The Invitation

Libra Release team The Invitation (2015) Vertaling: Potloodje : Controle: Nozem013 @ 23.976 fps

Will.

Will. Hé. Ik vroeg of je in orde was. - Sorry.

We hoeven dit niet te doen. We kunnen ook naar huis gaan.

Ik red me wel.

God, dit ding is zo...

dik...

Officieel.

Misschien zijn ze aan het overcompenseren.

Het is moeilijk om iedereen zomaar op te bellen na twee jaar.

Niemand heeft haar gezien? - Ik zag haar en David in een supermarkt

en een tijdje daarna hoorde ik dat ze waren verdwenen.

En ze hebben ontmoet in de rouwgroep? - Ja.

Toen we nog getrouwd waren.

Ja, ik denk dat je had kunnen gokken op ons huwelijk.

Nee, mensen denken niet zo. - Ja, dat doen ze wel.

Nee, dat doen ze niet. - Ja, dat...

Oh mijn God.

Jezus. - Wat was dat?

Een coyote, denk ik.

Blijf hier.

Man.

Ga maar terug naar de auto.

Oké.

Jezus.

Dit was je huis?

Veel geld in Eden's familie.

Het was nooit van mij.

Kom op, Ty.

Eten is klaar.

Hé, je bent er.

A, ik win. Zie je wel?

Zijn er weddenschappen? - Alleen voor entertainment.

Hallo, makker.

Ik ben Gina. We kennen elkaar van hun... - Ja.

Leuk je te zien. - Goed om jou te zien.

Kira, je ziet er zo goed uit. Wil je een kind voor ons baren?

We maken geen grapje. - En jij...

Ik zie dat je er onverzorgd uit ziet. Wat? Zie ik er onverzorgd uit?

Nu wat minder.

Het is gewoon... - Wat? Kom op.

Hoe gaat het?

Dit is Kira? - Dat ben ik.

Ik ben Claire. - Leuk je te ontmoeten.

Insgelijks. - Hé, Will.

Ik ben Ben. Ken je me nog?

We hebben samen een bloeiend bedrijf de grond in gejaagd.

Het was nooit bloeiend.

Het bloeide drie maanden lang, dat weet je.

Wacht. Waar is Choi?

Laat, zoals altijd. Ik kan hier ook geen signaal krijgen.

Zijn Eden en... - Ik ben hier.

Laat me naar je kijken, Will.

Ik heb je gemist. - Ik ook.

Het huis ziet er niet heel anders uit. - Nee, niet echt.

We zijn blij dat je er bent.

Je bent een zootje.

En jij bent zeker Kira.

Bedankt dat ik er mocht zijn.

Will, je kent David.

Natuurlijk.

Will, kom hier.

Ik ben zo blij dat je er bent. Zo verheugd.

Hoe gaat het?

Geweldig. Ik bedoel, we hebben zoveel om over te praten..

zoveel te vieren vanavond.

Kira. - Ja.

Oké.

Prachtig.

Wat kan ik je te drinken geven? - Nee, ik hoef niks.

Ik zou voor de wijn gaan, het is een '85 Rothschild.

Je maakt een grapje zeker. - Wat betekent dat?

Will, je bent enig. - Het is ongeveer zeven miljoen euro per fles.

Kijk eens aan. Deze avond is speciaal.

We moeten dit niet bewaren. We moeten genieten...

van wat we hebben.

Weet je het zeker? - Ja.

Ja, dankjewel.

Nu iedereen hier is... - Behalve Choi.

Die Choi, man. - Goed.

Behalve Choi, maar ik denk dat we moeten beginnen zonder hem.

Allereerst, welkom op onze bijeenkomst of zoiets.

Jullie zijn allemaal erg speciaal voor Eden...

dus je ben je ook speciaal voor mij...

en we hebben jullie gemist, en we houden van jullie.

Ieder van ons is op een reis...

en we vinden dat het belangrijk is...

We willen dit huis en ons een nieuwe start geven, dus..

laten we dit ongelooflijk dure glas wijn heffen

op een nieuw begin.

Proost.

Hé, bewaar een glas voor mij.

Dit is Sadie. Sadie, mijn vrienden.

Dus... Hoe kennen jullie elkaar?

Dezelfde vrienden, gok ik. We ontmoetten elkaar in Mexico.

Sadie verblijft bij ons en help ons.

Ja, het is leuk. We hebben plezier.

Ik hoop dat je het niet erg vindt dat ik er ben. Het is geweldig.

