Poldi

ΣΤΟ UEFA ΤΟΥ 2004 257 ΠΑΙΚΤΕΣ ΜΠΗΚΑΝ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ.

ΣΗΜΕΡΑ, ΔΥΟ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΠΑΙΖΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ:

Ο ΚΡΙΣΤΙΑΝΟ ΡΟΝΑΛΝΤΟ ΚΑΙ…

Ειλικρινά, δεν δείχνω 40, έτσι;

Τι λέτε; Δείχνω 40;

Εντάξει.

Γράφει αυτό;

- Όλα καλά τώρα; - Ο ήχος;

Ναι.

Είμαι ο Λούκας Ποντόλσκι.

Και γυρίζουμε κάτι φοβερό.

Τα ντοκιμαντέρ είναι πάντα ίδια. Αυτή είναι η εντύπωσή μου.

Δείχνουν την καριέρα…

Στιγμιότυπα, βίντεο.

Λούκας Ποντόλσκι, αυτή είναι η θέση του!

Ογδόντα τοις εκατό εμείς ξύνουμε τα αρχίδια μου.

Κι έτσι όλα είναι μια χαρά.

Πού και πού, δείχνουν και κάτι προσωπικό.

Δικό μου, δικό μου.

Τόσο μικρό μωράκι.

Μετά όλοι οι προπονητές.

Λεβ, Μίλερ, Κρόος, Σβαϊνστάιγκερ…

- Γεια. - Όλιβερ Καν.

Συμπαίκτες.

25 κάμερες και μετά: Μιλήστε.

Αριστερό πόδι.

- Αριστερό. - Το καλύτερο.

Ποντόλσκι! Τρέλα! Θα τρελαθώ εδώ!

- Δύναμη. - Αποφασιστικότητα.

Ψυχικά εξαιρετικά σταθερός.

Έπαιξε πάλι καλά. Ποντόλσκι!

Σκόραρε από παντού.

- Πρωταθλητής. - 130 αγώνες.

Ένας θρύλος.

Υπέροχο από τη Γερμανία. Δύο-μηδέν. Εκπληκτικό ποδόσφαιρο.

Αυτό κάνει έναν παίκτη μεγάλο για μένα.

Δεν θα έχει τίποτα που ήδη ξέρετε. Αυτό είναι πάντα λίγο βαρετό, θα έλεγα.

Ναι; Αλήθεια;

- Εντάξει. - Βρίσκω χρόνο ειδικά γι' αυτό. Λοιπόν…

Κρίμα. Έχω πολλά να πω.

Νομίζω πως άλλοι άνθρωποι που έχουν σχέση μαζί μου

πρέπει να απαντήσουν σε ερωτήσεις.

Ο ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΣ

- Η οικογένεια είναι σημαντική. - "Κα Ποντόλσκι, τι εγγονό έχετε!"

Είπε ότι μπορεί να παίζει άλλα πέντε χρόνια.

Ο ΠΑΤΕΡΑΣ

Αν το μάθει, θα με σκοτώσει.

ΑΔΕΡΦΗ

Έχω ακούσει πολλά για τη θεία σου.

Ναι, φυσικά, εννοώ…

Δεν μπορείς να κάνεις λάθος.

Και μετά έρχεται η άλλη θεία "Γιατί δεν διάλεξες εμένα;

Γιατί μόνο μία θεία;"

Η ΜΙΑ ΘΕΙΑ

Γεια σας.

Η ΑΛΛΗ ΘΕΙΑ

- Συνόδευσέ με… - Θα σου δείξω το νέο μου σπίτι.

Όλα για την ταινία, για το ντοκιμαντέρ.

Για να δούμε τι θα βγει.

Τέρμα γκάζι.

Ποντόλσκι!

- Θεότρελος. - Πάντα θέλει δράση.

Έτσι είναι αυτός.

Δεν με σταματάει τίποτα.

ΜΠΕΡΓΚΧΑΪΜ, ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Εδώ μεγάλωσα.

- Γράφει η κάμερα; - Ναι.

Εντάξει, και πάμε.

ΠΑΤΡΙΚΟ

- Γεια. - Γεια.

Νομίζω ότι είναι ωραίο να πεις, ας κάνουμε μια οικογενειακή συνέντευξη.

Όπου κάθονται όλοι μαζί και μιλάνε. Γιατί τότε βγαίνουν οι ιστορίες.

