The first 172 lines.
เที่ยวบินที่ 457 จากปักกิ่ง มาถึงแล้วค่ะ
คุณพระช่วย
คุณพระช่วย ขอโทษค่ะ ถอย ถอยไปค่ะ! เรื่องฉุกเฉิน
โทษค่ะ!โทษค่ะ
- เรช! - อา...
อยู่นี่เอง
- ว่าไง! - หวัดดี!
แล้ว แล้ว...
เมืองจีนเป็นยังไง เธอ!
มันก็ มันก็ดี โอ้ เกิดอะไรขึ้น
- เธอมีเลือดออก - ฉันเหรอ
โอ้ ดูนี่สิ ! ออกจริงๆ ด้วย
ช่างมันเถอะ เรื่องฉันพอแล้ว พ่อคนเพิ่งกลับจากตะวันออก
เร็วเข้า ฉันอยากได้ยินทุกๆ สิ่ง! ทุกๆ อย่าง!
คือ จะเริ่มตรงไหนดี เอ่อ คือ
นี่คือจูลี่น่ะ จูลี่ นี่ราเชลจ้ะ
นี่คือ... ดอกไม้นี้...
...ไม่ใช่ให้เธอ
ดอกไม้นี้สำหรับเธอ
ขอ ต้อน รับ สู่ ประเทศเรา
ขอบคุณ ฉัน มาจาก นิวยอร์ก!
ไม่มีปัญหา เราจะใช้มันห้ามเลือดก็ได้
รับกระเป๋าหรือยัง
โอเค เอ่อ กลับเลยนะ
- ไม่มีทาง - ฉันบอกเธอแล้วไง เธอออกไปสนามบิน
และเธอจะเดินหน้ากับรอสจริงๆ
โอ้พระเจ้า! นี่มันมโหฬาร!
นี่มันใหญ่กว่ามโหฬาร นี่มันเหมือน...
เอาละ อะไรใหญ่กว่ามโหฬารนะ
- เอ่อ นี่ - ใช่
หนุ่มๆ เธอไปตัดผมมานี่
ใช่ ใช่แล้ว ต้องขอบคุณวิดัลบูเฟ่
ใช่ รู้มั้ย แบบว่า...
"ถ้าคุณดูไม่ดี เราก็ดูไม่ดี"
ฉันชอบเสียงนี้
- พวกคุณ! - โอ้
สนามบิน สนามบิน รอส
ไม่ใช่คนเดียว
จูลี่ แขนโอบรอบตัวเธอ
โอ๊ย ตะคริว! ตะคริว! ตะคริว!
โอเค เธอคงพยายามบอกอะไรเราบางอย่าง
เร็วเข้า รีบใส่คำกริยา
เธอ! เธอ!
เธอบอกว่าเขาชอบฉัน!
เธอ! เธอ!
เธอๆ ขึ้นมาแล้ว!
ไม่เป็นไร เรซ เราถือกระเป๋าเอง
-ไฮ หวัดดี -ไฮ พี่ชาย
จูลี่ นี่คือน้องสาวผม โมนิก้า นี่คือแชนดเลอร์
ฟีบี้ หวัดดี
- โจอี้ ไงเพื่อน - ฮัลโหล
- ทุกๆ คน นี่คือจูลี่ - จูลี่
ไฮ ฉันไม่ได้อยู่ที่นี่ คุณไม่ได้เจอฉัน
พรุ่งนี้มาเจอกันดีกว่า ตอนฉันหายเหนื่อยจากการนั่งเครื่อง 20 ชม.
- และรถเมล์ - โอ้ พระเจ้า!
- กับไอ้หนุ่มขี้โวยวาย... - แล้วก็ถ่มน้ำลาย แล้วก็...
ทุกคนต้องฟังเรื่องนี้นะ
เราอยู่ตรงหลุมที่มีอายุ 200 ปี
200 ปีอย่างน้อย แล้วมีคนหนึ่ง
แล้วไก่ก็โผล่ออกมาจากห้องแล็บ
ฉันขอโทษด้วย
ฉันเพิ่งพูดตอนจบของเรื่องไปใช่มั้ย
ฉันได้ยินเรื่องนี้มาในแท็กซี่...
