Jalebi (जलेबी)

படத்தில் சித்தரித்துள்ள கதாபாத்திரங்கள் நிகழ்வுகள் பெயர்கள் அனைத்தும் கற்பனையே.

உயிருள்ள அல்லது மறைந்த எவருடனாவது ஒற்றுமை தோன்றினால், அது முற்றிலும் தற்செயலானது.

நேற்று இரவு, நான் தற்கொலை செய்து கொள்ள நினைத்தேன்.

இதெல்லாம் ஒன்றுமே தேவையில்லை என்று தோன்றியது.

ஆனால் பின்னர் உங்கள் முகம் என் கண்முன்னே தோன்றியது.

நான் இல்லாமல் நீங்கள் என்ன செய்வீர்கள்?

ஆய்ஷா, கண்ணே, வாழ்க்கை உனது புத்தகத்தை போலல்ல

எப்போது வேண்டுமானாலும் நீ முற்றுப்புள்ளி வைப்பதற்கு.

இல்லை.

இல்லை, கண்ணே.

உனக்கு திருமணத்தில் விருப்பம் இல்லையென்றால், என்னிடம் சொல்லியிருக்கலாம்.

அந்த சம்பவம் நடந்து ஏழு வருடங்கள் ஆகிறது.

ஏழு மோசமான வருடங்கள், ஆய்ஷா!

உனக்கு என்ன பிரச்சினை?

தனியாக எத்தனை காலம் உன்னால் வாழ முடியும்?

எனக்கு வயதாகிறது.

-என்னால் வெறும்... -நேற்று நான் தயாரான போது...

என்னை சுற்றியிருந்த அனைவரும் சந்தோஷமாக இருந்தனர்.

ஆனால் எனக்கு, அது ஒரு பதட்டமான சூழலாகவே தோன்றியது.

உண்மையில், எனக்கு திணறியது, மூச்சு விடுவதற்கே கஷ்டமாக இருந்தது.

என்னுடைய முழு வாழ்வும் இந்த ஒரு கேள்வியையே சுற்றி வருகிறது.

அவர் ஏன் வரவில்லை, அப்பா?

ஆய்ஷா, இல்லை. இல்லை, கண்ணே.

-அவர் ஏன் வரவில்லை, அப்பா? -போதும், கண்ணே.

அதை நிறுத்து.

ஒன்றும் நடக்கவில்லை. ஒன்றும் நடக்கவில்லை.

-ஒன்றும் நடக்கவில்லை. -என்னை மன்னியுங்கள்.

-என்னை மன்னியுங்கள். மன்னியுங்கள், அப்பா. -இல்லை, இல்லை.

-நான் உங்களை அவமானப்படுத்திவிட்டேன். -இல்லை, இல்லை.

-என்னால் அதனுடன் ஒத்துப் போக முடியவில்லை. -இல்லை.

என்னை மன்னியுங்கள்.

யாராவது என்ன நினைப்பார்கள் என்பதில் எனக்கு அக்கறையில்லை.

எனக்கு இதை மட்டும் சொல்...

சொல்.

உனக்கு வாழ்க்கையில் என்ன வேண்டும்?

எனக்கு சொல்.

அப்பா...

ஆமாம்.

நான்...

இந்த இடத்திலிருந்தும் சூழ்நிலையிலிருந்தும் வெகு தூரம் செல்ல வேண்டும்.

-எனக்கு 24 மணிநேர அவகாசம் தருவீர்களா? -நிச்சயமாக, மகளே.

நிச்சயமாக. ஏன் முடியாது?

உனக்கு எங்கே போகவேண்டும் என்று மட்டும் சொல். நான்...

நான் இப்போதே விமான பயணச்சீட்டுகளை பதிவு செய்கிறேன். வெறும்...

தில்லியில் உன் புத்தக வாசிப்பு நிகழ்ச்சியை மட்டும் ரத்து செய்து விடு.

இல்லை, அப்பா.

அது முக்கியமானது.

நான் எத்தனை காலம் தான் என்னுடைய கடந்த காலத்திலிருந்து ஓடுவது?

தயவு செய்து.

தயவு செய்து.

நான் பேசிக்கொண்டிருப்பது ஒரே புத்தகத்தில் பிரபலமான உடைந்த இதயத்துடன் இருப்பவளிடமா

யார் பின்னர் வாழ்நாள் முழுதும் சந்தோஷமாக இருந்தாளோ அவளிடம்.

ஆமாம், அவளிடமே தான் பேசிக்கொண்டு இருக்கிறீர்கள்.

நீ சமீருடனான உன் திருமண நிச்சயத்தை நிறுத்தி விட்டாய் என்று கேள்விப்பட்டேன்.

திருமணம் எனக்கு சரியானதல்ல.

நான் மறுபடியும் அதே தவறை செய்ய முடியாது.

உனக்கு திருமணம் செய்ய விருப்பமில்லை எனில் உன்னுடைய அடுத்த புத்தகத்தை தொடங்கு.

என்னால் அது முடியாது.

