Oldboy (올드보이)

Apa?

Saya kata

Saya mahu beritahu awak kisah saya.

Apa dia?

Kenapa awak bercakap macam itu?

Siapa awak?

Nama...

saya adalah...

Oh...

...Dae-su.

Berhenti mengurat teman wanita dia.

Sekejap.

- En. Oh Dae-su! - Adakah saya mengurat dia. Yakah?

OK! OK!

Duduklah, Oh Dae-su. Awak dah minum terlalu banyak.

Saya kena kencing dulu.

Saya tak mengurat pun! Tak guna!

Tak guna!

Duduk!

Minta maaf.

Saya betul-betul kena kencing.

- Comel kan? - Sangat. Sekarang duduk.

Hari lahir anak perempuan saya hari ini.

Saya ada belikan hadiah untuk dia.

Sekepul awan kecil terapung di atas langit

Bot keseronokan berlayar di dalam sungai

Nama saya Oh Dae-su maksudnya...

..."menempuh sehari demi sehari."

Itu maksudnya "Oh Dae-su".

Tapi.. Tuhan...

Kenapa saya tak boleh lalui hari ini?

Lepaskan saya!

- Diamlah! - Lepaskan saya!

Lepaskan! Jauhkan diri awak!

Tangkap dia!

Dia patut dikurung.

Saya akan pastikan dia tak akan mabuk dan timbulkan kekacauan lagi.

Semoga hari awak baik, Pegawai.

Dia biasanya baik.

Mari pergi.

Saya akan datang balik dan jumpa awak nanti.

Tak perlu. Jangan datang balik.

- Itu bergantung kepada saya, tak guna. - Hei!

Yeun-hee, ini ayah...

Yeun-hee, ini ayah...

Ayah ada hadiah untuk Yeun-hee kecil ayah.

Ayah akan sampai ke rumah tak lama lagi dengan hadiah awak, tunggu sekejap sahaja lagi...

Biar saya bercakap dengan dia.

- Budak baik. - Beri saya telefon tu.

Yeun-hee, Pak cik Joo-hwan nak bercakap dengan awak.

Awak ingat Pak cik Joo-hwan kan? Sekejap.

Hello, Yeun-hee.

Ini Pak cik, Joo-Hwan.

Hari ini hari lahir awak?

Selamat hari lahir!

Pak cik akan belanja awak esok.

Hello? Oh, hello, Ja-hyun.

Minta maaf. Saya tahu terlewat.

Dae-su dalam perjalanan pulang. Minta maaf. Ya?

Sekejap. Dae-su, isteri awak.

Dae-su!

Dae-su!

Isteri awak cakap awak patut segera pulang!

Dae-su, marilah! Berhenti bermain!

Tuan, tuan.

Tunggu, mari sini. Mari bercakap dengan saya.

Saya takkan suruh awak lepaskan saya lagi.

Cuma, beritahu saya kenapa saya ada di sini, tolong.

Saya ada hak untuk tahu kenapa.

Saya sudah terkurung di sini selama dua bulan.

Tuan, tunggu, mari sini.

Tuan, tunggu. Apa tempat ini?

Tolong, tuan, beritahu saya berapa lama saya kena berada di sini.

Tuan!

Pergi jahanam!

Marilah ke sini, tak guna!

Anak haram.

Saya dah nampak muka awak, bedebah. Mati awak bila saya dah keluar.

Minta maaf! Saya takkan mencarut lagi pada awak.

Cuma beritahu saya berapa lama lagi. Satu bulan? Dua? Tiga?

Jangan pergi!

Saya minta maaf.

Beritahulah saya berapa lama!

Saya kata beritahu saya berapa lama lagi, tak guna!

Anak haram!

Bedebah!

Kalau mereka beritahu saya pada masa itu yang ianya 15 tahun...

...adakah ianya akan menjadi lebih senang?

Atau semakin sukar?

KETAWA, DAN DUNIA AKAN KETAWA BERSAMA ANDA.

MENANGIS, DAN ANDA MENANGIS BERSENDIRIAN.

Bila muzik dimainkan, gas akan dilepaskan.

Bila gas dilepaskan, saya akan tertidur.

Tak lama kemudian, saya dapat tahu

yang ianya gas valium yang digunakan oleh tentera Russia

terhadap pengganas Chechen.

Bila saya bangun, rambut saya telah dipotong.

Saya tak sukakan stailnya.

Tapi mereka salin pakaian saya dan bersihkan bilik.

Bedebah yang pemurah.

Satu!

Dua!

Tiga!

Terlalu pedas.

Saya tak mahu bayam. Awak makan. Saya tak akan makan bayam.

Mayat Puan Kim Ja-Hyun telah ditemui dengan kesan tikaman di leher.