...และฉันก็คิดอยู่แต่เรื่องนี้
มันน่าทึ่งจังเลย คือมัน...
- มันเกิดขึ้นได้ยังไง - รอสกับฉันไปกลาสโกว์มาด้วยกัน
แต่เราไม่เจอกันตั้งแต่นั้น ตอนฉันลงจากเครื่องที่จีน
- เดาซิว่าใครคุมการขุดอยู่ที่นั่น - จูลี่!
จูลี่ มันเยี่ยมไปเลย
ช่างวิเศษเหมือนโดนเตะผ่าหมาก กับถ่มน้ำลายใส่คอเลย
มันเป็นคำอุทานน่ะ
เราแค่แวะมาทักทาย
- เราจะไปเยี่ยมลูกฉันต่อ - แล้วเราก็ต้องกลับไปนอน
ใช่ ตอนนี้มันเป็น 6 โมงเย็นวันพรุ่งนี้ของเรา
เออนี่ อย่าบอกนะว่าจะเกิดอะไรขึ้น
เพราะฉันอยากให้เป็นเซอร์ไพรส์
บาย!
- เฮ้ เรซ ขอกาแฟหน่อยสิ - ได้ ชัวร์
- นี่ เรช... - -คุยกับเขาหรือยัง
- ยัง - งั้นก็ไม่
เกิดอะไรขึ้นกับนายที่เมืองจีน
ตอนก่อนที่นายจะไป นายยังหลงรักอยู่กับ...
ฉันรู้ ฉันรู้ ก็ใช่
แต่มันมีเสียงเล็กๆ ในหัวฉันคอยพูดว่า...
..."มันไม่มีทางจะเกิด ขึ้น หาใหม่เถอะ" รู้มั้ยเสียงนั้นเป็นของใคร
พระเจ้าเหรอ
เสียงนายไง เพื่อน
อาจเป็นพระเจ้าเลียนเสียงฉัน
นายพูดถูก โอเค เธอมองเห็นฉันเป็นเพื่อน แค่นั้นเอง
ไม่รู้สิ แล้วฉันก็เจอจูลี่ แล้วๆ...
เราสนุกกันมากเลย
บอกเลย ฉันคงไม่กล้าไปคบกับจูลี่ ถ้าไม่ใช่เพราะนาย
งั้น นายก็ติดฉันนะเพื่อน
- น้ำมะนาวเธอมาแล้ว - ฉันไม่ได้สั่งน้ำมะนาว
เธอต้องไปเอาบิลคืน
เพราะเขาจะคิดเงินเธอแน่
- แต่... - ไปๆๆ เร็วเข้า
โอเค แล้วเธอรู้อะไรมั่ง
เขาบอกว่า...
พวกเขาสนุกกันมากเลย
- ฉันเสียใจด้วยนะ - ว่าไงนะ
แต่เรื่องที่ยังพอมีหวัง ถ้าเธออยากจะรู้...
...ก็คือเขาตัดสินใจครั้งนี้ด้วยตัวเอง
...โดยไม่มีคนนอกช่วย ใดๆ ทั้งสิ้น
แล้วมันจะพอมีหวังยังไง
เธอต้องอยากจะรู้มากจริงๆ
น่าขันนะ คนพวกนี้ ถูกเลือกคนสุดท้ายในวิชาพละ
นี่ ฟี๊บ
- รู้มั้ย ฉันคิดอะไร - โอ้ โอเค
ยังไง...
...มันนานมากแล้วที่เธอไม่มีเซ็กส์
เธอสงสัยว่าดวงเปลี่ยนหรือยัง
เปล่า แต่ตอนนี้ฉันเริ่มคิดแล้วล่ะ
โอเค งั้นเธอคิดอะไร
ฉันคิดว่าเธอตัดผมให้หนุ่มๆ ซะดีเชียว
เธออาจอยากตัดผมฉันบ้าง
อ๋อ ไม่
- ทำไมล่ะ - เพราะว่าฉันแค่...
