Extracurricular (인간수업)

‪เรื่องราวในซีรีส์เป็นเรื่องสมมติ ‪ไม่เกี่ยวกับบุคคลหรือเหตุการณ์จริง

‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)

‪เขาเป็นนักเรียนที่ซื่อสัตย์

‪มีความประพฤติเรียบร้อย

‪ผลการเรียนดีมาก

‪นิสัยเงียบและสุขุม ‪เป็นตัวอย่างที่ดีของคนอื่น

‪ไม่สร้างปัญหาให้ใคร

‪เป็นนักเรียนดีเด่นเลยครับ

‪หนึ่งๆ

‪(เกรดคะแนนดิบ หนึ่ง)

‪คนญะ คนญะ คนญี่ปุ่น

‪ยินดีด้วยนะ

‪ขอบคุณครับ

‪ไม่เคยโดนหักคะแนนอะไรเลย

‪ไม่เคยโดนตักเตือนด้วย

‪มนุษย์ล่องหนก็ไม่ใช่

‪ไม่มีวี่แววสักอย่าง ‪จะไปรู้ไหมว่านายเป็นคนยังไง

‪(บันทึกกิจกรรม)

‪แต่ช่างมันเถอะ

‪นักเรียนดีเด่นอย่างนาย ‪มันตัวยุ่งที่สุดเลย

‪ขอบคุณครับ

‪ไม่ได้ชมสักหน่อย

‪อย่างน้อยก็ช่วยหาอะไรทำเถอะ ‪ทำนิดๆ หน่อยๆ ก็ได้

‪ไม่งั้นล่ะก็ ต่อไปจะมีปัญหาตามมานะ

‪(คำแนะนำ ‪หาอะไรทำอย่างละนิดละหน่อย)

‪นี่นายใช้ชีวิตเป็นไหมเนี่ย

‪ผมคิดว่าผมเอง ‪ก็พอทำอะไรได้บ้างนะครับ

‪แล้วปีหน้าจะไปต่อที่ไหน

‪ก็คงต่อม.ดัง...

‪แล้วม.ไหนล่ะ

‪ที่ไหนก็ได้ครับที่ผมสอบติด ‪แค่นั้นก็พอใจแล้วครับ

‪เอกอะไรล่ะ

‪เอกอะไรก็ได้ครับที่สอบติด

‪แล้วอนาคตอยากทำอะไร

‪งานอะไรก็ได้ครับที่ได้เงิน

‪โอ้โห ความคิดนายนี่สุดโต่งชะมัด

‪สุดโต่งคืออะไรเหรอครับ

‪ช่างมันเถอะ

‪นายไม่มีเลยหรือไง ‪อาชีพที่ใฝ่ฝันจริงๆ น่ะ

‪โตไปอยากเป็นอะไร

‪เรื่องที่ตั้งใจว่าต้องทำให้ได้

‪ความฝันหรือเป้าหมายระยะยาวน่ะ

‪ทำนองนั้นน่ะ ไม่มีเลยเหรอ

‪(ชีวิตผันผวนก่อนพายุกระหน่ำ)

