Once Upon a Snowman

Apa dah jadi?

Saya hidup.

Siapa yang cakap itu?

Saya yang cakap.

Saya boleh cakap.

Saya boleh fikir.

Saya boleh jugel.

Tak boleh.

Yakin betul saya boleh buat.

Rasanya saya ini macam orang salji.

Takkanlah.

Tak mungkin saya orang salji.

Apa yang saya cakap ini?

Siapa saya?

Helo?

Ada orang tak?

Saya sedang ada masalah nak kenal diri sendiri.

Rasanya.

Jadi, saya dibuat daripada salji dan saya berjalan atas salji.

Macam pelik pula.

Saya rasa saya sesat dan bingung.

Saya rasa bingung sangat.

Lagu bangsal.

Hel? Ada sesiapa yang cari hilang orang salji?

Helo!

Selamat datang ke Kedai Oaken.

Kedai Oaken?

Tahu tak selain daripada guna perkataan kedai,

kita juga boleh guna perkataan toko?

Saya tak pandai membaca pun.

Saya sendiri tak pasti bagaimana saya boleh tahu.

Saya rasa saya suka awak.

Awak nak apa?

Siapa diri saya?

Nama sendiri pun tak tahu.

Saya rasa kalau saya bukan Fernando, mungkin Trevor.

Mana hidung saya?

Awak nak hidung?

Ya.

Tapi saya tak ada duit.

Jangan risau.

Murahnya hati awak, encik yang macam beruang.

Di sini ada tak lobak merah?

Baru habis sekejap tadi.

Tapi saya rasa mesti ada benda lain yang boleh jadi pengganti.

Apa benda ini?

Itu namanya musim panas.

Musim panas? Cantik betul!

Bunyi lebah.

Matahari.

Kupu-kupu.