Weapons
Download Thai Subtitle
Release info
Tags
Thai subtitle preview
The first 200 lines.
นี่เป็นเรื่องราวจริง
เกิดขึ้นที่นี่ในเมืองของฉันเมื่อสองปีก่อน
มีคนมากมายตายแบบแปลกๆ ในเรื่องนี้
แต่คุณจะไม่ได้อ่านเจอในข่าวหรือที่ไหน
เพราะตำรวจและคนมีอำนาจ ในเมืองนี้รู้สึกอับอาย
ที่พวกเขาหาคำตอบไม่ได้ จึงปกปิดเรื่องทั้งหมด
แต่ถ้าคุณมาที่นี่และถามใครก็ตาม
เขาจะบอกคุณเหมือนที่ฉันจะบอกคุณ
เรื่องราวเริ่มต้นในโรงเรียนของฉัน
โรงเรียนอนุบาลเมย์บรู้ค มีตั้งแต่อนุบาลถึงประถมห้า
วันพุธนี้เป็นเหมือนวันธรรมดา สำหรับคนทั้งโรงเรียน
และพวกเขามีครูคนใหม่มาสอน
เธอชื่อว่าจัสติน แกนดี้
และวันนี้เธอกำลังไปที่ห้องเรียนของเธอ
เหมือนกับทุกๆ เช้า
แต่วันนี้ไม่เหมือนทุกวัน
วันนี้ไม่มีนักเรียนห้องเธออยู่ที่นั่น
เด็กนักเรียนห้องอื่นๆ มากันครบ
แม้แต่ห้องประถมสาม ของครูเบลต์ก็ยังมาเต็ม
แต่ห้องของครูแกนดี้กลับว่างเปล่า
เอาละ ก็ไม่ถึงกับว่างเปล่า
มีเด็กชายคนหนึ่งอยู่ที่นั่น
เขาชื่อว่าอเล็กซ์ ลิลลี่
และเขาเป็นเด็กคนเดียว ในชั้นเรียน 18 คนที่มาวันนั้น
และคุณรู้ไหมว่าทำไม
เขาเป็นคนเดียวที่มาเรียน
เพราะคืนก่อนหน้านั้น ตอนกลางดึกเวลา 2.17 น.
เด็กคนอื่นๆ ตื่นขึ้นมา
ลุกออกจากเตียง
เดินลงไปข้างล่าง
เปิดประตูหน้า
เดินตัดสนามหญ้า ออกไปในความมืด
และพวกเขาไม่เคยกลับมา
"เวเพินส์"
"ตำรวจ"
ผู้ปกครองและทุกคนที่โรงเรียน ต่างรู้สึกเศร้าและกังวล
ตำรวจรู้ว่าเด็กออกจากบ้านเวลา 2.17 น.
เพราะบ้านของครอบครัวครึ่งหนึ่ง สัญญาณภัยดังตอนเด็กออกไป
เด็กบางคนถูกจับภาพได้ ในบ้านที่มีกล้องวงจรปิด
แต่กล้องก็เห็นแค่เด็กๆ เดินออกไปในความมืด
ไม่ได้เห็นว่าไปไหนต่อจากนั้น
ตำรวจคุยกับอเล็กซ์เยอะเลย
พวกเขาถามว่าทำไม เพื่อนๆ ห้องเขาถึงทำอย่างนั้น
แต่อเล็กซ์ตอบว่าไม่รู้
พวกเขาถามอเล็กซ์ว่าเป็นแผนรึเปล่า
เขาตอบว่าถ้ามี เขาก็ไม่เคยได้ยิน
พวกเขาถามอีกว่ามีรายการทีวี ที่คนหนีออกจากบ้านแบบนั้นไหม
เขาตอบว่าถ้ามี เขาก็ไม่เคยดู
ตำรวจคุยกับครูแกนดี้อย่างเยอะ
แต่เธอก็ไม่รู้อะไร ช่วยพวกเขาไม่ได้
เกือบทั้งเดือน
พวกเขาปิดโรงเรียนเพื่อสืบความจริงครั้งใหญ่
"เมย์บรู้คเข้มแข็ง"
แต่ผ่านไปสักระยะ ก็ต้องเปิดโรงเรียนเหมือนเดิม
เพื่อให้เด็กที่ไม่ได้หายไปกลับมาเรียน
คืนหนึ่งก่อนที่จะเปิด พวกเขามีประชุมใหญ่ที่โรงเรียน
มีคณะที่ปรึกษาและทำงานหลายคน
มาช่วยทุกคนรับมือกับความรู้สึก และเศร้าด้วยกันมั้งนะ
นี่คือจุดที่เรื่องราวเริ่มต้นขึ้น
