Joy

ТИКВИЦА ГОРДО ВИ ПРЕТСТАВУВА МАКЕДОНСКИ ПРЕВОДИ

(Нема смисла. Не ми е јасно, како можеше да се случи.)

(Не знам што ќе правам. Беше целиот мој живот. Како понатаму?)

(“Педелтон индустрис’’ е сe што знам. Сега, ми е одземено.)

(Кога некој ме гледа слаба, ја претворам слабоста во сила.)

(Даница, толку си силна. Не би можела, да сторам такво нешто.)

(Замисли ја промената, при борба за сопственост на земјиштето.)

(Можно е, само ако Бартоломеј умре.)

(Не ти давам сопственост над земјиштето.)

(Нема да дозволам. Спушти го пиштолот, глупачке.)

(Тој сeуште е во вљубен во Кларинда.)

(Кларинда, точно е. Тука сум, за тебе.)

Инспириран од вистински приказни за СМЕЛИ ЖЕНИ

ОСОБЕНО ОВАА

Ова е приказна за Џ О Ј ,

раскажана од мене, нејзината баба.

Сите почнуваат со сон, каков ќе биде нивниот живот.

Сонот на Џој почна, во изнајмена механичка гаража на татко и.

Мојата внука имаше, најдобра другарка Џеки...

Полусестра Пеги...

Куче...

Татко...

Мајка...

Која е моја ќерка...

Баба, тоа сум јас.

Таа создаде многу убави работи, во нејзината соба. Магија.

Некои луѓе сакаат да создаваат работи.

Имаат трпение и се разбира, умешни раце.

Џој беше една од оние луѓе, кои создаваат радост.

Јас, отворив порта кон големата зелена ливада.

Јас, отидов во шумата.

А таму, јас победив многу опасности.

Волк и други страшни работи.

Тогаш, почнав да градам, своја куќа.

Овде ќе живеам и создавам прекрасни креации,

за цел свет да види и има. Можеби, принц и принцеза

кои живеат карши шумата, во замок.

Гледаш? Тие се вљубени.

Може ќе ме поканат, за работите што ги правам.

Ти треба убав принц. Тоа ти треба. Принц.

Не, не ми треба. Ова е посебна моќ, не ми треба принц.

Ќерка ми Тери е разведена и сама, во собата си гледа серии.

(Замисли ја промената, при борба за сопственост на земјиштето.)

(Имам нешто за тебе. -Ох, Даница...)

(Толку си силна. Не би можела јас, вакво нешто.)

Секогаш чувствував, јас треба да ја охрабрам.

Затоа реков:

Ќе пораснеш и бидеш силна, паметна, млада жена.

Ќе одиш на школо, ќе запознеш прекрасно момче и имаш убави деца.

И ќе создаваш прекрасни нешта, во твојата соба.

Што се случи, со соништата на ова девојче?

Погледнете овде.

Мамо каj е ременот од работа, не ме пуштаат на аеродром, без него?

Не можеш да го најдеш? Да ти помогнам. -Не...

Знам, животот не ти се одвива како зборувавме, многу пати.

Цел живот е пред тебе, само не ти се случил, уште.

Надежта носи вечност.

Фала, Мими. -Секако. -Мамо, види што најдов.

Што е тоа? -Како може да ме прашаш тоа?

Огрлица за куче, ја измислив во средно.

Ти текнува, Мици се давеше неколку пати, па измислив огрлица

со брзо откопчување, и со ленти за болви.

Плус, има заштита од бегање. Не ќе доцнев на работава,

да добиев патент или адвокат.

Џој правачката. Само нешто правиш. Како да запамтам сe?

Сега Компанија Хартс, доби патент за огрлицата.

Не знам како се добива патент. -Што смрди вака?

Од каде јогурт овде?

Се чудев од каде смрди! -Фатило мувла, жити Бога!

(Да де, но животот не може да ми протече, вака)!

Џој, види кој се врати!

Мислев, тој е мртов.

Се врати како дух, со поголеми моќи.

(Оди си! -Сега сум помоќен).

(Како е можно? -Тргни се од него! Не си свесна што ти може дух.)

Бабо, ве носам на роденден, за 5 минути.

Здраво. Што правите тука? -Ви го враќам.

Не го сакам веќе. -Што?

Оштетен е, нема каде на друго место да оди.

Ми живееше дома, 2 години. -Тато, баш ми е жал.

Тони живее во визбата. -Бившиот маж, не треба да живее во визба.

Не се разведува така. -Добро.

Незнам кај ќе те ставам. Тато не таму, мама е таму.

Земи си го назад Тери, не го сакам веќе.

Што беше поарно со Шерон? -Тато, не одговарај.

Бевме во Музејот Метрополитен. -Што ти се бендиса?

Ќе ти кажам. Антички римски статуи, средновековен оклоп,

Етрурски накит... -Музеи се полни прашина и смрт.

...пиев еспресо, јадев сендвич, сe петка.

Сендвич и ковчег, Руди. Правлив, досаден ковчег.

Зошто праша? Како да правам муабет со лудара.

Што друго, капетан Џек? -Капетан Џек.

Да, Џек летечко магаре. -Ти си плин што истекува.

Не те гледаме ни мирисаме, ама не убиваш, тивко!

Кажи што правеше со Шерон?! -Баба Рога една.

Не! Муабетов заврши! -Ојдов, среќно! -Пази Џој, ќе одлепи!

Сакаш да одлепам. Рутина ти е. -Пази порцеланот! -Тато, доста.

Како е ова за одлепување? -Не!

А ова? И ова е одлепување.

Тато! -Пореметен човеку! -Точно.

Оштетен човек! -Во право си. Пореметен сум!

Ти си Величествена пореметувачка!

