The King Dae Joyoung (대조영)

‫گومی...پسر منه؟

‫بله.

‫اون پسر توئه.

‫باید نجاتش بدی! باید نجاتش بدی.

‫داخلی؟

‫بله پدر.

‫این وقت شب اینجا چیکار میکنین؟

‫من نمیخوام نوه ام رو از دست بدم.

‫پدر!

‫- چیزی وجود نداره که راجع بهش فکر کنی ‫- بیا سربازان رو ببریم و گومی رو برگردونیم.

‫- نمیتونیم اینکارو بکنیم ‫- جویونگ

‫مردم دارن تازه ساکن میشن. اصلاً کار خوبی نیست ‫که موکچو رو عصبانی کنیم و با ترگول ها دشمن بشیم.

‫ژنرال

‫این درست نیست.

‫من روی انگیزه موکچو برای عبور از یوها فکر ‫کردم. اون مطمئناً بدنبال گرفتن یودونگه.

‫جاسوسان ترگل در قلعه های پکام و یودونگ دستگیر ‫شدن. چرا اونا به یودونگ جاسوس فرستادن؟

‫موکچو با تانگ متحد شد و کران رو نابود ‫کرد، ما باید هدف بعدی اش باشیم.

‫شاید این فرصتی برای ما باشه که ترگول ها رو سرکوب کنیم.

‫برادر بیا بریم!

‫- بیا کار اون موکچوی عوضی رو یکسره کنیم! ‫- به ما دستور بدید ژنرال!

‫تو نظرات افرادتو شنیدی. خوب درباره اش ‫فکر کن و بعد تصمیمت رو بگیر.

‫بیاید بریم.

‫شما باید از لحاظ روحی-روانی خیلی ‫خسته باشید. سعی کنید استراحت کنید.

‫خوابیدی؟

‫ژنرال تجویونگ ـه.

‫- بیارش داخل ‫- چشم بانو

‫- انگار حالت خوب نیست ‫- نه، خوبم.

‫اگر این اتفاق نیفتاده بود، من هرگز ‫چیزی درباره پسرم نمیفهمیدم.

‫اگر دنیا فهمیده بود که گومی پسر شماست ‫اون تا حالا چندین بار کشته شده بود.

‫ایی هگو هم اینو میدونست؟

‫درسته.

‫یعنی اون میدونست و این همه ‫سال گومی رو مثل بچه خودش بزرگ کرد؟

‫گومی تا امروز زنده است چون ژنرال ‫ایی هگو ازش محافظت کرد.

‫گومی دو تا پدر داره.

‫یکی که اونو به دنیا آورد

‫و دیگری که بزرگش کرد.

‫لطفاً همین یکبار واسش یک پدر باش.

‫لطفاً پسرمون رو نجات بده.

‫من میدونم این چقدر واست سخت ‫بوده اما نمیدونم چی باید بگم.

‫نه، تو نمیدونی من چه درد هایی کشیدم.

‫تو نمیدونی بزرگ کردنش با این راز، چقدر سخت بود.

‫همیشه وقتی بهش نگاه میکردم ‫احساس میکردم تو رو دارم می بینم...

‫تو هرگز نمیدونی من چی کشیدم...

‫توی خواب هم نمیدیدم بخاطر من در ‫چنین عذاب و اضطرابی زندگی میکردی.

‫اما چطور میتونم زمان رو برگردونم؟

‫تنها کاری که میتونم بکنم اینه که در تنهایی بخاطر ‫همه درد هایی که برات به وجود آوردم، بخشش بخوام...

‫متأسفم.

‫خانم.

‫به ترگول ها حمله کن.

‫اگه حالا به کسی که خون خودت ‫در رگهاش هست پشت کنی

‫تا ابد پشیمون میشی.

‫خانم!

‫وقتی کار مهمی داری که انجام بدی، نباید ‫بذاری گناهی اذیتت کنه و بر قلبت سنگینی کنه.

‫باید در اول صبح افرادت رو برای جنگ بفرستی.

‫نمیدونی این حرف های آرامش بخشت چقدر برام معنا داره.

‫ممنونم...

‫ممنونم خانم...

‫سربازان آماده ی حرکت هستند

‫باید عجله کنید

‫اگه نتونید ترگول ها رو سرکوب کنید، ما نمیدونیم ‫در آینده با چه خطراتی مواجه میشیم.

‫فهمیدم.

‫چه اتفاقی داره میوفته؟

‫اونا حتی سخت تر از قبل دارن مقاومت میکنن.

‫مرگ سونمانی یونگ روحیه شون رو بالا برده.