Ze hebben mij zoveel over je verteld.

We hebben onderweg een coyote geraakt.

Hij kwam uit het niets. We konden niks doen.

Hij was in een slechte vorm. Hij heeft hem moeten doden.

Wat? Waarom heb je dit niet meteen gezegd?

Je hebt hem gedood met... Wat?

Wielsleutel. - God. Wat?

Ik weet niet hoe je het deed. Het is best wel stoer.

Nee, het is goed. Het was genade.

Vind je het erg als ik even rondkijk?

Natuurlijk niet.

Dankjewel.

Ik zie je zo.

Ik kan het niet geloven. Een wielsleutel heeft veel...

Nee, doe het niet.

Nee, doe het niet!

Will.

Jezus.

Sorry. Je liet me schrikken.

Niks aan de hand.

Je bent zo knap. Je straalt.

En Kira. Jullie zijn zo mooi.

Dankjewel.

Kun je me alsjeblieft helpen met de glazen?

Tralies op ramen zijn nieuw.

Ik was hier een tijd alleen.

Het is voor de veiligheid.

Het is mooi.

Dankjewel. Ze zijn van Mexico.

Was je daar de afgelopen twee jaar? - Gedeeltelijk.

Heb je je zorgen over mij gemaakt? Aan me gedacht?

Ja.

Dat heb ik gedaan, ja.

Goed, met mij gaat het fantastisch. Kan niet beter.

Je hoeft je geen zorgen meer over mij te maken.

Je vindt het niet moeilijk om hier weer te zijn?

Nee, helemaal niet. Het hoeft niet. Dat is ongelooflijk.

Je ziet er anders uit, Edie... - Ik ben anders.

Ik ben vrij. Al die nutteloze pijn...

het is weg.

Het is iets wat iedereen kan hebben Will, en ik wil dat jij dat ook hebt.

Eden ziet er lekker uit. Ik kan dat zeggen, toch?

We zijn allemaal volwassen.

Het is goed je weer te zien, Ben. - Jij ook.

Het is veel te lang geleden.

Ik ben hier gewoon om te eten.

Waar hadden jullie het over?

Gaat mij niets aan.

Ik was Will aan het vertellen dat pijn niet nodig is.

Echt waar? Waarom heeft niemand me dat verteld?

Het is eigenlijk heel gemakkelijk.

Al de negatieve gedachten...

verdriet, boosheid, depressie, het zijn allemaal chemische reacties.

Het is fysiek, en helemaal te veranderen.

Je klinkt als een brochure, Eden.

Je kunt de negatieve dingen uit je lijf halen...

en leven zoals je wilt.

Dus je poept je pijn uit?

Je hebt zo te zien geen interesse.

Sorry, Eden. Het klinkt gewoon gek.

Eden, verdomme.

Je zult niks leren totdat je stopt met alles uit te lachen.

Daarom kan niemand het iets schelen wat je denkt.

Oké.

Ze heeft me verdomme geslagen.

Dat was hard.

Het is toch niet... - Voor de vegetariërs.

Is ze al de hele avond zo? - Ja, David ook.

Ik sta achter je wat je moet doen om te overleven,

vooral met wat jullie hebben meegemaakt, maar jij bent niet gek geworden.

Oh ja?

Niet op die manier.

Hoe is het met jou?

Weet ik niet.

Ik weet niet hoe ik me moet gedragen.

Het is niet meer zoals de goede oude tijd.

Nee, dat klopt.

Waar is Amanda? - Thuis bij de kinderen.

Pissig.

Wat? Waarom?

Ik denk dat we een hekel aan elkaar hebben.

Dat is niet goed. - Ja, dat weet ik.

Maar de seks is zo...

agressief.

Ik kan het niet ontkomen.

Het is goed je te zien. - Jij ook.

Niemand kan het iets schelen wat ik denk? - Nee.

Kom op. Echt? - Nee.

Ben, neem een glaasje wijn.

Ik heb het al losgelaten, dat moet jij ook doen.

Ik zeg geen nee. - Zie? Het is al weg.

Kom, ga bij me zitten.

Stel mij een vraag.

Oké.

Ik meen het, stel me een vraag. - Oké, sorry.

Je krijgt een dienstverband, toch? - Ja, ik heb het gekregen.

Kom zeg. - Een jaar geleden.

Een jaar geleden? Werkelijk? - Ik had zelfs een feest.

Het spijt me. - Het geeft niet.

Je bent nu hier.

Is het niet raar om hier te zijn?

Misschien is dat Choi, onze held.