Γιατί γελάς;

"Ναι, τότε, σωστά."

Μαύρα μαλλιά.

Όμορφες φωτογραφίες.

Στην οικογένειά μου είναι η μαμά μου, η Κρίσα.

Εδώ.

- Δείξ' τη. - Παίζει χάντμπολ.

Νούμερο 6. Εδώ.

Ο μπαμπάς μου, ο Βάλντεμαρ.

Ναι.

- Τι είναι; - Κοίτα εδώ!

Όχι! Όχι, όχι.

Ήταν όταν έγινα επαγγελματίας.

- Πρώτο συμβόλαιο. - Δείξε μου.

Μη δείχνεις τέτοιες φωτογραφίες.

Η αδερφή μου, η Γιουστίνα.

Ποντόλσκι. Όλοι τους.

- Θεέ μου, ήμασταν τόσο νέοι. - Χριστέ μου. Ζιγκολό!

Ναι, είμαστε λίγο τρελοί.

Ναι, τρελοί με την καλή έννοια.

- Τρελοί με την καλή έννοια. - Ναι.

Οι μοιραζόμασταν το ίδιο νερό στο μπάνιο.

Όχι να βγει ο ένας και να μπει καινούργιο νερό ή ντους, αλλά…

- Ο πρώτος… - Ο πρώτος, μετά ο επόμενος…

- Και ο χειρότερος ήταν ο τελευταίος. - Ακριβώς.

Πάντα έπαιρνε πολύ νερό στην μπανιέρα.

- Το ήθελε. - Και η μαμά έλεγε "Λούκας, όχι τόσο νερό".

Και τότε το είπε πολύ όμορφα.

Είπε "Μαμά, μια μέρα θα έχεις τόσο πολύ νερό.

Θα κάνεις μπάνιο όσο θέλεις".

- Αυτό ήταν λίγο… - Ναι.

- Και τώρα έτσι είναι. - Και έτσι είναι μέχρι σήμερα.

ΚΑΤΟΒΙΤΣΕ, ΠΟΛΩΝΙΑ

Μαμάκα.

- Μαμάκα. - Εκεί. Εντάξει.

Ναι;

Έλτσι, μνιαμ-μνιαμ, αλμυρά στικς!

Η Έλα έφτιαξε καφέ!

Τι ωραίος καφές!

- Ένα, δύο, τρία. Μπράβο. - Πάλι…

Γκολ η Έλα!

Όχι! Γκολ ο μπαμπάς!

Η βάση μας, το σπίτι μας είναι τώρα στην Πολωνία.

Όχι εκείνο.

Και εκεί ζούμε ως οικογένεια. Η Μόνικα, εγώ, τα παιδιά.

Ο μπαμπάς φέρνει σάλτσα.

Ο Λούις αρχίζει ήδη να στέκεται στα πόδια του.

Αλλά με τα δύο κορίτσια, η Μόνικα κι εγώ μοιραζόμαστε την καθημερινότητα.

Η Μόνικα ήταν πάντα στο παρασκήνιο. Δεν της άρεσε η κάμερα.

Και ποτέ δεν θα της αρέσει.

Η ΜΟΝΙΚΑ ΜΙΛΑΕΙ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ.

- Δεν ξέρω γιατί έμεινες εδώ γι' αυτό. - Τεστ ένα, δύο, τρία.

Νομίζω πως είναι σημαντικό να δουν ότι δεν είναι μόνο ποδοσφαιριστής.

Πόλντι.

Αλλά και μπαμπάς.

Ότι έχει μια πολύ τρυφερή, ήπια και, ναι, διαφορετική πλευρά.

Γι' αυτό συμφώνησα να συμμετάσχω.

Η καθημερινότητά μου είναι ίδια από τότε που άρχισα το ποδόσφαιρο.

Βασικά, προπονούμαι κάθε μέρα.

Και μετά αγώνες, είτε Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή ή… ή Δευτέρα.

- Πρέπει να προπονείσαι περισσότερο. - Τι;

Βάλε δύναμη. Πρέπει να είναι πιο σταθερό, κατάλαβες;

Εντάξει. Πάμε πάλι.

Γιάλα χαμπίμπι!

Σόμπερ! Σου εύχομαι πολύ καλό γαμήσι!

Να θυμάσαι, τα προφυλακτικά είναι σημαντικά…

- Σόμπερκα, καλή επιτυχία! - Ευχαριστώ!