‫انگار باور دارن که تجویونگ برای نجات شون میاد.

‫مسخره است.

‫چرا تجویونگ بخواد برای نجات ایی هگو، با ما دشمن بشه؟

‫با این وجود، اونا اینو باور دارن و همین ‫هم باعث تجدید مقاومت شون شده.

‫اونا دیگه زیاد دوام نمیارن.

‫هیچکس حتی ایی هگو هم نمیتونه گرسنگی رو تحمل کنه.

‫ایی هگو مال منه! نمیذارم دستِ موکچو بیوفته!

‫و نمیتونیم بذاریم کران ها بخاطر گرسنگی تسلیم بشن.

‫ژنرال اینو به من بسپارید.

‫چیه، تو فکری داری؟

‫من امشب مخفیانه به اونجا میرم و بهشون غذا میدم.

‫احمق!

‫- عقلت رو از دست دادی؟ ‫- اما من...

‫ژنرال. یکم دیگه صبرکنید. بزودی دروازه باز میشه.

‫منظورت چیه؟

‫- در بین افراد ایی هگو، چند مبارز تانگی وجود داره ‫- میدونم

‫خب اون خائن ها چی؟

‫- من باهاشون درارتباطم ‫- چی؟ درارتباطی؟

‫تسلیم بشن؟ مسخره است.

‫شما وقتی که دروازه باز شد، به اونجا ‫میرید و همشونو نابود میکنید.

‫این تنها راه ساکت کردنِ موکچو ــه.

‫میدونستم تو موفق میشی ایی مون!

‫احمق! حداقل نصف ایی مون عقلت رو به کار بنداز! ‫از مخ ات استفاده کن!

‫بله البته...

‫من نمیتونم جلوی مردی مثل موکچو کم بیارم.

‫چی دارید میگید؟

‫به من میگید دروازه شهر ‫رو باز کنم و تسلیم بشم؟

‫چرا ما باید برای کران ها، بمیریم؟

‫تانگ ما رو رها کرد!

‫من ترجیح میدم با افتخار بمیرم اما ‫برای نجات جونم بهشون التماس نکنم.

‫- اما ژنرال ‫- ساکت!

‫دیگه نمیخوام بشنوم. پس شما هم دیگه درباره اش فکر نکنید.

‫ژنرال! ژنرال!

‫اون راضی نمیشه.

‫- مجبوریم بدونِ او اینکارو بکنیم ‫- اما حالا ژنرال چو اینسا حواسشو بهمون جمع میکنه

‫شاید. اما اون هرگز فکر نمیکنه ‫که ما قراره امشب دروازه رو باز کنیم.

‫سربازان به آخرین حرف های پادشاه اعتماد کردن.

‫و بخاطر همین روحیه شون سر به فلک کشیده.

‫من نمیدونم چرا اعلاحضرت اون حرف ها رو زد.

‫این برای منم بیشتر از یک رویای خیالی نیست

‫تو هم باور داری تجویونگ به کمک ما میاد؟

‫بله، چون اینجا جزء قلمروی یودونگه.

‫پس اون برای بیرون کردن ترگول ها ‫میاد نه برای کمک به ما.

‫کی میدونه؟

‫شاید تجویونگ برای کمک به ما میاد.

‫کران بخاطر تجویونگ نابود شد.

‫حتی اگه برای کمک به ما بیاد من اصلاً خوشحال نمیشم.

‫من بیشتر نگران تمام شدن ذخیره ی غذایی مون هستم.

‫اگه غذامون تموم شد، ما اسب ها رو میکشیم و میخوریم.

‫به هرحال ما از اینجا با اسب هامون هیچ جا نمیتونیم بریم.

‫شما که باور ندارید تجویونگ میاد، نه؟

‫اون تنها امید ما برای زنده خارج شدن از اینجاست.

‫بریم.

‫ژنرال! ژنرال!

‫- از داخل قلعه علامت دادن ‫- واقعاً؟

‫ژنرال، دروازه باید باز شده باشه. ‫به ما دستور حرکت بدید.

‫ما اسب هامون رو اینجا میذاریم ‫و با پای پیاده به قلعه میریم.

‫من کاری نمیکنم که ترگول ها چیزی درباره اش بفهمن.

‫- چشم ژنرال ‫- بریم

‫ایی هگو رو پیدا کنید!

‫ایی هگو رو پیدا کنید! میخوام ایی هگو رو بگیرید!

‫چی؟ صدای جنگ در دروازه؟

‫فقط صدای جنگ نمیاد، بلکه نور مشعل هاشون هم دیده میشه.

