Let's go KAIKIGUMI (レッツゴー怪奇組)

แฟนเหรอ ไม่ใช่ฉันแน่ ไม่มีทาง

อย่ามาทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้หน่อยเลย

ฉันเห็นพวกนายวิ่งไล่จับกันด้วย

มีคนเห็นพวกนายสองคน กลิ้งตกบันไดไปด้วยกันด้วย

เมจาโกะสินะ

ปิดไปก็ไม่มิดหรอกน่า ไอ้คนโชคดี

-เข้าใจผิดแล้ว ยัยนั่นไม่ใช่แฟนฉัน -ยินดีด้วย คู่รักข้าวใหม่ปลามัน

เฮ้ย

มีความรักแล้วจะทำอะไร ตามอำเภอใจไม่ได้นะเว้ย

-แก้ผ้าทำไม -เลิกพูดไร้สาระได้แล้ว

เมื่อเช้าแกแก้ผ้าล่อนจ้อน แล้วมาถอดเสื้อผ้าฉันไปต่างหาก

ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าแกพูดเรื่องอะไร

-เอาเสื้อผ้าฉันคืนมา คืนมา -หยุดนะ นั่นชุดนักเรียนฉัน

เดี๋ยวนะ

ด้านในไม่มีลายลูกน้ำปักไว้นี่

-ของแกจริงๆ ด้วย -ก็บอกแล้วไง

แล้วทำไมฉันถึงแก้ผ้าอยู่ล่ะ

แกเอาเสื้อผ้าฉันไปไหน

บนโลกนี้มีตำนานเรื่องเล่าพิศวงมากมาย ทั้งเรื่องปีศาจ ทั้งวิญญาณ

หรือก็คือ แต่นแต๊น เรื่องผีนั่นแหละ

ทว่าเบื้องหลังเรื่องพวกนั้นมีองค์กรหนึ่ง

ที่มีขึ้นเพื่อทำให้ผู้คนหวาดกลัวและแตกตื่น

ชื่อของมันคือ…

ไคคิกุมิ

เอ้า เริ่มเพลงเปิดได้

ดูสิพวกเราเก็บหญ้าหางม้า มาได้เพียบเลย หัวหน้า

เอาไปทำมื้อเย็นกันเถอะ

คงมีหมาฉี่ใส่แน่ ต้องล้างให้สะอาดดีๆ เลย

นี่ เมจาโกะ

วันนี้ดูอารมณ์ดีจังนะ

ยิ้มกรุ้มกริ่มแบบนั้นคือยังไงไม่ทราบ

เปล่านี่

ว่าแต่เราไปเดินเล่นกันดีไหม

ตอนนี้เนี่ยนะ ฉันต้องกลับไปล้างฉี่หมาก่อน

งั้นเหรอ ฉี่หมาเหรอ

แต่ฉันมีขนมอร่อยๆ ชื่อค็อกโกะด้วยนะ ไม่ไปด้วยกันจริงเหรอ

หัวหน้า

-ฉันกลับก่อนนะ -ใช่ มองแต่ค็อกโกะไว้นะ…

หัวหน้านี่ชอบของหวานจริงๆ เลย

แต่วันนี้หมอนั่นรุกหนักยังไงไม่รู้

เหนื่อยจัง พักแป๊บนึงดีกว่า

อ้าว นี่มันบ้านหมอนั่นไม่ใช่เหรอ

แต่ตอนนี้เจ้าตัวไม่อยู่ละเนอะ…

ทำไมนายอยู่บ้านล่ะ

ถามทำไม

ฉันโดนล็อกคอจนหมดสติที่โรงเรียน

เลยกลับมาก่อน แล้วก็นอนพักอยู่บ้านเนี่ย

โกหกแล้ว

นายชวนหัวหน้าไปเดินเล่นไม่ใช่เหรอ

ฉันเหรอชวนเมจาโกะไปเดินเล่น ไม่ได้ทำสักหน่อย

เดี๋ยวนะ อีกแล้วเหรอ

อีกแล้วงั้นเหรอ

นี่เป็นครั้งที่สองแล้วนะ ที่มีคนเห็นฉันทำอะไรที่ฉันจำไม่ได้

มันเกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย

อย่างกับมีฉันอีกคน เดินเพ่นพ่านอยู่ข้างนอกเลยไม่ใช่เหรอ

อาจเป็นดอพเพลแกงเกอร์ก็ได้

คืออะไรน่ะ

เป็นสิ่งลี้ลับชนิดหนึ่ง ที่เกิดจากเศษเสี้ยววิญญาณนาย