‪โอ๊ย แม่ง โคตรเกลียด

‪อย่างนี้ก็ได้เหรอ

‪- นี่ ‪- ทำไมอีกล่ะ

‪ยัยบ้า ดูนี่สิ

‪- อะไร ‪- แกล้งกันใช่ไหม

‪อะไร อะไรหายล่ะ

‪- บอกมานะ ‪- พูดบ้าอะไรของเธอ

‪ที่อยู่ตรงนั้นน่ะ กล่องของขวัญน่ะ

‪ก็เธอทำหายเอง มาโวยวายอะไรกับฉัน

‪นั่นของขวัญครบรอบ 100 วัน ‪ของฉันกับกีแทนะ

‪- เธอเอาไปไว้ไหน ‪- ปล่อยนะ

‪ฉันไม่ได้แกล้งสักหน่อย

‪เธอบ้าไปแล้วหรือไง

‪นี่ๆ

‪หรือจะเป็นยัยนั่น

‪- ยัยไหน ‪- ยัยนางฟ้าขี้ขโมยไง

‪จริงด้วย ยัยเนตี้แน่ๆ ‪ซอมินฮีโดนแกล้งแล้วแหละ

‪ยัยโง่เอ๊ย

‪- โธ่เว้ย ‪- ให้วันนั้นก็จบ ยัยโง่

‪โอ๊ย อีเวรเอ๊ย

‪พูดหยาบคายขนาดนี้ได้ยังไง

‪- กีแท ‪- โอ๋ๆ

‪อะไรเหรอ

‪ไม่รู้ย่ะ อะไรหายไม่รู้ ‪เห็นบอกว่าของขวัญ โอ๊ย

‪เงียบไปเลย

‪ของขวัญเหรอ ของขวัญอะไรเหรอ

‪- ของฉันเหรอ ‪- อะไร ของขวัญอะไร

‪ของฉันไง

‪นี่ ของขวัญอะไรกันล่ะ ‪ของขวัญอะไร มีที่ไหน

‪ของขวัญอะไรของนาย ของขวัญอะไรเหรอ

‪- ของขวัญอะไรๆ ‪- ของขวัญอะไรล่ะ

‪- ของขวัญ ‪- อะไรเล่า

‪ความฝัน

‪ความฝันมันราคาแพง

‪(ผู้ปกครอง)

‪ยิ่งถ้าไม่มีพ่อแม่ ‪ฝันนั้นก็ยิ่งแพงขึ้น

‪(โอจองจิน)

‪แค่พยายามในจินตนาการ

‪มันใช้ไม่ได้หรอก

‪หมาน้อย เช็กข้อความ

‪เช็กข้อความทั้งหมด

‪มีข้อความที่ไม่ได้อ่าน ‪ทั้งหมดหนึ่งข้อความ

‪ข้อความว่า

‪ช่วยเหลือๆ

‪- ช่วยเหลือๆ ‪- โอ๊ย แม่ง...

‪ช่วยเหลือๆ

‪ส่งข้อความให้หัวหน้าอี

‪ตอนนี้ไม่ได้น่ะสิ

‪กินเยอะๆ เลย

‪(อา: อยู่แถวนี้ใช่ไหมครับ ‪พบคนชั่ว ที่ลิส 505 ฝากด้วยนะครับ)

‪ไม่ให้ครูประจำชั้นรู้ก็ได้ ‪แต่ก็ดันโดนจับได้

‪เทคหนึ่ง

‪วันนี้ก็ชี้ทางสว่างให้คนที่ขายความเป็นคน ‪ให้ระบบทุนนิยมเหมือนเดิม

‪นี่คือภาพที่ได้บันทึกไว้

‪ก่อนจะชี้แนะให้ ‪ฉันจะให้โอกาสเธอโต้แย้ง

‪ไหนๆ เธอก็

‪อยู่ภายใต้เงื่อนไขพวกนี้ ‪อยู่แล้วนี่นา

‪ไปตายซะ ไอ้ลูกหมา

‪ไอ้เลวเอ๊ย...

‪แม่จ๋า

‪อะไร อะไรเนี่ย

‪อย่าเข้ามานะ อย่าเข้ามา

‪แกเป็นใคร ฉันแทงจริงนะ

‪- ไอ้โง่ ‪- แทงจริงนะโว้ย

‪กรรไกร

‪หา

‪ถ้าทำแบบนั้น ทำร้ายฉันเลยสิ

‪ไม่...

‪ไม่นะ กรรไกรฉัน

‪บอกว่าทำร้ายฉันเลยไง

‪"สิ่งที่อุ้มชูฉันจนเติบใหญ่มาตลอด 23 ปี ‪คือสายลม"