மடிக்கணினியை திறக்கும்போதே, மீண்டும் அதே சூழ்நிலையில் நான் இருப்பதைப் பார்க்கிறேன்.

அதே கேள்வி...

உண்மை என்னவென்றால், ஆய்ஷா, அவன் உன்னை காதலித்ததேயில்லை.

அவன் உன்னை காதலித்ததேயில்லை.

அவள் எனது தொடர்பை துண்டித்துவிட்டாள்.

ஆமாம், அம்மா.

மகனே, மகனே...

சரி, நிச்சயமாக, அம்மா.

சரி, நாம் போகலாம்.

வாருங்கள்.

அம்மா!

அம்மா!

அம்மா!

புல்டி, நீ இப்போது வரவில்லையெனில், உன்னை ரயில் நிலையத்திலேயே விட்டுவிடுவேன்.

ஆனால், அம்மா, என் காலணி...

-காலணிக்கு என்ன? -கயிறு மீண்டும் கழன்று விட்டது.

உன் காலணி கயிறுகள் ஏன் எப்போதும் அவிழ்ந்து விடுகின்றன?

அதனை நீ ஏதேனும் செய்திருப்பாய். நான் உனக்கு ஓராயிரம் முறை சொல்லியிருக்கிறேன்...

நீ சிரிக்கிறாயா.

வா, நட.

அடச்சே, சிகரெட்டுகளை மறந்துவிட்டேன்.

ப்ரதான்? மிசஸ். ப்ரதான்.

மிஸ்...

ஓ, என்னை மன்னியுங்கள்.

மிஸ். ஆய்ஷா ப்ரதான். இருக்கை எண். 15.

ஏதேனும் பிரச்சினையா?

பிரச்சினை எதுவும் இல்லை, மேடம். ஒரு சிறிய வேண்டுகோள்.

என்ன வேண்டுகோள்?

-இது மிஸ்டர் அண்டு மிசஸ் சிங். -ஹலோ.

புதிதாக திருமணம் ஆனவர்கள்.

பிரச்சினை என்னவென்றால் அவர்கள் இருவர் மட்டும் அமரும் கூபேயில் பதிவு செய்தனர்.

ஆனால் எதனாலோ, அவர்களுக்கு நால்வர் அமரும் கூபேயில் இடமளிக்கப்பட்டுள்ளது.

இது, ஒருவேளை கணினி பிழையினாலோ அல்லது முகவரின் தவறாலோ ஏற்பட்டிருக்கலாம்.

ஆனால் அவர்களின் முதல் பயணம் கெட்டுவிட்டது.

அதனால் எங்களுடைய கோரிக்கை யாதெனில் உங்களால் முடிந்தால்...

தயவு செய்து, மேடம்.

சரி.

சரியா, மேடம். நன்றி. நீங்கள் நன்றாக ஒத்துழைத்திருக்கிறீர்கள்.

நன்றி சொல்லுங்கள்.

-நன்றி. -சாவியை குளிர்பெட்டியின் மீது வைத்தேன்.

வாருங்கள், மேடம்.

ஆமாம், நாங்கள் அமர்ந்து விட்டோம்.

இல்லை, பிரச்சினை எதுவும் இல்லை. ஆமாம், நாங்கள் வசதியாக இருக்கிறோம்.

ஆமாம், கண்டிப்பாக.

ரெயில் கிளம்பியதும் நாங்கள் உணவருந்துவோம்.

எப்போதும் சாப்பிடுவோமே, அதயே தான் இன்றும் சாப்பிடுகிறோம்.

-உருளைக்கிழங்கும் பூரியும். -இறைச்சி கபாபும் ரவை அல்வாவும்.

அவளுக்கு எல்லாம் தெரியும்.

இல்லை.

ஆமாம்...

ஹஸ்ரத் நிசாமுதின் எக்ஸ்ப்ரெஸ்

இதை நீ வைத்துக் கொள்.

பயணி எண். 4 யார்?

-இதோ இவர் தான். -இதோ இவர் தான்.

சிறப்பு.

அவருக்கு கம்பளி தேவைப்படுமா?

உடனே கொண்டு வருகிறேன்.

என்ன இது?

திரு. கோபக்காரர் சிரித்து விட்டார்.

-வாழ்த்துக்கள். -வாழ்த்துக்கள்.

அனு.

என்ன?

என் பெயர் அனு. நான் அனு.

ஆய்ஷா.

ஆய்ஷா... அனு.

இரண்டு பெயரின் தொடக்கமும் அ? என்ன ஒரு ஒற்றுமை.

இல்லையா, கண்ணே?

இது என்னுடைய மகள், புல்டி.

புல்டி, அவர்களுக்கு ஹை சொல்.

ஹை, ஆன்டி.

ஹை.

உண்மையில், நான் மலாடில் உள்ள வீட்டிலிருந்து கிளம்பிய நேரத்திலிருந்து,

கழிவறைக்கு செல்ல தோன்றியது.

ஆனால், பாருங்கள், புல்டி...

