The Infernal Machine

Goedemorgen. Het is 11 graden

om 9 uur deze dinsdag 23 juni,

en hier is ons topverhaal.

Tragedie in Knoxville.

Twee dagen geleden, zondagochtend 21 juni,

ging een eenzame schutter

de Knoxville Baptist University-campus binnen

met een geweer in de hand.

Daar beklom hij de klokkentoren

en begon op de menigte beneden te schieten.

Dertien doden zijn gemeld, en 26 ernstig gewonden.

President Reagan en de First Lady zijn vanmiddag

in Knoxville gearriveerd

om de rouwende families van de slachtoffers te troosten.

De politie heeft de identiteit van de schutter nog niet vrijgegeven,

maar een anonieme bron meldt

dat de verdachte in hechtenis

een 17-jarige jongen is.

We gaan door met onze berichtgeving over de moorden in Knoxville

met onze eigen Frank Hutchinson,

die live ter plaatse is.

Zuid Californië 25 Jaar later

Bruce Cogburn Postbus 1554, Almas Perdidas

... UW ASSISTENTIE.... DE MENTOR... HOOGACHTEND, WILLIAM DUKENT

Dit is een bericht voor William DuKent.

Meneer DuKent. Eh...

Ik ben Bruce Cogburn.

Ik bel naar aanleiding van de brieven

ik van u heb gekregen.

Ik weet niet zeker hoe u... u me hebt gevonden.

Misschien heeft u... mijn postbus gekregen van een oude agent of congres.

Als dat zo is, was die informatie nooit bedoeld om te worden gedeeld.

Toch blijkt uit uw brieven, meneer DuKent,

dat u nogal wat over mij weet.

Dus ik kan alleen maar aannemen

dat u mijn instelling kent als het gaat over

het bespreken van mijn werk.

Ik doe geen interviews. Nooit gedaan ook.

En dat zal ik ook nooit.

Hoe dan ook, ik...

Ik wens u heel veel succes met uw boek.

De lege pagina kan soms een angstaanjagend vooruitzicht zijn,

dus veel sterkte.

HOOFDSTUK EEN

Mr DuKent,

nogmaals met Bruce Cogburn.

Elke keer als ik een van deze telefoontje pleeg,

moet ik 14 mijl reizen naar de dichtstbijzijnde telefooncel.

Wel, ik heb het gevoel dat ik steeds hoffelijk ben geweest

waar het uw boek aangaat

en dat ik er niets voor voel u daarbij te helpen.

Maar het lijkt erop dat ik niet duidelijk genoeg was.

Dus, rot op.

Uw brieven zijn ongevraagd en vormen een intimidatie,

dus stop alstublieft met het verzenden ervan.

In de tussentijd doe ik mijn postbus weg,

zodat u uzelf de moeite kunt besparen.

En nog een laatste ding.

U blijft me vragen waarom ik nooit een tweede boek heb geschreven.

21 Juni. 1981. Knoxville.

Maar dat weet u.

PRIVÉ TERREIN VERBODEN TOEGANG

Verdomme.

GEFELICITEERD MET EEN MILJOEN VERKOCHTE EXEMPLAREN

Een paar dagen geleden

vond ik een pakketje voor m'n deur.

Het was een doos met inktlinten

voor een zeer specifieke typemachine.

Degene die ik gebruikte toen ik mijn boek schreef.

Ik moet u vertellen dat sommige dingen

die over mij gezegd worden, waar zijn.

Als ik bijvoorbeeld iemand

op mijn land aantref...

zal die persoon ter plekke worden neergeschoten.

Dat is geen bedreiging. Dat is gewoon een feit.

Blijf dus uit de buurt van mij en mijn huis

en stel de oprechtheid van mijn vastberadenheid niet op de proef.

God zegene Amerika.

Hallo. Alles goed?

Ik wil graag ook twee van die kleine flesjes. Bedankt.

Ja.

zwei, funf, sechs,

sechs, zwei, neun.

Eins, eins, fünf, eins.

TACO VERKOCHT

KIKO VERKOCHT

Saul.

Volgens de Hebreeuwse Bijbel,

was Saul de eerste koning van Israël.

Ik wed dat je dat niet wist.

En tijdens de strijd met de Filistijnen,

wierp Koning Saul zich op zijn eigen zwaard

om niet gevangengenomen te worden.

Een heftige dood, als je het mij vraagt.

Saul. Saul!

Ben jij Bruce Cogburn?