‪ไหนดูซิ นี่มันหมายความว่ายังไง

‪สายลมอุ้มชูฉันเหรอ

‪หือ

‪สายลมเนี่ยนะ

‪มันเป็นไปได้เหรอ

‪เอาล่ะ มีใครในห้องนี้

‪ที่ได้ค่าเรียนพิเศษจากสายลมบ้าง ยกมือ

‪มีไหม

‪ใช่ ไม่มีหรอก

‪ถ้างั้นปกติใครเลี้ยงเด็กล่ะ

‪- พ่อแม่ ‪- พ่อแม่

‪ใช่แล้ว พ่อแม่เลี้ยงดู

‪พ่อแม่ให้เงินเรา คอยดูแลเรา

‪สิ่งนั้นคือการเลี้ยงดู ใช่ไหม

‪เอาล่ะ งั้นที่ผู้พูดบอกว่า

‪สายลมนั้นอุ้มชูเรา

‪มันแปลว่าอะไรกัน

‪ครับ ค่าจ้างแสนห้า

‪แผลฟกช้ำก็มีถึงข้างในปาก

‪ชดเชยค่าเสียหายด้านจิตใจก็ด้วย

‪รวมๆ แล้วน่าจะบำบัดสองอาทิตย์

‪ผมที่ถูกตัดไปล่ะครับ ‪จะคิดราคายังไงดีครับ

‪ทีนี้ดูนะ

‪(โดนตัดไปแค่ไหนครับ)

‪ความอบอุ่นของพ่อแม่

‪โดนตัดไปแค่ไหนครับ

‪ก็น่าจะสองข้อนิ้วได้มั้งครับ

‪ค่าชดเชยรวมทั้งสิ้น ‪เป็นเงินสองล้านวอน ดำเนินการได้

‪สองล้านวอนเหรอ

‪ต้องจ่ายสองล้านเหรอครับ

‪ในกระเป๋ามีเงินสด 23,000 วอนนี่

‪- ขาด 1,977,000 วอนครับ ‪- ไอ้โง่

‪เอาล่ะ

‪ความรักจากครอบครัว

‪ความอ่อนโยนและความอบอุ่นของพ่อแม่

‪สิ่งเหล่านี้ไม่สมบูรณ์พอสำหรับเขา

‪ดำเนินการตามขั้นตอนการค้นหา

‪เสื้อผ้า เข็มขัด กางเกง ถุงเท้า

‪"บางคนแลเห็นคนบาปในดวงตาฉัน

‪บ้างแลเห็นคนโง่ในปากฉัน

‪ส่วนตัวฉันไม่นึกเสียใจใดๆ

‪แม้เช้าวันใหม่เริ่มขึ้นอย่างสดใส

‪อาจเป็นน้ำค้าง ‪ในบทกวีจากเบื้องบน..."

‪รวมแล้ว...

‪ได้ 323,000 วอน

‪- ขอบคุณครับ ‪- ขอบคุณค่ะ

‪ขาดอีก 1,677,000 วอนครับ

‪- คุณลูกค้า ‪- ครับ

‪ไม่ใช่นาย

‪ค้างชำระค่าเสียหายในการทำงาน

‪รวมทั้งสิ้น 1,677,000 วอน

‪- เอหรือบี ‪- บี

‪เลือกบีเป็นตัวเลือกในการเก็บเงิน ‪อาจมีจำนวน...

‪บีเว้ย ไอ้ห่านี่

‪ตายซะ

‪- พี่ ‪- ครับ

‪- อ้าปากค่ะพี่ ‪- ครับ

‪อา

‪อา นั่นแหละๆ

‪โอเค

‪ตัวเลือกบี กำลังดำเนินการ

‪ทำดีมากครับ หัวหน้าอี

‪หมายความว่ายังไงครับ

‪หมายความว่าคุณจะโดนกระทืบไงคะ

‪คืนเงิน 1,677,000 วอน

‪(ข้อความจากนายกล้ามโต)

‪(นายกล้ามโต: สวัสดี ว่างไหม)

‪(รสน้ำเงิน: ว่าง)

‪(รสน้ำเงิน: ได้สิ)

‪(นายกล้ามโต: ดูรูปหน่อย)

‪(อา: หนูน้อยขอความช่วยเหลือ)

‪(นายกล้ามโต: เท่าไร)

‪(สามแสน)

‪หัวหน้า

‪นี่ค่ะ

‪ความฝันของผม

‪คือการเรียนจบ

‪(มหาวิทยาลัยทอปทรี ‪เหนือไปอีกขั้น)

‪เรียนต่อมหาวิทยาลัย มีงานทำ

‪มีลูก เลี้ยงลูก

‪ใช้ชีวิตปกติ และตายไป...

‪อย่างปกติ

‪(หัวหน้าอี ‪รับเงิน 350,000 วอนเรียบร้อย)

‪(ครับ ขอบคุณมากครับ)

‪เพียงแต่ตอนนี้ ต้องการเงินด่วน