The first 196 lines.
ความสุขเธอนั้น ขอฉันเถอะนะ
(ตัวละคร เหตุการณ์ สถานที่ และเรื่องราวในซีรีส์นี้เป็นเรื่องแต่ง)
ฉันไม่ได้เกี่ยวข้องอะไร กับผู้หญิงคนนั้นเลยนะ
ซูบิน
มีอะไรจะบอกฉันไหม
แกโทรหาซูบินใช่ไหม
แกพูดเรื่องผู้หญิง ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร
จะบอกทำไมล่ะ
นั่นรายได้ผมเลยนะ
เป็นอะไรก็ไม่รู้ ช่วงนี้ฉันคลื่นไส้มากเลย
เมียคุณท้อง
บอกว่าแค่แสดงบทสามี แล้วทำไมแม่นั่นถึงท้องล่ะ
- ฉันได้ยินมาว่าเป็นลูกสาวคุณชิม - ลูกสาวเหรอคะ
เธอใช้ชีวิตเหมือนหนูในห้องมอซอนี่
ยูจินอยู่ที่นี่เหรอคะ
แม่ของเธอน่ะ
ทำกับยูจินเหมือนหมูเหมือนหมา แล้วก็ทิ้งเธออย่างกับขยะ
กุญแจบ้านั่นมันอะไร
ทำไมยัยนั่นถึงอยากรู้ขนาดนั้น
มีเรื่องที่ไม่ได้บอกฉันสินะ
หุบปากไปซะ!
แกขายชีวิตลูกสาวกินนะ!
คนที่เอาพัสดุไปที่บ้านยูจินน่ะ
เป็นใครเหรอ
วันนั้น
มีใครอยู่ที่นั่นอีก
รู้ไหมว่าที่คุณเอาพัสดุไปทิ้งไว้ มันทำให้ทุกอย่างวุ่นวายขนาดไหน
(คุณควรจะซาบซึ้ง แล้วก็ตอบแทนกันหน่อยไม่ใช่เหรอ)
ไอ้...
พูดเรื่องอะไรน่ะ คุณต่างหากที่ต้องตอบแทนผม
ก็คุณฆ่ายูจินนี่
คืนนั้น
คุณซ่อนอยู่ในบ้านผมนะ
(อย่ามาหาเรื่องโทษกันสิ คิดว่าไม่รู้เหรอว่าคุณจะทำอะไร)
อะไรล่ะ ผมพูดความจริงนี่
ผมไม่ได้ปกปิดให้คุณ เพื่อให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้นะ
(บ้าไปแล้วหรือไง ทำไมยังพูดไร้สาระอยู่ได้)
พอเถอะน่า คุณปฏิเสธไปก็ไม่รอดหรอก
จำไว้นะว่าถ้าผมโดน คุณก็โดนด้วย
ผมจะบอกว่าเราไม่ควร ให้จางมีโฮได้เบาะแสอะไรทั้งนั้น
ไม่คิดบ้างเลยเหรอ
ถ้าคุณทำแบบนี้อีก
ผมจะเล่นงานลูกคุณ จำไว้ด้วยล่ะ
อะไรกัน
นี่มันอะไรน่ะ
ได้เรื่องจางมีโฮมาแค่นี้เหรอ
คุณอยากได้เพิ่มเหรอครับ
นี่จะทำงานแบบขอไปทีหรือไง
หาอะไรได้ก็เอามาให้หมด
ได้ครับ
อ๋อ แล้วก็
สืบเรื่องอีกคนให้ด้วยสิ
เดี๋ยวส่งชื่อกับรูปไปให้
หาทุกเรื่องที่หาได้เลยนะ เรื่องเล็กน้อยก็เอา
แปลกจัง
ทำไมมันไปอยู่ในนั้นล่ะ
มันดูไม่ได้สำคัญอะไรนะครับ
นั่นสิ
ฉันจะแวะไปโรงเรียนอนุบาลหน่อย
มีคนบอกฉันว่าก่อนตาย
ยูจินเอารูปวาดจียูลไปหมดเลย
มันอาจจะเป็นเบาะแส
คุณคังโดจุน
คุณบอกว่าคุณจางมีโฮ ไปที่บ้านคุณตอนประมาณ 20.50 น.