Kan zijn. Van wie is die brief?

Eh... William DuKent.

Wat als ik hem niet wil?

Je zou langs kunnen gaan bij kantoor, wat formulieren invullen?

Maar ik heb ze niet bij me, dus...

Wil je hem in dat vat gooien?

Je kunt ze er allemaal in kwijt.

Allemaal?

Er zullen er meer komen.

Bruce? Ben jij dat? Jerry?

Hoelang is het geleden?

Luister, met wie heb je gesproken?

Sorry?

Wie anders weet waar ik woon?

Waar heb je het over?

Je accountant, je secretaresse.

Bruce, ik ben de enige

die iets over jou weet, oké?

Zoals we hadden afgesproken.

Is alles goed?

Ja.

- Verrekte prima. - Oké, goed.

Nu weet ik wat je gaat zeggen,

maar laat me gewoon uitpraten.

De uitgevers willen een heruitgave doen.

Een speciale jubileumeditie.

En ze vragen zich af of je een voorwoord wilt schrijven.

Maar een paar woorden.

Genoeg om de wereld eraan te herinneren dat je nog steeds bestaat.

Hoeveel woorden? Voor het boek. Hoeveel heb je nodig?

Genoeg om een ​​paar pagina's te vullen.

Ik zal er over nadenken.

U bent misschien

wel de meest volhardende verdomde persoon

die ik zelfs nooit heb ontmoet.

Negentig handgeschreven brieven

in deze tijd, is geen geringe taak.

Het moet echter stoppen.

Ik was ooit een belangrijk iemand.

Maar dat lijkt veel mensen te vertellen

dat ik verondersteld word om wat

hun fantasie van een held dan ook mag zijn,

te vertegenwoordigen.

Maar, meneer DuKent?

Mijn meningen...

zijn van mij. Oké?

Dus ik stel voor dat u de wereld in gaat...

en u deze zelf ontdekt en vertrouwt op uw eigen zintuigen,

omdat ik niet besta om iemands verdomde inspiratie te zijn.

Iemands klote-muze.

Verdomme.

Wat denkt u...

dat misschien het...

het meest opvallende kenmerk van de mensheid is?

A, taal?

B, gereedschap maken?

Of C, gehoorzaamheid?

Omdat ik denk dat het gehoorzaamheid is.

We zijn een verdomd sociaal dier, vindt u ook niet?

We zijn geëvolueerd om met elkaar om te gaan.

Om het grotendeels met elkaar eens te zijn.

Wij zijn echter het enige verdomde schepsel

dat arrogantie laat zien

als het gaat om onze gehoorzaamheid.

Bent u het daarmee eens? Bent u het daarmee eens?

Hier is er een voor u. Om het eens te zijn met de flat-Earthers.

De Flat Earth Society.

Dat schoot me zomaar te binnen. Bewijs zou kunnen wijzen op

het feit van een bolvormige Aarde.

Maar... maar dat betekent verdomme

niet dat de Aarde rond is. Toch?

Ik bedoel, als je erover nadenkt, hebben de meeste mensen

de Aarde alleen maar op een foto rond gezien.

Oké? U, ik,

ervaren onze Aarde elke dag als plat.

Plat. Plat.

Nou, eigenlijk is het een beetje heuvelachtig.

Dus misschien moet ik opkomen voor de Hilly Earth Society.

Ik denk niet dat die Flat-Earthers

het ver genoeg doorgevoerd hebben als je het mij vraagt.

Het is duidelijk plat en rond en heuvelachtig

en ook alle andere vormen.

Nogmaals met Bruce Cogburn

over het laatste telefoontje.

U moet stoppen met schrijven...

U moet stoppen met me te schrijven, oké?

Goeiemorgen.

Er zijn een paar bijeenkomsten in de stad waar ik u op kan wijzen,

Mr Cogburn, als u geïnteresseerd bent.

Nee? Oké.

Oké.

Ik hoef u niet naar huis te brengen, beseft u dat wel?

We kunnen net zo makkelijk naar het bureau gaan

en dit afhandelen.

Waar zou ik van worden beschuldigd?

Openbare dronkenschap.

Ik zat in de telefooncel.

Dat was openbaar terrein.

Ik heb uw naam ergens eerder gehoord, Mr Cogburn.

Bent u beroemd?

U bent die schrijver van The Infernal Machine.

Omdat ik me herinner dat ze het op de middelbare school uit de bieb haalden,

vanwege Knoxville.

Dat bent u, hè? Cogburn.