Извини душо, не ми се допаѓа ова.

Не треба да го гледаш ова. Многу жалам. Извини.

Ќе го исчистам. -Тато не чисти. Престани.

Престани, јас ќе средам. Само излези од собата.

Фала. Друштво, жалам за викањето. Мими ќе ве носи на роденден.

Здраво, душички.

Испокрши, пак. -Да, во право си. Баба не е во право. Малку сум крив

но, таа многу. -Дедо ќе биде со нас, некое време.

Јуху! -Ќе спијам со дедо, јуху!

Шарон не ги двоеше алиштата. Белата стана сива.

Имаш магичен допир... -Да, ќе ги средам.

Што е со моите книги? -Кај мене се. Ќе ти ги дадам.

Те сакам, дедо. -И јас тебе. -Средив таксата, ДДВ-то...

Ужас си. -Што прави тој тука?

Шарон го врати. Ќе биде со нас, додека најде нова љубов

или друго место да живее. Познато ти е!

Тато, стани!

Вака не се разведува. -Ќе ми кажуваш како се разведува?

Придонесувам, Том Џонс. Имам бизнис, ја имам Џој со хипотека,

Ти си пееш цели ноќи по клубови, стално те бркаат...

Ќе ја поделам визбава. -Разведен сум. Ми се може.

Не се разведува вака. -Каснам на работа, молам

пробајте да не се карате пред децата, особено не физички.

Го гледаш микрофонов, Руди?

Го допреш и ќе те убијам.

Одам, пробајте да не се испоубиете.

(Кларинда! -Страшно се случи. Стои настрана од него!)

Боже, како ќе го надминам ова. -Браво, Џој. -Пеги?

Што правиш тука?

Ја праќаш Мими со артритис, да ги носи

децата на роденден кај другарите? -Добра сум.

И онака подобро ви е со мене, тета Пеги.

Не бев глупачка, да влетам во лош брак и имам деца.

Дојдов да зборувам со тато, за работа.

Ќе ги донесеш книгите во гаража?

Ќе ги донесам подоцна. Во визба е. -Се зезам. -Знам.

Деца, ќе се зезаме подоцна, добро?

Да се зезаме, сега.

Го најдовме багажот во Кливленд, го враќаме во Њујорк.

Поднесувам жалба. На маж ми му требаат лековите. Како се викаш?

Џој? Не изгледаш радосна.

Може не сум баш радосна, денес. -Џој не смееш така...

Мора да зборуваш со шефот...

Имаме промени, ќе работиш ноќна смена.

Ноќна смена? -Има кратења.

Не плаќам метал, кој не сум го добил.

Вели плати, а не пратил фактура, па дури ни метал.

Зошто не прати фактура? Нека прати, ќе му платам.

Значи, испрати фактура.

Тато, фала што ми помагаш, со хипотеката.

Ги средив книгите, израмнив сметки. -Фала.

Жалам што бизнисот не оди, стрелиштено не ни помага.

Како е сеуште легално? -Што можам? -Толку години.

Сами го одржуваат, нивен имот е. Полиција не ги чепка.

Мислиш, му штети на бизнисот? -Сигурно не му помага.

Ако ти се помага, дојди среди го просторов?

И јас сакам да се дотерам, во костим да средувам сметки.

Овде 9873, проверувам сандаче. -Што е тоа?

Имам пенкало, слушам? 1314. Толку? Фала.

Што беше тоа? -Доверлив број.

Молам? -Служба за запознавање на вдовци.

Служба за запознавање? Ти не си вдовец. -Нема врска. Сингл сум.

Запознавам убави дами, можеби падне љубов.

Мора да сум вљубен, или се губам. Ме знаеш. -Те знам.

Шерон не беше добра, убаво е да се исполни со нова.

Добро, во ред. -Ало! Ова е 7633?

Фино што те видов. -Да. -Здраво, овде 9833.

Здраво, како сте? -Убав глас имате. - Фала.

Имате акцент. -Да, од Италија сум.

Како се викате? -Руди, а вие? - Труди.

Ме зезате? Вашето име е Труди? - Да.

Руди и Труди, симпатично. Да договориме средба?

Добра идеја. Да одиме на вечера?

Може да ве соберам. Имам зелен Мерцедес.

Во ред 18:30. Ќе бидам спремен. -Чао.

Среќно на сударот, тато. -Фала. Возбуден сум. -Што ќе носиш?

Го извадив Ралф Лорен. -Мора цело шише колонска? -Тони!

Мириса како баба ми. Мириса како неа!

Ми ги дигаш нервите. Мора да останам смирен и прибран.

Напнат си? -Од тебе. Ме напнуваш. -Момци доста, ве молам!

Кочија ме чека. -Забавувај се. -Пушти ми среќа. -Не ти треба.

Џој, вода! -Кај ми се манжетните? -Мамо, дојди да ми читаш!

5 минути, Кристи... Мајко, пак?!

Ти само седи си, таму. Удобно ти е?

Колку пати да ти кажам, не чисти четки во мијалникот.

Даница смета, неженствено е да се фрла во тоалет, и се согласувам.

Даница нека ти поправа цевки!

(Даница насочува моќ, кај што сака.)

Боже! Ако проблемов се влоши...

ќе те преместаме во друга соба.

Тоа значи, без телевизија. Многу страшна работа за тебе.

Не го дозволувај тоа, Џој. Ова е мое гнездо на удобноста.

Треба да викнеме водоводџија. -Што?

Маж да дојде, во моја соба?!

Не знам жена водоводџија, освен мене.

Ти не можеш, Џој? -Ги надминува, моите способности.

Фала, Џој.

Штурец е летачки инсект, голем 5-7см и прави звук до 120 дБ.