แยกออกจากร่างนาย แล้วไปเดินเพ่นพ่านด้วยตัวเองไงล่ะ

ว่ากันว่ามันเป็นลางบอกเหตุ ว่าเจ้าตัวกำลังจะตาย

ฉันจะตายเหรอ

ไม่ต้องตกใจหรอก ก็แค่เรื่องที่เล่ากันมา

มีอดีตสมาชิกไคคิกุมิคนหนึ่ง

ที่มีพลังจากตำนานเรื่องนี้

ฉันว่าหมอนั่นกำลังก่อเรื่องอยู่แหงๆ

ตัวปัญหาจริงๆ

แล้วเลือกใครไม่เลือก ทำไมต้องเลือกเลียนแบบฉันด้วย

หมอนั่นทั้งมืดมนทั้งน่าขนลุก ใครจะไปรู้ว่าคิดอะไรอยู่

ชักเป็นห่วงหัวหน้าแล้วสิ ไปตามหากันเถอะ

ได้

ถ้าเจอพ่อจะลากมาอัดให้เละเลย

จะว่าไป

ตามที่ตำนานว่าไว้ ถ้าใครเห็นร่างแยกของตัวเอง

คนคนนั้นจะตายละ

งั้นฉันก็ต้องตายอยู่ดีนี่หว่า

กินค็อกโกะกับพวกนกกาเหว่าสนุกไหม

คงรอให้ฉันทำเศษขนมตกแน่เลย

แผล็บๆ

-แผล็บๆ -เมจาโกะ

เธอน่ะ…

สวยขึ้นเยอะเลยนะ

ไม่สิ เธอสวยมาตลอดอยู่แล้ว

ฉันรู้อยู่แล้วละ เพราะงั้น…

ที่ฉันอยากจะบอกก็คือ… ฉัน…

น่าเสียดาย

ต่อให้ได้ยินคำแบบนี้จากตัวปลอม ฉันก็ไม่ดีใจหรอก

ทำไมถึงรู้ล่ะ

ฉันแปลงร่างได้สมบูรณ์แบบแท้ๆ ทำไมถึง…

เพราะตัวจริงอยู่นี่ไงล่ะ

-ร่างแยกของฉันอยู่ไหน -ก็อยู่ตรงหน้านายนี่ไง

หน็อยแน่แก

-กล้าดียังไงมาเลียนแบบฉัน -นั่นมันนกพิราบ

ไม่คิดว่าจะเจอตัวจริงเข้า

หมอนี่บ้านอยู่แถวนี้น่ะ จะเจอก็ไม่แปลก

เป็นนายสินะ ดอพเพลแกงเกอร์

หลังโดนฉันปฏิเสธไปแบบไม่ไว้หน้า นายก็ออกจากไคคิกุมิไปแล้วนี่

แล้วตอนนี้จะมาเข้าหาฉันทำไมอีก

-เมจาโกะเคยปฏิเสธหมอนี่เหรอ -นั่นน่ะสิ กระจอกชะมัด

หุบปากไปเลย

ใช่แล้ว

ฉันออกจากไคคิกุมิหลังจากถูกเมจาโกะปฏิเสธ

แต่ไม่ใช่เพราะฉันขายหน้า จนอยู่ต่อไม่ได้หรอกนะ

ฉันเลือกจะมาเฝ้ามองเธออยู่ห่างๆ ต่างหาก

-ไอ้สตอล์กเกอร์นี่ข้ออ้างเยอะชะมัด -นั่นสิ แพ้แล้วพาลจริงๆ

บอกให้หุบปากไง

จู่ๆ แกก็โผล่มาทำตัวสนิทสนมกับเธอ ฉันเลยทนแกไม่ได้

ฉันอิจฉา จนอยากจะเป็นแกให้ได้

แล้วบังเอิญว่าพลังของฉันทำแบบนั้นได้พอดี

ทันทีที่เห็นหน้าดอพเพลแกงเกอร์ แกจบเห่แน่

ถ้าฉันกระชากผ้าปิดตานั่นออก แกตายหยังเขียดแน่นอน

แล้วหัวหน้าก็จะเป็นของฉัน

เอาชุดฉันคืนมานะ

นั่นชุดของฉัน

-ทำไมฉันต้องเจออะไรแบบนี้ด้วย -ก็สมควรแล้วละ

นี่นะ เพราะฉันรับนิสัยนายไม่ได้น่ะ

แก้นิสัยห่วยๆ ของนายได้เมื่อไร ค่อยกลับมาแล้วกัน

พูดแบบนั้นได้ไง ฉันก็เก่งอยู่เรื่องเดียวคือแปลงร่างเนี่ย

ถ้าเป็นอย่างนั้น…

ฉันจะทำให้เธอเสียใจที่ทำฉันขายหน้า