ฉันชอบจู้จี้อย่างน่าทึ่ง และเป็นคนขี้ตื่นกลัวอย่างน่าเหลือเชื่อ
ไม่ เธอไม่เป็น
ฉันรู้ฉันไม่เป็น แต่เธอเป็น
ฉันไม่อยากทำร้ายความรู้สึกเธอ
สวัสดี ว่าไง
ครับ รอแป๊บนึงนะครับ รอส จูลี่โทรมา
ฮัลโหล ว่าไง
หวัดดี ใครรู้จักช่างตัดเสื้อดีๆ บ้าง
- จะเอาเสื้อไปแก้เหรอ - เปล่าๆ
ฉันแค่จะเอาชอล์คมาเขียนฉัน
ไปหาแฟรงค์กี้สิ ครอบครัวฉันใช้งานเขามานานแล้ว
เขาตัดสูทให้ฉันตอนอายุ 15
ไม่ใช่ เดี๋ยวก่อน 16
ไม่ ขอโทษด้วย 15
เอ๊ะ ปี 1990 มันเมื่อไหร่กัน
นายต้องหยุดบอกใบ้ให้คนอื่น เมื่อพวกเขาไม่ยอมรับ
โอเค โอเค ที่รัก แล้วค่อยเจอกันนะ
โอเค บาย อะไรนะ
คุณน่ารักจังเลย
ไม่...ฮาๆ
ไม่ ไม่ โอเค คุณวางก่อน
ไม่ คุณ โอเคๆ...
หนึ่ง สอง สาม
คุณก็ไม่วางหูเหมือนกัน เธอไม่ได้วางหู
ไม่ คุณวางก่อน
คุณ คุณ คุ...
โทษที เมื่อกี้นึกว่าคุณพูดกับฉัน
- ราเชล - ขอโทษ
- ฉันจะโทรกลับไปหาเธอนะ - โอเค
โทษที สายมันหลุดไป
เปล่า ผม...
โอเคๆๆ ฉันเป็นแบบนี้ได้ยังไง
อาทิตย์ก่อน สองอาทิตย์ก่อน ฉันไม่เป็นไร
รอสก็แค่รอส ผู้ชายคนหนึ่ง
แต่ทันทีทันใด เขาก็เป็นรอส...
...เขาเป็นคนดีที่ฉันไม่ได้ครอง
ที่รัก ฉันอยากให้เธอได้เขาไปครอง
ฉันรู้เธออยาก
ฉันต้องทำใจได้ๆ ฉันต้องทำใจได้ๆ
ฉันต้องไปจากที่นี่
ฉันไม่สนเธอจะว่าไง มีบางอย่างกวนใจเธออยู่
รู้มั้ย ฉันคิดว่าฉัน 16 นะ
น่านะ ตัดข้างหลังนิดหน่อยเอง
ฉันก็ยังตอบ ไม่
เอ่อ หวัดดี
พวกเธอช่วยหลับตาแป๊บได้มั้ยจ๊ะ
ไม่ๆๆ ฉันไม่หลงกลนี้อีกแล้ว ว่ามั้ย
- มันเกิดอะไรขึ้น - คือฉันทำอะไรโง่ๆ ลงไปเมื่อคืน
ไอ้โง่ๆ นั่นมันอะไรล่ะ
โอเค เปาโล ฉันอยากให้คุณไปแต่งตัว
แล้วคุณก็กลับบ้านซะ โอเคนะ บ๋ายบาย
ราเชล มันเกิดขึ้นได้ยังไง
ไม่รู้สิ ฉันบังเอิญไปเจอเขาเมื่อคืน
- ที่ไหน - ที่อพาร์ทเมนท์เขา
No comments yet. Be the first to leave one.