก็ยังฉูดฉาดไร้รสนิยมเหมือนเดิม

ทั้งที่ คุณหนูของสกุลจู ได้รับการอุปถัมภ์

จากพระสนมกุ้ยเฟยจู ผู้ทรงอำนาจรองจากฮองเฮาแท้ ๆ

- โลกนี้ช่างแปลกประหลาดเสียจริง - "กุ้ยเฟย จูหย่าเม่ย"

ทุกท่าน ดูนั่นสิ

ฝนดาวตกกำลังปรากฏอยู่ใกล้ดาวหางแล้วล่ะ

เจ้า ผู้หญิงน่ารังเกียจ

จงหายไปเสียเถอะ

ที่นี่คือ

ตื่นแล้วหรือเจ้าคะ

อ้า ตงเสวี่ย

ข้าไม่มีเหตุผลจะยอมให้ท่าน เรียกอย่างสนิทสนมหรอกเจ้าค่ะ

ท่านจูฮุ่ยเยว่

โทษฐานที่ทำร้าย 'ผีเสื้อ' ท่านหลิงหลินผู้อันเป็นที่รักของพวกเรา

จงชดใช้ด้วยชีวิตเสียเถอะ

เดี๋ยวก่อน คือ ตงเสวี่ย ข้าน่ะ...

ท่านฮุ่ยเยว่ งั้นเหรอ

หรือว่า

ในตอนนั้น

ร่างของข้ากับท่านฮุ่ยเยว่

สลับกันงั้นเหรอ...

ไม่จริงน่ะ

"นางร้ายมือใหม่ เป็นกำลังใจให้ด้วยนะเจ้าคะ"

ตงเสวี่ย

คือว่า เจ้าอาจไม่เชื่อก็ได้

แต่ข้าน่ะคือ

หลิงหลิน เองเจ้าค่ะ พวกเราสลับร่างกันแล้ว

หมายความว่าไงกันเนี่ย

ทำไมตอนพูดอธิบาย ถึงไม่มีเสียงออกมาเลยแม้แต่คำเดียว

แม้แต่แก้ตัวก็ยังพูดออกมาไม่ได้

น่าสมเพชเสียจริง

ทำอย่างไรดีนะ ถึงจะทำให้นางเชื่อได้ว่าข้าคือหลิงหลิน

อ๊ะ จริงสิ ตงเสวี่ย

เจ้าน่ะ ชอบของหวานใช่ไหม

ของโปรดที่สุดคือขนมไหว้พระจันทร์ ไส้ถั่วฝักแบน

ส่วนปลาที่ชอบที่สุดก็คือปลาอาจิ

เจ้ามีน้องชายหนึ่งคน อายุราวข้า

ฉะนั้น ตั้งแต่เริ่มเข้ามารับใช้ข้าในฉูกง

เจ้าก็บอกว่า อยากให้ข้ามองเจ้าเป็นพี่สาว

หุบปากเสียเถอะ

นังหญิงชั่วจิตใจโสม

ตงเสวี่ย...