Ini adalah satu pembunuhan.

Kerana tiada barang berharga telah diambil,

polis mengesyaki ianya berdasarkan motif peribadi.

Suami mangsa, Oh Dae-su,

telah menghilangkan diri setahun lalu dan masih bebas.

Saksi mengatakan bahawa Oh Dae-su ialah seorang peminum arak tegar,

yang sering bergaduh dengan isterinya.

Jiran-jiran juga sering bergaduh dengan Oh Dae-su.

Sampel darah yang dijumpai di tempat kejadian didapati sama dengan darah Oh Dae-su.

Cap jari Oh Dae-su juga telah dijumpai pada sebuah cawan.

Sumber mengatakan bahawa Oh Dae-su telah pasti mengunjungi isterinya baru-baru ini.

Satu-satunya barang yang hilang ialah

sebuah album keluarga, yang menyokong teori polis.

Setelah tiga tahun,

kedut akan bertambah pada muka seseorang.

Kalau awak berdiri di luar pondok telefon semasa hari hujan...

...dan terjumpa dengan seorang lelaki yang mukanya diselindungi payung ungu,

nasihat saya adalah

awak patut berkawan dengan televisyen.

Televisyen boleh berfungsi sebagai jam dan kalendar.

Ia sekolah, rumah dan gereja awak,

kawan...

...dan kekasih.

Tapi...

Tapi...

...alunan suara kekasih saya...

...terlalu singkat.

Hari ini pada 7:50 pagi, bahagian tengah Jambatan Sangsu di Seoul,

sepanjang 50 meter, tiba-tiba runtuh...

Saya telah menulis senarai

semua orang yang saya singgung, bergaduh dan saya sakiti.

Ini ialah kedua-duanya jurnal penjara saya

dan autobiografi tentang perkara jahat yang saya lakukan.

Saya fikir saya telah menjalani hidup yang normal...

...tapi terlalu banyak kesilapan saya.

Satu-satunya perkara yang saya fikirkan pada masa itu

adalah penghuni bilik sebelah

mungkin hanya ada satu copstik,

Tapi...

Tapi...

Siapa yang telah penjarakan saya?

Adakah ianya Yoo Heung-sam?

Lee So-young atau Kang Chang-suk?

Siapapun yang penjarakan saya, tunggu.

Tunggu sahaja.

Saya akan ceraikan semua anggota tubuh awak,

dan tinggalan awak takkan ditemui.

Sebab saya akan telan sehingga cebisan terakhir.

Satu garis untuk setahun.

Bila saya mulakan ini, saya sudah ketinggalan enam garis.

Jadi tahun depan akan lebih mudah.

Lebih banyak tatu saya ada, lebih pendek copstik.

Lebih pendek copstik,

Lebih besar lubang di dinding.

Macam manapun...

..masa berlalu dengan pantas.

Sembilan tahun.

Sepuluh tahun.

Sebelas tahun.

BEKAS PRESIDEN CHUN DOO-HWAN DITAHAN

MAJLIS PENYERAHAN HONG KONG

PENGEBUMIAN PUTERI DIANA

PELULUSAN RASMI DANA IMF

Dua belas tahun.

PELANTIKAN PRESIDEN

PRESIDEN KIM DAE-JUNG MELAWAT KOREA UTARA

PIALA DUNIA DI KOREA

Tiga belas tahun.

ROH MOO-HYN DIUNDI SEBAGAI PRESIDEN

Empat belas tahun.

Saya akan keluar dalam masa sebulan.

Saya akan keluar dalam masa sebulan.

Saya akan keluar. Saya akan keluar dalam masa sebulan.

Saya akan keluar dari sini.

Saya akan keluar dalam masa sebulan. Dalam masa tepat sebulan.

Saya akan perlukan wang apabila saya keluar nanti, apa yang saya patut buat?

Patutkah saya mencuri atau merompak?

Apa yang patut saya makan dulu. Sup kimchi? Belut bakar?

Apa-apa sahaja kecuali ladu goreng.

Tapi di mana saya?

Dengan semua bunyi hon kereta, mesti sebuah bandar.

Apa yang penting, sekarang saya di tingkat berapa.

Macam mana kalau saya pecahkan dinding dan saya di tingkat 52?

Walaupun saya mati menjunam, saya masih berjaya keluar.

Saya akan keluar. Dalam masa sebulan saya akan keluar.

Bayangkan diri awak

berbaring di atas padang rumput.

Apabila awak mendengar bunyi loceng...

..awak akan tolehkan kepala awak...

...dan pandang ke bawah.

Awak akan nampak

padang rumput hijau yang tidak berkesudahan.

Matahari memancar terang...

...dan angin bertiup sejuk.