Paint

Það er auðvelt að finnast maður áttavilltur þegar maður byrjar...

en njótum þess bara...

og gáum hvað við finnum.

Hver veit?

Kannski hvað finnur okkur.

Um leið og maður segir það.

Nú, fröken Marcy.

Fröken Marcy er fallegur, gróskumikill brómberjarunni

sem við rekumst af og til á í ferðalögum okkar.

Hverju deilirðu með okkur í dag, vinkona?

Safamiklu brómberi?

Hvenær sagði einhver eitthvað svo áhugavert síðast?

Kannski missir fröken Marcy fleiri ber í lækinn.

Og kannski festa þau ber rætur neðar í lækjarbakkanum...

og færa fröken Marcy börn á komandi árum.

Ég veit ekki hvort ber virki þannig.

En það hljómar sko vel.

Fröken Marcy myndi eflaust elska að einhver sérstakur

gerði lífið aðeins grænna.

Hvað köllum við hann?

Arthur.

Sígræni Arthur.

Ég held að hið flotta Mansfield-fjall hefði samþykkt slíkt nafn.

Því það er ekkert

eins og að hafa þann sem þú elskar mest næst þér

þegar heimurinn er kaldur.

Það er myndin sem við viljum öll mála.

Takk fyrir að fara með mér, Carl Nargle, á sérstakan stað.

Klippa. Og búið.

Sama tíma á morgun?

Ég myndi aldrei missa af því.

MÁLAÐU MEÐ CARL NARGLE

Já, komið.

Þetta er Sterkasta manneskja í heimi.

Gleymdi mér næstum eitt augnablik.

Næstum því.

Ótrúlegt!

Ekkert annað orð yfir það.

Frábært og ótrúlegt.

Höfum við áður hitt Arthur?

Það var einu sinni tjörn sem hét Arthur en aldrei tré.

-Aldrei tré? -Já.

Ótroðnar slóðir.

Ég gleymdi mjólkinni. -Allt í lagi.

Meiðir eitthvað?

Nei, mér líður vel. -Krampi?

Og snjór á þessum tíma árs?

Ótrúlegt.

Ég veit aldrei hvert ég fer.

Þú komst okkur sko þangað.

Svo mikill raki í vindinum.

Mætti ég fara með fröken Marcy og vini hennar í Sendlaæði?

Ég held þau myndu meta það. Gjörðu svo vel.

Þeir eru svo heitir.

Fyrirgefðu. Augnablik, hérna. -Tony.

Hér er kaffi með mjólk.

Frábært.

Tony.

Tony.

Katherine.

Ó, Donald! -Þetta er Eftirmiðdegi í Burlington.

Tilbúin. -Í beinni.

Velkomin í Eftirmiðdag í Burlington.

Og myndavél 2.

Ég er þáttastjórnandinn... -Og myndavél 1.

...Donald Moore. -Horfðu í 1, beint í 1.

Erfitt að líta undan. -Já. Samt gera margir það.

Fox fréttir drepa okkur. Veðurstöðin, sjónvarpsvísirinn.

Heyrðu, T. -Já?

Haltu í trúna.

Stóra spurningin er hvort við viljum að skrúðgangan hindri

aðgang að staðbundnum menningarhúsum.

Dr. Bradford Lenihan?

Listrænn stjórnandi Listasafnsins í Burlington.

Listasafnsins í Burlington?

Sértu sannur listamaður sem býr ofan við Pittsfield og neðan við St. Albans,

lifa listaverkin þín þar. -Já.

Ég veit um listamann með vinsælustu sýninguna í Vermont

og hann heitir Carl Nargle.

Já.

Takk, það bara... ég er svekktur.

Mér finnst stundum að þegar maður er allur pakkinn

reynist fólki erfitt að sjá hæfileika manns.

Við...

Ég er með hugmynd sem gæti breytt því.

Svona nú.

Fjármagnið hefur minnkað og við þurfum þína hjálp.

Fáðu mér verkefni og ég skal árita töskur

þar til fingurnir verða allir Parísarbláir.

Töskurnar gera ekki mikið. Við þurfum áhorf.

Áhorf sem einungis Carl Nargle getur veitt.

Svo við viljum hafa þig á í tvo tíma daglega.

Í röð. Eitt málverk á klukkustund.

Þetta er svo ég geti undirbúið mig.

Svo fólk gæti séð tvisvar sinnum meira af list minni?

Katherine átti hugmyndina.

Átti Katherine hana?

Hún vill vera viss um að stöðinni gangi vel.

Ég líka.

Svo hún geti farið.

Auðvitað, sem sannur listamaður,

fari ég að drita út 255 málverkum í viðbót árlega,

gæti fólk haldið að hvert málverk sé mér ekki mikils virði...

Og þá áhættu vil ég ekki taka.

Við finnum leið.