ในวันที่คุณโอยูจินเสียชีวิตใช่ไหมครับ
"หลังจากคุณโอยูจินทะเลาะกับคุณจางมีโฮ
คุณยูจินก็กลับบ้านมาแบบหัวเสีย
ขู่ฆ่าทุกคน แล้วก็เอามีดมาจากในครัว"
คุณบอกเราแบบนั้น
ทำไมอยู่ๆ คุณโอยูจินถึงทำแบบนั้นครับ
ถ้าเธอโกรธเรื่องคุณจางมีโฮ
ทำไมถึงหันมีดใส่คุณ
คุณกับคุณโอยูจินทะเลาะอะไรกันหรือเปล่า
เธอไม่ได้หันมีดใส่ผม
เธอจะทำร้ายตัวเอง ผมเลยพยายามหยุดเธอ
ผมบอกไม่ได้หรอกนะว่า ทำไมยูจินถึงทำแบบนั้น
ผมไม่ได้เป็นโรควิตกกังวล หลงผิด
ซึมเศร้าแล้วก็คิดว่าตัวเองเป็นเหยื่อนะ
คุณคังโดจุน
เราตรวจสอบ บันทึกการแพทย์ของคุณโอยูจินแล้ว
เราไม่เจอบันทึกการรักษาที่วินิจฉัยว่า เธอมีอาการพวกนั้นเลยนะครับ
ไม่มีอยู่แล้ว
เธอน่ะเป็นพวกห่วงหน้าตาตัวเองที่สุด
เธออยากให้คนมองว่าชีวิตเธอสมบูรณ์แบบ
คุณคิดว่าผู้หญิงแบบนั้น
จะยอมรับว่ามีปัญหาทางจิตเหรอครับ
แต่ว่านะครับ...
นอกจากคิดว่าตัวเองเป็นเหยื่อ
คำอย่างอาการหลงผิด โรควิตกกังวลและภาวะซึมเศร้า
ถ้าไม่ได้วินิจฉัยว่าเป็น จะเอามาใช้ได้ยังไงกันครับ
คุณใช้คำพวกนั้นซ้ำๆ จนเราคิดว่า
คุณมีเจตนาอื่นแอบแฝงนะ
ผมไม่ได้มีเจตนาอื่นครับ
แล้วคนมีอาการทางจิตน่ะ
ต้องให้หมอวินิจฉัยเสมอไปเหรอ
ช่วยดูส่วนที่แก้ให้หน่อยนะคะ
เราใส่ผลเชิงคุณภาพ ไว้ก่อนเชิงปริมาณดีกว่านะ
เราเน้นขายแบรนด์ ถ้าใส่เลขอาจจะดูยัดเยียดเกินไป
- ได้ค่ะ - แก้ได้เมื่อไหร่
เธอรู้ใช่ไหมว่า พรุ่งนี้รองประธานต้องออกไปประชุม
ตั้งแต่เช้าตรู่เลยนะ
ฉันแก้เสร็จก่อนเวลา ที่คุณต้องรายงานแน่นอนค่ะ
แน่ใจนะว่าจะเสร็จทันพรุ่งนี้
ฉันเปลี่ยนเวลารายงานให้ได้นะ
ไม่เป็นไรค่ะ พรุ่งนี้ฉันมาเช้าได้ ไว้เจอกันนะคะ
ไม่ได้หรอกครับ เด็กๆ หลับแล้ว
ขอโทษจริงๆ ค่ะ แต่ฉันขอแวะไปสักครู่นะคะ
สวัสดีค่ะ
ฉันมีเรื่องจะถามหน่อยน่ะค่ะ
ได้เลยครับ
พัสดุนี่ส่งตั้งแต่ 4 ธันวาคม แต่มันเพิ่งมาถึงวันพุธที่แล้ว
ส่งช้าไปเป็นเดือนเลย
ดูให้หน่อยได้ไหมคะ ว่ามันหายไประหว่างทางหรือเปล่า
สักครู่นะครับ
โอเค รับทราบครับ
มันไม่ได้หายนะครับ
เราส่งวันต่อมา เวลา 21.20 น.ครับ
ผมมั่นใจว่ามีข้อความส่งไปหา ทั้งคนส่งแล้วก็คนรับเลยนะครับ
ไม่มีรายงานเลยว่าหาย อาจจะมีคนหยิบผิดไป
คุณควรไปดูที่สำนักงานนะครับ
เดี๋ยวก่อนค่ะ พัสดุถูกส่ง ตอน 21.20 น.วันต่อมาจริงๆ เหรอคะ
คุณแน่ใจใช่ไหม
ครับ
พัสดุส่งมาในวันที่เกิดเหตุ
หลังยูจินตายพอดี
แล้วมันหายไปไหนล่ะ
คืนที่ยูจินตาย
อาจจะมีคนอื่นอยู่ที่นั่นอีก
ไม่มีหรอกครับ ไม่มี
ตามหลักแล้ว นี่มันถูกขโมยไปนะคะ
ฉันแค่อยากดูว่าใครเอาไปน่ะ
เราก็อยากให้ดูนะครับ