ไม่ใช่ครั้งเดียว แต่สองครั้งเลยด้วย

ลาก่อนนะ หัวหน้า

-หมอนั่นกำลังแปลงเป็นเมจาโกะเหรอ -หัวหน้า รีบปิดตาเร็วเข้า

อย่าแปลงร่างเป็นฉันทั้งที่แก้ผ้าล่อนจ้อนสิ

ไม่ชายตามองฉันด้วยซ้ำ

เห็นแล้วสินะ

เปล่านะ ไม่เห็นอะไรเลย

ทันทีที่เธอเจอหน้า ก็จบเห่เลย นี่แหละดอพเพอแกงเกอร์

โทษทีนะ ของแบบนี้ร้านเราไม่รับหรอก

ไม่ได้เหรอครับ

พ่อผมบอกว่าเป็นฟันคุด ของไอดอลยุคโชวะเลยนะ

ฟันคุดไอดอลยุคโชวะก็ใหญ่ขนาดนี้ไม่ได้หรอก

โดนหลอกซื้อของเก๊มาอีกแล้วสิเนี่ยพ่อ

-เอ๊ะ เจ้านี่อะไรน่ะ -ของขายไม่ใช่เหรอ

จำไม่ได้ว่าเคยเห็นวิดีโอเทปที่ไม่มีฉลากปิดไว้

คงมีใครเอามาวางทิ้งไว้บนชั้นมั้ง

เอางี้ไหม ฉันเอาวิดีโอนี่แลกกับฟันนั่น

จะให้เอาวิดีโอน่าสงสัยแบบนี้กลับบ้านเนี่ยนะ…

ขากลับจะได้แบกของเบาลงไง

เอามันมาเป็นเก้าอี้ได้พอดีเลย

ให้ตายสิ เจ้านี่ชวนขนลุกชะมัด

อะไรน่ะ หนังโป๊เหรอ

ถ้าเป็นหนังโป๊ ฉันจะทำหน้าหนักใจทำไมล่ะ

ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันคืออะไร

งั้นเปิดดูกับทีวีเครื่องนี้เลยสิ

ทำไมเธอถึงรู้เรื่องในตู้ของฉันดีกว่าฉันอีกเนี่ย

ก็นะ

อย่างน้อยถ้ารู้ว่าข้างในมีอะไร ฉันจะได้เลิกกังวล

เดี๋ยวก่อน

ถ้าเกิดเป็นหนังโป๊จริงๆ จะไม่กระอักกระอ่วนตายเลยเหรอ

เปลี่ยนใจแล้ว

วิดีโอก็เก่าซะขนาดนี้ ฉันไม่อยากท้องเสียด้วย

เกี่ยวอะไรกับท้องเสีย

คืนนั้นเอง

โอ๊ย

เมื่อกี้อะไร แมลงสาบเหรอ

ไม่ใช่ ตัวใหญ่เกิน แถมเป็นเหลี่ยมๆ ด้วย

วิดีโอเทปนี่หว่า

ชักเดาออกแล้วว่าจะเป็นยังไง…

-ไอ้ลูกหมา -ว่าแล้วเชียว

ทำไมไม่เปิดฉันดู เอาฉันไปเปิดสิวะ

-เสียงดังโวยวายอะไรกัน -เมจาโกะ

นี่ไม่ใช่วิดีโอเทปธรรมดานะ

ก็เออสิ ฉันเป็นวิดีโอต้องคำสาป

ใครก็ตามที่ดูภาพในเทปฉัน จะต้องตายอย่างสยดสยอง

แปลว่าตอนนี้เรายังปลอดภัยใช่ไหม

-ก็เรายังไม่ได้เปิดดูนี่ -ทำไมไม่เปิดฉันดูวะ บ้าเอ๊ย

ปกติถ้าคิดว่าเป็นหนังโป๊ ก็ไม่มีใครอดใจไหวหรอก

ไอ้โรคจิตแอบจิต

-เจ้านี่นักเลงชัดๆ -นายนี่เก่งเรื่องยั่วให้โมโหผีจริงๆ

ในเมื่อขยับเองได้ขนาดนี้ ทำไมไม่เอาตัวเองใส่เครื่องซะล่ะ

ถ้ามนุษย์ไม่เป็นคนกดเล่นเอง คำสาปฉันจะไม่ทำงานน่ะสิ

ทำไมคำสาปมีกฎปัญญาอ่อนแบบนี้ด้วยล่ะ

เดี๋ยวนะ ยาวตั้ง 240 นาทีเลยเหรอ บ้าไปแล้ว

ถ้าไม่สนุกจริง ฉันดูไม่จบหรอกนะ

หนวกหูน่า

บางครั้งความยาวก็สำคัญนะเว้ย

อยากดูหรือไม่อยากดู แกก็ต้องดู

หยุดนะ