It's My Life (비켜라 운명아)

‫ این زندگی منه

‫ قسمت صد و چهاردهم

‫مامان...

‫اوه. مامان

‫شی وو، شی وو

‫شی وو!

‫فکر کنم کابوس دیدی

‫چه خوابی دیدی؟

‫نمیدونم

‫یادم نمیاد

‫شی وو رو صدا میزدی

‫مدیر چویی حتی تو خوابتم ناراحتت میکنه؟

‫نه

‫مگه شده تا حالا شی وو منو ناراحت کنه؟

‫بیا غذا بخوریم، باشه؟

‫بیا

‫خب

‫خوشمزه به نظر میرسه، نه؟ بخورش

‫کیه؟

‫منتظر کسی نیستم

‫یه لحظه صبر کن

‫آقای جانگ، منم. درُ باز کن

‫چی شده که بدون تماس اومدی اینجا؟

‫خانم چویی، من اومدم

‫فکر کردم نباید با این مرد منحرف ‫تنهات بذارم

‫اومدم ازت محافظت کنم

‫کار خوبی کردی

‫برات یه کم سیب زمینی شیرین خریدم ‫میخوای بخوریش؟

‫باید اول صبحونه ـمونُ بخوریم

‫اگه اول سیب زمینی شیرین بخوره ‫دیگه نمیتونه صبحونه ـش رو بخوره

‫وای، چجوری یه مرد مجرد ‫همچین غذایی درست میکنه؟

‫یه پری آشپز یا همچین چیزی اینجا قایم کردی؟

‫آیگو، تمومش کن

‫خانم یانگ همه اینا رو برامون آورده

‫غذا خوردی؟

‫خوردم، اما اگه این دستپخت خانم یانگه،

‫میتونم یه کم دیگه بخورم ‫بیا. بخورش

‫میرم یه کم برنج برای خودم بیارم

‫یونجی. یونجی

‫یونجی، چی شده؟

‫یونجی، چی شده، چی شده؟

‫اتفاقی افتاده؟

‫این... این چیه؟

‫من واقعا حامله ام

‫خدای من. حالا چیکار کنم؟

‫بذارم زمین ‫یونجی

‫هورا، هورا. خیلی هیجان زده ام

‫باورم نمیشه همچین اتفاق خوبی واسم افتاده

‫یونجی، انقدر خوشحالم که...

‫داره گریه ـم میگیره

‫انقدر خوشحالی؟

‫آره. خیلی خوشحالم

‫واقعا خوشحالم

‫انقدر خوشحالم که حس میکنم ‫دارم دیوونه میشم

‫اینو به کس دیگه ای نگو

‫چرا؟

‫نمیخوام بقیه بگن قبل از ازدواج باردار شدم

‫کمتر از یه ماه دیگه به عروسیمون مونده

‫پس اگه بعدا بگیم این بچه مال ماه عسلمونه ‫باورشون میشه

‫به مامان و بابامم نمیتونم بگم؟

‫آه، نه

‫بیا فقط به مامان بابای من بگیم

‫اگه بگیم اونا خیلی هیجان زده میشن

‫باشه

‫وقتی مادر از بیمارستان مرخص شد ‫با همدیگه بهشون میگیم

‫باشه. خیلی خب

‫آه، راستی. یونجی، گفتی هوس چی کردی؟

‫توکبوکی، جولمیون، کانپونگیِ تند، ‫جاجانگ میون و...

‫دیگه چی؟

‫جوکبالِ تُند

‫جوکبالِ تُند

‫الان میرم بیرون و همه ـشو برات میخرم

‫تو فقط بشین اینجا و استراحت کن

‫بیا. بشین

‫زود برمیگردم

‫شی وو، حالت خوبه؟

‫آره، خوبم

‫چه اتفاقی افتاده؟

‫فکر کنم فرنی شیر و برنج باعث شده ‫اینطوری بشی

‫داخلش شیر بوده

‫شانس آوردی خانم چویی داروتُ آماده کرده بود

‫امکان داشت اتفاق بدتری بیفته

‫یادم میاد خانم چویی میگفت ‫که هر 6 ماه یه بار...

‫برای داروت یه نسخه میگیره

‫میگفت همیشه داروتُ تو کابینت نگه میداره...

‫چون بیشتر وقتا مریض میشی

‫ببخشید شی وو

‫من اصلا نمیدونستم...