‫اما وقتی که داشتیم شیفت هامون رو ‫عوض میکردیم، همه چیز خوب بود.

‫حالا شیفتِ کیه؟

‫ژنرال مارین جا و ایی داجو.

‫نکنه اونا...

‫چی شده؟ همه چی که انگار خوبه.

‫- اما من خودم نور آتش ها رو دیدم ‫- ژنرال، برای چی به اینجا اومدین؟

‫ما صدای نبرد شنیدیم

‫بله درسته، ارتش تانگ قلعه رو گرفته!

‫ژنرال.

‫بله!

‫- چطور تونستید به ما خیانت کنید؟ ‫- ساکت شو!

‫سلاح هاتون رو بندازین.

‫هرکی مقاومت کنه، همینجا کشته میشه.

‫وایسید!

‫سلاح هاتون رو بندازین.

‫پدر!

‫زندگی تون رو بیهوده فدا نکنید ‫تا من زنده ام، نمیذارم شما بمیرید.

‫- ژنرال! ‫- ژنرال!

‫منو بکش و از جونِ افرادم بگذر.

‫- عوضی ‫- ژنرال

‫پدر!

‫ژنرال

‫ایی هگو...

‫تو خیلی منو اذیت کردی.

‫- افراد، فوراً دستگیرشون کنید ‫- چشم ژنرال

‫- ببریدشون! ‫- چشم ژنرال!

‫- ول کنید ‫- ولمون کنید

‫بالاخره تسخیر این قلعه و سقوط کران ها به پایان رسید.

‫- تبریک میگم ژنرال ‫- تبریک میگم ژنرال

‫دوست دارم حالا صورت موکچو رو ببینم. ‫قیافه اش باید خیلی دیدنی باشه.

‫کاهان!

‫کاهان، سورینگی قلعه رو گرفته!

‫چی داری میگی؟

‫چطور او یک شبه اونجا رو گرفته؟

‫شکی درش نیست

‫حالا به جای پرچم های کران، پرچم های ‫تانگ بر دیوار های قلعه آویزان شده.

‫غیرممکنه

‫سورینگی چطوری تونسته یک شبه ایی هگو رو بگیره؟

‫پدر!

‫پدر! اردوگاه تانگ کاملاً خالیه!

‫چی؟

‫منظورت اینه که اونا واقعاً قلعه رو تصرف کردن؟

‫کاهان، تانگی ها یک قدم از ما جلوتر افتادن.

‫من نمیذارم اونا ثمره ی تلاش و کار ‫های سخت منو برداشت کنن.

‫من به داخل قلعه میرم!

‫خوش آمدید کاهان.

‫ارتش تون خیلی آهسته پیش میرفت ‫برای همین دیشب خودم دست به کار شدم.

‫ایی هگو و زندانی های کُران کجان؟

‫اونا توی زندان ان، نمیخواد نگران نباشید.

‫برید اونا رو برای اعدام کردن بیارید!

‫- چشم کاهان ‫- وایسید

‫اونا زندانی های من هستن، دست بهشون نزن.

‫من کران ها رو نابود کردم و منم ‫بقیه ی ارتش شون رو نابود میکنم.

‫اگه دست به زندانی های من بزنید، کشته میشید.

‫ببین سورینگی، من موکچو هستم

‫تو مطمئنی که میخوای با من دربیوفتی؟

‫چشماتو باز کن و یک نگاه به اطرافت بنداز

‫تو با سورینگی درگیری. وقتی که تو بچه ‫بودی، کل دنیا زیر پای من بود.

‫چی؟ بچه؟ همتونو میکشم!

‫ژنرال! ژنرال!

‫مشکلی پیش اومده.

‫مشکل؟ چه مشکلی پیش اومده؟

‫اردوگاه ترگول در بیرون قلعه، تحت حمله است!

‫چی؟ کی جرئت کرده به اردوگاهم حمله کنه؟

‫- کل اردوگاه پاکسازی شد ‫- حالا آذوقه هاشونو میسوزونیم.

‫غلات رو نابود کنیم؟

‫اونا یک لشکری هستن که کیلومترها دور از خانه شونه. ‫اینکار برای شکستن روحیه شون، بهترین کاره.

‫فهمیدم برادر.

‫- بیا بریم که پیلی ‫- آه چقدر اسراف!

‫گلسابیو، در تمام دروازه های قلعه، سرباز بذار ‫هرکسی که تلاش کرد خارج بشه رو بکش.

‫چشم برادر

‫- بریم ‫- بله ژنرال

‫ما اونا رو گیر انداختیم.