เรื่องที่ไม่กี่วันก่อน

บันทึกประจำวันของท่านหลิงหลินถูกขโมยไป

เรารู้กันหมดแล้ว

เอ๊ะ แต่ข้าไม่เคย เขียนบันทึกประจำวันเลยนะ

ท่านหลิงหลินน่ะ ทั้งที่บอบช้ำทั่วร่าง

แถมมีไข้ ก็ยังสารภาพเรื่องนี้กับพวกเรา

ท่านคิดเป็นห่วงว่า มันอาจถูกผู้ไม่หวังดีเอาไปใช้

แล้วก็เป็นไปตามที่ท่านกังวลจริง ๆ

แค่อ่านบันทึกแล้ว เลียนแบบคำพูดคำจา

คิดว่าจะกลายเป็น ท่านหลิงหลินได้อย่างนั้นหรือ

สำคัญตนผิดไปใหญ่แล้ว

แต่ข้าคือตัวจริงนะ

เดิมที คนที่งดงาม ฉลาดอ่อนโยนเปี่ยมด้วยเมตตา

ราวกับนางฟ้ามาดินอย่างท่านหลิงหลิน

ต่อให้แค่คิดอิจฉา ก็นับว่าบังอาจเกินตัวแล้ว

นางฟ้าเหรอ จะพูดแบบนั้น ก็ชมกันเกินไปหน่อย

ยังจะดูหมิ่น ท่านหลิงหลินผู้บริสุทธิ์อีกหรือ

นังหนูท่อโสโครก

เจ้าค่ะ หนูท่อโสโครกเจ้าค่ะ

เผลอพูดตามเพราะแพ้แรงกดดันเสียได้

ทำอย่างไรดี

ความภักดีของนางแรงกล้าเกินไป

จนไม่ทันสังเกตว่า ผู้เป็นนายกำลังตกอยู่ในอันตราย

นับจากนี้ไป

ผู้ต้องสงสัยเช่นเจ้า ต้องเข้าพิธีสืบความจริง

ด้วย “ทัณฑ์สัตว์ร้าย” ตามกฎวังหลัง

ทัณฑ์สัตว์ร้ายเหรอ

นำผู้ต้องหาไปขังรวมกับสัตว์ร้าย

หากรอดชีวิตถือว่าบริสุทธิ์

หากถูกกินตายถือว่ามีความผิด

และแน่นอนว่า ผู้เสียหาย อย่างท่านหลิงหลินต้องเข้าร่วมพิธีด้วย

ทว่า ท่านไม่อยากเห็นภาพ เลือดสกปรกกระเซ็นเปรอะเปื้อน

เพราะมันสุดแสนน่ารังเกียจ

ช่างละเอียดอ่อนโยนเปี่ยมเมตตานัก

บอกว่าคิดแบบนั้น มันฟังดูพิลึกหน่อยนะ

เพราะฉะนั้น นี่คือความเมตตา ที่ท่านหลิงหลินประทานแก่เจ้า

กินเข้าไปเสีย

ยาพิษงั้นเหรอ

ข้าแจ้งกับผู้คุมไว้เรียบร้อยแล้ว

ก่อนเทียนเล่มนี้จะดับ

จงสำนึกในบาป แล้วปลิดชีพตนเสียเถิด

ตงเสวี่ย

นี่ข้าต้อง มาตายเพราะความผิด

ที่ทำร้ายตัวเองงั้นหรือ

สมน้ำหน้าเจ้าแล้วล่ะ

ได้ยินว่าคุกใต้ดินของฉูกง

เต็มไปด้วยหนูและแมลง

ผู้หญิงธรรมดา อยู่ไม่กี่ชั่วยามก็เสียสติแล้ว

ไม่รีบตายให้มันจบ ๆ ไปเสียล่ะ

ตกใจงั้นหรือ ตระกูลจูของเราเป็นผู้สืบสายเลือดอัคคี

และในบรรดาทุกคนข้าคือคนพิเศษ

หากรวบรวมสมาธิ ก็สามารถส่งภาพของตนเองผ่านเปลวเพลิงได้

ตระกูลจู เช่นนั้นก็แปลว่า

ท่านคือท่านฮุ่ยเยว่ จริง ๆ สินะเจ้าคะ...

ถูกต้อง และที่สลับร่างกัน จนเจ้ากลายเป็นจูฮุ่ยเยว่

ก็ด้วยอาคมต้องห้ามของข้าเช่นกัน

อาคมต้องห้ามเหรอ

ตอนนี้เจ้าได้กลายเป็นนางร้าย

ที่พยายามสังหารหวงหลิงหลินไปแล้วไงล่ะ

เหตุใด ถึงทำเรื่องเช่นนี้

ก็เพื่อแก้ไขมันน่ะสิ

แก้ไขเหรอ

ถูกต้อง

เพราะมันไม่ยุติธรรมเลย

มีแต่เจ้าที่ได้รับทุกสิ่ง

เกิดเป็นหลานสาวของฮองเฮา ผู้ทรงอำนาจที่สุดในวังหลัง

ได้รับความโปรดปรานจากองค์รัชทายาท

ได้รับความรักจากเหล่านางกำนัล

แต่กับข้าแล้วกลับกัน

มีเพียงพระสนมกุ้ยเฟย ผู้แสนอ่อนโยนแต่ไร้อำนาจ

และเหล่านางกำนัลที่ชอบกลั่นแกล้ง

รูปลักษณ์ก็ไม่สะดุดตาพอ ดึงดูดสายพระเนตรขององค์ชาย

ต้องใช้ชีวิตน่าเบื่อหน่ายมาตลอด

อย่างเจ้า คงไม่เคยถูกใครเกลียดเลยใช่ไหม

ไม่เคยถูกดูแคลนไม่เคยถูกเหยียดหยาม

มีแต่คนคอยปกป้อง

มีแต่คนรักใคร่

ยกโทษให้ไม่ได้หรอก

เพราะฉะนั้น

ข้าอยากให้เจ้าได้ลิ้มรส ความทุกข์ทรมานอย่างถึงที่สุด

อ้อ จริงสิ ข้าร่ายอาคมเอาไว้ด้วย

ให้เจ้าไม่อาจพูดเรื่องการสลับร่าง ออกมาได้เลยแม้แต่น้อย

เพราะเรื่องนี้เมื่อครู่นี้ถึงพูดแล้ว

ไม่มีเสียงออกมานี่เอง

เรื่องบันทึกที่ถูกขโมย ข้าก็สร้างเรื่องขึ้นมาเอง

เพราะฉะนั้น

ต่อให้พยายามแค่ไหน

ก็ไม่มีวันพิสูจน์ได้ว่าตนเองเป็นใคร

โธ่เอ๊ย มีคนชมว่าอ่อนแอบอบบางก็ดูดีอยู่หรอก

แต่ร่างนี้ไม่ใช่แค่อ่อนแอธรรมดาเลยนี่

แค่สะกิดนิดหน่อยก็เป็นไข้แล้ว

คือว่า

ท่านลองนอนพักสักหน่อยดีไหมคะ

เวลาแบบนี้ ควรประคบเย็น ตรงบริเวณที่มีเส้นเลือดใหญ่...

หนวกหู นี่เจ้า ไม่รู้ว่าตัวเอง เจอสถานการณ์แบบไหนเลยเหรอ

อีกเดี๋ยวเจ้าก็จะตายแล้วนะ

จะบอกอะไรดี ๆ ให้แล้วกัน

ต่อให้กินยาพิษฆ่าตัวตาย

คนขลาดที่เลือกจบชีวิตตนเอง ก็จะถูกลากกลางลานพิธี

แล้วศพก็จะถูกขว้างปาด้วยก้อนหิน

เจ้าจะถูกผู้คนเหยียดหยาม เยาะเย้ย จนไม่เหลือเกียรติ

แล้วก็ตายไป

อย่างน่าอนาถไงล่ะ

ลาก่อน หวงหลิงหลิน