Já. En láttu mig bara vita ef ég get aðstoðað eitthvað.

Sjáumst seinna.

SENDLAÆÐI

VERMONT MÁLRI

-Sendlaæði! -Sendlaæði!

Hæ, Sendlaæði!

Reyndu ekki að spila neitt boogie-woogie Fyrir konung rokksins

EKKI BEYGJA Á RAUÐU LJÓSI

BURLINGTON LISTASAFNIÐ

Þetta gæti verið á Burlington safninu. -Nei.

FYRIR 22 ÁRUM

Svo flott er það.

Þú færð einn séns á Burlington listasafninu.

Jæja, hvaða bygging eða manneskja...

yrði rosa heppin að fá þig.

Ég yrði heppinn að fá þig.

Biðurðu mig að vera strigann þinn?

Ég bið þig um að koma með mér á sérstakan stað aftur í sendibílnum mínum.

Komdu.

Svona. Varlega.

Er þetta svefnsófi?

Sérsmíðaður.

Þeir eru bestir.

Auðveldir í notkun. Einn, tveir og út.

Og voilà, rúm.

Ég held að eitthvert náttúruafl vilji kannski að við elskumst hérna.

Er þetta flónel frá Portúgal?

-Þríburstað fyrir bætta öndun. -Hlýtur að vera.

Því það gerir mig heita, eins og heita samloku.

Þú hvetur mig til að verða betri.

Hæ. Hvað sagðirðu?

Þú hvetur mig til að verða betri!

Ég er bara pensill í Guðs hendi.

Ég hef farið með þér á sérstakan stað frá því ég var 9 ára.

Takk fyrir að koma með.

Drottinn minn. Komdu, komdu.

Þetta er rosalega langt ljós.

Ég ætla í Walmart.

Ég sagði, ég ætla í Walmart.

Farðu núna.

BURLINGTON LISTASAFNIÐ

Heyrðu mig, númer tólf er kominn!

Hvað segirðu, Syd?

Einhver á stefnumót.

Já. Og ég hlakka til.

Býr hún í A-laga húsi sem er falið í fjöllunum?

Katherine? Nei.

En hún vill samt fara frá PBS Burlington.

Sem er í lagi mín vegna.

Þú ekur um á bremsulausum sendibíl án baksýnisspegla.

Virkar hættulegt. Mér líkar það.

Alltaf fram á við, bara á það næsta.

Ég sæti ekki hér í dag ef ég lifði á annan máta.

Já, þú ert sko með besta sætið á bestu rakarastofu bæjarins.

Ef við værum nú öll svo heppin.

Allir skógar þurfa hæsta tréð

og við fundum okkar, held ég,

líklega með einhverjum áhrifamesta trjábol

sem Mansfield-fjall hefur séð.

Takk fyrir að fara með mér, Carl Nargle, á sérstakan stað,

Klippa. -Tréð var líklega of hátt.

Vertu klár. Þú færð einhver símtöl vegna þessa.

Já, lof mér að færa þig hingað.

Og það byrjaði sem undið álmtré. En varð svo hvítt eikartré.

Já. Wendy, náðu í málverkið. -Svo stórt. Á ég að setja það...?

Settu það í sendibílinn eins og hin 6.000 skiptin.

Ég gleymdi pípukassanum. -Ambrosia!

Hefði ég haft hálftíma í viðbót væri það risafura.

Je minn eini. -Eða rauðviður.

Já, ef þú gætir... Hérna. -Hæ, hr. Nargle.

Ó, sæl. Fyrirgefðu. -Hæ!

Vá, hvílíkur heiður að hitta þig, herra. -Takk fyrir.

Þegar ég var lítil notuðu foreldrar mínir þáttinn þinn

til að kenna mér að allt væri hægt. -Er það?

Meðan maður setur penslana í það, ekki satt?

Hver er þetta? -Nú er ég hér.

Ambrosia. Er hún ekki frábær? Hún er stórkostleg.

Eftir þrjár, tvær, eina. Já. -Allt í lagi.

Hvað gengur á? Hvað er þetta? -Nei, ekkert.

Ekkert sem þú þarft að óttast.

Þú ert Carl Nargle.

Þú þarft ekki að líta um öxl

og ég meina það bókstaflega og táknrænt.

Ræðum málin.

Þetta er Málaðu með Ambrosiu.

Ómálaður strigi.

Þannig byrjum við öll.

Er það ógnvekjandi eða er það tækifæri til þess að skapa eitthvað

sem heimurinn hefur aldrei séð áður?

Í hreinskilni sagt er það smá af báðu.

En ég er allavegana mjög glöð

að fá að vera með ykkur á þessari vegferð sjálfsuppgötvunar.

Málum nú.

Steinn. Málum stein.

Þegar ég hugsa um steina vil ég fyrst hugsa um það sem er innan í