Hana-Kimi (花ざかりの君たちへ)

โอ้ นี่คือขนมปังยากิโซบะ

สุขใจจังเลยน้า ข้าวเที่ยงวันนี้เยี่ยมไปเลย

จะกินแล้วนะคร้าบ

ทำหน้าทำตามีความสุขจังเลยนะ

แล้วความสัมพันธ์ของพวกนายสองคน ไปถึงไหนแล้วล่ะ

อ๋อ เมื่อวานเขาเอาคุกกี้ทำมือมาให้กินน่ะ

- คะ คุกกี้ทำมือเรอะ - คะ คุกกี้ทำมือเรอะ

นี่ โคมาริจังเป็นคนแบบไหนเหรอ

เอ๊ะ เอ่อ ก็เป็นคนนิสัยดีมากเลยละ

แล้วก็ดูเหมือนเธอจะมีงานอดิเรก เป็นการทำขนมน่ะ

ครั้งหน้าฉันจะแนะนำให้มิซึกิรู้จักนะ

อื้ม

แบบนี้ดีแล้วละ

โล่งอกไปทีนะ ที่นาคัตสึดูจะมีความสุขดีน่ะ

ฉันเองก็ต้องพยายามบ้างแล้วเหมือนกัน

โอ๊ะ อาชิยะคุง

คาราสึมะ คินุโกะ

สะ สวัสดีครับ

มารับซาโนะคุงเหรอ

กล้า ๆ หน่อยสิ

ฉันก็รู้จักซาโนะในมุมที่คุณคาราสึมะ ไม่เคยรู้เหมือนกันนะ

อ๊ะ จริงสิ

ซาโนะคุงคัดตัวผ่านเป็นตัวแทนไปแข่งแล้วนะ

เอ๊ะ

ขนาดข้อมูลล่าสุด เขายังรู้ตัดหน้าฉันเลย

แต่ถึงยังไงก็เถอะ

ฉันดีใจที่ซาโนะคุงยอมกลับมาแข่งกระโดดสูงนะ

พูดตามตรง ฉันเคยคิดว่าเขาคงหมดหวังแล้วน่ะ

ตอนที่กลับมาที่นี่

แล้วได้ยินว่าซาโนะเลิกแข่งกระโดดสูงไปแล้ว

ผมช็อกมากเลย

แค่ผมก็สังเกตเห็นว่า

คนที่อยากกระโดด มากกว่าใครทั้งนั้นก็คือซาโนะ

ความรู้สึกของเธอคงส่งไปถึงเขาสินะ

ฉันได้ยินมาแล้วละ

คนเราเนี่ยอยากทำทุกอย่าง เพื่อคนที่ชอบจริง ๆ ละนะ

เอ๊ะ พูดเรื่องอะไรครับ

พลังแห่งรักนี่ยิ่งใหญ่จังเลยน้า

พ่อหนุ่มน้อยผู้อยู่ในห้วงรัก

มะ ไม่ใช่นะครับ

ผมไม่ได้...

แหม ๆ หน้าแดงแจ๋เชียว

ขะ ขอตัวก่อนนะครับ

แกล้งแรงไปหรือเปล่านะ

ขะ เขารู้ได้ไงเนี่ย

อาชิยะ

อะไรเนี่ย มาดูฉันเหรอ

มาช้าไปแล้วน่า

ฉันกำลังจะกลับแล้ว

ขอโทษนะ

โทษทีแต่ช่วยพายูจิโร่กลับไปก่อนได้ไหม

นายมีอะไรปิดบังฉันอยู่อีกแล้วใช่ไหม

เอ๊ะ เปล่านะ ไม่มีสักหน่อย

ยัยคาราซึนั่นพูดอะไรกับนายหรือไง

ก็เปล่าหรอก...

เป็นเรื่องที่บอกฉันไม่ได้งั้นเหรอ

ฉะ...

ฉะ...