"จัสติน"
สิ่งสำคัญคือเราไม่ตัดสินความเศร้าของเรา
เราอาจจะรู้ถึงความรู้สึกที่เราไม่ชอบ
ความรู้สึกที่มากไปกว่าความเศร้า
เราต้องยอมรับความรู้สึกอย่างเช่น ความโกรธ
ความโกรธเป็นขั้นตอนในวงจรความเศร้า
มันเป็นความรู้สึกรุนแรงเมื่อมีการทิ้งกัน
หลายครั้งที่เรามีความรู้สึก…
คุณหมายถึงอะไร
ความรู้สึกรุนแรงเมื่อมีการทิ้งกัน
เราควรโกรธแมทธิวที่เขาหายตัวไปเหรอ
ผมหมายถึงว่าไม่ใช่เรื่องแปลก…
บอกให้นะ คุณอาจเรียกสิ่งที่เกิดขึ้นว่าการทิ้งกัน
แต่ผมไม่ได้มองแบบนั้น
ผมมองว่ามันเป็นเรื่องไร้เหตุผลสิ้นดี
เรากำลังพูดถึงเด็ก 17 คน ในห้องเรียนห้องเดียว
เกิดอะไรขึ้นในห้องเรียนนั้น
ทำไมเป็นห้องเธอ ทำไมเป็นเธอห้องเดียว
ใช่
ผมรู้ครับ ผู้ปกครองกำลังร้อนใจ
ขอโทษด้วยที่ผมไม่สนใจ…
จะฟังอะไรจากคุณแล้ว
ผมอยากฟังจัสติน แกนดี้พูด
ใช่
เธออยู่ที่นี่ ผมอยากรู้ว่าเธอทำอะไรไว้
ฉัน…
ก่อนอื่น…
ฉันอยากจะบอกว่าฉันเสียใจมากนะคะ
กับทุกอย่างที่เกิดขึ้น
ฉันรู้ว่าพูดไปก็ไม่ทำให้อะไรดีขึ้น
ความจริงฉันก็อยากรู้คำตอบพอๆ กับทุกคน
- มามุกนี้จนได้ โกหก - แถไปเรื่อย
ฉันรักนักเรียนของฉัน
และ…
- ฉัน… ฉันรู้ - เรารู้นะ เธอรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น
ฉันรู้ ฉันรู้ มัน… มันไม่…
เอาไปขังจนกว่าเธอจะบอกว่าเกิดอะไรขึ้น
ท่านผู้ปกครอง อย่าให้ถึงขั้นนั้นครับ
ผมพูดจริงๆ
ครูแกนดี้เป็นคนนึงในชุมชนเรา ที่ได้รับผลกระทบ
- เธอเจ็บปวดเหมือนเราทุกคน - ถ้าไม่ละเลยก็ต้องรู้เห็น!
ลูกๆ ของเราอยู่ไหน ครูแกนดี้
พอแล้วครับ เว้นที่ให้เราหายใจหน่อย
ได้โปรด คืนนี้เหนื่อยกันมากแล้ว
เราต้องกลับไปนอน ตื่นเช้ามาสมองปลอดโปร่ง
คุณไปนอนค้างกับใครได้ไหมคืนนี้
ผมขอแนะนำให้คุณตรงกลับบ้าน และอยู่เงียบๆ
นี่อาจจะกลายเป็น…
"ยูเอสเอ ลิเควอร์ส"
ขอโทษคุณผู้หญิง ผมกำลังเก็บเงินค่ารถไปหาน้องชาย
- คุณมีเศษตังค์ไหม - ไม่มี โทษที
"ไม่แสดงหมายเลขผู้โทร"
ฮัลโหล
ฮัลโหล
- นั่นใครพูด - ระวังตัวไว้เหอะ
เพราะคืนนี้แหละฉัน…
ขอโทษคุณผู้หญิง ผมกำลังเก็บเงินค่ารถไปหาน้องชาย
- คุณมีเศษตังค์ไหม - ไม่มี โทษที
โอเค ขอบคุณ
ไม่ว่าเราทำอะไร ซิปสตริงก็ทำตาม
เชือกลอยด้วยความเร็ว 35 ไมล์ต่อชั่วโมง
และจับได้อย่างปลอดภัย
เอาละชาร์คส์ ดูทริคนี้ มันเรียกว่าหมุนวน
อันนี้คือเกลียวสว่าน
อันนี้คือการลอดห่วง
แล้วปั๊บ!
ขอเสนอประตูมายา
ซิปสตริงลื่นไหล…
หวัดดี
หวัดดี
คะ
พระเจ้าเหอะ! อะไรกันวะ
ใครอยู่ตรงนั้น
หวัดดี
แม่งเอ๊ย!