แต่คืนนั้นไม่มีภาพจากกล้องวงจรปิดเลย
พัสดุมาถึง
ในคืนที่เกิดเหตุฆาตกรรม ที่ตึก 103 ใช่ไหมล่ะครับ
คุณจำไม่ได้เหรอครับว่า ตอนนั้นกำลังเปลี่ยนกล้องอยู่น่ะ
ผมบอกคุณไปแล้วนะ
งั้นช่วยเปิดหาคนที่เอาพัสดุมาคืน เมื่อหกวันที่แล้วให้หน่อยค่ะ
เดี๋ยวนี้น่ะ
ถ้าไม่มีหมาย เราก็เปิดไม่ได้ เพราะมันเป็นข้อมูลส่วนบุคคลน่ะครับ
แถมในโถงทางเดินก็ไม่มีกล้องด้วย ผมบอกคุณไปแล้วนะ
ฉันได้ยินมาว่า มีคนเอาพัสดุมาวางไว้หน้าประตู
ตอนหนึ่งทุ่มพอดี ให้ฉันดูวิดีโอ
ในลิฟต์หรือตรงทางเข้าก็ได้ค่ะ
ผมให้ไม่ได้ครับ
แถมคุณได้คืนแล้ว มันก็ไม่ได้ถูกขโมยแล้วนะ
คุณผู้หญิงครับ
อย่าทำให้เรื่องมันยุ่งยากเลยนะครับ
ขอโทษนะคะ
สวัสดีค่ะ
ฉันทำพัสดุหาย เลยจะมาดูภาพจากกล้องน่ะค่ะ
คุณต้องไปแจ้งสำนักงานธุรการ
แล้วก็กรอกใบคำร้องก่อนนะครับ
ผู้จัดการสำนักงานกลับไปแล้วค่ะ
เขาบอกให้ฉันมาดูที่นี่ได้เลย
เขากลับเร็วสินะ
ฉันแค่อยากดูวิดีโอเมื่อหกวันก่อน
ตรงทางเข้าตึก 103 แล้วก็ในลิฟต์ข้างๆ ทางเข้าลานจอดรถค่ะ
เขาบอกว่ามันสั้นมากๆ
ไม่ถือว่าละเมิดความเป็นส่วนตัว
เลยให้ฉันมาดูที่นี่ได้เลยค่ะ
ผมให้คุณดูวิดีโอในลิฟต์ไม่ได้ เพราะเรื่องความเป็นส่วนตัว
แต่ผมให้ดูที่ทางเข้าได้ครับ
- รอตรงนี้สักครู่นะครับ - ค่ะ
เชิญดูได้เลยครับ
(กล้องหนึ่ง เวลา 19.07 น. วันที่ 11 มกราคม 2023)
ผมจะถูกเรียก
สอบปากคำในฐานะผู้ต้องสงสัย ไปอีกนานแค่ไหน
ผมไปคุยกับทนายคนอื่นมาแล้ว
ไม่ต้องห่วงเลยครับ
ตำรวจไม่มีหลักฐานอะไรเลย
ไม่มีภาพจากกล้อง ไม่มีพยาน
ร่าง รอยเลือด ลายนิ้วมือ มุมแล้วก็องศาการแทง...
มันพิสูจน์ไม่ได้เลยว่าเป็นการฆาตกรรม
พวกเขาเรียกไปสอบปากคำบ่อยๆ เพราะอยากให้คุณสารภาพไง
ตอนนี้น่ะ ตำรวจยื่นฟ้องไม่ได้
อัยการก็ยื่นไม่ได้
แต่ถ้าคุณต้องไปขึ้นศาล
ไม่มีหลักฐาน คำสารภาพ หรือว่าแรงจูงใจนอกจากนี้
พวกเขาจะพิสูจน์ได้ยังไงกัน
ขึ้นศาลเหรอ
คุณอยากให้ผมขึ้นศาลงั้นเหรอ
เปล่าครับ
ยังไงเราก็ต้องจบให้ได้ก่อนขึ้นศาล
ถ้าไม่มีหลักฐานแวดล้อมหรือโดยอ้อม
ก็ไม่มีทางได้ขึ้นหรอก
เพราะแบบนั้น เราเลยต้องพิสูจน์ให้ได้ ว่าคุณโอยูจินมีปัญหาทางจิต
นั่นจะทำให้คำให้การของเรา น่าเชื่อถือมากขึ้นใช่ไหมล่ะครับ
แล้วถ้ามีคำสารภาพล่ะ
ทำไมล่ะ คุณจะสารภาพเหรอครับ
เปล่าครับ
คำสารภาพของผู้ต้องสงสัยอีกคนน่ะ
- คุณพูด... - ผมล้อเล่น
แค่ปั่นหัวคุณเล่นๆ น่ะ
คุณคังโดจุนครับ คืนนั้นมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
หมอนั่นบ้ากว่าที่คิดไว้แฮะ
No comments yet. Be the first to leave one.