ฉี่จะราดอยู่แล้วเนี่ย

โทษที

คุณครู

เฮือก

เอ้า เรียบร้อยแล้ว

ไง

ถึงจะรู้ว่าไม่มีอะไร แต่เห็นแล้วก็หัวใจจะวายอยู่ดี

มีอะไรอาชิยะ นายเองก็อยากมาจัดกระดูกงั้นเหรอ

เปล่าครับ ขอผ่านดีกว่า

จริงสิ ผมมีเรื่องอยากขอร้องคุณคุโจน่ะ

อะไรเหรอ

ผมอยากแข็งแกร่งขึ้นครับ

ช่วยทำให้ผมแข็งแกร่งขึ้นที

ขออะไรซะสุดโต่งอีกแล้วนะ

ได้สิ แต่ฉันเข้มงวดมากนะ

ครับ

งั้นก็มาทดลองฝึกดูก่อน

ตั้งแต่พรุ่งนี้มาที่โรงฝึกด้วยล่ะ

ฉันจะให้มาฝึกสักหนึ่งสัปดาห์ก่อนแล้วกัน

ครับ

เหตุผลคือไม่อยากแพ้ นักข่าวสาวคนนั้นเนี่ยนะ

ค่ะ

งี่เง่าชะมัดเลย

จะคิดง่าย ๆ เกินไปแล้ว

ทุกครั้งที่เจอคนคนนั้น หนูจะรู้สึกสูญเสียความมั่นใจ

ก็เลยคิดว่าถ้าเรียนคาราเต้

หนูอาจจะแข็งแกร่งขึ้นมากพอ ให้เลิกรู้สึกห่อเหี่ยวน่ะ

เอาเถอะ การแข็งแกร่งขึ้นมันก็ไม่แย่อะไรหรอก

แต่ฉันว่ามีใครบางคนชอบที่เธอแสดงออก ทางสีหน้ามันไปซะทุกอย่างแบบนี้นะ

เอ๊ะ

กลับมาแล้ว

ไง กลับช้านะ

อือ นิดหน่อยน่ะ

อ๊ะ ซาโนะ นายผ่านการคัดตัวแล้วสินะ

ยินดีด้วยนะ

ขอโทษที่ไม่ได้มีอะไรมาฉลองให้นะ

ไม่จำเป็นหรอกน่า

งั้นเหรอ

โอ๊ส ขอบคุณมากครับ

โหดชะมัดเลย

แบบนี้มันยิ่งกว่าที่เคยได้ยินมาอีก คุณคุโจนี่ปีศาจชัด ๆ

อาชิยะ

เอ่อ คุณคุโจ ไม่ใช่สิ รุ่นพี่คุโจ

อาชิยะยังไม่ใช่สมาชิกชมรมจริง ๆ เรียกว่า "คุณ" ก็ได้

ว่าแต่จะคุยอะไรกับผมเหรอครับ

การทุ่มสุดตัวแบบไม่คิดหน้าคิดหลัง เหมือนอย่างวันนี้

ไม่ได้แปลว่าจะเก่งขึ้นในทันทีหรอกนะ

ครับ

ไม่ว่าจะฝึกฝนมากแค่ไหน หรือทำร่างกายให้แข็งแรงมากขึ้นเท่าไร

สิ่งเหล่านั้นก็ไม่ได้ ก่อให้เกิดความแข็งแกร่ง

ความแข็งแกร่งที่แท้จริงต้องมาจากข้างใน

นั่นคือความหมายของการฝึกจิตใจไงล่ะ

และก็ไม่ใช่ว่าจิตใจนั้น จะต้องแข็งอย่างกับเป็นเหล็กกล้าด้วย

แต่มันเป็นจิตใจที่พร้อมปรับตัว เหมือนต้นไม้ใหญ่ที่ไม่โอนเอนไปตามพายุ

ที่ให้ทดลองฝึกหนึ่งสัปดาห์ ก็เพื่อให้นายได้สัมผัสมันด้วยตัวเอง

หลังจากนั้นค่อยแข็งแกร่งขึ้น ก็ยังไม่สายเกินไปหรอก

ฉันรอจนเบื่อแล้วเนี่ย

ซาโนะ

ก็คือนายเปลี่ยนใจ จะเข้าชมรมคาราเต้แล้วเหรอ

ยังไม่ได้เข้าหรอก

อยู่ระหว่างช่วงทดลองฝึกน่ะ

คืออะไรล่ะนั่น

ฉันไม่อยากจะแพ้ คุณคาราสึมะเรื่องซาโนะน่ะ