"แม่มด"
คุณยังได้ประกันสุขภาพเดิม และถ้าคุณไม่ว่าที่ผมจะพูด
มีจิตแพทย์ผู้เชี่ยวชาญให้เลือก บางคนก็…
ฉัน… แค่ต้องทำงานน่ะค่ะ
ฉันต้องหาอะไรทำตอนกลางวัน…
ใช่ ฉัน… ฉันต้องทำงานค่ะ
ครูจัสติน เหตุการณ์เมื่อคืนก็ยืนยันแล้วว่า
ผู้ปกครองหลายคนกำลังพลุ่งพล่าน
ช่วงนี้ผมคิดว่าดีที่สุดคือ คุณอย่าเพิ่งมาโรงเรียน
จนกว่าพ่อแม่จะสงบอารมณ์ลงไปบ้าง
แล้วอเล็กซ์ล่ะ เขา…
อเล็กซ์เขาสบายดี
เขาไปเรียนห้องครูเบลต์ เราได้รับคำแนะนำว่า
ดีที่สุดคือให้เขาได้ใช้ชีวิตเหมือนเดิม
เป็นปกติเท่าที่จะทำได้
ฉันอยากคุยกับเขาหน่อย
เราจบเรื่องนี้กันไปแล้ว เลิกถามได้แล้ว
ฉันจะรู้สึกดีขึ้นมากถ้าได้คุยกับเขา
- นั่นแหละ - อะไร
นั่นแหละปัญหา คุณรู้สึกดีขึ้นมาก
เขาถูกสื่อวิพากษ์วิจารณ์
เขาถูกเจ้าหน้าที่ตรวจค้นบ้าน
เขาเจ็บปวดจากเหตุการณ์นี้
ให้ความสำคัญกับอเล็กซ์ก่อน ดีไหม
ถ้าคุณจะหมายความว่า ฉันไม่แคร์อเล็กซ์ หรือนักเรียน…
ไม่เกี่ยวกับว่าคุณแคร์หรือไม่แคร์
ปัญหาคือคุณมีนิสัยล้ำเส้น
ประพฤติตัวไม่เหมาะกับการเป็นครู
โอ้ พระเจ้า เอาอีกแล้ว ฉันไม่ได้ล้ำเส้น
คุณรู้ว่าคุณไม่ควรกอดนักเรียน
ฉันกอดเด็กที่กำลังร้องไห้ จับฉันขังสิ
คุณขับรถไปส่งเด็กที่บ้าน มันไม่ใช่หน้าที่ครู
อ้าว ก็เธอตกรถ
- บ้านเธออยู่ใกล้ฉัน - มันไม่เหมาะสม
ผมรู้ว่าทั้งหมดคุณทำไปเพราะเป็นห่วง
ผมรู้คุณไม่ได้เป็นอันตรายกับเด็กๆ
แต่คุณต้องรู้ตัวว่า
คุณไม่ใช่ผู้ปกครอง คุณเป็นครู
มันคนละบทบาทกัน
และด้วยเหตุผลนั้น ไม่ ห้ามคุณคุยกับอเล็กซ์ ลิลลี่
เพียงแต่…
เราเป็นสองคนที่เหลืออยู่
ใช่ ล้างไม่ออกเหรอ
ใช่ มีคนโทรหาฉันด้วย
- ขู่ฉัน - เหรอครับ
คิดว่าเป็นคนร้ายที่ทำเรื่องนี้รึเปล่า
ไม่รู้ อาจจะใช่หรือไม่ใช่
เอาละ
ไม่ว่าจะเป็นใคร เราทำได้แค่ลงบันทึกประจำวัน
น่าจะเป็นฝีมือเด็ก ถ้าคุณถามผม
ผมก็เคยทำอะไรแบบนี้สมัยเรียน
ขว้างม้วนทิชชู่ใส่บ้าน กดออดวิ่งหนี
แต่ไม่เคยเขียนแม่มดใส่รถคนอื่น
แต่เพื่อนสนิทผมคนนึงแกล้ง…
เฮ่!
กอดกันได้ไหม
ได้สิ เรากอดกันได้ บ้าจัง
มือคุณโดนอะไรมา
อุบัติเหตุจากงานนิดหน่อย
- ไม่มีอะไร - ดื่มไหม
แน่นอน
โทนี่
โทนี่
ใช่ เดี๋ยวเขาก็มา
- ไม่เป็นไร ผมไม่รีบ - ใช่
ว้าว ฉัน… ฉันไม่ได้คิดว่าคุณจะมา
Weapons subtitles in other languages
Comments
No comments yet. Be the first to leave one.