Hell in Tangier (Hel van Tanger, De) (De Hel Van Tanger)

Een vriend heeft ooit gezegd: 'Er zijn geen goeie of slechte mensen.

Er zijn alleen situaties.'

Dag, papa. - Kom eens hier, jij.

Hier...

Nu heb jij een week het kot voor jou alleen.

Het is goed, he, jij.

He ? - Geen snoep, papa.

Marcel... - Zoeteke.

Marokko is het einde van de wereld niet.

Voor je 't weet, ben ik weer thuis. - Ik weet het.

Rij maar voorzichtig.

Als je niet oppast, val je in slaap en rij je in een ravijn.

We zijn met twee chauffeurs.

Ik ken jou. Jij moet doodvallen voor je je stuur afgeeft.

Ik beloof je dat ik niet zal doodvallen

en niet in ravijnen zal rijden. Goed ?

Kom hier.

Maak dat je weg bent.

Dada.

Je komt toch nog.

Vrouwen, he, Wim.

Wat is de lading ?

Marokkanen op verlof. Oppikken op de Vlaamse Kaai.

Met een bus Marokkanen naar Marokko.

Philip Dewinter zal content zijn.

En ons hotel is niet te geloven.

Er is ooit 'n film opgenomen over 'n andere stad, Casablanca.

Hoe noemt die film nu weer ? - 'Casablanca'.

Ja, tuurlijk. Met dinges... - Humphrey Bogart.

Ja, maar nee, zij... - Ingrid Bergman.

Juist, ja, Ingrid Bergmans. - Bergman, niet Bergmans.

Dat zeg ik toch ? In ieder geval, niet veel mensen weten dat,

maar die film is voor een groot stuk opgenomen in Tanger.

In ons hotel. Goed, he ?

Marcel, dat was ik je vergeten te zeggen...

De baas gaat mee.

Is dat erg ? - Plezant is anders.

Oei, oei.

Goedendag, allemaal.

Sorry. Ik moest wachten op Marcel. - Ja, goed.

Neem je de koffers van ons ? - En die van mij ?

Dat heb ik al gevraagd. Kom maar.

Zo, Van Loock, was het bed lekker warm ?

Wat ? - Da's van de baas en zijn lief.

Weet je aan wat ik nu denk ? De eerste keer op schoolreis.

Boterhammen met eitjes, een chocomel, wat centen van thuis.

En niet weten wat er gaat gebeuren. Maar...

vooral heel content.

Jij gaat het vrouwtje niet missen, Marcel.

Ik ben graag thuis, maar af en toe ook 's graag weg.

Da's toch niet verkeerd ? - Nee, nee.

Als je maar niet eindigt zoals ik. - Hoezo ?

Op het einde zagen we elkaar alleen als we chance hadden,

als haar shift toevallig gedaan was en ik een paar uur vrij had.

Op een gegeven dag kom ik thuis. Alles weg.

Tv, ijskast, meubelen, noem maar op. Alles weg.

Zelfs de wc-bril. Weg.

Alstublieft. - Bedankt.

Een fijne vakantie.

Ah, Marcel.

Ik zeg net tegen Wim dat jullie een taxi kunnen nemen naar het hotel.

En wij dan ? - Wij komen wat later.

Nee. Ik heb net drie dagen op 'n mesthoop gelegen. Ik wil douchen.

Even buiten Tanger is er 'n garage. We gaan er langs voor 'n beurt.

Da's hier veel goedkoper. - Wij rijden wel naar die garage.

Da's echt niet nodig. Je hebt je rust verdiend.

Ik zit er niet mee in, en dan kan Veronique douchen.

Ik word niet tegengesproken.

Jullie gaan naar het hotel. Einde discussie.

Het is niet erg. Ik kan later wel douchen.

Amai, da's hier geen klotehotel. - Binnen 'n halfuurtje in de bar ?

Alstublieft. Voor ons tweeën.

Nee, nee, ik heb van alles gedaan.

Ik heb 20 jaar bij Ford Tractor gewerkt.

En je kent dat, van de ene dag op de andere ontslagen.

Dan heb ik met de taxi gereden, bij de baas van Agnes.

Die heeft een wasserij en taxi's.

Op twee weken tijd evenveel keren overvallen.

De tweede keer zeg ik: 'Niet meer met mij, ga een ander overvallen.'

En ?

Mijn oogkas op drie plaatsen gebroken.

Meneer... Twee biertjes, alstublieft. Dank u wel.

En dan kwam Bridge Tours, drie maanden met de bommaatjes

naar het drielandenpunt, Manneken Pis...

Zeg, propere marchandise, wat daar zit.

Toen kwam die nieuwe

en die mocht direct naar Marokko rijden en de premies op zak steken.

Ik ben naar de baas gegaan. 'Laat mij maar naar Marokko rijden,

ik steek die premies wel op zak.' En voila, hier zit ik toch maar.

Momentje.

Goedendag. Spreken jullie Frans ?

Van Tanger ?

Zie wat ik gekocht heb. Handgemaakt. 200 dirham.

Was ik er niet bij geweest, had hij het dubbele betaald.

Jongens, luister. De plannen zijn een beetje veranderd.

De busreis vanuit Belgie is Veronique niet zo goed bevallen.