தயவு செய்து, அவளை சிறிது நேரம் பார்த்துக்கொள்கிறீர்களா?

நான் உடனே திரும்பி வருகிறேன். நன்றி.

எதனால் என் பெயர் புல்டி என வைக்கப்பட்டது என்று தெரியுமா?

எதனால்?

ஏனென்றால் நான் எப்போதும் ஏதாவது குறும்பு செய்து கொண்டேயிருப்பேன்.

ஆனால் என் அப்பா எப்போதும்...

உனக்கு ஒரு விளையாட்டு விளையாட வேண்டுமா?

என்னது?

உன் முழங்கையை உன்னால் முத்தமிட முடியுமா?

முடியும்.

எனக்கு செய்து காட்டு.

அம்மா!

-அம்மா. -என்ன ஆயிற்று?

ரெயில் போகிறது.

-அம்மா! -உன் அம்மா கழிவறையில் இருக்கிறார்கள்.

அம்மா...

-புல்டி. -அம்மா!

புல்டி.

-அம்மா, நீங்கள் எங்கே போனீர்கள்? -எதற்கு வருத்தப்படுகிறாய்?

-இங்கேயே தான் இருந்தேன், கண்ணே. ரயிலில். -மன்னிக்கவும்.

மன்னியுங்கள்.

கண்ணே, என்னை மன்னித்துவிடு.

-இவள் தொல்லை செய்யவில்லை என எண்ணுகிறேன். -இல்லை.

-அம்மா! -என்னை மன்னித்துவிடு.

-மிகவும் நன்றி. -பிரச்சினை எதுவும் இல்லை.

-நாம் அப்பாவிடம் பேசலாமா? -வேண்டாம்.

நன்றி.

நீங்கள் நலமா?

ஆமாம்.

நீங்கள் சோகமாக தோன்றுகிறீர்கள்.

ஒரு சோகத்தால் தான் மற்றொரு சோகத்தை அறிய முடியும்.

வைத்துக் கொள்ளுங்கள்.

ஆமாம். ஆமாம், ரயில் கிளம்பி விட்டது.

இல்லை, அது ஒரு பெண்.

புல்டி அவருடன் இப்போதே நன்றாக பழகி விட்டாள்.

ஆமாம்.

நாங்கள் இன்னும் சிறிது நேரத்தில் உணவருந்துவோம்.

ஒரு நொடி. புல்டியுடன் பேசுங்கள்.

-அப்பாவுக்கு ஹலோ சொல். -அம்மா, இன்னும் எவ்வளவு நேரம்

அப்பாவிடம் நீங்கள் பேசுவீர்கள்? எனக்கு பசிக்கிறது.

இரண்டு நிமிடங்கள், கண்ணே. உனக்கு உணவு அளிக்கிறேன். இன்னும் இரண்டே நிமிடங்கள்.

தேவ், நாங்கள் உணவருந்திய பின்னர் உங்களை அழைக்கட்டுமா?

இல்லையென்றால் இவள் எனக்கு விரிவுரையாற்றத் தொடங்கி விடுவாள்.

சரி, பை.

உனக்கு உணவு அளிக்கிறேன், சரியா.

நீங்கள் அர்ஜுனிடம் பேசினீர்கள், இல்லையா?

என்ன?

அர்ஜுன்.

அவர் தொலைக்காட்சியில் இன்னும் வெண்மையாக தோன்றினார்.

உங்களுக்கு தெரியுமா, நான் நிறைய பணம் செலவழித்தேன்

இறுதிச் சுற்றில் அவர் வெற்றி பெற.

ஒவ்வொரு அத்தியாயங்களிலும் நான் அவருக்கு வாக்களித்தேன்.

பைத்தியக்காரத்தனம்.

சொல்லுங்கள், உங்களுக்கு நான் உணவு பரிமாறவா அல்லது நீங்களே பரிமாறிக் கொள்வீர்களா?

உணவு வேண்டாம், ஆனால் நன்றி.

என்ன ஆயிற்று, கண்ணே?

நன்றி.

வாவ்...

உங்களுக்கு தெரியுமா, கபாபுகள் அவளுக்கு மிகவும் பிடித்தமானது.

அதை ஒருபோதும் யாருக்கும் கொடுக்கமாட்டாள்.

அவளுக்கு உங்களை பிடித்திருக்கிறது என்று நினைக்கிறேன்.

என்னுடைய நாத்தனாருக்கு மூன்று வகைகள் மட்டுமே சமைக்கத் தெரியும்.

எனவே யாரேனும் ரயிலில் பயணம் செய்தால்,

அவள் அந்த மூன்று உணவு வகைகளும் தயார் செய்துவிடுவாள்.

கேட்காமலேயே.

உண்மையில், அவளுடைய மாமனாருக்கு சமீபத்தில் தான் இதய அறுவை சிகிச்சை செய்யப்பட்டது.

அவளுக்கு நிறைய பிரச்சினைகள் இருந்தன.

அவளுடைய குழந்தை பிறந்து எட்டு மாதங்களே ஆகிறது.