Σκεφτόμουν για καιρό να επιστρέψω στην Πολωνία.

Είμαστε εδώ στην περιοχή της Σιλεσίας.

Το Ζάμπζε είναι η πόλη όπου εδρεύει ο σύλλογος.

Η Γκούρνικ Ζάμπζε.

Όπου παίζω κι εγώ ποδόσφαιρο.

Το Ζάμπζε είναι εργατική πόλη.

Η περιοχή είναι γνωστή για τα ανοιχτά ορυχεία, τα μεταλλεία κτλ.

Κανονικοί άνθρωποι, ανοιχτόμυαλοι.

Η Σόσνιτσα είναι πέντε λεπτά από το γήπεδο. Από εκεί καταγόμαστε.

Πήγαινα στο γήπεδο με τον πατέρα μου και τον θείο μου.

Σκεφτόμουν να επιστρέψω στην περιοχή και σε αυτόν τον σύλλογο

εδώ και πολύ καιρό.

Το είχα υποσχεθεί στη γιαγιά μου στην Πολωνία.

Πρωταθλητής.

Ο καλύτερος του κόσμου.

Δεν είναι καλό;

Καλό, καλό.

Νιώθω άνετα εκεί. Από εκεί είμαι και μου αρέσει να είμαι εκεί.

ΙΟΥΛΙΟΣ 2024

Πρώτη αγωνιστική της πολωνικής Εκστρακλάσα!

Η Λεχ Πόζναν υποδέχεται την Γκούρνικ Ζάμπζε.

Έχω πει ότι, στο μυαλό μου, είναι η τελευταία σεζόν.

Κλείνω τα 40 το καλοκαίρι.

Θα είναι το τέλος της καριέρας μου.

Μετά θα καθίσω και θα σκεφτώ τι θα κάνω.

Αλλά προς το παρόν, τελειώνει.

Και εσείς είστε μέρος του ταξιδιού.

Τα ταΐζουμε στις έξι.

Αυτά τα δύο χαζά εδώ.

Έλα, έλα εδώ.

Νομίζω πως όλοι με ξέρουν ως ποδοσφαιριστή.

Φυσικά αυτό θα καλυφθεί στο ντοκιμαντέρ. Λογικό.

Υπήρξαν πολύ ωραίες στιγμές. Πολλές στιγμές. Πολλά γκολ.

ΠΡΟΣΕΧΩΣ

Παγκόσμιος πρωταθλητής!

Ήττες.

Θα είναι ένα πολύ άσχημο τέλος.

Είναι μέρος του.

Ένα ντοκιμαντέρ διαρκεί 90 λεπτά. Πάνω κάτω. Εξαρτάται.

Και το 70 με 80% του είναι απλώς ο ποδοσφαιριστής και οι επιτυχίες του.

Και το 20% είναι για όσα κάνει εκτός γηπέδου.

Αν εξαρτόνταν από μένα, θα το αναποδογύριζα.

ΚΟΛΩΝΙΑ ΓΕΡΜΑΝΙΑ

1,2 εκατομμύρια ευρώ, σωστά;

Ναι, θα δούμε. Θα δούμε τι έρχεται, σωστά;

Ναι;

Ο Λούκας έχει αλλάξει πολύ τα τελευταία 10, 12 χρόνια.

Ο κόσμος περιμένει τον ποδοσφαιριστή.

Όχι τον Λούκας, τον επιχειρηματία των τελευταίων ετών.

Αυτή θα είναι μάλλον η τελευταία μου σεζόν.

Ως τότε, ήθελα να αναπτύξω μια συλλογή

που θα είναι η τελευταία.

Ένας τοίχος σαν αυτόν, αυτή είναι η αποχαιρετιστήρια συλλογή

του Λούκας Ποντόλσκι μαζί με τον σύλλογο.

LP10-X, λογότυπο Γκούρνικ Ζάμπζε παντού εδώ μικρό. Ή στον λαιμό.

Πόσα είδη θα είναι, περίπου;

- Να κάνουμε μια πρόταση; - Ναι.

Θέλω να κάνω τα πράγματα πιο κουλ. Δεν έχω όρεξη για τέτοια πράγματα.

- Ναι. - Καταλαβαίνεις;

Θα προτιμούσα να πάω προς τα εκεί.

Με κουλ κόψιμο, ύφασμα, και με καθαρό λογότυπο.