Dus wij vliegen terug tot Parijs, en daar pikken jullie ons dan op.

Da's goed.

Dan kunnen wij nog shoppen. Ik wil ook zo'n tapijtje.

Je kan het mijne kopen voor 300 dirham.

Ik ben content dat die twee niet mee terugrijden.

Ik heb ook liever dat hij op z'n mokkel zit dan op de bus.

Nog eens merci.

Ik ga me even opfrissen. - Ga nu maar inpakken.

Hier, zie, de baas.

Godverdomme.

We hebben nog wat tijd voor we op de luchthaven moeten zijn, he ?

Meisje, ik zou niet weten wat ik zonder jou moest doen.

Je geld aan iemand anders geven, zeker ?

Ze zeggen dat, als je je handen vol hebt...

de tijd veel vlugger vooruitgaat. - Ja ?

Nee, maar die jongens... - Die zitten al lang op hun boot.

Oh ja ? - Ja.

Hou jij je maar efkes bezig met je vrouwtje.

Efkes dan. - Efkes dan, ja.

Die mannen nemen hun tijd.

Is die zot geworden ? Meneer...

Haal een koevoet. - Dit heeft lang genoeg geduurd.

Geen beweging. - Maar de boot vertrekt zo.

Geen beweging, zei ik. - De boot...

Hier.

Wim, dat komt hier niet in orde. Godverdomme.

Laat me gerust.

Achteruit. - Ik verroer niet. Rustig maar.

Zie je wel ? We zijn goed geïnformeerd.

Goedendag.

In totaal was het 355 kg, maar we ronden af op 350 kg.

Denk maar niet dat ik hiervoor ga opdraaien.

Ga je zeggen dat je van niks wist ? - Ik ga Scholten aangeven.

Hallo. De rekening, alstublieft.

Ik ga efkes zitten. - Niks meer bestellen, he.

Die Scholten, godverdomme, heeft ons gebruikt.

Een chic hotel, lege bus terug, een goedkoop onderhoud

en dan Veronique die het vliegtuig moet pakken.

Ik maak die smeerlap kapot.

Als dat hier nog lang duurt, is onze vogel gaan vliegen.

Scholten z'n vliegtuig vertrekt pas na de middag.

Als ze hem hebben, laten ze ons vrij.

Kop dicht.

Meneer, ik heb informatie.

Marcel, hou je bakkes.

Kop dicht, zei ik.

De lange wil de opdrachtgever aangeven.

Als je iets wil zeggen, zal ik dat vertalen.

Ik ben Ahmed. Ik heb in Borgerhout gewoond. Dat hoor je blijkbaar.

Bedankt.

Kom dan, de taxi staat te wachten. Kom.

Wat doe je ?

Pas op, pas op.

Rustig, rustig. Rustig.

Daar zit je paspoort in. Hoe vergeet je dat ?

Ik denk dat ze op de grond staat. Naast de zetel.

Ze zijn al vertrokken.

Neem me niet kwalijk.

Dag, Marcel.

Dat is hem.

Kom binnen.

Ga zitten.

Zit.

Denk je dat we nu beter af zijn ?

Wim, ik geloof je niet.

Jij wist hiervan.

Geloof wat je wil. Door jou zitten we nog dieper in de misere.

Wablief ? - Ja. Had je smoel gehouden.

Iemand die ons met drugs opzadelt,

gaat ons niet heilig komen verklaren.

Ik wil het hele verhaal horen.

Heb je je nooit afgevraagd hoe hij dat allemaal kon betalen ?

Een halve bus Marokkanen vervoeren, wat brengt dat op ?

Niet genoeg om je 'n viersterrenhotel te permitteren.

We zijn stom geweest.

Wie is de leverancier ?

Zoek je problemen ?

Vuile tyfushond.

Bedankt voor je medewerking. Je baas heeft alles bekend.

Laat u ons dan vrij ? - Nee, dat niet.

Jullie moeten het proces bijwonen. De rechter heeft dat beslist.

Maar aangezien alles in het dossier staat...

komt het wel in orde. - Bedankt.

Jullie paspoorten. - Bedankt.

Er is een uur geleden een fax op kantoor toegekomen,

van Buitenlandse Zaken.

Ze hebben drugs gevonden in de kofferruimte van de bus.

Dat kan niet.

Toch is het zo. - Marcel doet dat niet.

Dat weten wij. Waarschijnlijk berust alles op 'n misverstand.

Marcel is tegen drugs.

Mw. Van Loock, wij zijn allemaal tegen drugs.

Zoals ik al zei, waarschijnlijk berust alles op 'n misverstand.

Maar u kan gerust zijn.

Ik zal erop toezien dat de beste advocaten op de zaak worden gezet.

Het proces is voor Marcel een formaliteit. Het is twee keer niks.

Dat is niet de eerste keer voor jou hier.

Nee. Ik smokkel frequent wat kilootjes naar Spanje.

Serieus ? - Heen en weer op een dag.

Dat verdient goed, als ze je niet pakken.

Heb jij je zak mogen houden ? - Ja.

Je moet de juiste mensen kennen. Die zak is plan B.

Als je een Marokkaans gevang hebt gezien, snap je wel waarom.

Ik ga niet naar het gevang.