‫به شیر حساسیت داری

‫جوری رفتار میکردی که انگار ‫خیلی دامادتُ دوست داری

‫اما نمیدونستی به شیر حساسیت داره؟

‫اگه همه ـمونُ از این خونه ‫انداخته بودی بیرون چی میشد؟

‫مشکلی نیس ‫بعد از یه کم استراحت خوب میشم

‫میرم طبقه بالا استراحت کنم

‫آه، باشه باشه

‫برنج و سوپ و همه چی درست کرده بودم

‫باید فقط غذایی که من درست کرده بودم رو ‫میدادی بهش

‫چرا کاری که هیچوقت نکردی رو انجام دادی ‫و دردسر درست کردی؟

‫از عمد که این کارو نکردم

‫هیچوقت ندیده بودم کسی ‫به شیر حساسیت داشته باشه

‫به جین آه فکر کن

‫فکر کن چطوری میتونی ‫خیالش رو راحت و خوشحالش کنی

‫میدونی الان چطور به نظر میرسی؟

‫چطور به نظر میرسم؟

‫مثل کسی می مونی که صاحبخونه ای که ‫تو خونه ـش رات داده رو بیرون میکنی

‫و اتاق خوابشون رو میگیری ‫و خودت صاحبخونه میشی

‫منم همینطور فکر میکنم

‫من اومدم

‫خوش اومدی نام جین

‫چرا جَوِ اینجا اینجوری به نظر میرسه؟

‫اتفاقی افتاده؟

‫مشخصه

‫مامانت داشت سرزنشم میکرد

‫سرزنشتون میکرد؟

‫مامانم هیچوقت این کارو نمیکنه

‫سرزنشش نمیکرد. داشت آگاهش میکرد

‫شی وو بخاطر فرنی شیر و برنج ‫که مادر زنش براش درست کرده بود

‫نزدیک بود بمیره

‫وقتی ما رفته بودیم بیرون ‫حالش خیلی بد شده بود

‫خب؟ شی وو حالش چطوره؟

‫الان حالش خوبه؟

‫آره. بهتره شده

‫خدارو شکر

‫آه، راستی مامان ‫بله؟

‫میشه یه لحظه باهات حرف بزنم؟

‫معلومه که میشه، پسرم

‫ قرص آلرژی، قرص کنترل فشار خون، ‫آرامبخش

‫ قرص معده درد، قرص سرما خوردگی

مترجم : مهدی @Mehdi_Rain : کانال تلگرام

‫مادر خیلی فوق العاده ـس

‫باید خیلی چیزا ازش یاد بگیرم

‫از اونجایی که مستعد بیماری های جزئی بودم،

‫بیشتر وقتا مریض میشدم

‫بعضی وقتا، نصف شب تب شدیدی میکردم

‫معده درد میگرفتم

‫همچنین مثل امروز بخاطر اینکه...

‫بیرون از خونه غذا میخوردم ‫آلرژیم عود میکرد

‫هر وقت حالم بد میشد، مامانمُ صدا میزدم

‫و اون کاری میکرد که خوب بشم

‫اینو خوب میدونی که اون تو رو ‫با عشق و محبت بزرگ کرده

‫تا کِی میخوای انقدر از مادر عصبانی باشی؟

‫درست میگی. خودمم نمیدونم

‫بیا فردا بریم دیدن مادرت

‫بیا بریم و بیاریمش خونه

‫مامانم...

‫فکر میکنه دارم تو ایتالیا درس میخونم

‫من بهش بی محلی کردم

‫و در حقش بدجنسی کردم

‫فکر کنم بخاطر همین مامان...

‫منو از خاطراتش دور کرده

‫خب... مامان

‫میدونم... که استعفا نامه ـتُ تحویل دادی

‫چی؟ از کجا اینو فهمیدی، مامان؟

‫وکیل هو بهم گفت و ازم خواست جلوتُ بگیرم

‫خب تو بهش چی گفتی؟

‫این تنها چیزیه که دارم

‫ازش خیلی خرج کردم که کمکت کنم...

‫تا از پس مشکل مالی مرحله سوم بر بیای ‫بخاطر همین خیلی نمونده

‫مامان

‫کاری که دلت میخواد رو انجام بده

‫اگه میخوای درس بخونی، بخون

‫اگه میخوای یه شرکت راه بندازی، راه بنداز

‫در عوض،

‫هر کاری میکنی، صادقانه تمام تلاشتُ کن

‫فقط میخوام کاری که دوست داری رو ‫انجام بدی،

‫و خوشبخت زندگی کنی

‫ممنون مامان

‫مطمئنم برای راه انداختن یه شرکت ‫بیشتر از اینا پول لازم میشی

‫برات یه کم دیگه پول جور میکنم،

‫پس فعلا برای راه انداختن شرکتت ‫از این پول استفاده کن

‫از کجا میخوای پول پیدا کنی، مامان؟

‫نمیخواد

‫میدونم که میتونم پول جور کنم ‫بخاطر همین دارم میگم

‫بجاش، میتونی...

‫ترفیعش بدی به مدیر بخش نگهبانی

‫و یه میز بهش بدی؟

‫مدیر بخش نگهبانی؟

‫نه. وقتی میتونی بهش ترفیع بدی،

‫ترفیعش بده به مدیر ارشد بخش نگهبانی

‫آرزوی همیشگیِ زندگیش اینه که ‫عنوان مدیریت داشته باشه

‫پس مطمئنم اگه بهش ترفیع بدی، قبول میکنه

‫راجب کی حرف میزنی؟

‫منظورت آجوشیه(بانگ چول سانگ)؟

‫آجوشی پولش کجا بود؟

‫اون یه عالمه پول داره

‫در واقع اون پول مال توئه

‫به هر حال، وانمود کن که چیزی نمیدونی

‫آیگو. پسرم

‫حتما بخاطر سونگ جو خیلی غصه خوردی

‫ممنون که داری طاقت میاری

‫بیا فقط...

‫فکر کنیم که تو و سونگ جو ‫قسمتِ همدیگه نبودین

‫مامان، میای فردا با هم ‫قرار بذاریم و بریم بیرون؟

‫قرار؟

‫خیلی خوشم میاد

‫فردا نباید برم دیدن گوم سون

‫فردا عالیه

‫آقای جو، خواهش میکنم

‫من واقعا بلد نیستم با کامپیوتر کار کنم

‫لطفا از نامه عذرخواهیت ‫یه پرینت دیگه بگیر