Ride or Die

Chámome Debbie Claybourne.

Cría que o meu matrimonio era sólido.

Quero o divorcio.

Judith!

Que coñecía a miña amiga.

Es asasina a soldo?

Son.

Chámome Whiptail.

Son asasina a soldo internacional.

É o meu próximo encargo? Billy Donovan?

Eras un exemplo. Agora todo canto tocas acaba en caos.

Por que nos disparan?

Que fas cunha arma?

Agora as nosas vidas están completamente do revés.

É a mancha negra. Código de piratería. Quérenme morta.

Sei como atopalas.

Disparáronme, perseguíronme,

conducín un vehículo sen estar asegurada.

E o meu home…

Hai algo que debes saber sobre David.

- Morreu. - Deixoume.

- Que? - Que?

Equipo de resposta armada, Northwood Hills.

Aviso de disparos na B34.

As testemuñas falan dunha condutora soa.

Merda.

Premio.

Estás ben?

Non sei o que lle pasa.

Miña nai querida, tes o coche inmaculado.

O meu está ateigado. Bótoo todo no asento de diante.

Levo o asento ben atrás porque estou preñada.

Cos brazos estirados de todo. Vaia.

Tes calefacción nos asentos? Moito me gustan…

Que? Por que ris?

Es falangueira.

- Son, perdoa. - Non.

A verdade é que me encanta.

Eu teño un traballo serio e aburrido.

- Non teño moita ocasión de parolar. - De que traballas?

Son contable forense.

Fascinante. Cóntame.

Liches o segundo libro? Pareceume…

- Algo peor. - Algo peor.

- Acomodouse. - Totalmente.

- Non se parou. - Exactamente. Non se parou.

- Perdoa. É aquí. - Ai, non.

- Un pracer coñecerte. - O mesmo digo.

- Si? - Ei.

- Dime. - Queres pasar?

Si, encantaríame.

HOXE

Onde estamos? A onde imos?

É a miña casa.

Que? Non é a túa casa. Eu estiven na túa casa.

Esa non é a de verdade.

- Tes unha casa de mentira? - Non, é de verdade.

- Unha casa falsa. - Non…

Sabes o que? Non podo con isto.

Non quero saber nada da túa casa falsa, da túa vida falsa e dos amigos falsos.

O meu home está morto.

Teño que chamar os meus fillos

e contarlles que seu pai era medio delincuente.

Así que quero marchar para a miña casa normal e de verdade.

- Non podes. É moi perigoso. - Lévame á casa, Judith.

Non! Métete na casa.

- Non! - Vale, pois queda na furgoneta.

Vale! Pois quedo!

Está ben, xa vou!

AMIGAS A MORTE

Whiptail, son eu outra vez. Só quero saber como imos

con respecto á merda que nos chega ata ás orellas.

Onde estás?

Amanda. Estaba a buscarte.

Onde está?

Recollendo información e reorganizándose para o seguinte paso.

Non sabes onde está. Perdiches o control sobre ela

e non completou o encargo.

Iso ben o sei.

O director foi moi claro. Onte era a súa última oportunidade.

Informarei o director.

Por favor, espera. Ela teno controlado.

Ves? Espera un pouco máis.

- Diga? - Síntoo, xefe.

- Buscamos por todas as partes. Esfumouse. - Vale.

Volvede acó.

Comproucha a empresa?

Non. A Axencia non sabe nada deste sitio.

Ninguén sabe.

Deseñáchelo todo ti?

Moi bonitiño.

E as túas cousas?

E as antigüidades?

Sabes que tes armas no forno?

Sei.

Quen es?

Son a mesma de sempre, Deb.

Son a túa amiga. Son exactamente quen ti pensas.

- Pero… - Mira este sitio.

Que clase de persoa vive así?

A persoa da que eu era amiga non é real.

Mentíchesme. David tamén me mentiu.

Divorciouse de min e está morto.

E a única persoa a quen quero contarllo ten armas no forno!

Eu…

Un momento, a onde vas?

Teño que traballar e descubrir quen me deixou isto.

Podes ducharte. Hai comida abonda.

Hei volver en canto poida.

Non penso quedar aquí.

Non podes vir comigo nin quedar en ningún outro sitio.

Debo manterte a salvo.

Pero prométoche que cando isto acabe,

explicareicho todo.

Agora, por favor, confía en min.

Confiar en ti?

Cando isto remate, non quero volver verte diante.

Mantén a calma.

Vas chamar os nenos. Que lles vas dicir?

"Rapaces, son mamá.

Son mamá. Voso pai…"

Tranquila, Debbie. Tranquila!

Tes que llelo dicir.

Tes que llelo dicir.

Ou saberano polas noticias.

As noticias. Deus, as noticias.

CLAYBOURNE E SEÑORA

David Claybourne, festa ao aire libre?

"David Claybourne perde a vida."

"David Claybourne está seguro de que o custo da vida baixará."

Que?

Hotel Montclaire.

- Son Debbie Claybourne. - Ola, Sra. Claybourne.

Estou buscando o meu home, David Claybourne.

Por suposto. Está aloxado no hotel?

Non. Estivo…

envolto no incidente de onte.

Que incidente?

O da festa. Iso tan horrible.

O da xente do cuarto de Billy Donovan.

Si, señora, iso tan horrible.

Informáronnos da infestación de mofo no cuarto do Sr. Donovan

e axiña acudiu un equipo para limpar a zona.

Garántolle que o incidente se resolveu

e o resto do hotel é totalmente seguro.

- Pero… - O seu home viuse afectado?

Estivo en contacto co mofo?

- Ola! - E o cadáver do meu home?

Está no poder da Axencia.

Completamente a salvo.

Non. Teno unha empresa de limpeza.

- Como o sabes? - Chamei ao hotel.

- Chamaches? - E logo non?

Non sae nas noticias.

Claro que non sae nas noticias.

Díxenche que a Axencia se ocupou de todo.

Quen é esa xente?

Non queiras sabelo.

ELIMINANDO ARQUIVOS…

Menos mal. Xa está?

- O que? - Está morto Billy Donovan?

Aínda non.

A ver, hai un cadáver de onte á noite.

Iso está controlado.

Borrei o vídeo de seguridade.

Non. Necesito que reteñas un cadáver.

Que o teñas a salvo.

O cadáver de quen?

Dun tal David Claybourne, un parlamentario.

Como? Disparácheslle a un parlamentario?

Non lle disparei. Xa estaba morto.

Como non! Nunca é culpa túa.

Vale, irei buscar ese cadáver.

E agora, por favor, fas o teu traballo?

Estou chegando.

Ola?

- Que? - Señor, atopámola.

- Que fai a túa axente no edificio? - Alégrame verte, Amanda.

Por favor, non o fagas. Os axentes non poden ser vistos aquí.

Sabes que temos un protocolo! Non podes estar aquí.

Non.

Di que pase.

Judith!

Judith!

Moi ben.

Alá vou.

Hai catro números, polo tanto,

hai dez mil combinacións posibles.

Pensa.

Sacado que…

Sei os catro números.

BICARBONATO SÓDICO

En serio?

Moi ben, rebéntaas, por que non?

Que son 200 anos de artesanía marroquí cando tes présa?

Que carallo é isto?

A mancha negra. Que emocionante.

Por fin alguén a recuperou.

E do Libro de Xudite. Alguén fixo os deberes.

Alguén sabía que eu estaría alí.