แต่ว่าทุกอย่างที่ฉันรู้ก็ได้มาจาก ข้อมูลของคุณคาราสึมะทั้งนั้น

ก็เลยรู้สึกหดหู่น่ะ

มันอาจจะฟังดูงี่เง่าก็จริง

แต่ฉันคิดว่าขอแค่ฉันแข็งแกร่งขึ้น

อะไร ๆ ก็อาจจะดีขึ้นเองน่ะ

ก็งี่เง่าจริง ๆ นั่นแหละ

พะ พูดซะตรงเลย

ให้ตายสิ

เพราะมีนายอยู่เคียงข้างฉันนะ ถึงได้มีตัวฉันในตอนนี้

ห้ามพูดล่ะว่านายไม่รู้น่ะ

รู้สึกเหมือนเขากำลังพูดอะไร ที่มันน่าเหลือเชื่อมากเลย

เอ้า รีบกลับกันได้แล้ว

เดี๋ยวไปกินข้าวเย็นไม่ทันเอา

ซีนบู๊ตอนจบนี่มันส์ชะมัดเลย

มันแบบว่ารู้สึกสะใจดีน่ะ

กินอะไรกันหน่อยเถอะ

อือ นั่นสินะ

ฉันเคยฝันถึงอะไรแบบนี้มาตลอดเลยนี่นะ

อร่อยจัง

โอ๊ะ อันนั้นดูน่าอร่อยจัง

รสอะไร เกาลัดเหรอ

ลองชิมสักคำไหม

อะ อืม

อ๊ะ นาคัตสึคุง

ครีมเลอะปากแล้วนะ

โอเค ออกแล้วละ

ขอบใจนะ

มาดูหนังกับเธอ

เดินซื้อของกินด้วยกัน

นี่คือสิ่งที่เขาเรียกว่าความสุขสินะ

ว้าว ดูสิ ๆ น่ารักจังเลย

ลดให้ได้นะ

โห เล็กจังแฮะ

เด็กผู้หญิงนี่ชอบอะไรแบบนี้กันจังเลยนะ

จะเอามาสวมนิ้วเหรอ

อันนี้...

ดูเหมาะกับมิซึกิดีนะ

นี่ นาคัตสึคุง

ดูสิ น่ารักไหม

อือ น่ารักมากเลย

อ๊ะ โคมาริจัง

ราคาแค่ 300 เยนเองนะ ถูกมากเลย

ซื้อสิ

พี่ชายนี่ไม่รู้เรื่องเอาซะเลย

หา หมายความว่าไงน่ะ

ให้ตายสิ คนอย่างฉันนี่มัน...

เฮ้อ

อยู่กับโคมาริจังแท้ ๆ

แต่กลับไปคิดถึงคนอื่น

นึกว่าตัดใจได้แล้วแท้ ๆ

แล้วทำไมถึงเอาภาพ ออกจากหัวไม่ได้เลยเล่า

- โธ่เว้ย - โอ้

สีออร่าตีกันยุ่งเหยิงไปหมดเลย

กระโดดได้สวยเลยนี่นา ซาโนะคุง

ท็อปฟอร์มเลยแบบนี้

- ขออีกรอบ - ได้เลย

แต่เหตุผลอะไรกันนะ ที่ทำให้เขากลับมากระโดดสูงอีกครั้ง

จะเดินดุ่ม ๆ เข้าไปถามเขาก็ไม่ได้อีก

โอ๊ะ มีอยู่คนหนึ่งนี่นา

คนที่น่าจะให้คำตอบได้น่ะ

ไง ขยันน่าดูเลยนะ

คุณครู

เป็นไง

มีวี่แววจะแข็งแกร่งขึ้นบ้างหรือยัง

เอ่อ...

ผมพักเรื่องนั้นเอาไว้ก่อนน่ะ

โฮ่

ผมตัดสินใจที่จะค่อย ๆ ทำไป ตามจังหวะที่ตัวเองไหวน่ะ

ผมเข้าใจแล้วว่าใจร้อนไปก็ไม่ได้อะไร

ตัดสินใจได้ฉลาดมาก

การฝืนทำในสิ่งที่ไม่รู้ดีพอน่ะ มีแต่จะทำให้เจ็บตัว

อ๊ะ คุณครู ผมมีคำถาม

อะไรล่ะ

ครูไม่เล่นกีฬาบ้างเหรอ

ไม่เล่นหรอก

ทำไมล่ะ

ไม่ทำไมทั้งนั้นแหละ

การหักโหมจนร่างกายหมดแรง มันสนุกตรงไหนกัน

ถ้าถามฉัน